Kata Beach/Phuket - Doetinchem
Dag 19: Vrijdag, 6 februari 2004 Kata Beach
/ Phuket
Kata Beach ligt
op de zuidwestelijke punt van het eiland Phuket,
hemelsbreed ongeveer 15 km vanaf Phuket Stad. Het wordt begrensd door de groene
heuvels en de zee, de Andaman Zee / Indische Oceaan. Er zijn twee stranden,
Kata Yai Beach, of Main Beach, het grote strand; en Kata Noi Beach, het kleine
strand. Maar zelfs het Kata Yai Beach is niet vreselijk groot, misschien een
800 meter lang.
Ons
hotel ligt het dichtst bij het Yai strand. Er zijn wel talrijke bars,
souvenirwinkeltjes, restaurants en eetkraampjes maar het is gelukkig nog niet
erg groot, de toeristenmassa valt hier nog mee, het is nog redelijk rustig, ook
op de beide stranden.
Phuket
ligt in het zuidwesten van Thailand op ongeveer 900 km van Bangkok. Het is het
grootste eiland van Thailand en is een echt vakantie-eiland, in sommige delen
is het dan ook erg toeristisch en druk, ook met het verkeer. Het eiland is in
het Noorden met een 600 meter lange brug verbonden met de vaste wal. Nog geen
100 jaar geleden zei een Engelse zeezeiler die naar Phuket was gezeild: “Dit is
een gebied waar het krioelt van wilde olifanten, neushoorns, tijgers,
waterbuffels, vee, apen, vogels en reptielen”.
We staan om halfacht op en gaan na het ontbijt eerst
nog maar eens, maar nu voor de laatste keer, de was wegbrengen; de wasserij staat
recht tegenover het hotel. Lekker gemakkelijk. Daarna gaan we lekker met een
boek luieren aan één van de twee zwembaden van het hotel. Het is er lekker
rustig.
’s Avonds gaan we samen, alleen wij tweeën eten, in
hetzelfde restaurantje als gisteren. Ik neem lekkere zeebaars. De meeste
anderen van de groep zijn in het hotel gebleven.
Dag 20: Zaterdag, 7 februari 2004 Kata Beach /
Phuket
Ook vandaag staan we weer om halfacht op. Tijdens
het ontbijt horen we van Randy dat alleen wij ons hebben opgegeven om vanavond
naar Phuket Fanta Sea te gaan. Om 17.00 uur moeten wij bij de ingang klaar
staan voor vertrek.
Na het ontbijt gaan we naar het strand. We zoeken
een leuk plekje uit, een beetje in de schaduw van bomen en vragen de beheerder
om een parasol op te zetten. Voor 100 TBath kun je de gehele dag gebruik maken
van twee ligstoelen en een parasol. Het ligt er heerlijk. Het water spat hoog
op als de golven met bulderend lawaai op het strand te pletter slaan.
Iets na tweeën gaan we terug naar het hotel, maar
eerst halen we de schone was nog op.
Bij de ingang van het terrein van het hotel staat
altijd een man in keurig uniform, van de security. Het lijkt wel een generaal.
Hij regelt het verkeer als een auto het de kleine parkeerplaats van het hotel
op of af moet. Maar als hotelgasten de weg moeten oversteken helpt hij ook. Ineke moet uiteraard een foto van hem nemen; hij poseert
gewillig.
Om vijf uur gaan we naar beneden om naar Phuket Fanta Sea te gaan. We worden door een minibusje, voor
ongeveer 15 personen, van Fanta Sea opgehaald. Randy gaat ons wegbrengen, hoewel wij maar met ons tweeën zijn, dat is zijn
taak zegt hij. We rijden langs enkele andere hotels om daar ook bezoekers van
Fanta Sea op te halen. We rijden via de kustweg, een mooie slingerende en door
heuvelachtig gebied lopende route langs de zee, de stranden en de grote hotels.
We komen door de drukke badplaatsen Karon en Patong. Het is hier heel wat
groter en drukker dan Kata.
Als we bij het Phuket Fanta Sea zijn koopt Randy
voor ons de kaartjes; is gemakkelijk dan hoeven wij niet in de rij te staan
wachten, er is een loket speciaal voor reisleiders. Bij de ingang neem ik al
een paar foto’s. Randy gaat met ons mee door de ingang en wijst ons waar wat is
te zien, zoals het restaurant en het theater, en gaat dan terug naar het hotel.
“Phuket Fanta Sea”, het “Ultieme Culturele Thema Park”, is een pret- en cultureel themapark. Het is gebouwd
met als basis het rijke en exotische verleden van Thailand. Maar ook het moderne
Thailand is te zien. Na de ingang is er eerst het zogenoemde “Festival Village”,
het “Shopping Paradise” wat de bezoeker mee neemt op reis door de
geschiedenis van Thailand. Er is een authentiek Thais dorp en er kunnen kunst- en
handwerkartikelen gekocht worden. Tevens is het een soort kermis, balgooien, ringgooien, schieten en
ander kermisattracties zijn er te vinden, ook souvenirkramen. Op het terrein
spelen bandjes en zijn er optredens.
Op het terrein tussen het restaurant en het
theater kunnen er op een olifant ritjes
worden gemaakt. Het hoogtepunt is echter de show die één keer per dag in het
theater wordt gegeven. De bouw en aanleg van het gehele complex hebben over de
€ 70 miljoen gekost.
Na wat rond te hebben gekeken en na het maken van
foto’s van het theatergebouw, 
restaurantgebouw, één van de beeldjes, een
mythologisch figuur, half vogel en half vrouw, op de brug naar het restaurant
en de lotusbloemen in de vijver gaan we eten.
Het “Golden Kinnaree” Buffet Restaurant, ’s werelds grootste
buffetrestaurant heeft 4.000
zitplaatsen, is voorzien van airconditioning en er is te kiezen uit allerhande
gerechten, Thaise, Japanse, Chinese en Westerse. Wel allemaal in buffetvorm,
alleen de drank wordt aan tafel gebracht. Denk niet dat het door die grootte
een minder nette bedoening is. Absoluut niet, wij staan verbaasd dat het
allemaal zo keurig en netjes is. Tafels en stoelen netjes bekleed, geen vuiltje
te zien. Alles is piekfijn in orde en schoon, zelfs de in de toiletten is geen
vuiltje te bekennen, het is gewoon heel erg goed. Daar kunnen grote attracties
in Nederland een puntje aanzuigen en een voorbeeld aan nemen.
Na het uitgebreide dinerbuffet gaan we naar buiten,
het is al donker; we gaan op het plein een tijdje op een bankje zitten,
genieten van het weer en de activiteiten op het plein, de mensen, de olifanten
die hun rondjes draaien met bezoekers op de rug.
Het theatergebouw is mooi verlicht, ik neem er twee
foto’s van, kijken wat het wordt. Plotseling gaat het gebouw door de
verlichting van kleur verschieten, het wordt groenachtig. Vervolgens wisselen
de kleuren continu in rood – oranje naar groenachtig en terug. Ook nu neem ik
een foto als het gebouw groenachtig gekleurd is. 
De deuren van het “Palace of the Elephants” Theater, waarvan
de voorgevel een reconstructie is van een stenen paleis uit het Sukhothhai
tijdperk, gaan open en wij gaan naar
binnen. De fototoestellen en videocamera’s moeten worden ingeleverd,
vriendelijke Thaise meisjes controleren de tassen voordat je de grote zaal
binnen gaat.
De zaal is groot en lekker koel door de
airconditioning, mooie en gemakkelijke stoelen, alles keurig netjes en schoon.
Er zijn 3.000 zitplaatsen. Als de show om 21.00 uur begint kunnen we zien hoe
gigantisch groot het podium is. Wij zitten op de laatste rij van de eerste ring
met achter ons het looppad, waarover opeens een vijftal olifanten achter ons de
zaal door lopen naar het podium.
De show is overweldigend, spetterend en wervelend
met een zeer precieze timing, uiteraard wel met veel Thaise geschiedenis,
tradities, symboliek, mythologie, legenden, thema’s, cultuur, dans en zang;
maar ook met acrobatiek, trapezewerk hoog in de zaal, mystiek, mysterie, magie,
een grote lasershow en goocheltrucs zoals: stellage waarop een mens door een
meters grote zaag wordt doorgezaagd, een olifant in de lucht verdwijnt en een
meisje verdwijnt en weer verschijnt in de zaal tussen het publiek.
Er komen dieren voor in de show, op een gegeven
moment draven er allemaal geiten, volwassen en jong van de ene naar de andere
kant over het toneel, olifanten spelen een belangrijke rol. Hele decors met
landschappen waarin de spelers zich ophouden staan op het toneel.
Uiteindelijk staat er een hele replica van het
theatergebouw zelf op het toneel en geloof het of niet er lopen dan ook nog 17
olifanten rond op datzelfde toneel. Maar ook daar gaat de natuur gewoon door en
als een olifant de staart omhoog doet zie je gelijk een manneke met een emmer
het toneel oprennen en er onderhouden. Dit gebeurt toch wel enkele keren. Als
er drollen vallen wordt de boel gelijk door een paar mannen opgeveegd en de
vloer ter plekke gedweild zonder dat de show ook maar een seconde hapert.
De show vertelt het oude verhaal van
de “Kamala Kingdom” mythe. In de show vertonen 30 olifanten hun kunsten en een
cast van 500 mensen zorgt voor het spektakel, de speciale effecten, de stunts,
de circus acts en de magie!
Om
halfelf is deze spectaculaire show afgelopen en worden we door het busje om
halftwaalf afgezet bij het hotel.
De
show was een grandioze afsluiting van de dag en daarmee ook van de gehele reis
en de vakantie; morgenavond om zes uur vertrekken we naar huis. Jammer dat de
anderen uit de groep deze avond hebben laten lopen en niet zijn meegegaan.
Dag 21: Zondag, 8 februari 2004 Kata Beach
/ Phuket - Bangkok
We
zijn tegen acht uur opgestaan en na het ontbijt gaan we naar het strand, we
liggen op hetzelfde plaatje als gisteren. Randy heeft op ons verzoek de
hotelkamer voor ons bij - gehuurd van 12.00 tot 18.00 uur. Via hem is het
goedkoper. Er is al afscheid genomen van Joop en Tinie, die
vliegen zo via Bangkok naar Pattaya voor nog een week aan het strand.
We
blijven op het strand tot één uur, dan komen er zware wolken opzetten en als we
naar het “vaste” restaurantje gaan om te eten valt er zo nu en dan een spat.
Als we zitten te eten valt er een fikse tropische bui.
Na
het eten en als het droog is gaan we naar het hotel, kunnen we voor de
terugreis nog wet rusten.
Om
18.00 uur vertrekken we dan naar het vliegveld. We worden uitgezwaaid door Leo,
Ger, Willem en Alie die hier nog een week extra blijven en door Peter en Loes die nog drie weken gaan trekken door
Maleisië. We reizen in twee minibusjes en de bagage wordt vervoerd in een
vrachtwagentje.
Op het vliegveld krijgen we
dan zelf voor het eerst weer te maken met de koffers, dat werd de gehele reis
voor ons verzorgd. We moeten ze zelf, weliswaar op een bagagewagentje, naar de
incheckbalie rijden. Gelukkig kunnen we de koffers al afgeven voor Amsterdam,
dus hebben we er in Bangkok bij het overstappen geen last van.
Om kwart voor negen stijgen
we dan op van het vliegveld van Phuket en vliegen met een Boeing 747 van Thai
Airways naar Bangkok waar we om 22.00 uur aankomen.
We kunnen ons pas om kwart
voor elf laten inchecken voor de vlucht naar Amsterdam dus gaan we nog wat
nuttigen, ik neem een Bananensplit.
Tegen elf uur gaan we ons
inchecken waarbij Randy de groep terzijde staat, betalen 500 TBath per
persoon aan vertrekbelasting, nemen afscheid van Randy en gaan door de
controle.
Omdat we nog wat Thais geld
hebben kopen we voor de kinderen een flesje Tiger Balm Olie en voor ons zelf
als aandenken een houten olifantje. Omdat we in de belastingvrije zone kopen
wordt er een formulier ingevuld met wat de aankoop is, je naam en
paspoortnummer, waarbij het paspoort wordt gecontroleerd.
Dag 22: maandag, 9 februari 2004 Bangkok –
Nederland - Doetinchem
Iets na twee uur worden we
aan de gate verwacht, dus lopen we langzaam die kant uit. Het is nog een heel
eind lopen. We kopen nog een beker Coca Cola en het Thais geld wat we dan nog
hebben doen we in een collecte pot voor een goed doel.
Om 2.45 uur vertrekken we
van het vliegveld Bangkok met een Boeing 747-400 van China Airlines naar
Amsterdam. Na een lange vlucht van 12,5 uur komen we dan om 9.15 uur op Schiphol
aan, een kwartier eerder dan het schema aangeeft.
In Zuidoost Azië, en met
name ook in Thailand, heerst de kippenziekte; in Thailand zijn daarom al
miljoenen kippen gedood. Van de berichten uit Nederland dat de controles op
Schiphol nu extra moeilijk zouden zijn blijkt niets. Om tien uur hebben we de
koffers, zijn door de paspoortencontrole en de Douane. Mabri staat ons keurig
op te wachten met onze jassen, die hebben we hier wel nodig.
We drinken een kop koffie
met een hapje en dan vertrekken we voor het laatste stukje van de reis naar
Doetinchem. Tegen 12.30 uur zien we dan de toren van de Catharinakerk en zijn
we halféén thuis. We zijn dan 24,5 uur onderweg geweest van het hotel op Phuket
naar huis. Dat is dan het einde van een fascinerende reis door Thailand.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX