Coup tegen Hamas
   

Coup tegen Hamas?

    Juli 2007

 

INTRODUCTIE
Nadat ik eind juni een begin gemaakt had met het me serieuzer inlezen in het materiaal omtrent de Palestijnse groeperingen Hamas en Fatah (zie Corrupte Fatah? Is de Isolatie van Hamas verstandig?) via een tekst van Saree Makdisi, wil ik in deze tekst gebruik maken van een artikel van een Amerikaan, Eric Margolis.

De aanleiding voor dit tweede werk in deze hekele Palestijns-Israëlische kwestie is de wijze waarop Hamas werd neergezet tijdens een reportage van 'Eénvandaag' op woensdagavond 4 juli 2007 naar aanleiding van de vrijlating van de Britse journalist Alan Johnston. De beschrijving van Hamas werd ondersteund door beelden van gewapende mannen op rijdende auto's met bivakmutsen over hun hoofd. Hamas werd nog vrij mild beschreven als een islamitische verzetsbeweging die in juni na bloedige vuurgevechten Fatah uit de Gazastrook had verdreven.

Hier zie je weer in werking dat gesimplificeerde gepolariseerde beeld van enerzijds de verschrikkelijke bivakmutsdragende Hamas-terroristen tegenover die lieve, vriendelijke president Abbas met zijn op het westen georiënteerde Fatah die zo graag willen ijveren voor het vredesproces. Hoe lang blijven we nog bang voor dit soort plaatjes? In het hierboven al genoemde artikel van Eric Margolis ontstaat een ander, veel genuanceerder beeld.

The Coup tegen Hamas
In een artikel 'The Coup against Hamas' beschrijft Margolis een aantal interessante zaken. Evenals in het voorgaande artikel in dit weblog wil ik er een aantal zaken uitlichten die volgens mij een ander beeld van het geheel scheppen. Ik plaats hierbij ook wat kanttekeningen.

  • MAHMOUD ABBAS - Volgens Margolis heeft Washington Abbas als Palestijnse leider geïntroduceerd. In januari 2005 - een paar maanden na de dood van Yasser Arafat - zijn er presidentsverkiezingen gehouden welke door Hamas zijn geboycot (zie Abbas Elected President of Palestinian Authority. Abbas heeft toen 62% van de stemmen gehaald. Ik heb zo niet kunnen achterhalen in hoeverre Amerika Abbas naar voren heeft geschoven.

    In een interessant artikel van Uri Avnery van 28 juni j.l. staat over Abbas dat hij maar beter kan oppassen nu hij door Olmert en Bush de hemel ingeprezen wordt. Op die manier zou er bij de Palestijnse bevolking steeds meer het idee ontstaan dat Abbas langzamerhand een soort van marionet wordt van Israël, waarbij Fatah de uitvoerende krachten wordt in de door Israël bezette gebieden.

  • MOHAMMED DAHLAN - Op een site waar allerlei Palestijnse biografieën zijn terug te vinden is ook een uitgebreid verhaal te lezen over Mohammed Dahlan. Deze in de Gazastrook geboren Palestijn zou al snel na de verkiezingswinst van Hamas in januari 2006 grote sommen geld van Amerika ontvangen hebben (Margolis spreekt over 80 miljoen dollar) om zijn Fatah-strijders te trainen en te organiseren met steun van de CIA. Het hoofddoel zou wel eens hebben kunnen zijn om Hamas monddood te maken. In de biografie wordt ook al geschreven over goede contacten tussen de heer Dahlan en de Verenigde Staten en Israël. Dahlan is momenteel Adviseur voor de Nationale Veiligheid in de 'Fatah-regering' van Fayyad.

    Margolis beschrijft hem als een soort Sadam Hoessein in de tijd dat hij nog door Amerika werd gesponsord in de strijd tegen Iran. In een stuk uit een israëlblog uit 2003 wordt beschreven hoeveel vertrouwen Bush had in Dahlan.

    Deze Dahlan zou in het verleden de leider zijn geweest van de Fatah-milities in Gaza. Klaarblijkelijk is hij inmiddels overgestapt naar de Westelijke Jordaanoever. Ik kan me zo voorstellen dat deze Dahlan, net zo min als de huidige premier (Fayyad, zie Corrupte Fatah) een vertrouwenswekkende rol vervult binnen de Palestijnse gemeenschap vanwege zijn banden met Israël en de Verenigde Staten.

    In Ex Fatahist Blasts Abbas-backed Dahlan schrijft het ex-Fatahlid Hassan over de cruciale rol die Dahlan gespeeld zou hebben in het uitlokken van de situatie in Gaza.

  • RESOLUTIE 242 uit 1967 - In deze unaniem gesteunde resolutie van de Verenigde Naties staat 'affirms...the withdrawal of Israel armed forces from territories occupied in the recent conflict'. Sinds de zesdaagse oorlog uit 1967 bezette Israël opeens een landoppervlak dat driemaal zo groot was als voor de oorlog (zie Geschiedenis van Israëlisch-Arabische conflict). Ondanks deze resolutie zou volgens Margolis het aantal Joodse kolonisten in de bezette gebieden gestegen zijn van 111.000 in 1993 tot nagenoeg 500.000 in 2007 en dat terwijl Israël in het Oslo akkoord had toegezegd te stoppen met het bouwen van nieuwe woningen in deze bezette gebieden. Ik kan me voorstellen dat dit leidt tot sterke onvrede binnen de Palestijnse gemeenschap en vooral omdat ze steeds maar weer zien hoe de Westerse wereld haar ogen sluit voor de herhaaldelijke woordbreuk van Israël, maar haar ogen wijd opent zodra er een Palestijn zich opblaast in Israël. Ik vermoed echter dat de wereldopinie langzaam aan het verschuiven is, sinds de brute Israëlische acties in Libanon in 2006 en het zinloze geweld dat door de Amerikanen is toegevoegd aan landen als Irak en Afghanistan. De oude simpele goed-slecht verhoudingen beginnen steeds duidelijker te wankelen. Misschien zijn veel Arabieren wel niet voor niks zo bloedlink op het Westen?

    Verder nog even een kanttekening bij de aantallen Joodse kolonisten. Volgens Makdisi is het aantal Joodse kolonisten sinds de Oslo-akkoorden verdubbeld en niet bijna vervijfvoudigd zoals Margolis in zijn stuk beweert.

  • VERGELIJKING MET FIS IN ALGERIJE 1991 - In Algerije zijn in 1991 verkiezingen gehouden waarbij de Islamitische Hervormingsgroep FIS overduidelijk had gewonnen. Na deze verkiezingen hebben de Frans-Amerikaanse troepen snel de verkiezingen ongeldig verklaard en de FIS-leden achter slot en grendel gezet. Een dergelijk scenario zou ook ideaal zijn geweest om Hamas weg te werken, alleen bleek de situatie toch lastiger. Desondanks zou Amerika samen met Israël Fatah dermate hebben gesponsord om ook een dergelijke coup te plegen op Hamas. Hamas zou de hete adem van deze 'plaatsvervangende' Amerikaans-Israëlische Fatah aanvallers hebben opgemerkt en dit hele plan hebben dwarsgeboomd door als eerste de aanval te kiezen.
  • ONDERLINGE PALESTIJNSE CONFLICTEN GOED VOOR ISRAEL - Margolis beweert net zoals overigens de nodige andere mensen dat Israël gebaat is bij de huidige situatie waarbij Gaza aan de wereld wordt gepresenteerd als een terroristisch bolwerk onder leiding van het kwaadaardige Hamas terwijl de Westelijke Jordaan wordt geleid door die vriendelijke Abbas met zijn Fatah regering. Omdat er echter ook nog wat onderlinge conflicten zijn in deze Westelijke Jordaanoever kan er nog moeilijk onderhandeld worden over eventuele concessies voor de teruggave van land door Israël waardoor ze de vrije hand hebben om door te gaan met het bebouwen van deze gebieden voor hun eigen volk.
  • FATAH EN AL-AQSA BRIGADE - Zoals een mede blogger al opmerkte (zie Wat is het: domheid, propaganda of simpelweg liegen? lijkt het aantrekkelijk voor het Westen om simpel te blijven denken in polariteiten: Hamas slecht, Abbas goed. Het komt dan ook niet uit om veel aandacht te schenken aan de nauwe banden tussen de Al-Aqsa brigade en Fatah. In het artikel The Fatah-Al-Aqsa Brigade worden vele voorbeelden genoemd over deze connectie.

    Deze jongens van Al-Aqsa staan ook op de Amerikaanse zwarte lijst van terroristische organisaties. Zo heeft de BBC heeft in 2003 ontdekt dat er per maand 50.000 dollar werd overgemaakt van Fatah naar deze Al-Aqsa-brigade (zie bovengenoemde link). Het is natuurlijk niet zo goed uit te leggen als je als rechtschapen internationale gemeenschap extremistisch een gekozen regering de honger en de wanhoop in boycot terwijl je wel kruiwagens met geld schenkt aan een niet-democratisch gekozen regering die onder haar eigen volk bekend staat vanwege haar onbetrouwbaarheid en notabene haar connecties met 'terroristische organisaties'.

CONCLUSIE
Als we met zijn allen echt vooruitgang willen boeken in deze Israëlisch-Palestijnse situatie dan lijkt het me een goed beginpunt om ons te ontdoen van allerlei propaganda-uitingen waarbij Hamas wordt voorgesteld als een gestoorde terroristische organisatie die in de Gazakooi moet worden uitgehongerd om de Palestijnen tot het besef te laten komen dat het beter is om lief te praten met Israël omdat dan Israël wel bereid is om alle nederzettingen weer af te breken.

Misschien zijn we wel een tikkeltje te naïef en is Israël in het geheel niet van plan om ooit nederzettingen af te breken, waarom zouden ze anders als een gek aan het bouwen zijn in die bezette gebieden? Misschien verliezen we alle energie aan de 'strijd' tegen Hamas, terwijl er misschien beter geïnvesteerd zou kunnen worden in actie tegen de voortdurende grove schendingen van resolutie 242 door de Israëlische bezetter? Waarom openen we ons niet voor een Israëlische boycot zolang ze bezig blijven met het volbouwen van die Westelijke Jordaanoever?

Dit lijkt echter nogal moeilijk omdat we momenteel ook zo gehersenspoeld worden met ideeën dat alles wat Arabisch is beter te wantrouwen is, en Hamas linken we dan toch maar weer makkelijk aan moslim fundamentalisme en dat is de oorzaak van veel leed op de wereld momenteel. Misschien moeten we ons eens gaan openen voor de mogelijkheid dat dit fundamentalisme wel eens een reactie zou kunnen zijn op het onrecht dat deze mensen lange tijd is aangedaan door ons, de Westerse Machthebbers.

En misschien ligt de oplossing wel in een introspectieve blik: hoe goed zijn we geworden in het verdraaien van de feiten? In hoeverre is dit hele gedonder het gevolg van ons eigen handelen, als een soort boemerang die uiteindelijk weer naar ons terugkeert? In hoeverre tonen deze verzetsgroepen een spiegel van alles wat we liever niet van onszelf willen zien en liever buiten ons projecteren om het beeld dat wijzelf de 'good guys' zijn maar in stand te houden?

Waterput.

Naar boven