9. Connaître (kennen)
| Passé composé | imparfait | présent | futur simple | futur du passé | ||||
| J'ai |
connu |
je connaiss | ais | je connais | je connaîtr | ai | je connaîtr | ais |
| Tu as | tu connaiss | ais | tu connais | tu connaîtr | as | tu connaîtr | ais | |
| Il a | il connaiss | ait | il connaît | il connaîtr | a | il connaîtr | ait | |
| Ns avons | ns connaiss | ions | ns connaissons | ns connaîtr | ons | ns connaîtr | ions | |
| Vs avez | vs connaiss | iez | vs connaissez | vs connaîtr | ez | vs connaîtr | iez | |
| Ils ont | ils connaiss | aient | ils connaissent | ils connaîtr | ont | ils connaîtr | aient | |
| Ik heb gekend | Ik kende | Ik ken | ik zal kennen | Ik zou kennen | ||||
| Impératif (gebiedende wijs) | ||||||||
| ken | connais | |||||||
| laten we kennen | connaissons | |||||||
| ken | connaissez | |||||||
N.B. Ook bij dit werkwoord: zet alleen maar een dakje op de i als er een -t achter staat!