Ik ben niet verantwoordelijk voor de externe links die hieronder staan genoemd.
|
|
|
Is er Zoveel Verschil
|
| Februari 2007 |
INTRODUCTIE
Dus lijkt het me noodzakelijk wat te schiften. Eén van de mensen die gereageerd heeft op is Alexandra. Ze schreef op 25 februari een recensie getiteld Ben Elton ontmaskert talentenshows in 'Chart Throb'. Ik wilde naar aanleiding van haar tekst wat gedachten laten gaan.
STATE OF HARMLESSNESS
TV-AMUSEMENT
Het is aantrekkelijk om kritische opmerkingen te plaatsen over die mensen die zoveel tijd achter hun beeldbuis of LCD-scherm doorbrengen, waarbij bepaalde programma's waarin het amusementsgehalte (en misschien het bedondergehalte) wel erg hoog lijkt te zijn vooral het onderspit moeten delven.
BOEKEN-AMUSEMENT
Vanuit een amusementsperspectief kunnen er in mijn ogen de nodige vraagtekens geplaatst worden bij dit perspectief. Is er wel zoveel verschil tussen iemand die op de bank zit en naar een amusementsprogramma kijkt op televisie of iemand die op de bank zit en een roman leest? Is het enige verschil niet dat het alleen een andere vorm van vermaak betreft?
Hoeveel weet iemand zich na een paar maanden nog te herinneren van een bepaald amusementsprogramma op TV of van een bepaalde roman?
STOF TOT NADENKEN
Waterput, februari 2007
Sinds een paar dagen heb ik de volkskrantblog ontdekt en inmiddels heb ik ook een drietal teksten 'geblogd'. Het leek me leuk om bij de mensen die reageren op bezoek te gaan en daar eens een tekst te lezen om te zien wat het activeert. Ik heb al snel door dat er zó ontzettend veel wordt geschreven dat je iedere minuut van de dag wel iets nieuws zou kunnen lezen.
Het is niet makkelijk om ergens over te schrijven zonder daarbij oordelen uit te spreken over andere mensen. Ikzelf slaag daar ook vaak niet in, alleen probeer ik wel mijn best te doen zo voorzichtig mogelijk te zijn wat dit betreft. Ik probeer eerder een zo neutraal mogelijke observatie-stijl te ontwikkelen. Eén van de redenen hierachter is wel dat het emotionele betrokkenheid aardig wat energie wegzuigt uit mijn systeem. Energie die ik liever in andere zaken investeer.
Ik vind het nog steeds wat vervreemdend aandoen als je 's avonds door een stad loopt en je ziet dan het enorme aantal TV's dat aanstaat in de verschillende woningen. Om de een of andere reden kunnen wij, mensen uren op de bank naar de televisie kijken. Er is dan wat schijnbaar wat onenigheid over hoeveel uur we gemiddeld televizie kijken (zie Kijken we nu 11 of 23 uur per week televisie), maar er lijkt toch heel wat afgekeken te worden.
Een alternatief dat dan nogal eens genoemd wordt is het lezen van boeken of tijdschriften. Net zoals er op televisie vast allerlei programma's zijn die niet alleen gemaakt worden ter amusement zijn er ook veel boeken die niet als primaire doel vermaak hebben. Ik bespeur echter de denkgewoonte om 'het lezen van boeken' op een hoger plan te plaatsen dan 'het kijken naar televisieprogramma's'.
Ik vermoed dat er grootse redenen zitten achter onze gewoonte om extern vermaak te zoeken. Ikzelf zou er wel een voorstander van zijn als we ons meer zouden leren afstemmen op de 'romans' of 'amusementsprogramma's' in onszelf. Zouden we niet in of via onszelf drie internetten vol aan informatie en wijsheid hebben? Wellicht zouden we manieren kunnen ontwikkelen om die onmeetbare kennisbronnen in onszelf te leren ontginnen waardoor het verlangen naar extern vermaak minder pregnant wordt. Gewoon op diezelfde bank gaan zitten, alleen dan met de ogen naar binnen gericht: Let the show begin!
|
|