|   |
 
Het 'Gekke sekte'-excuus |
|     Februari 2007 |
INTRODUCTIE
TELETEKST
 
Een oorlog kan erg leerzaam zijn, vooral als het gaat over de manieren waarop slachtpartijen worden goedgepraat, en dat niet alleen het geeft ook een goed beeld van de manier waarop wij deze propaganda nog steeds vaak als zoete koek slikken. Hoe is dit toch nog steeds mogelijk? Op deze pagina beschrijf ik een voorbeeld van een Amerikaans-Iraakse actie nabij de plaats Najaf op 28 en 29 januari 2007 en hoe wij daar vervolgens over geïnformeerd zijn.
Teletekst is echt een prachtig medium: het geeft kort en bondig de kern weer van een bepaald nieuwsfeit. Toen ik dan ook las over de actie in Najaf kreeg ik al het vermoeden dat daar iets niet helemaal in de haak was, vandaar dat ik de tekst even had bewaard. Op maandag 29 januari 2007 verscheen deze tekst:
121 Teletekst ma 29 jan
***************************************
Veldslag met sekte Najaf lijkt over
***************************************
De veldslag bij de Iraakse stad Najaf
tussen Amerikaanse en Iraakse troepen
en religieuze sekteleden is voorbij.Op
enkele plaatsen wordt er nog gevochten
maar niet meer zo massaal als gisteren
en vanochtend.Volgens Irak zijn 200
sekteleden gedood,60 gewond en 120
anderen gevangen genomen.
De leider van de onbekende sekte werd
gedood.Hij dacht de messias van de
moslims te zijn en had het vooral op de
sjiitische leiders in Najaf gemunt.
Maar hij wilde ook aanslagen plegen op
pelgrims in zowel Najaf als Kerbala.
Tienduizenden gelovigen zijn daar voor
een sjiitisch gedenkfeest bijeen.
***************************************
volgende nieuws financieel sport
Het zou toch minder sympathiek klinken als er geschreven zou worden dat de Iraakse autoriteiten bepaalde pelgrims moedwillig hebben uitgelokt - vanwege hun kritische houding - door hun leider te vermoorden. Deze pelgrims reageerden boos en vielen toen de autoriteiten aan die het niet langer aankonden en vervolgens de hulp inriepen van de Amerikanen met smoesjes over gevaarlijke sekteleden gelieerd aan Al'Qaida. De Amerikanen kwamen en na enige tijd bombardeerden ze de hele menigte plat met ruim 260 doden en 210 gewonden tot gevolg.
HET IS ALLEMAAL TE MOEILIJK
De situatie in Irak is natuurlijk erg ondoorzichtig. We hebben weinig kaas gegeten van hun cultuur en van de verschillende levenshoudingen die er populair zijn. Er is de taalbarriere en dan ook nog eens het hele gedonder rond al die verschillende islamitische geloofsgroepen. Dan maken al die lastige Arabische namen het er ook niet makkelijker op. Niet te onderschatten is natuurlijk de invloed van de Amerikaanse propagandamachine die oppermachtig is en die haar best doet om de nieuwsvoorziening te bepalen.
Alsof dat nog allemaal niet complex genoeg is hebben we ook de drukte van alledag. Het is dan toch ook niet gek dat we even zo'n teletekstberichtje lezen en concluderen dat er goed werk is gedaan door die Amerikanen, toch maar mooi weer een gekke sekte uit de weg geruimd. Misschien komt nog even de gedachte "Wat een zootje toch in dat land" en dan kijken we wat voor weer het morgen wordt en of er misschien vanavond nog iets leuks op televisie komt.
HET SEKTE-EXCUUS
Schijnbaar vinden we het acceptabel om mensen te vermoorden als we ze labelen als behorende tot een sekte, net zoals we het ook acceptabel vinden om mensen te vermoorden als we ze voorzien van het label 'terrorist'. Zodra we echter ook maar even een ander woord zouden gebruiken komen er gevoelens van weerstand opzetten, immers het is niet zo vanzelfsprekend om te accepteren dat een 'geloofsgemeenschap' wordt gebombardeerd. Ook al grappen we soms over de Jehova's Getuigen, we steunen toch niet dat ze worden vermoord zoals tijdens de tweede wereldoorlog. Ook hebben we onze bedenkingen bij de vernietigingsmethoden van de Chinese overheid ten opzichte van de Falun Gong 'sekte' zoals deze aanvankelijk werd genoemd (zie wikipedia).
Op de een of andere manier blijven onze principes over 'recht van geloofsbelijdenis' en het niet-discrimineren op basis van geloof volledig in een slaaptoestand als we dit soort berichten lezen. Misschien kunnen we ons geweten beter in slaap sussen door termen als terroristen en sekteleden te gebruiken als het gaat over het doden van andere mensen. Misschien gaat onze bereidwilligheid wel zó ver dat we het zelfs kunnen accepteren dat kinderterroristen en kindersekteleden worden vermoord, of is dan zelfs de verdovende werking van woorden als 'terrorist' en 'sekteleden' niet sterk genoeg?
HET NAJAF INCIDENT VOLGENS PATRICK COCKBURN
Gelukkig zijn er zelfs in Irak journalisten die in de loop van de jaren goede banden hebben ontwikkeld met de Iraakse bevolking. Ook stellen zij zich serieus open voor de berichten in de Iraakse en Arabische kranten en internetsites. Zo onstaat er een gelegenheid om de propaganda-machines te omzeilen en het verhaal te horen vanuit het Iraakse perspectief. Zoals gezegd vergt het wat meer inspanning om het meer waarschijnlijke verhaal te horen, maar ik wilde het hier toch even noemen.
Patrick Cockburn is een Ierse journalist die tegenwoordig schrijft voor de Engelse krant 'The Independent'. In een artikel van 30 januari 2007 beschrijft hij de gang van zaken zoals hij deze heeft opgevangen uit de Iraakse media:
Het incident begon toen een groep van 200 pelgrims van de Hawatim stam lopend vanuit de regio tussen Najaf en Diwaniyah aankwam in het zogenaamde Zarga-gebied, zo'n anderhalve kilometer van Najaf. Vooraan deze pelgrimsprocessie reed de baas (Hajj Sa'ad Sa'ad Nayif al-Hatemi) van deze stam in een Toyota uit 1982 samen met zijn vrouw. Zij waren niet in staat om te lopen. Toen zij aankwamen bij een Iraaks checkpoint werden ze meteen onder vuur genomen waarbij meneer al-Hatemi, zijn vrouw en de chauffeur werden gedood. De stam die volledig bewapend was omdat ze ook 's nachts onderweg waren namen wraak.
Toen kwam er een andere stam in het spel die tussenbeide wilde komen. De mensen van deze stam, genaamd "Khaza'il" kwamen echter zelf terecht in het vuurgevecht dat was ontstaan. Ondertussen belden de Iraakse soldaten en politie van het checkpoint hun meerderen op om te vertellen dat ze werden aangevallen door zwaarbewapende Al'Qaida troepen. Er kwamen dan ook al snel versterkingen die de eerste stam (die van de Hawatim) in een van de boomgaarden omsingelden. De pelgrims probeerden tevergeefs hun aanvallers te manen om te stoppen met schieten.
Toen kwam de Amerikaanse helicopter die briefjes uitstrooide met een tekst als: "Terroristen, geef jullie over anders bombarderen we het hele gebied". De stamleden bleven echter ook schieten waarna de helicopter werd geraakt en neerstortte waarbij twee Amerikaanse bemanningsleden omkwamen. De leden van de stam zeiden niet te weten of zij de helicopter hadden neergehaald of dat het door de soldaten en politie was gebeurd. De Amerikaanse luchtmacht zette toen een massale luchtinval in waarbij 120 pelgrims en lokale burgers werden gedood, dit gebeurde om 4 uur 's ochtends op maandagochtend.
Een derde groep, de messianistische groep van Ahmad al-Hassani werd betrokken in het gevecht omdat zij sowieso in dat Zargagebied verbleven, omdat ze kritisch waren ten opzichte van de Iraakse autoriteiten die het voor het zeggen hebben in Najaf en ook omdat ze een goed excuus vormden voor wat in feite een grootschalige moordpartij is geworden.
Het blijkt dat zowel de eerste als de tweede groep, respectievelijk de Hawatim en de Khaza'il stammen gekant zijn tegen de zogenaamde Supreme Council for Islamic Revolution in Iraq (SCIRI) en de Dawapartij die zowel Najaf controleren alswel de kern van de regering in Bagdad.
Dit verslag kon later niet worden bevestigd aangezien de betreffende nieuwssite (Healing Iraq) door de Iraakse overheid is afgesloten en het de journalisten verboden is om te spreken met de gewonden. Voor nog meer details raad ik aan het artikel van Dahr Jamail dat hieronder staat genoemd.
Interessante links: