|
Vanuit de
traditie werd op sacramentsdag de sacramentsprocessie gehouden. Daarin
werd beleefd hoe juist de Heer in ons midden is in dit teken van Brood.
Om die aanwezigheid niet te beperken tot het kerkgebouw, werd het H.
Sacrament rond gedragen door straten en velden.
De
traditie is voor een groot stuk verdwenen, maar de laatste tijd zie je
hem weer opkomen: het uitdrukkelijk zichtbaar maken van de aanwezigheid
van gelovige gemeenschappen heeft weer meer een plaats.
Toch is
er ook een verschuiving van de beleving van het Sacrament te zien. Ging
het in de beleving tot aan de liturgische vernieuwing vooral om de
aanwezigheid van de Heer; sinds die vernieuwing ligt het accent meer
op wat die aanwezigheid mag oproepen. Zo ligt het accent steeds
meer op het breken en delen van de Heer. Als wij eten en drinken van
zijn Lichaam en Bloed, worden wij deel van zijn aanwezigheid in ons
midden. Als dat zo is, moeten we ook deel hebben aan zijn inzet voor
Gods zaak, dat wil zeggen een wereld zoals we geloven dat hij door God
bedoeld is. Dat vraagt dan gelijk steeds opnieuw de toekeer tot het
goede en de afkeer van wat afbreekt.
Het is
dan ook niet vreemd dat juist nu Sacramentsdag en de dag van de diaconie
(zorg voor elkaars welzijn) gekoppeld worden.
Zie
daarom het volgende artikeltje:
Solidair en sober
of bezeten van…
In een
tijd waar we geconfronteerd zijn met een economische crisis, is het goed
om eens na te denken over een aantal vragen. Zijn we solidair met
degenen die minder hebben? Heeft dit ook met soberheid te maken? Of zijn
we toch bezeten van steeds maar meer?
Ray
Davies schrijft over solidariteit het volgende: ‘Wees nabij aan mensen,
die proberen niet weer de verkeerde de verkeerde keuzes te maken. Wees
nabij aan mensen, die geen dak boven het hoofd hebben. Wees nabij aan
mensen, die er niet veel van terecht brengen. Wees nabij aan de
onschuldigen. Wees nabij aan de arme zielen, die door de gevestigde
machten in de steek zijn gelaten. En wees vooral niet bang, dat je door
het ''aanraken'' van de buitengeslotenen en ook zelf buitengesloten zou
worden….’
Solidariteit is volgens Monseigneur Van Luyn één van de drie ‘S’-en. De
andere twee zijn spiritualiteit en soberheid en over dit laatste zegt
hij: ‘Soberheid matigt de eigen behoeften en aspiraties, waardoor er
meer ruimte en tijd is voor de ander/Ander in ons leven en in ons hart.
Soberheid vraagt dat wij verheerlijking van geld en bezit tegengaan,
meer op duurzaamheid en een gezond levensmilieu uit zijn, dan op haast
en verspilling, meer uit zijn op respect en een luisterend oor hebben
voor de ander, de dialoog de voorkeur geven boven eigen belang, meer uit
zijn op verantwoordelijkheid dan op zelfverwerkelijking.
|
