Het buitenbeentje

Een zaterdagmorgen in de maand mei

Een vader kijkt naar zijn voetballende zoon

Vaders benen jeuken

Hij zou zo wel het veld in willen rennen

De zoon houdt niet zo van voetbal

Kan gebeuren denkt vader mild

Toen ik zo oud was als hij  rende ik de halve dag achter een bal aan

Ik kende Abe Lenstra uit mijn hoofd

Sliep met het bruine monster naast mijn hoofdkussen.

Vader kijkt naar het kluitje spelers dat met de stuiterende bal mee draaft

Zijn stem roept aanwijzingen:

- "Leg breed, ga diep, geef af, zet vast"

De spelertjes laten zich door vaders aanwijzingen niet uit het veld slaan

Zij voetballen ongestoord verder

Op een na

Niet dat die eenling het balspel onderbreekt naar vader toeloopt en vraagt:

- "Wat bedoelt u eigenlijk , met zet vast?"

Nee, het kind zit met zijn knieën op de grond en spreidt met zijn handen het gras

Op zoek naar een torretje wellicht

Of om een bekneld grassprietje te bevrijden

Zou er een klavertje vier te vinden zijn

Wie weet?

Zomaar zonder zin zoeken zijn handen 

Kinderritueel

Vader ziet dat niet

Wel hoe zijn eigen zoon in de grond trapt in plaats van tegen de bal

Een pol gras vliegt door de lucht 

en valt vlak voor het onverstoorbare zoekertje

dat zijn vingers in zijn oren heeft gestopt

en zijn ogen dichtgeknepen

Pantomime zonder betekenis

Vader kijkt wat gegeneerd naar de andere ouders

het is alsof zijn zoon met zijn mistrap

hem hier zojuist ten overstaan van al die mensen

in zijn kruis geschopt heeft

Hij wil het wel uitschreeuwen maar zegt:

- Mijn zoon kan heel goed Gerard Joling nadoen

Het buitenbeentje ligt op zijn rug in het gras

Zijn beentjes maken allerlei bewegingen

Het is alsof het kind wil voorkomen

dat iemand er iets in herkent

Het zingt er wat onverstaanbaars bij

De scheidsrechter struikelt bijna over hem

maar blijft op de been

Zijn fluitje valt

het kind staat op en steekt zijn hand in de lucht

gebaart naar de scheidsrechter

Imiteert?

Langs de zijlijn staan een man en een vrouw

Zij lijken zich te hebben afgezonderd

van de steeds harder schreeuwende vaders en moeders

Het zijn onmiskenbaar de ouders van dat ene kind

Geen van de goedbedoelde schreeuwlelijkerds denkt:

als dat mijn kind was

ging ik liever ook een beetje apart staan

Zij hebben nog het kind

noch zijn ouders opgemerkt

Nee zij letten op de bal 

en op de verwoede pogingen van hun nageslacht

het opgeblazen ding te controleren

De kinderen schoppen elkaar blauwe plekjes

of slaan met de koppen tegen elkaar

De doelman heeft de bal pas te pakken

als hij in het net ligt

Dat is prettig voor de bal

Dan mag hij weer eens in het midden liggen

Vanmiddag heeft de tegenstander

een pingelaartje in de gelederen

Hij pikt de bal ergens op

speelt er minuten lang mee

en verspeelt het leer weer even terloops

De ouders knipogen

Kenners onder elkaar

Dat kan een hele grote worden

De bal hobbelt tussen de schoppertjes door

Het buitenbeentje probeert zijn kop in de grond te boren

Maar wie let op hem?

De Bal?

In de kantine waakt de vrouw van de terreinknecht

in een wit schort over de zoute droppen

royale beloning voor twee keer twintig minuten

Straks komen ze

Het buitenbeentje is rechtop gaan staan

De bal komt uit de lucht vallen

Boven op zijn modderige kuif

Even is hij omringd door negentien knulletjes

De scheidsrechter slaat een wesp weg

De negentien volgen de bal in zijn onvoorspelbare richting

en de onwetende kopper spreidt zijn armen

Even en ongewild was hij het middelpunt van het spel

Nu ronkt hij vervaarlijk

dat hij een vliegtuig is

Vaders ogen blijven steken bij het vliegtuig

Hij ziet niet dat zijn eigen zoon scoort

Hij kijkt net zolang naar het kind

dat aan een landing begonnen is

tot de scheidsrechter afblaast

Hij loopt naar de middencirkel

Wil het kind aanraken

Achter zijn rug roept zijn zoon:

- Zag je mijn doelpunt?

Vader bedenkt zich

en lacht verlegen naar de ouders van de jongen

die voetbalkeren aanhad

maar een ander spel speelde

Hij pakt zijn zoon bij de hand en zegt:

- Natuurlijk mag je wat snoepen

Maar eerst onder de douche

- Vind je voetbal leuk?

vraagt de vader onverwacht

- Best wel

- Zag je dat ene jongetje?

- Welk jongetje?

- Dat niet meedeed, dat zijn eigen spel speelde

- Niet gezien

zegt de zoon schouderophalend

Niet gezien  dat het toeval de bal verplaatste

Wel gescoord...