Ik ben niet verantwoordelijk voor de externe links die hieronder staan genoemd.
|
|
|
Het Groene CO2-EstablishmentVan Opstandig tot Volgzaam |
| Maart 2007 |
INTRODUCTIE
ROOD, GROEN EN DIEREN
Om een lang verhaal kort te maken: ik ben altijd gevallen voor het idee dat het goed is om kritisch te zijn naar de machthebbers, dat het milieu belangrijk is, dat de ongebreidelde economische groei ook een mens-en-natuuronvriendelijke kapitalistische schaduwkant heeft en dat hebzucht en machtslust geen gezonde drijfveren zijn. Ik spreek ook graag over de AEX-HEBZUCHT-INDEX en geniet stilletjes als er weer eens duidelijk wordt hoe bedrijven aan hun vieze geld komen, waarbij ik nu verwijs naar de verschillende pensioenfondsen die het rendement belangrijker vinden dan het onethische van het sponsoren van de productie van clusterbommen en landmijnen.
Ook het imago van Greenpeace heeft me altijd aangesproken: hoe ze met hun Rainbow Warrior de giflozende schepen achterna voeren, hoe ze protesteerde destijds tegen de Franse kernproeven bij Mururoa. Heerlijke beelden, zelfs Barbapapa ondersteunde Greenpeace met hun strijd tegen de walvisjacht. Ik heb ook nog wel wat van die hippie-associaties bij Greenpeace, Groen Links en de nodige rode opstandige partijen. Kortom, voor mij is dat allemaal qua imago om mijn vingers bij af te likken.
HET GROENE ESTABLISHMENT
Om de een of andere vage reden horen we haast nooit dat de Zon in 11.000 jaar niet zo actief geweest is als de laatste decennia. Dat er veel sterkere relaties bestaan tussen de hoeveelheid zonne-activiteit en de temperatuur op Aarde dan de relatie tussen kooldioxide en de globale temperatuur. Ook horen we niet dat de relatie tussen CO2 en de temperatuur juist eerder andersom is: de CO2-concentratie reageert eerder op een hogere temperatuur dan andersom, en dan vooral doordat de oceanen meer CO2 in de atmosfeer loslaten als het water warmer wordt.
We horen nauwelijks iets over de opwarming van bepaalde delen van Jupiter en van Mars: rijden daar ook veel auto's en staan daar ook veel fabrieken te pompen in stomende economieën? Ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat veel klimaatwetenschappers hun eigen portomonnee belangrijker vinden dan de waarheid: zij zouden namelijk al snel hun baan en status verliezen als zou blijken dat de huidige opwarming vooral het gevolg is van een actievere zon. Wat moeten ze dan, en dat niet alleen: wat moeten we met dat Kyoto-verdrag en de recente EU-afspraken over vermindering van CO2-uitstoot en wat moeten al die mensen die hun brood verdienen met al die CO2-koeruilhandel?
Het lijkt alsof het financiële en politieke belang de overhand neemt in deze kwestie en dat de voorheen kritische krachten binnen de politiek luidkeels meeschreeuwen en plaatjes de wereld inzenden van ijsberen die op wegsmeltende ijsschotsen staan. Ik vind het jammer dat er een soort CO2-establishment is ontstaan die kritiekloos de angst aanzwengelt dat wij de oorzaak zijn van alle ellende. Je kunt je overigens afvragen of het allemaal wel zo ellendig is als het warmer wordt op de wereld: ik vermoed dat de natuur zelf er weinig problemen mee heeft en er eigenlijk alleen maar van opknapt. Alleen de mens doet weer eens moeilijk, wellicht omdat ze zo weinig voeling heeft met wat er zich momenteel aan het afspelen zou kunnen zijn.
In plaats van al onze aandacht en geld te investeren in het verminderen van een paar procent CO2-uitstoot (die in het niet valt bij de natuurlijke productie) is het misschien verstandiger om die aandacht en dat geld te steken in manieren om mensen te kunnen verkassen naar hoger gelegen gebieden indien het water blijft stijgen.
Waterput, maart 2007
Het is zonder meer fascinerend wat we zo met zijn allen mogen meemaken in deze tijden. We krijgen te maken met oorlogen die op niks dan leugens gebaseerd lijken te zijn en we worden overspoeld met een angstijding betreffende de door de mens veroorzaakte klimaatverandering. Deze pagina bespreekt de rol van enkele politieke en maatschappelijke stromingen in deze hele ontwikkeling.
Mijn persoonlijke politieke kleuren waren in het begin even groen, toen is het toch vooral rood geweest waarbij ik wat op en neer sprong tussen de PvdA en SP, maar sinds de komst van de Partij voor de Dieren heb ik toch vooral veel sympathie voor die filosofie: de wijze waarop je met dieren omgaat geeft een goede spiegel van hoe mensen met zichzelf en met andere mensen omgaan.
Echter is er de laatste maanden een onaangename verschuiving opgetreden in mijn beleving. Een verschuiving die voor mij tot een bepaald probleem geleid heeft. Het betreft namelijk de effecten van de CO2-propaganda. Als je eens zou kijken naar The Great Global Warming Swindle dan zou je toch sterk de indruk krijgen dat we eigenlijk goed voor de gek gehouden worden door dat hele verhaal dat wij hoofdverantwoordelijk zouden zijn voor de opwarming van de Aarde.
|
|