COSTA RICA 2003
Vakantie van 5 Juni t/m 27 Juni
Voor meer Costa Rica links, klik HIER
De hieronder beschreven reis is een reis geweest van reisorganisatie Bex.
Op 5 Juni zijn we vertrokken met de boeing 767 van Martinair. We hadden onderweg een tussenstop in Miami.
Hierboven een foto die ik tijdens het aanvliegen naar het vliegveld van Miami gemaakt heb uit het raampje.
Na het opstijgen vanaf Miami vlogen we over de everglades zuidelijk de golf van Mexico op en zagen we onder ons de Florida Key's verschijnen. Deze Amerikaanse eilandengroep is verbonden met lange bruggen zoals je hieronder kunt zien en er liggen bekende plaatsen zoals Key Largo en Key West op. Rechts ernaast zie je een foto van Cuba zoals wij het zagen toen we erover vlogen.
Hieronder een foto van Lake Nicaragua bij het vliegen boven Nicaragua uit het raam van het vliegtuig genomen.
Zoals je ziet werd het al avond toen we aankwamen en na de landing zijn we dus ook naar ons hotel gebracht en hebben we gegeten en zijn gaan slapen. De andere ochtend (6 Juni) hebben we een rondrit in de hoofdstad San José gehad en hebben we gelegenheid gehad om geld te wisselen.Daarna zijn we naar het Teatro Nacional gegaan en hebben dit theater bezocht. Dit theater is ook gelijk het mooiste gebouw in San José. Hieronder zie je de voorkant ervan en een foto van de mooie galazaal.
Na het Teatro nacional zijn we naar het goudmuseum gegaan en Anne-Marie vond dit erg leuk, maar ik en een ander groepslid Joop liepen er hier wat verveeld bij en vonden er niet veel aan. Vervolgens zijn we gaan lunchen in het restaurant wat je hieronder ziet en daarna naar het Natuurhistorisch museum gebracht waar veel dieren opgezet stonden tentoongesteld. ook een schoolklas was er en hieronder naast het restaurant zie je de kinderen die in schoolkleding lopen hier. De jongens liepen hard "Hombres Hombres" te roepen.
Na het Natuurhistorisch Museum zijn was het inmiddels al avond en hebben we in een winkelcentrum vlakbij het hotel wat gegeten en zijn vermoeid naar bed gegaan. De andere ochtend (7 Juni) zijn we vroeg vertrokken met de bus en zijn we naar de Irazu Vulkaan gereden. Deze slapende vulkaan met zijn hard groene kratermeer ligt op een hoogte van 3432 meter boven de zeespiegel en hierboven was het best wel fris. Na de Irazu Vulkaan zijn we weer naar beneden gereden en zijn we naar Carthago gebracht. Carthago is een bedevaartsplaats en je ziet hier ook mensen in eerbied op hun knieën van de drempel naar voren schuifelen. Hieronder een foto van de Irazu Vulkaan en de basiliek van Carthago.
In Carthago hebben we tussen de middag op het plein voor de basiliek onze lunch genuttigd. We hebben hiervoor in een bakkerij broodjes en beleg gehaald. Daarna hebben we een lange rit naar Cahuita gemaakt wat aan de Caribische Zee (Atlantische Oceaan) ligt en alle dorpjes hier langs deze kust ademen ook de Caribische (Jamaicaanse) sfeer. Het hotel waar we overnachtten had een hele mooie tuin en na de barbecue die we hier hadden zijn we in de tuin op zoek gegaan naar de vele kikkers die zich duidelijk lieten horen. Hieronder een paar foto's van kikkers die we hier op de foto gezet hebben.
Na de barbecue zijn we nog even over het strand gelopen en naar bed gegaan want we moesten de andere ochtend heel vroeg opstaan van onze reisleidster Johanna. De andere ochtend (8 Juni) was het mijn verjaardag en ik werd vandaag 40 jaar. We zijn na het ontbijt naar het National Parc Cahuita gebracht, alwaar we een wandeling van 4 uur zouden gaan maken over een afstand van 7 kilometer. Niet zolang nadat we het park ingelopen waren kwamen we de eerste groep kapucijneraapjes tegen en hieronder zie je er een zittend lekker eten op een tak en ernaast een die onderweg terug de bomen in was.
O.a. zagen we hier in het park: luiaards, termietennesten, parasolmieren, krabben, een niet giftige Cribo slang, een zwarte havik en veel salamanders. Na ongeveer een uur lopen kwamen we bij een riviertje aan wat we door moesten waden om door te kunnen lopen en toen we hierdoor waren hebben we ons ontbijtpakket opgegeten, inmiddels was het 8:00 uur geworden. Hieronder een foto van de plek waar we door het water moesten waden en daarnaast de groep die zit te ontbijten. Anne-Marie zit helemaal links op de foto naast onze reisleidster Johanna. Echt een bounty strandje hè?
Na het ontbijt gingen we verder de jungle in en onderweg kwamen we bij Punta Cahuita onderstaande mangrovebegroeiing tegen.
Toen we om Punta Cahuita heen waren kwamen we bij het mooiste bountystrand wat ik ooit gezien heb en hieronder een paar foto's van het strand.
Na het National Parc Cahuita zijn we naar een naburig stadje vol met Amerikaanse hippies gebracht waar we onze lunch aten. Hier hebben we ook nog even door het dorp gewandeld. Na de lunch zijn we verder gereden naar een dorpje Bribri genaamd waar we een huis van de Kekoldi-stam bezochten en de zoon van de familie vertelde ons alles over de leguanenfokkerij die ze hadden om in hun levensonderhoud te voorzien. Toen we hier klaar waren zijn we teruggebracht naar het hotel om ons op te frissen voor het avondeten wat we gingen eten bij een restaurantje in het dorp Cahuita. Het restaurant was van een dikke Rasta Jamaicaan en omdat ik jarig was kreeg ik als dessert een uitgeholde ananas vol met drank. De rest van de groep heeft ijs als dessert gehad als traktatie van mij. De andere dag (9 Juni) moesten we weer vroeg op want we hadden weer een lange rit voor de boeg. We reden onderweg langs de bananenplantages van Chiquita en Dole en hieronder kun je de verwerkingsplaats zien van de Chiquita bananen. Er loopt dwars door de hele plantage een staalkabel waar ze de afgesneden bananentrossen aan kunnen haken en zo komen de bananen bij onderstaande verwerkingsplaats uit waar ze gewassen worden en verpakt voor verscheping.
Op een gegeven moment kwamen we aan bij het plaatsje Cano Blanco waar we in bootjes de rest van de weg vervolgen moesten naar onze Jungle Lodge die alleen over water bereikbaar was. Hiervoor moesten we twee uur varen door National Parc Tortuguero. Op hoge snelheid voeren de bootjes ons door de dichte jungle naar ons hotel toe en af en toe stopten de bootjes om ons op dieren te wijzen zoals brulapen en toekans en luiaards enz. Maar na zo'n twee uur varen kwamen we aan bij onze Jungle Lodge die een prachtige tuin had met de mooiste tropische bloemen en planten. En bij de aanlegsteiger stond deze Tiger Heron te pronken. Dit bleek de huisvogel van het hotel te zijn. We zagen hem op een gegeven moment vlak langs ons in het restaurant lopen om te kijken of er nog wat te eten te halen viel. Hieronder zie je hem.
Na de lunch werden we met de bootjes naar het dorpje Tortuguero gevaren en we werden door een bewoner van het dorp in het dorp rondgeleid en we hebben een stuk gewandeld langs de Caribische Zee. De zee heeft hier hele hoge golven en zijn dan ook favoriet bij brandingsurfers. We zijn weer in de avond teruggevaren naar ons hotel en hebben hier het diner gehad en daarna werd ons weer verteld dat we weer heel vroeg op moesten voor de jungle excursie per boot omdat je s'morgens vroeg de meeste kans hebt om dieren te spotten. Dus zijn we vroeg naar bed gegaan en de andere dag (10 Juni) vroeg weer op. We zijn al heel vroeg met de bootjes gaan varen door de dichtbegroeide jungle en zagen van alles waaronder de zwarte rivierschildpad en een kaaiman,die vlak langs onze boot zwom. We zagen ook brulapen, toekans, Montezuma oropendola's en hoorden zelfs op een moment het geluid van een Jagarundi. Hieronder een foto van de dichtbegroeide jungle.
Zo stil door de jungle varen was heel indrukwekkend en wij vonden dit misschien wel het mooiste moment van de vakantie. Na de jungletocht zijn we weer terug gevaren voor de lunch en na de lunch zijn we naar Tortuguero Hill gevaren. Dit is een heuvel van 110m hoogte. We zijn aan de voet van de heuvel afgezet en hebben begeleid door een gids een wandeling door de jungle gemaakt waar ik onderstaande Morpho vlinder op een boomstam zag zitten. Dit is een vlinder van zeker 15cm als hij zijn vleugels uitgeklapt heeft en aan de binnenkant is hij helder blauw van kleur.
Na een tijd lopen langs de voet van de heuvel splitste de groep zich. Wie de heuvel beklimmen wilde ging met de gids tegen de heuvel op en de rest van de groep w.o. Anne-Marie ging over een vlak pad verder. Ik ging dus mee de heuvel op en dit was een erg steile beklimming. Op een gegeven moment kwamen we de brulapen tegen die je hieronder ziet. De heuvel was zo steil dat de brulapen bij ons in de bomen zaten op ooghoogte en dat was heel speciaal om mee te maken.
Daarna ging het verder omhoog en op een gegeven moment mochten we van de gids zelfs de bomen om ons heen niet meer beetpakken om ons aan omhoog te trekken. Er bleken hier overal grote zwarte mieren te lopen waar je na vijf steken van dood zou kunnen gaan en dus moesten we versneld langs dit stuk. Dat was nog best wel lastig omdat het zo steil was, maar we kwamen er allemaal ongedeerd langs. We waren met 6 mannen van onze groep en 1 vrouw de beklimming aangegaan. Hieronder een foto van het mooie uitzicht dat we boven kregen over het National Parc Tortuguero en de Caribische Zee.
Terug beneden zijn we weer naar de jungle lodge gevaren waar we ons weer op konden knappen. Degenen die de heuvel op geklommen zijn hebben nog dagenlang spierpijn gehad. S'avonds na het diner zijn we weer terug gevaren naar Tortuguero dorp en zijn we aan een lange wandeling begonnen over het strand op zoek naar de reuze schilpadden die hier op het strand hun eieren komen leggen. Onze gids hield er een moordend tempo in omdat we maar twee uur op het strand mochten zijn en omdat we toch een schilpad wilde vinden. Op een gegeven moment kon de groep niet verder en zijn wij blijven wachten en is de gids alleen verder gaan zoeken en hij had er een gevonden en seinde ons met zijn zaklantaarn dat we konden komen. Dus we zijn doorgelopen en inderdaad zagen we een grote groene zeeschildpad die bezig was in een enorme door haar gegraven kuil onder een palmboom haar eieren te leggen. De schildpad was bijna 1,5meter in doorsnede en toen ze klaar was met leggen dekte ze haar eieren toe met zand en schuifelde weer terug naar de zee. De groep vormde een haag naar de zee waar ze tussendoor schuifelde tot ze in de branding verdween. Ik ervaarde dit als een magisch moment om mee te mogen maken. We hadden dus niet voor niets zo hard gelopen en hadden veel geluk omdat we nog voor het eigelijke seizoen waren dat pas in Juli begon. We mochten ons gelukkig prijzen. Hierna liepen we het hele stuk weer terug naar het dorp en werden met de bootjes weer teruggevaren naar onze jungle lodge voor de overnachting. De andere ochtend (11 Juni) zijn we weer met de bootjes twee uur varend door de jungle teruggebracht naar de dichtstbijzijnde weg voor het vervolg van onze reis. We zijn via een prachtige route naar La Quinta de Sarapiqui gereden wat een hotel was in een mooi park met een vlindertuin en een museum over de flora en fauna van Costa Rica wat we ook bezochten. Ook stond in dit park een mooie boom vol met nesten van de Montezuma Oropendola. Dit is een hele aparte vogel die met een apart kloekend geluid elke keer als hij zijn roep doet voorover duikelt over zijn tak. Hieronder een paar foto's waar je hem dit ziet doen.
We hebben hier lekker gegeten s'avonds en de andere ochtend (12 Juni) liepen we s'morgens met iemand van het hotel door de tuin en sneed hij een ananas voor ons aan en daar deelde hij van uit. De ananas was heel erg zoet omdat hij nog vrij klein was, heerlijk. Op een gegeven moment zag iemand een blue jeans dart frog en werd deze giftige kikker even op het T-shirt van de medewerker gezet en konden we deze foto maken.
Daarna zijn we naar de Las Cascadas watervallen gereden waar we een mooie wandeling door de jungle naartoe maakten. waar we onderweg weer veel parasolmieren tegen kwamen en onderstaande duizendpoot.
Onderweg hadden we onderstaand uitzicht op de waterval.
Eenmaal bij de voet van de waterval aangekomen begon het erg hard te regenen. Het was ook het regenseizoen en hieronder kan je zien hoe hard het regende. Ernaast zie je Anne-Marie schuilen tegen de regen en kan je zien dat iedereen zijn regencape tevoorschijn getoverd had. Achter Anne-Marie zie je de truck staan waar we staand op de achterkant steil tegen de heuvel opgereden werden terug naar de plek waar de bus stond te wachten op ons.
Na de watervallen zijn we doorgereden naar ons hotel in La Fortuna en onderweg stopten we nog even bij een brug waar je een hele grote groep leguanen in de bomen kon zien zitten, heel apart. Op onderstaande foto zie je onze lodge in het hotel, elk huisje was een kamer. We zaten hier aan de voet van de Arenal Vulkaan. Deze vulkaan is nog actief en spuugt regelmatig lava uit. Je kan Anne-Marie bij ons huisje zien. Bij het restaurant van het hotel zat onderstaande Amazone Papagaai waarmee ik wat speelde.
We zijn de andere ochtend (13 Juni) s'morgens na het ontbijt naar de hangende bruggen van Arenal gebracht en liepen hier de route die gaat over lange hangbruggen die tussen de boomkruinen door gaan heel erg hoog boven de grond. Het pad van brug naar brug slingert door het mooie regenwoud. De hoogste brug is 45meter boven de grond. Hieronder staan Anne-Marie en ik op een van de bruggen en ernaast zie je de brulapen die we vanaf een van deze hangbruggen zagen. Dit was een hele mooie route.
Op een gegeven moment kwamen we terug bij het startpunt waar we in het restaurant onze lunch aten en waar we onderstaand prachtig uitzicht hadden op de vulkaan Arenal.
Na de hangende bruggen zijn we naar de heetwater bronnen van Tabacon gebracht. Dit is een gecultiveerd riviertje wat verwarmd wordt door de lava van de vulkaan Arenal. Dit was aangelegd in een prachtig park. We mochten hier foto's maken en filmen en kwamen aan het eind van de middag weer terug zodat we hier wat konden baden in het water dat 40 graden Celsius was. Nadat we hier een tijdje doorgebracht hadden zijn we naar het stadje La Fortuna gebracht waar we geld konden wisselen en waar ik in een klein internetcafé e-mails naar de familie gestuurd heb. Toen we hier klaar waren werden we teruggebracht naar de warmwaterbronnen van Tabacon waar we konden badderen in het heette water. Om 18:00 gingen we uit het water en zijn we naar een restaurant gereden waar we onderstaand uitzicht hadden op de lava spuwende vulkaan Arenal. Dit was heel erg indrukwekkend, vooral ook omdat we er zo dichtbij waren en je hoorde het gepuf en gerommel van de vulkaan goed waar we waren.
Na het eten zijn we weer terug gegaan naar het hotel voor de nacht. De andere ochtend (14 juni) was het weer vroeg op want we hadden een lange rit voor de boeg naar Rincon de la Vieja. Maar eerst gingen we naar National Parc Arenal waar we een wandeling maakten naar een in 1992 bij een uitbarsting van de vulkaan gevormde lavastroom. Hieronder staan we op de lavastroom en kijken we richting de vulkaan en op de foto ernaast staan we met de rug naar de vulkaan en zien we waar de lavastroom ophoud en zien we het stuwmeer van Arenal.
Na hier enige tijd gezeten te hebben en van de rust en de geluiden van de omringende natuur genoten te hebben liepen we terug en begonnen we aan de rit naar Rincon de la Vieja. Onderweg stopten we nog langs de weg voor een laatste uitzicht op het stuwmeer en vulkaan Arenal en hier zat een groep gieren te eten aan een dode hond die langs de weg lag. De rest van de dag was het weer rijden via een mooie route door de jungle. De andere ochtend (15 Juni) gingen we na het ontbijt naar National Parc Rincon de la Vieja en gingen we daar een wandeling door de jungle maken. Hier is de grond door de Vulkaan Rincon de la Vieja zo heet dat de rook er op verschillende plaatsen dwars door de grond komt, ook heb je hier meerdere borrelende modderputten en daar stonk het vreselijk door de zwavellucht bij. Hieronder een foto waarop je de rook door de grond ziet komen en een foto van ons bij een van de modderputten.
Na de wandeling zijn we naar het hotel terug gegaan voor de lunch. Na de lunch zijn diegenen die wilde meegegaan met gidsen naar een stuk bos voor een Canopy tour. Een Canopy tour houdt in dat er in hoge bomen in de jungle hoog boven de grond staalkabels van boom naar boom gespannen zijn van soms zo'n 200 meter lengte. Je krijgt dan een tuigje aangemeten en moet via een steile ladder de eerste boom inklimmen naar het platform wat niet zo makkelijk was omdat het begon te stortregenen en alles heel glad was. Boven op het platform werd je aan de staalkabel met een katrol bevestigd en roetste je over van boom naar boom naar het volgende platform. Je moest met de werkhandschoenen die je aan had waar een stuk leer in zat afremmen op de kabel achter de katrol. Door mijn grote gewicht van 140kg ging ik heel erg hard en lukte het mij ook niet om goed af te remmen en toen ik aankwam na de eerste kabel sprongen de gidsen zelfs opzij en moest ik me afremmen met mijn voeten tegen de boom. Dat ging zo hard dat iedereen daarvan geschrokken was en zelfs aan de gidsen hun reacties kon ik merken dat zij ook geschrokken waren. Ik schrok nog meer toen een van de gidsen tegen mij zij dat er nog een snellere kabel in het traject zat, toen werd ik echt bang. Echter moest je wel door want je kon er tussentijds niet meer vanaf. De tweede kabel was een stuk minder snel en ik bleef zelfs een meter of 5 buiten het platform hangen en moest mezelf naar het platform trekken, wat me zeer veel kracht kostte. De volgende kabel was de snelle en ik moest van de gids mijn handschoenen die door de regen inmiddels doorweekt waren goed uitwringen om beter te kunnen remmen. Dat deed ik dus graag en inderdaad hielp dat ook want toen ik aankwam durfden ze zowaar (met zijn drieën) mij op te vangen en ging ik minder hard dan bij de eerste kabel. Echter de andere groepsleden kwamen hier ook heel hard aan en schrokken daar erg van. De volgende kabels waren langzamer en ging het steeds beter. Op een gegeven moment kwamen we bij een platform waar we als Tarzan van boom naar boom moesten zwieren en ik vond dat erg leuk, de anderen vonden het allemaal erg eng. Hierna was er nog een hangbrug met alleen twee staalkabels aan beide kanten waar we over moesten en daar was ik zo over, maar degenen met hoogtevrees hadden het hier heel moeilijk mee. Maar we kwamen allemaal goed aan de overkant. Hierna was er nog 1 kabel te gaan en toen waren we klaar. We hadden dus 12 kabels en een swing en een hangbrug genomen en we voelden ons allemaal wel trots had ik het idee. Hieronder een paar foto's die ik gedownload heb van de site van de Canopy omdat we zelf onze fotoapparatuur niet bij ons hadden hier. op de linker foto zie je de ladder die we op moesten om in de eerste boom te komen. Op de middelste foto zie je 1 van de gidsen die ook ons begeleidde zwieren en op de rechter foto zie je hem weer lopen over de hangbrug waar ook wij over gelopen hebben.
Dit was een hele spannende levenservaring die ik voor geen goud had willen missen. De andere dag (16 Juni) gingen we weer vroeg op weg voor wat de langste rit van de vakantie zou worden (285km) naar Manuel Antonio. Onderweg zie je op een gegeven moment de Grote Stille Oceaan en daarna reden we er nog een hele tijd langs. Onderweg stopten we nog op een brug over een brede rivier en onderaan de brug lagen op de kant een heleboel Amerikaanse krokodillen te zonnen. Daarna zijn we doorgereden en hebben we in National Parc Carara een wandeling gemaakt, waar we weer salamanders en parasolmieren en heel veel zwarte rupsen tegenkwamen. Hieronder een foto die ik hier genomen heb met een rups (linksboven) en een paar parasolmieren.
Tegen het eind van de dag kwamen we aan in Manuel Antonio waar de groep nog twee dagen strandvakantie had en wij hadden als enigste een week extra strandvakantie hier bijgeboekt. De andere dag (17 Juni) werd ik door een andere gast van het hotel Karahe gewenkt. Hij stond onder een boom in de hoteltuin en daar zag ik in de boom onderstaande Boa Constrictor zitten waar ik gauw een paar foto's van schoot.
Deze dag hebben we lekker rustig aan gedaan en hebben wat over het strand van Manuel Antonio gewandeld en wat schelpen gezocht. De volgende dag (18 Juni) hebben we ook heel rustig aan gedaan en een beetje rondgehangen en de volgende dag(19 Juni) om 8:00 uur hebben we de groep uitgezwaaid die met de bus naar het vliegveld gebracht werd voor de terugreis. Om 9:00 zijn wij opgehaald door een taxi en naar ons laatste hotel gebracht wat vlakbij de ingang van het National Parc Manuel Antonio lag. Onze kamer hier had een keuken erbij en dat was wel makkelijk. We hebben de rest van de vakantie in Manuel Antonio van 20 t/m 25 juni onderstaande dingen beleefd. We zijn op een dag het National Parc Manuel Antonio bij openingstijd om 7:00 uur ingegaan en hebben een wandeling gemaakt op wat ze hier noemen Punta Cathedral en hieronder zie je hier wat van. Dit was een hele mooie wandeling.
In de bovenstaande wandeling kwamen we heel veel van de onderstaande krabben tegen.
Na de wandeling ben ik in onderstaande baai lekker gaan zwemmen.
Het water was heerlijk warm hier en er was hier niet veel golfslag omdat de baai afgeschermd werd door riffen. In de dagen hierna hebben we nog gevaren met een zeilboot en dat is niet meegevallen omdat we allebei zeeziek geworden zijn. Maar gelukkig hadden we eerst al gesnorkeld. Daar zagen we niet veel bij omdat het de dag ervoor geregend had was er ruwe zee en daardoor was de zee ook niet helder en kon je onder water maar een halve meter zien. Toch heb ik enkele tropische vissen gezien. Op 22 Juni, Anne-Marie haar 38e verjaardag hebben we s'morgens een wandeling die bij ons hotel begon gemaakt (foto's hieronder)
en s'middags zijn we op aanraden van iemand in het dorpje met de bus naar een hotel gegaan waar achter het hotel op de heuvel een uitzichttoren zou staan met een prachtig uitzicht over Quepos en de omgeving. Quepos is het stadje waar ik vandaan naar de familie e-mails gestuurd heb en waar we met de bus voor omgerekend 50cent naartoe konden om o.a. te winkelen en naar de bank te gaan. Hieronder zie je vanaf de houten uitkijktoren die we opgeklommen waren Quepos en de omgeving en de grote stille oceaan.
Toen we weer van de heuvel afkwamen kreeg Anne-Marie van moeder natuur haar verjaardagscadeautje in de vorm van een luiaard. We stonden bij de bushalte (wat niet meer is dan een witte vlek op de grond) te wachten om terug te gaan naar Manuel Antonio, toen Anne-Marie ineens iets op de weg zag. Gelijk ook stopten twee taxi's en zijn we ernaartoe gelopen. Er bleek een luiaard over de weg te schuifelen en de taxichauffeurs begeleiden het beestje veilig naar de overkant waar het op een muurtje klom waar niet ver daarachter weer een weg was. Uit veiligheidsoverwegingen probeerde de taxichauffeur het beestje van de muur op te pakken met een tak, maar dat lukte niet. Toen ben ik een andere tak gaan zoeken en daarna lukte het de twee taxichauffeurs het om met de ene tak duwend de luiaard op de andere tak te krijgen en hebben het beestje hiermee in een boom gezet waar het veilig in kon weg klimmen. Hieronder een paar foto's die ik van het beestje gemaakt heb tijdens dit verhaal. Een hele belevenis.
25 Juni hebben we s'morgens nog wat gewandeld op het strand waar je hieronder de foto's van kan zien.
S'middags om 14:00 uur zijn we opgehaald en met een busje terug gebracht via een mooie route naar San José waar we in hetzelfde hotel als de eerste nacht overnacht hebben. De volgende dag 26 Juni zijn we in de ochtend naar het centrum gewandeld en hebben hier een schilderijtje als souvenir gekocht. Om 15:00 uur door een busje opgehaald en naar het vliegveld gebracht voor de terugvlucht. Onderweg hadden we in Miami een nachtelijke stopover waar we nog wat vertraging hadden doordat de kapotte hoogtemeter van het vliegtuig eerst nog vervangen moest worden. Hieronder een foto van ons vliegtuig tijdens de stopover.
Na enige tijd werd de vlucht voortgezet en uiteindelijk kwamen we zoals te zien op de foto hieronder moe maar voldaan op 27 Juni weer op Schiphol aan.
THE END
Ik vond dit qua natuur de mooiste reis die ik ooit gemaakt heb.
Ik hoop dat dit een interessant verslag was, voor commentaar kunt u me bereiken op:
Einde van het verslag, hieronder een link terug naar de vakantiepagina.