Vraag 3 " Mijn zoon heeft een trainer die altijd de spelers van zijn team voortrekt of beledigt. Nou heeft hij zijn zoon en twee andere spelers geselecteerd voor de selectie. Dit terwijl ze nog nooit daarin hebben gespeeld. Dan verteld hij ook nog dat deze drie de beste zijn van de selectie en dat de rest maar beter naar de knutselclub kan gaan. Hoe moet een ouder van de benadeelde speler dit benaderen?"

Komen deze vragen of situaties u bekend voor ? De meeste vrijwillige jeugd(sport)coaches, trainen een ploeg omdat hun kind meedoet in dat team. Dit gegeven kan gemakkelijk valkuilen opleveren voor de problemen zoals die hierboven worden gesteld. Elke vraag afzonderlijk is een ander specifiek probleem, maar ze hebben wel de overeenkomst dat het in alle gevallen gaat  om een coach-speler relatie. In de meest ideale sportsituatie moeten alle jeugdcoaches ervoor zorgen dat alle spelers van het team evenveel speelminuten krijgen. Gelukkig lukt het veel coaches dit doel te bereiken. Als een van de 'favorieten' van de trainer  de zoon of dochter is, valt het probleem extra op. Zeker als het kind van de coach niet zo'n getalenteerde atleet is.

Het coachen/ trainen van je eigen kind is een situatie die gemakkelijk kan uitmonden in vreemde, vervelende, situaties. Je kan bijvoorbeeld extra druk voelen vanuit je kind (of echtgenoot) om je kind meer te laten spelen dan de anderen. Jij bent tenslotte toch de coach, die  veel van zijn vrije tijd opoffert. Daar zou je kind toch ook wel van mogen profiteren nietwaar? Maar andersom kan het ook. Als trainer zet je je eigen kind extra onder druk. Je eist dat hij goed presteert , zodat niemand je kan beschuldigen van het voortrekken van je eigen kind.

Hoe kan je dit soort problemen verkleinen, of zelfs voorkomen, als je je eigen kind coacht? Voordat je begint met coachen moet je jezelf afvragen: Kan ik mijn kind hetzelfde behandelen zoals ik dat met de andere spelers voor ogen heb. Verwacht niet meer, en niet minder, van je eigen kind t.o.v. de andere spelers in het team. Deze beslissing moet je ook bespreken met je eigen kind. Hij/zij moet akkoord gaan met dezelfde voorwaarden en doelstellingen. Ze moeten begrijpen dat op het veld in het zwembad of op welk sportterrein dan ook , jij de coach bent, en dat hij/zij een lid van het team is. Ze moeten ook niet verwachten dat ze anders zullen worden behandeld dan de andere teamleden. Maar ook hier geldt  het tegenovergestelde, ze moeten jouw ook niet anders behandelen. Maar gewoon als de coach. Als jij en je kind dit samen kunnen afspreken, ga dan gerust je gang. Wordt dan de coach van je eigen kind. Is er enige twijfel bij jouw, of bij je kind, dan moet je het waarschijnlijk niet doen. Er is een alternatief als je niet helemaal zeker van je zaak bent. Biedt je eerst vrijwillig aan als assistent-coach, als een soort test, kijk hoe dat verloopt. Werk vanuit die situatie dan verder.

Met betrekking tot het spelen van meerdere kinderen in hetzelfde team, kunnen alleen de ouders inschatten hoe dat zal gaan verlopen. Alleen zij kennen de kinderen goed genoeg om te beoordelen of dat tot onoverkomelijke problemen zal gaan leiden. Belangrijk is ook de vraag hoe de kinderen daar zelf over denken. Geven ze er de voorkeur aan om in hetzelfde team te spelen, of juist niet. Praat er met z'n allen over. Omdat iedere optie een soort van conflict kan opleveren is het juist het beste dat de hele familie gezamenlijk met een soort  van oplossing komt.

N.B. Reacties of vragen naar aanleiding van dit artikel kunnen via het gastenboek of e-mail van de site worden gegeven.

Oorsprong artikel niet meer bestaande website Verenigde Staten -  Vertaling naar het nederlands door de webmaster -

Lees ook artikel Als ouder uw eigen kind trainen en/of coachen