Kathmandu

Dag 2: Vrijdag, 21 januari 2005 Kathmandu

Om halféén zijn we in Hotel Tibet. Het is nogal koud en daarom wordt er warme thee geserveerd. Hein komt met een fles rum aanzetten en dat is best lekker in de thee, word je warm van. We kunnen nu eens bekijken wie onze mede groepsleden zijn. De groep bestaat uit 19 personen, 13 vrouwen en 6 mannen. Tegen tweeën gaan we naar bed, de eerste dag zit er op.

Na een lekkere nacht slapen gaan we na het ontbijt Kathmandu en omstreken verkennen. Als eerste rijden we met de bus naar de grootste stoepa van Nepal, de Boeddhistische tempel van Boudhanath. De stoepa dateert uit de 5^eeeuw, maar er hebben regelmatig renovaties plaatsgevonden. Boudhanath is één van de meest welvarendste centra ter wereld van het Tibetaanse boeddhisme. Er wonen namelijk veel van de Tibetanen die sinds 1959 in Nepal wonen.

We lopen rond de stoepa, dat moet met de klok mee gebeuren, we kijken met verbazing naar het bouwwerk, de enorme halve bol met daarboven de “alziende” ogen van Boeddha. Rond de stoepa bevinden zich allemaal beelden van Boeddhistische godheden en 147 nissen met gebedsmolentjes. Rond de stoepa lopend laten de pelgrims de gebedsmolens draaien.

Hierna gaan we naar Pashupatinath, het grootste Hindoeïstische heiligdom en bedevaartsoord van de vallei van Kathmandu, aan de rivier Bagmati. Op het eigenlijke tempelterrein van de Gouden Shivatempel worden niet-Hindoes niet toegelaten. Dit is ook één van de plaatsen waar de lijkverbrandingen plaatsvinden. De overblijvende as wordt uitgestrooid in de heilige Bagmati die zelf uitmondt in de heilige rivier de Ganges. Toch een rare gewaarwording het cremeren van mensen zo in de open lucht en dat de rook van de brandstapels door de wind jou kant opwaait zodat je er doorheen loopt.

Het volgende doel is Bhaktapur, de voormalige middeleeuwse hoofdstad van de vallei van Kathmandu. De stad zou reeds in de 9^e eeuw zijn gesticht. Het is een beschermd UNESCO monument. De oude stad is ingrijpend gerestaureerd, met Duitse steun, en wordt beschouwd als een klassiek voorbeeld van hoe de Napalezen woonden in de middeleeuwen. Door de restauratie van de stad en door het onderhoud is het er behoorlijk schoon.

De stad bezit tempels, pagodes en paleizen zoals de Nyatapola Mandir, een meer dan 30 m hoge tempel. De tempel staat op een verhoging. Naast de trap staan stenen figuren als wachters. Vooraan de Malla-worstelaars die 10 keer zo sterk zijn als normale mensen, daarboven de olifanten die weer 10 keer zo sterk zijn als de worstelaars, enz.

Een ander voorbeeld is het voormalige Koninklijke paleis met de Sun Dhoka, de “Gouden Poort”, gebouwd in 1753 en wat als een ambachtelijk meesterwerk wordt beschouwd. De poort zelf is uit baksteen opgetrokken en heeft een verguld dak. De omlijsting van de deur is ook van verguld koper.

Door de poort komen we op de religieuze en rituele binnenplaatsen van het paleis. Omdat we geen Hindoe zijn mogen we hier niet overal in.

Na het bezoek aan Bhaktapur gaan we terug naar het hotel en ‘s - avonds hebben we een Nepalese avond met diner en optredens van een Nepalese dansgroep.

Dag 3: Zaterdag, 22 januari 2005 Kathmandu

Het is vanochtend vroeg opstaan, al om vijf uur. We moeten namelijk al om zes uur op het vliegveld zijn. Als het weer goed is gaan we een rondvlucht van een uur boven de Himalaya maken. De rondvluchten worden alleen in de ochtenduren gevlogen. Vertrek van halfzeven tot ongeveer tien uur, dan is er de meeste kans op helder weer. Minder dan de helft van de groep gaat mee.

Op het vliegveld gekomen worden we verschillende keren gefouilleerd, de bewaking is erg scherp hier. We wachten in de wachtruimte tot we naar het vliegtuig kunnen gaan. Dat duurt lang, het weer is nog niet goed genoeg, te weinig zicht boven de bergen. Eindelijk gaan we dan in de bus naar het vliegtuig, denken we…. Helaas het gaat nog niet door, dus nu maar in de bus gaan zitten wachten….. Het duurt en het duurt, we worden koud, dus toch maar weer naar binnen nu in een andere vertrekhal.

We drinken een kop koffie en we horen dat boven de bergen een vliegtuig rondcirkelt om door te geven hoe de weersomstandigheden zijn.

Uiteindelijk zijn er al een paar groepen vertrokken maar wij zijn nog niet aan de beurt. Omdat we om tien uur weer terug moeten zijn in het hotel om nog te ontbijten en ons weer aan te sluiten bij de rest van de groep beslissen we om maar terug te gaan, misschien is het morgen beter. Als we bij het kantoortje van het rondvluchtbedrijf komen en ons geld terug vragen komt er iemand zeggen dat we onmiddellijk kunnen vertrekken. Dus weer door de bewaking, weer gefouilleerd, weer de bus in en naar het vliegtuig, het zal toch niet waar zijn. Ja het is waar we kunnen naar binnen en het toestel begint te taxiën en warempel we stijgen op! Het is inmiddels al bijna halftien, dus de rest van de groep zal moeten wachten

Het Luchtvaartbedrijf heet Buddha Air. Ze verzorgen ook lijndiensten binnen Nepal, en vliegen met moderne toestellen. Het toestel is bemenst met twee piloten, bij ons een man en een vrouw, en een stewardess. Het toestel heeft 16 passagiersplaatsen in twee rijen met ertussen een looppad, dus ieder persoon heeft een eigen raam om door te kijken en om te fotograferen of te filmen.

We zullen een half uur in oostelijke richting vliegen en keren om, zodat beide zijden van het uitzicht op de bergen kunnen genieten. Daarbij zullen we op 8 à 9 km hoogte vliegen en de Mount Everest, met 8848 m de hoogste berg ter wereld, op 10 km benaderen.

We stijgen pijlsnel en na een tijdje hebben we een prachtig uitzicht op de bergen. Het is geweldig!! De diep blauwe lucht boven de wit besneeuwde bergtoppen. Je wilt wel foto’s blijven nemen.

De stewardess gaat geregeld bij de passagiers langs om de diverse bergen aan te wijzen en de namen te noemen waaronder de Mount Everest. Ook mogen we om de beurt in de cockpit kijken en van daaruit enkel foto’s te maken. Het uur is zo voorbij en voordat we het weten staan we weer op de grond, het einde van een fantastische tocht.

Na het erg late ontbijt gaan we weer met de gehele groep op pad, naar de grote stoepa, ook wel de Gouden Tempel genoemd, van het oude Swayambhunath. De stoepa ligt op een heuvel zodat je hier vandaan een goed uitzicht op Kathmandu hebt. De halve bol, net zo als bij de stoepa van Boudhanath symboliseert de schepping. De vergulde ringen van de spits zijn de graden van kennis, nodig om het pad naar de verlichting en het nirwana, wat is de oplossing van het zelf en de uiteindelijke realisatie van het doel van de Boeddhistische meditatie, voorgesteld door de parasol, te volgen. De kleurige gebedsvlaggen wapperen in de wind en laten de gebeden los naar de hemel. We lopen rechtsom rond de stoepa, ook hier zijn er weer allemaal souvenirstalletjes. Ook zijn er apen, zeker langs de stenen trap naar beneden naar de bus.

De volgend bezienswaardigheid wat we gaan bezoeken is het Durbar Square van Kathmandu. We worden afgezet door de bus op een half uur lopen van het plein. We lopen door de drukke winkelstraatjes naar het plein waaraan meer dan 50 tempels en monumenten staan. Het is het hart van het oude Kathmandu. Na een korte rondleiding kunnen we op ons zelf de boel verkennen.

Ineke en ik gaan eerst ergens een klein hapje eten en daarna gaan we op pad.

Voor ons Nederlanders vreemd uitgedoste figuren in kleurige kleding en met beschilderde gezichten, bedelaars, verkopers en verkoopsters van snuisterijen klampen ons aan.

Eén van de gebouwen is de Kumari Bahal, het Huis Van de Levende Godin, de Kumari Devi van Kathmandu. Er zijn meer “levende godinnen” maar aan haar is zelfs de koning van Nepal eerbied verschuldigd. Ze blijft altijd in haar Huis met uitzondering tijdens het Indra Jatra. Dit is een groot religieus achtdaags feest rond volle maan in augustus – september. Dan wordt de regengod Indra met optochten en dansen veréérd. De Kumari Devi, prachtig versierd en gekleed, wordt dan in een grote optocht vervoerd op een speciale wagen, die overdekt is met bloemen. Volgens voorschrift mogen haar voeten nooit de grond raken. De wagen wordt getrokken door gelovigen, de mensen bewijzen haar eer en zo wordt ze naar de koning gereden om hem een teken op het voorhoofd, een tika te geven waarbij de koning haar eer bewijst.

De Kumari Devi wordt gekozen op basis van haar horoscoop en astrologische regels uit meerdere vier en vijfjarige meisjes. Ze wordt verondersteld een incarnatie van een Indiase godin te zijn. Haar lichaam moet vlekkeloos zijn en aan allerlei specifieke kenmerken voldoen.

Ze blijft Levende Godin totdat ze door één of andere reden bloed verliest, al is het maar uit een heel klein wondje. Deze regel geldt ook bij de eerste menstruatie.

Dan moet ze de tempel verlaten, wel met veel geschenken, en zou ze mogen trouwen. Probleem is echter dat een voormalige godin ongeluk brengt en de man die haar ontmaagd een voortijdige dood zal sterven. En welke man wil dat?

Via een toegangspoortje komen we op een binnenplaats, hier mag niet worden gefotografeerd. Zo nu en dan, niemand weet vooraf op welke dag, verschijnt de Levende Godin om vier uur een paar seconden op een balkonnetje op de derde verdieping om zich aan de mensen te laten zien. Hoewel het al na drieën is wachten Ineke en ik niet af of ze zich vandaag wel laat zien en gaan verder.

Een ander belangrijk gebouw is de Kasthamandap, het Houten Huis. Waarschijnlijk dankt Kathmandu zijn naam aan dit gebouw. Het stamt uit de 12^e eeuw en is gebouwd op het kruispunt van twee belangrijke handelsroutes, vanwaar Kathmandu zich straalsgewijs heeft ontwikkeld, en deed toen dienst als gemeenschapscentrum waar handel werd bedreven. Later werd het verbouwd tot tempel, gewijd aan de god Goraknath, die zich in het gebouw bevindt. De ingang wordt bewaakt door twee leeuwen. Het verhaal wil dat het gebruikte hout voor het gebouw afkomstig is van één boom. De boom was zo groot dat er nog genoeg hout overbleef om nog een ander groot, nabij gelegen, gebouw te kunnen bouwen. We bekijken het gebouw vanbuiten en van binnen met aandacht.

Het is tijd om naar de bus te gaan en we lopen vanaf het Durbar Square via de Juddha Sadak (New Road) naar de Tundikhel waar de bus staat. Deze straat die lang en breed is wordt gekruist door nauwe zijstraatjes en is aangelegd na een zware aardbeving in 1934.

Deze straat is een belangrijke commerciële as. Er zijn winkels in overvloed met allerlei moderne spullen zoals elektronica, kleding, horloges, sieraden, foto - en filmapparatuur, showrooms met auto’s, enz. enz.

De Tundikhel is een groot rechthoekig grasveld wat wordt gebruikt als paradeterrein en ontmoetingsplaats.

Met de bus gaan we als groep terug naar het hotel waar we vanavond gezamenlijk een diner hebben met Tibetaanse gerechten. We logeren niet voor niets in Hotel Tibet.

Volgens schema zouden we morgen vertrekken naar Pokhara om daar twee nachten te verblijven. Echter om politieke redenen, de Maoïstische rebellen spelen weer op, stellen de Nepalese autoriteiten dat ze de veiligheid niet kunnen garanderen zodat over de weg Pokhara voor ons onbereikbaar is. Wel is het mogelijk om te vliegen. Besloten wordt om nog maar een dag en nacht extra in Kathmandu te blijven en dan maandag naar Nagarkot te gaan voor één nacht.

De Maoïsten voeren al een zo’n 20 jaren opstandige acties, ze strijden voor een Maoïstische “heilstaat”. De heftigheid wisselt, soms is het rustig maar soms zijn er tijden zoals nu dat er weer allemaal acties zijn. Geregeld vallen daarbij aan (militaire) regeringszijde en aan Maoïstische zijde doden. Onder de bevolking vallen door acties van beiden slachtoffers.

Dag 4: Zondag, 23 januari 2005 Kathmandu

Bij het opstaan zien we het al. De afgelopen dagen was het “te koud” in Kathmandu. Nu regent het er ook nog bij. Normaal gesproken is hier rond de 20 graden Celsius, maar dat is het de laatste dagen niet geweest. De temperatuur is toch wel zo dat we met jack, wel een zomerjack maar toch, of dikke trui of meestal met alle twee aanlopen. Alleen even in de middag als de zon schijnt en als je in de zon loopt is het wat beter.

Na het ontbijt gaan we op pad met de bus naar het platteland buiten Kathmandu om een wandeling van een paar uur te maken en daarbij twee landelijke en arme dorpjes te bezoeken. Het regent nog steeds en omdat we lang niet allemaal een paraplu en/of regenkleding bij ons hebben op vakantie, wie had hier nou op gerekend, moeten er paraplu’s worden gekocht. Dus de bus gestopt bij een winkeltje en Hein en de Nepalese gids op pad om ze te kopen. Ze komen terug met en stel van die dingen en nu begint het in de bus natuurlijk. De één wil zo’n kleur, een ander een andere kleur of met een ander motiefje. Dus er moet worden geruild, er moeten nog meer komen. Dus verderop nog maar eens gestopt, begint het weer, lachen geblazen, Hein “radeloos”.

Maar goed uiteindelijk zijn we allemaal voorzien en kunnen we echt verder.

Bij het plaatsje gekomen waar de wandeling begint regent het nog steeds, we gaan op pad. We lopen in een rij want de “hoofdweg” van het dorpje is maar een steegje waar je met pijn en moeite met z’n tweeën naast elkaar kunt lopen maar dat gaat nu echt niet. Het is modderig, glad, met kuilen en het gaat behoorlijk steil naar beneden. Dus oppassen!! De mensen in het dorp kijken met evenveel verbazing naar ons als wij naar hen. Het is er inderdaad erg armmoedig. Na een tijdje komen we op een soort pleintje, het is nog niet minder gaan regenen, het is erg koud en nat. Een aantal van de groep waaronder Ineke en ik vinden het welletjes en gaan terug naar de bus. Het andere deel gaat door. Later worden ze opgepikt bij het eindpunt van de wandeling en gaan we terug naar het hotel. Lekker laten drogen en warm worden op de hotelkamer. Gelukkig werkt de verwarming prima en is het in de kamer zo warm.

Nadat we goed warm geworden zijn besluiten we om een paar uurtjes de stad in te gaan, naar de toeristenwijk Thamel. Vandaag worden er geen gezamenlijke activiteiten meer gedaan. Buiten het hotel loopt een ander stel van onze groep net voor ons, ook op weg naar Thamel, dus gaan we gevieren verder. We lopen langs brede wegen met veel verkeer naar de wijk.

De wijk Thamel is bekend om de goedkope hotels, pensions, restaurantjes en winkeltjes. Alles is er te koop, kleding, tapijten, sieraden, allerlei souvenirs, groente, fruit, enz., enz. Het is er wel goedkoop, maar de kwaliteit? Het is een echte toeristen wijk en vooral ook in trek bij de rugzaktoeristen en de overjarige hippies.

Hoewel, nu we zo door de straatjes lopen komen we heel weinig toeristen tegen. Westerlingen zien we helemaal niet, een enkeling. Zal wel mede aan het weer liggen, het is koud en donker, maar wel droog.

De straatjes waar wij door lopen maken een trieste indruk, grauwe huizen, mensen die kleumerig in de winkeltjes staan. Vele vuurtjes op straat waar de mensen van de winkeltjes bij zitten te kleumen en ondertussen één of ander spelletje te doen of iets te eten.

Ondertussen zijn we wel Rob en Nelly kwijtgeraakt maar komen een tijd later Corry en Elly tegen. Samen gaan we verder en lopen terug naar het hotel. We spreken af om samen om zeven uur gezamenlijk buiten het hotel te gaan eten.

Om zeven uur ontmoeten we elkaar weer en zoeken een bekend en goed restaurantje op wat dicht bij het hotel ligt. We moeten wel vroeg gaan eten want gezien de politieke situatie sluiten de restaurants e.d. hun deuren al om negen uur. Het eten is erg lekker. Alleen jammer dat wij vieren de enige gasten zijn.

Ook in het hotel zijn wij als groep de enige gasten die er logeren. Normaal gesproken zit het hotel om deze tijd helemaal vol. Komt allemaal doordat het toerisme toch erg terugloopt, vooral uit de VS, Japan, China, enz. Nederlanders zijn blijkbaar toch wat nuchterder.

Het is wel zo dat er bijna dagelijks demonstraties zijn tegen de regering in verband met de gestegen kosten van het levensonderhoud en van de benzine. De huidige koning schijnt ook niet direct een erg positieve rol te spelen. De koning van Nepal heeft een andere positie dan onze koningin. Hij heeft ook, dit in tegenstelling bij ons, ook een uitvoerende taak. In 2001 schoot de toenmalige kroonprins in het koninklijke paleis zijn ouders, de koning en de koningin, en tenminste vijf andere leden van de koninklijke familie dood. Hij werd daarbij zelf levensgevaarlijk gewond maar werd toch tot koning gekroond. Een paar dagen later stierf hij. Zijn oom werd de nieuwe koning. Er wordt wel beweerd dat hij, de huidige koning, in 2001 achter de moordpartij zou hebben gezeten.

De activiteiten van de Maoïsten spelen ook een rol. Overal in de stad zie je militairen en politie lopen en op belangrijke punten militaire stellingen van zandzakken. Soms moet de bus wel eens eventjes omrijden in verband met een demonstratie.

De mensen van de hotels en degenen die werken in de toeristen industrie maken zich dan ook grote zorgen.

Overigens voelen wij ons absoluut niet onveilig of bedreigd!!

We gaan terug naar het hotel en we kopen bij een erg verkleumde verkoopster in een klein open winkeltje postzegels voor de eerder gekochte ansichtkaarten.

Terug naar boven