TOETERS EN PROEFSCHRIFT
INDEX
Na rijp beraad met L. met ik tot de slotsom gekomen dat het eigenlijk niet nodig is om echt daadwerkelijk links te maken naar de sites die 'als meest vers' worden verwerkt in mijn space. Ik neem me dan ook voor dit niet langer te doen. Wel wil ik blijven spelen met de onderwerpen die zo door de 'verstste' spaces worden opgeroepen. Ik blijf wel de nickname of voornaam gebruiken, maar verwijzingen blijven vanaf nu achterwege, ter bescherming van de mensen die zo figureren zonder daar erg in te hebben.
TOETERS EN DUIKBRIL
Vandaag was de beurt aan Rosy, een jongevrouw die bezig lijkt te zijn met een opleiding tot schoonheidsspecialiste als ik zo een aantal foto's van haar opleiding heb bekeken. Er is geen weblog te bekennen. Ze is ook trots op haar toeter, zoals ze haar scooter (Vivacity, Peugeot geloof ik) noemt. Tussen de foto's in zag ik wel een erg grappige. Ik weet niet of ik dan zomaar foto's kan overnemen, of dat minder inbreuk maakt op de 'spaceprivacy' maar ik wilde deze er toch even bij zetten. Had ik laatst ook niet iemand die met een opleiding bezig was? Inderdaad, laatst was het Victoria die met vrijetijdswetenschappen bezig was (Leisure Management).
PROEFSCHRIFT
Toch al weer een poosje sta ik vrij mild in het leven. Geen Scarabee-tattoo's (of Peugeot toeters) zoals Rosy, alleen is het me de afgelopen week opgevallen dat er weer wat opstandig vuur aan het opwakkeren is. In mijn wilde jaren was ik nogal het 'kont-tegen-de-kribbe-type' en dat heeft me wel eens wat windeieren gelegd, zullen we maar zeggen. Niet dat ik daar spijt van heb, maar ik ben toch wat voorzichtiger geworden in het uitspreken van bepaalde zaken. Ik schrijf en verwerk de zaken lekker op mijn PC'tje en daar kon ik genoeg opstandigheid in kwijt. Alleen is daar de afgelopen week dus wat verandering in gekomen. Ik kwam in aanraking met een promotie-onderzoek waarin onderzoek gedaan is naar de mogelijke link tussen bepaalde gebrekkige stofwisselingsprocessen en het ontstaan van schizofrenie.
Ik heb ooit zelf eens een scriptie geschreven over het onderwerp schizofrenie waarbij ik onderzoek heb gedaan naar de mogelijkheden van psychotherapie bij mensen die deze diagnose hebben verworven, en daar ben ik destijds vrij fel in geweest. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik met meer dan gemiddelde interesse dat proefschrift heb gelezen en me ook meteen diep in de materie gestoken heb: erg boeiend overigens, want het is niet gek dat wetenschappers met dit soort zaken bezig zijn: de kennis over ons lichaam is uitermate gedetaileerd geworden: aminozuren, vitamines, enzymen laten nog weinig geheimen zien en met de allermodernste technieken kun je ook al vrij snel een inzicht krijgen in de verschillende soorten genetische kenmerken van mensen. Dit levert natuurlijk veel mogelijkheden tot onderzoek op en zeker als je de veronderstelling koestert dat schizofrenie een belangrijke biologisch-genetische componenent heeft.
Zelf ben ik eerder geneigd uit te gaan van de veronderstelling dat ons bewustzijn een sturende bron die is die bij juist gebruik wellicht in staat is om hersenen en genen te buigen in de gewenste richting. Dit is natuurlijk allemaal niet zo eenvoudig en we hebben er ook niet veel verstand van, maar het idee van de 'flexibele cerebrale genen' biedt een hele andere grondhouding dan die tegenwoordig nogal in zwang is, namelijk dat het vooral de hersenen zijn die zorgen voor gedachten, bewustzijn. Ik neig meer naar de houding dat ons bewustzijn zorgt voor hersenactiviteit en niet andersom. Zodra ik verder ben in het proefschrift wil ik de schrijver ervan graag wat schrijven om zo van gedachten te wisselen over de mogelijke interactie tussen onze gedachten en enzymwerking.
Deze tekst is ook verschenen op: Waterputspace, November 2006