ReÏncarnatie De boeddhist ziet het bewustzijn als iets wat altijd blijft bestaan, ook na onze dood. Een wedergeboorte is iets wat bij het leven hoort. Vlak na de dood is de ziel zich het meest bewust van het tijdloze bestaan. Volgens de oosterse visie is een gedisciplineerd leven met goede daden de enige weg naar verlichting en bevrijding van wedergeboorte. Het leven op aarde biedt geen zekerheden. Het enige wat wel zeker is, is dat we overlijden. Wat er gebeurt als we overlijden, weten we via de bijna-doodervaringen van mensen en door wat mediums zien. Wanneer men sterft, wordt de ziel vrijgelaten uit het lichaam. Na het verlaten van het lichaam zweeft de ziel nog even boven de aarde en neemt precies waar wat er gebeurt. Vervolgens ziet men het leven als een film voorbijgaan, vanaf de dood tot de geboorte. Men weet ook direct wat men goed en fout heeft gedaan. Hierna komt een donkere tunnel, met aan het einde een helderwit licht. Uiteindelijk is de geest helemaal vrij. De sfeer waarin men terechtkomt heeft te maken met hoe men geleefd heeft op de aarde. Als men goed geleefd heeft, komt men in een mooie sfeer. Daarom is het zo belangrijk tijdens dit aardse leven zoveel mogelijk te werken aan de geestelijke groei. Iedere ziel begint aan een bepaald doel, dharma, alvorens te reïncarneren. Men is op de goede weg als men doet wat gelukkig maakt. Als men in het Licht aankomt, wordt men opgewacht door een dierbare uit het aardse leven. Hierna ontmoet men andere overleden dierbaren. Men moet leren te bewegen als een ziel. De communicatie gaat via gedachten. Door gedachten kan men andere zielen ontmoeten. Daar is geen pijn, verdriet, jaloezie en negativisme. Er is universele liefde. Mensen met een bijna dood ervaring keren snel weer terug in het lichaam, omdat hun taak op aarde nog niet is voltooid. Ze vertellen allemaal dat het er prachtig was en dat ze zich nooit zo vreedzaam en veilig hebben gevoeld.