De Fotoboeken van Anderen INDEX IN DE FOTOBOEKEN VAN ANDEREN KIJKEN Voordat ik nog even een douche ga pakken heb ik nog even de meest verse space onder ogen gehad tijdens mijn spacestruintocht, en dat was deze keer de Space van Jan (http://jandietske0.spaces.live.com) (Space 5 inmiddels geloof ik). Ook dit is weer een space die alleen foto's bevat. Ik merk dat ik toch wel wat enthousiaster wordt als iemand ook iets schrijft, maar goed, ik laat het lot beslissen dus heb ik wat tijd gestoken in het doorbladeren van de foto's op de Space van Jan. Het oogt vriendelijk en vrij gevarieerd. TOEVALLIG EEN BEKENDE Ik vraag me of of ooit de dag nog eens komt dat ik zo spontaan een bekende kop tegen het willekeurige spacelijf loop. Eigenlijk heb ik niet bijzonder veel te vertellen naar aanleiding van de Space van Jan. Foto's van een vakantie in Oostenrijk, foto's van de oranjekolder, foto's van een verbouwing: gewoon de dingen die we allemaal wel eens doen. KENTEKENPLATEN Ik ben er nog steeds niet uit wat ik van privacy moet denken en hoeverre het nou eigenlijk raar is dat het nu gewoon mogelijk is dat je een auto ziet rijden met een bepaalde kentekenplaat die je op een randomspace ook hebt gezien. Als je al de moeite zou nemen om zo'n kentekenplaat/auto te onthouden zou je dus in situaties terecht kunnen komen waarbij je in een file op de snelweg achter de auto komt te staan van de schepper van de Space van Jan. Je weet dan gewoon dat hij wel eens op vakantie gaat in Oostenrijk, dat hij waarschijnlijk twee kinderen heeft, wel eens Heineken drinkt en handig in het verbouwen van zijn huis is waarin ook rieten stoelen in de woonkamer staan. Toch raar ergens dat je dat soort dingen dan weet. En wie zou toch die Cis zijn? AMELIE en ROBIN WILLIAMS Voor degene die de film 'le fabuleux destin de Amelie Poulain' (zo was het geloof ik voluit) heeft gezien: het bekijken van de fotoboeken van anderen roept ook wel wat herinneringen op aan die mogelijke vriend van Amelie die op stations en dergelijke fotohokjes repareert en onderhoudt. Hij heeft de gewoonte opgebouwd om daarbij de verscheurde foto's of de mislukte foto's die op de grond of misschien zelfs in de vuilnisbakken eromheen zijn gegooid, te bewaren en zelfs in verschillende foto-albums te steken. Ik kan me verder van een andere film waarin Robin Williams een hoofdrol speelde nog herinneren dat het een man betrof die in een zaak werkte waar fotorolletjes werden ingeleverd. Hij verwerkte dan de foto's en het bleek gedurende de film dat hij helemaal geobsedeerd raakte door een bepaald gezin waarvan hij kopies van de foto's had gemaakt en die in zijn eigen huis aan de muur had hangen: hij kende deze mensen al zolang dat het wel leek alsof hij ook zelf een beetje bij dat gezin hoorde. Aardig pathologisch, maar wel interessant. Er zullen vast ook spacefreaks rondlopen die iedere dag even kijken of hun favoriete space nog nieuwe foto's heeft geplaatst: die zich misschien ook graag thuis willen voelen in een gezin maar dat niet hebben en dan misschien maar zich gaan verbinden met een spacegezin? Tja, god heeft rare kostgangers zeggen ze dan wel eens, maar wel fascinerende kostgangers. Deze tekst is ook verschenen op: Waterputspace, oktober 2006.