Website toevoegen aan favorieten
"Before you can learn to fly, you must first learn to walk. You cannot fly into flying."
Op deze pagina mijn ervaringen en foto's bij het behalen (hopelijk) van brevet-1. Brevet-1 is de basis. Daarna Brevet-2 om volledig zelfstandig te mogen vliegen (zonder instructeur in de buurt) en brevet-3. Eerst maar eens brevet-1.
| Brevet-1 eisen |
|
| Vrijdag 11-augustus-2006 de avond voor de eerste dag |
|
| Zaterdag 12-augustus-2006 de eerste dag, theorie en oefenen |
|
Dan krijgen we een scherm en moeten in twee groepjes de onderdelen opschrijven en bepalen waar ze
voor dienen. Ha, het doorlezen van het boek was nuttig. Mike gaat er daarna nog dieper op in.
Na het scherm komt het harnas. Zelfde oefening en Liesbeth en Rob gaan in het hangende harnas zitten.
Daarna de vijf punten controle. Cruciaal voor de veiligheid. Het hele weekend vragen de SkyGliders vrijwilligers naar de 5-punten. (Piloot, Lijnen, Scherm, Wind, Luchtruim). Ook de start kent drie cruciale punten die je ALTIJD moet doen: Opzetten (van het scherm), controleblik (staat het scherm goed) en versnellen. Het klinkt allemaal heel logisch...
Na de lunch is het zowaar droog en gaan we met oefenschermen naar het weiland. Ik ben toch behoorlijk aan het klungelen met de risers, de lijnen, het harnas en het scherm. Dan met het scherm achter je op de grond de 5-punten en even het scherm opzetten. Oeps, dat lukt dus niet echt. Zodra het naar boven komt trekt het scheef en ik loop naar de verkeerd kant, trek aan de verkeerde rem en nog een paar honderd fouten. Mike legt het nog eens uit. Om een lang verhaal kort te maken, in twee groepjes met een scherm oeverloos oefenen. Lichte extase als het zowaar lukt zomaar 50 meter te lopen en het scherm blijft boven je dankzij de goede kant op lopen en aan de goede toggles trekken. Met zijn drieeën is wel handig: twee leggen het scherm weer netjes neer achter je (en dat moet dus heeeel vaak) en je bent na een paar pogingen bekaf (ja ja, slechte techniek en dan wordt je moe). Het weiland is nog drijfnat en dan begint het licht te regenen. Niet zeuren, gewoon doorgaan. Totdat er echt een wolkbreuk komt en dan kappen we ermee. In het clubhuis nog een aantal DvDs bekeken met goede starts en veel gemaakte fouten en dan naar huis, waar blijkt dat je spieren had (die pijn doen) waarvan je het bestaan niet eerder had vermoed.
| Zondag 13-augustus-2006 de tweede dag, veel oefenen |
|
Na een tijd geoefend te hebben gaan we een voor een op de instructietandemvlucht met Joost.
Ik kan na de start niet goed in het zitje komen, maar na wat wiebelen zit ik. Joost geeft me de
toggles en ik probeer het scherm met Joost's aanwijzingen zo goed mogelijk op koers naar de lier
te houden. Die staat 900 meter verder, dus ik kan een beetje gevoel krijgen. Dan gaat de kabel slap en ik
krijg opdracht de release los te trekken, en we zijn los. Op aanwijzing van Joost een aantal bochten
gemaakt. Ben veel te voorzichtig, moet iets verder remmen en eerder corrigeren. Keurige landing (door Joost).
De vlucht is wel onrustiger dan mijn eerste tandemvlucht. Er is meer turbulentie en opeens
op weg naar de landingsplaats, knallen we 10 meter omhoog.
Na mij gaat Rob in de tandem. Op 30 meter breekt de lierkabel. Keurige landing en een ervaring rijker.
In de middag achterwaarts opzetten geoefend. De wind is inmiddels verder aangetrokken en er moet
iemand achter je hangen zodat je niet weggesleurd wordt (de sloot in).
Even wennen; omdat alles gekruisd zit
moet je net andersom sturen dan je gevoel je aangeeft, maar na een tijdje gaat het bij iedereen behoorlijk goed.
Als je dit kan kan je ook beter alleen oefenen. Je kan het "fieldpack" (het scherm op
een "hoopje" met opgerolde lijen zodat je het makkelijk kan dragen)
nu zelf netjes neerleggen door als het ware een klein muurtje van het scherm te maken en dat te laten
zakken zodat het in een halve maan vorm neerkomt, klaar voor de volgende oefening: voorwaarts opzetten en
lopen. Klinkt allemaal erg simpel, is vreselijk lastig.
We oefenen flink door en doen nog een tweede tandemvlucht met Jos. Het is veel turbulenter, windkracht 3,5.
Jos stuurt de hele "lierrit" omhoog, hetgeen heel verstandig is want we zwabberen best wel. Boven wat bochten gestuurd en
weer geland.
De solovlucht zit er vandaag niet in door de turbulentie en dat vind ik prima. Ik heb nog niet het gevoel
dat ik het scherm volledig beheers. Volgende week misschien maar zeker nog veel meer grondoefeningen.
Oh ja, Joost zei het al, in het begin krijg je beurse bovenarmen van de risers. Nou dat klopt wel! Bekijk de horror foto's.
Daarnaast kunnen we thuis bijna niet meer uit de auto komen; alle spieren doen pijn.
Volgende week meer
| Zondag 13-augustus-2006 de foto's |
|
| Zaterdag 19-augustus-2006 te veel wind, nog meer oefenen |
|
| Zaterdag 26-augustus-2006 de eerste solo-vlucht |
|
Inmiddels is de wind echt dwars op het veld en we gaan verkassen naar het ander veld. Daar komt de wind heel mooi recht over het veld.
Tweede vlucht, nog steeds spannend. Ik zet het scherm op en hou de risers te lang vast. Probeer nog te corrigeren en snelheid te maken en glij dan uit in de modder. Plat. Joost legt duidelijk uit dat dit niet goed was en in de bergen gevaarlijk... Nog een poging en die gaat goed. Kan al beter koers houden in de rit omhoog. Na het ontkoppelen moet ik een bocht maken van 180 graden. Commentaar van Joost over de radio: "Dat was dus helemaal niks! Dat noemen we geen bocht". Ahem. Ik moet de bochten meer met gewicht doen en meer sturen. Om te oefenen moet ik een spiraal draaien en steeds 10 cm verder de toggles trekken en goed meeleunen. Linksom en rechtsom. Je krijgt daardoor echt meer gevoel. Ook nu weer een lekkere landing.
De derde en laatste vlucht voelt het best. Tijdens de lierrit stuur ik goed en krijg geen aanwijzingen meer
Na het ontkoppelen krijg ik de "aanwijzing", "OK draai maar wat bochten en probeer bij de landingsplek te komen".
Dat is vreemd, opeens moet je zelf bedenken welke kant je opgaat. Bochten gaan redelijk goed voor mijn gevoel.
Maar een beetje richting start vliegen en daar wat hoogte afbouwen met 8-jes.
Dan weer aanwijzingen. Ik draai de achtjes
de verkeerde kant op; oh ja, da's waar ook, moet tegen de wind in... Joost geeft op het laatste stuk aanwijzigen zodat ik
netjes op de final kom en op de goede hoogte. Daarna is het aan mij en voor mijn gevoel weer een lekkere landing.
Peter, Allard, en Liesbeth doen ook een aantal vluchten. Allard ook zijn eerste solo. We worden allemaal langzamerhand beter. Misschien morgen meer, anders volgende week.
| Zaterdag 26-augustus-2006 de foto's |
|
| Zaterdag 9-september-2006 |
|
Beetje op tijd naar het veld. De lier staat er al om half 10. De wind staat soms iets cross. Ik ga met Jan oefenen. Ben geeft weer de broodnodige aanwijzingen. Gaat best wel aardig vind ik (en gelukkig Ben ook). Na een half uurtje zegt Ben dat ik maar eens echt moet vliegen. Muse-28 dit keer. Iets kleiner met deze wind.
Toch weer iets nerveus. Richard is startleider en instructeur Hans geeft weer keurig het hele verhaal. Ik ga het speedsysteem dit keer ook proberen. Het speedsysteem trekt de risers iets aan, maar de A-risers het meest, de B voor de helft enz. Dat zorgt ervoor dat het scherm iets kantelt en je meer snelheid krijgt. Het scherm ligt bij de start niet helemaal netjes en komt scheef omhoog. Niet getreurd. Gelijk gestopt en goed gelegd. Dan gaat het omhoog. Meer wind en cross en ik moet veel meer bijsturen. Boven na het loskoppelen het speed-systeem geprobeerd. Gebeurt niet veel. Daarna bochtjes. Gaat veel beter. Ik heb goed gevoel, leun mee. Bij de landing flare ik iets te vroeg, maar verder OK.
Tweede vlucht gaat heerlijk. Naar boven veel meer controle, ondanks de iets hardere wind. Ook het speedsysteem krijg ik nu aan de praat. Met mijn korte beentjes kon ik het speed-systeem op op de eerste vlucht niet ver genoeg intrappen. Nu zet ik mijn voeten op het "tweede" treedje en zowaar het werkt.
Daarna van Hans opdracht om beide remmen aan te trekken en weer langzaam los te laten. Je merkt dat gelijk; de wind in je gezicht wordt minder en het scherm voelt minder stabiel aan.
Daarna weer bochten, hoogte afbouwen en een goede landing. Na het landen, scherm stabiliseren, omdraaien en langzaam en gecontroleerd het scherm laten zakken. Whow, alles lukt!
Mijn scherm en harnas worden overgenomen door een andere cursist voor de eerste solo. Het is best wel druk met eerste vluchten. Bijna alle eerste vluchten eindigen op dezelfde manier: de vlieger is geland, scherm ligt op de grond en de armen gaan in een triomfgebaar juichend naar boven. Volgens mij vergeet je je eerste vlucht nooit meer.
Ik blijf nog een tijdje kijken. De wind trekt aan, ik heb thuis nog een en ander te doen, dus het is mooi geweest. Morgen meer.
| Zondag 10-september-2006 heel veel oefenen en twee vluchten |
|
Rond 12 uur is de lier er (??n kabel i.p.v. twee). Eerst een hele serie tandemvluchten. Rond een uur of half twee zijn de eerste serie tandemvluchten klaar en is er ruimte voor solo vluchten tot de tweede serie tandems die rond half vier komen.
Ik moet nog steeds beter sturen op de rit omhoog. Maar boven is het prachtig. 10-tallen zeilboten op de Nieuwkoopse plassen. Joost geeft aan dat ik zelf maar moet beslissen wat ik wil. Ik vlieg rustig, weinig bochtjes richting landingsplek. Daar na wat 8-tjes mijn eerste volledig zelfstandig landing.
De tweede vlucht. Start niet goed. Scherm klapt in door de cross wind bij het opzetten. Als ik het scherm meer energiek opzet lukt het wel. Voor de vlucht heeft Joost gezegd dat we "oren" gaan trekken. Je pakt de buitenste A-lijnen en trekt die naar beneden. Terwijl ik aan de lijnen trek kijk ik naar het scherm en zie links en rechts het scherm vervormen en bijna inklappen. Ik schrik en laat de lijnen los. Joost door de radio: "Nee, niet loslaten gewoon vasthouden". Nog een keer. Het went. Daarna kan je met je gewicht sturen. Leuk. Een voor een de oren weer terug laten komen, ik hoef niet aan te remmen om ze eruit te kijgen. Daarna geland. Joost zijn traditionele opmerking na de landing: "OK, stabiliseer het scherm en loop terug naar de start" (met het scherm in de lucht). Zowaar lukt me dat deze keer.
Allard en ik staan nog wat te praten en Liesbeth gaat de lucht in. Gaat prima. Na een paar minuten zie ik uit mijn ooghoek plotseling Liesbeth naar beneden duiken in een soort van "fladder". Het scherm stabiliseert zich gelukkig snel. Liesbeth vloog een spiraal en moest nog iets verder de spiraal in. Dat ging net iets te rap op een moment dat er een thermiek-belletje was. Gevolg: de binnenste punt van het scherm in de spiraal krijgt een achterwaartse luchtsnelheid (een "negatief") en klapt volledig in. Joost geeft gelijk door de radio aan "alles los" en het scherm herstelt zich meteen (We vliegen in DHV-1 schermen, zeer vergevingsgezinde schermen). Behoorlijk schrikken, maar het geeft toch ook wel vertrouwen in het materiaal.
Rond een uur of vijf naar huis. Jammer, het is prachtig weer en het vliegen gaat door. Maar ja, er zijn ook nog andere belangrijke zaken (familie!). Volgende week meer.
Hieronder een aantal GPS tracks van vluchten van Allard, gemaakt met zijn PDA-tje.
| Zaterdag 16-september-2006 oefenen en een vlucht |
|
Daarna de Muse-2 30 gepakt voor het echte vliegen. We hebben nog steeds de leen-lier met een lierkabel. Na de eerste vlucht zit de kabel in de trommel vast. Het duurt behoorlijk lang om dat allemaal weer hersteld te krijgen. Geeft niet, het zonnetje schijnt en het is gezellig. Na een tijdje is de lier gefixed en ik ga naar de start. Opzetten gaat zowaar helemaal goed (hoewel Chiel later zegt dat ik de A-risers mischien iets eerder moet loslaten en als ik dat niet doe iets meer moet bij-remmen). Maar toch niet verkeerd na het matige oefenen daarvoor. Boven is het weer prachtig. Iets minder helder dan vorig weekend toen je zeker 30 km ver kon kijken. Ik maak mijn bochtjes en kom op de final boven het oefenveld. Ik zak langzaam en kom niet echt lager; wordt een eind lopen denk ik nog. Het scherm blijft maar dragen. Precies in mijn baan staat Jos met iemand te oefenen. Ze zien me wel, maar ik besluit toch iets naar de zijkant te gaan. Een meter of vijf boven de grond moet ik opeens nog redelijk bijsturen om van de sloot weg te komen (beetje wind van opzij). Twee meter boven de grond net voor ik wil flaren is er opeens "minder lucht" en zak ik snel. Nou ja, net alsof je van een metertje op de grond springt. Niet de bedoeling, maar kan gebeuren. Jos komt even naar me toe. In het vervolg toch in het midden blijven van het landingsveld, niet naar de zijkant met de sloten. Ze hadden me immers gezien dus ze konden opzij stappen. De laatste correctie vlak boven de grond was ietwat te ruw. Zo zie je: iedere vlucht blijf je leren op de basics.
Daarna nog een tijdje bij de terughaal lier gestaan, eens kijken hoe dat allemaal gaat. Peter legt de knoopjes uit die je moet leggen als de kabel is gebroken.
Rond een uur of een naar huis (gerepareerde magnetron weer inbouwen, PCs van de kids installeren, wireless kaartjes in de PCs aan de gang krijgen, routertje verplaatsen etc). Morgen meer en dan de hele dag.
| Zondag 17-september-2006 een oefendag |
|
Nog wel wat plaatjes geschoten van het oefenen.
| Zondag 24-september-2006 oefenen en twee vluchten |
|
Koen (11 jaar) gaat eerst met Joost in de tandem. Heeft gelijk de langste vlucht van de dag en mag heel veel zelf sturen. Hij vindt het fantastisch. Nog een paar jaartjes wachten; je kan beginnen op je 14e.
Mijn eerste start gaat matig. De hele ochtend met schermen geoefend die lastig op komen en nu met een MacPara Eden 28. Dat scherm zit in no-time boven me bij de start en ik rem niet genoeg dus het schiet bijna over. Boven op aanwijzing van Joost een spiraal geoefend. Had ik een week of vier geleden ook al eens gedaan, maar dit keer is het dus "echt". Steeds verder en opeens duikt-ie echt in de spiraal. Fantastisch. Na een paar rondjes weer langszaam eruit, voorzichtig de pendel opvangen door wat bij te remmen en daarna naar de landing.
Tweede start gaat helemaal goed. Sturen naar boven gaat goed, en verder geen enkele aanwijzing en zelf weer uitzoeken hoe te landen. Ik maak er een "toeristische" (dank je Allard) vlucht van. Heel rustig richting start, wat bochtjes en dan gaan S-en om op de final te komen. Kom niet goed uit en land tussen de koeien die een stuk van het oefenveld in bezit hebben genomen (Hollandser kan het niet). Ben legt uit wat ik anders had moeten doen om wel goed uit te komen. Goede les. Zonder fouten leer je het niet.
| Zaterdag 30-september-2006 een off-day met twee vluchten |
|
Wind is redelijk aangetrokken en nu ook flink cross (45 graden t.o.v. het veld) en je start tegen de wind in. Dus opzeten en bijsturen zodra het scherm boven je staat. Start gaat helemaal niet goed. Eerste keer schiet het scherm gelijk boven me. Tweede keer gaat beter, maar de lierkabel blijft achter een paaltje haken en ik moet ontkoppelen op een meter of 50. Gelukkig kan ik van mijn landingsplek nogmaals starten, zodat ik niet helemaal hoef terug te lopen (bedankt Joost!). Start weer matig. Boven ook niet helemaal een lekker gevoel. Het stuurt niet zoals ik wil.
Tweede vlucht ook weer matige start (twee keer nodig om goed weg te komen) en hetzelfde gevoel boven. Ik heb gewoon een off-day of zo, en besluit niet meer te vliegen. Ben probeert me nog op te peppen en zegt dat ik gewoon even een vlucht met een Muse moet doen. Toch maar niet.
Allard heeft een paar prachtige vluchten en Manon doet haar eerste solo die perfect gaat!
Tussendoor nog een oud collega in de tandem, die het ook behoorlijk leuk vond.
Een mooie dag qua weer, maar voor mij een slechte vliegdag. Volgende keer beter.
Allard heeft zijn GPS track naar
Google Earth omgezet. Heel mooi, klik op de link
en speel met de tilt en de rotate knoppen (je ziet dat er wat thermiek was).
Je moet wel Google Earth ge?nstalleerd hebben. Heb je dat nog niet
| Zondag 8-oktober-2006 een beetje oefenen |
|
| Zaterdag 14-oktober-2006 Oefenen (veel) en een vlucht |
|
Ik ga eerst eens oefenen. Na de "dip" in vluchten en starts twee weken terug en het matige oefenen ??n week terug moet ik eerst weer een goed gevoel krijgen. Oefenen gaat redelijk. Achterwaarts opzetten, controleren. Niet verkeerd.
"Good old Ben" komt na een tijdje erbij. Ben weet altijd me op te peppen en met zijn aanwijzingen heb ik echt het gevoel vooruit te gaan. Onder zijn begeleiding, ga ik slalommen en tegen de wind in en met de wind mee. Daarna trekt Ben de A-ijnen weg aan een kant zodat er inklappers ontstaan die ik dan weer moet proberen te corrigeren. Soms goed, soms niet goed. Ik "beken" aan Ben dat mijn starts waardeloos zijn de laatste tijd. Dus daar wat meer op oefenen. Ik buig mijn lichaam te veel naar de grond om kracht (input) te leveren. Meer kijken naar voren, zodat de risers niet strak trekken over mijn schouders (en de openingen dicht gaan en het scherm zich niet vult). Met Ben (ik blijf strak naar hem kijken en niet naar de grond tijdens de oefeningen) gaat het OK.
Nu maar eens vliegen. Ik neem de Muse 28 over van een andere cursist. Toch wat wachten vanwege de ene kabel. Ik wordt aangekoppeld. Radio check.. Shooo..... oortje niet in. Ben baalt en de kabel gaat naar Harald die ook nog niet klaar staat. Balen... slecht enzo.
Snel helm af, oortje in, helm op en weer aankoppelen. Start gaat OK. Da's lekker. Had al tegen Richard (startleider) gezegd dat ik geen speciale dingen wilde doen. Gewoon weer even vliegen en een goed gevoel krijgen. Ik vlieg wat heen en weer richting landing. Kom redelijk uit, maar flare iets te vroeg. Als het harder waait hoef je bijna niet te flaren. De voorwaartse snelheid is laag door de wind en als je teveel flared ga je bijna achteruit. Lekkere vlucht.
Het gaat wat harder waaien en ik help een beetje bij de start met de schermen rechtleggen. Daarna een klein Apco oefenscherm gepakt om eens flink te oefenen. Ondanks het kleine scherm moet ik flink kracht zetten en meelopen bij het achterwaart opzetten. Daarna controleren. Ik ga ook de buitenste twee A-lijnen trekken om inklappers te krijgen en die weer te herstellen. Links en rechts. Daarna een paar keer voorwaarts opzetten, waarbij ik nog flink naar achteren word getrokken. Om een uur of vier naar huis met een heel lekker gevoel.
De "dip" is weg. Gelukkig. Volgende week niet. Weekje op vakantie met mijn broer en familie en daarna de molen "de Meeuw" (opent in nieuw window) gebouwd voor de Opa van mijn Opa (Wilke Pathuis) in Garnwerd, Groningen bezoeken; we krijgen een priv? rondleiding en we hebben de hele Pathuis stamboom voor de huidige molenaar mee.
| Zaterdag 14-oktober-2006 Theoriemiddag en brevet-1 examen |
|
We behandelen alles, van starten tot wind-gradient tot you name it. Daarna een examen van vier kantjes A4. Sommige zaken heel simpel (onderdelen benoemen), andere lastiger, met name de "bergvragen". Volgens mij had ik twee fouten, dus ik neem aan dat ik erdoor ben (nog even afwachten).
Daarna nog een paar fun-video's met zijn allen bekeken, waarin de meest waanzinnige stunts worden uitgehaald. Voor over een paar jaar ;-).
| Zaterdag 11-november-2006 Vlieguitrusting gekocht |
|
| Zondag 3-december-2006 Reserve gooien, luchten en vouwen |
|
Het is een goede oefening; ik krijg de reserve er goed uit, maar de timing van het gooien kan wel beter ;-). Daarna de reserve uitleggen en luchten. De hele hal ligt binnen no-time vol met reserves.
Daarna onderricht in de para-rol. Als je aan je reserve naar beneden komt, gaat dat met een snelheid alsof je van anderhalve meter op de grond springt. Dus je moet je energie kwijt door op een bepaalde manier af te rollen. Huub en Joris (ex para commando) geven aanwijzingen. Met platte voeten landen (niet op je tenen), voeten dwars in je bewegingsrichting en je armen op je borst en dan zijdelings meerollen met de beweginsrichting. Paar keer geoefend. Met een harnas op je rug is het toch wel apart.
Voordat we de reserves gaan vouwen eerst nog instructie van Joost over wanneer wel en wanneer niet gooien.
Het moment is daar. Hoe krijg je die berg lijnen en die grote lap reserve nou weer in dat kleine pakje en wel op zo'n manier dat-ie er ook weer uitkomt als het moet. Gewoon, stap voor stap en heel netjes. Na de demo van Joost en Mike gaan Allard en ik met mijn reserve aan de slag. Met af en toe een vraag lukt het allemaal prima. Daarna nog een paar reserves gevouwen (alle schoolreserves moesten ook gelucht worden natuurlijk). De tandem reserves gaan volgens hetzelfde principe, ze zijn alleen een stuk groter.
Het is een hele nuttige dag. Als je ooit een reserve nodig hebt (wat je niet hoopt natuurlijk) is het nu veel duidelijker wat je kan verwachten en hoe het geheel werkt met alle borgpennetjes en lijnen enzo. Niet te missen dus! Nagekomen nieuws (4-12-2006): Ben geslaagd voor de theorie van brevet-1! Volgens mij is bijna iedereen erdoor. Weer een stapje verder. Door naar Brevet-2 om volledig zelfstandig te mogen vliegen (zonder instructeur in de buurt).
Nog meer nagekomen nieuws (14-4-2007): Ik heb nu ook mijn vluchten achter de rug en het brevet-1 papiertje na mijn 15e solo-vlucht. Aantal bezoekers: