Aan
inspiratie geen gebrekDoor RIK SNEIJDER
[artikel AD-Groene Hart, 1 december 2006]
WADDINXVEEN -
Aan fantasie geen gebrek. Fantasie is de rijke voedingsbodem waarvan de Waddinxveense kinderboekenschrijfster
Een leuke opmerking, een grappige gebeurtenis, een mooi verhaal van een goede
kennis, dat zijn de momenten waarop de geest van Bosman geprikkeld wordt. Pats,
inspiratie in een fractie van een seconde. Onthouden of opschrijven. Vaak
borrelen die gedachten op net voor het slapen gaan of onder de douche.
,,Mijn man is er al helemaal aan gewend dat ik ’s
nachts het licht aan doe en met pen en papier rechtop in bed aantekeningen
maak,’’ legt de schrijfster haar werkwijze uit. Net onder de douche vandaan,
duldt ze geen aanspraak. ,,Stil, niet praten, ik heb
een idee, eerst opschrijven,’’ roept ze dan tegen haar kinderen en begripvolle
echtgenoot.
Het blijft een ongrijpbaar instrument, inspiratie. Een hoofd zonder fantasie
levert doorgaans saaie boeken op. Toch kent de Waddinxveense
geen angst voor een inspiratieloze periode. Zij heeft inmiddels
de opdracht van haar uitgever gekregen om volgend jaar drie boeken af te
leveren. Geen stress? ,,Nee hoor. Ik heb altijd wel
ideeën. En anders wacht ik toch een weekje,’’ luidt haar laconieke reactie.
,,Het plot is de basis. Daarbij zoek ik de
hoofdpersonages.’’ Zij moet de hoofdpersonen van haar nieuwe boek door en door
kennen, zegt ze: ,,Alsof je zo de afwas met ze kunt
doen. Je moet ze eigenlijk beter kennen dan de lezer. Een hoofdfiguur moet
namelijk wel betrouwbaar overkomen. Als ik de ingrediënten heb, is het verhaal
in drie maanden geschreven.’’
Bijna tien jaar geleden is
,,De openingszin moet sterk zijn. Daar moet ik soms
echt op broeden,’’ vertelt Bosman. ,,Maar de laatste
twee of drie hoofdstukken zijn eigenlijk het moeilijkst. Dan moet je naar een climax
toewerken. De lezer onthoudt natuurlijk vooral het einde.’’ Geen schrijver wil tenslotte dat een lezer die nog enkele pagina’s te gaan
heeft, het boek terzijde legt om thee te zetten. Het slot dient in één teug
ademloos uitgelezen te worden.
In het laatste boek ’ Met je billen in de brandnetels’ speelt, fictief
weliswaar, Bosmans eigen kroost de hoofdrol. Twee
kinderen in het boek verbazen zich over een vreemd sujet dat, midden in het
struikgewas, met een geheimzinnig apparaatje naar iets loopt te zoeken. Na slim
speurwerk komen de kinderen er achter dat de geheimzinnige man de moderne
’speursport’ geocaching beoefent, oftewel
wandelen met een gps.