|
|
|
Israël speelt met Levensbehoeften
|
| September 2007 |
INTRODUCTIE
Sinds ik binnen deze waterputreeks wat meer achtergrondinformatie heb verzameld over de situatie van de Palestijnen ben ik er als de kippen bij om ontwikkelingen te volgen. Rond 19 september 2007 kwam het bericht de wereld in dat Israël de gehele Gaza-strook tot vijandig gebied verklaard zou hebben. Wat zou dit weer allemaal te betekenen hebben? In deze waterput beschrijf ik mijn reis door de verschillende nieuws- en achtergrondsites die betrekking hebben op dit onderwerp in de hoop een evenwichting perspectief te ontwikkelen, zover dat mogelijk is met mijn huidige kritische houding ten opzichte van de Israëlische heerschappij.
LEVERING ELECTRICITEIT, WATER EN BRANDSTOF BEPERKEN
Laten we deze reis door mediaverslaggeving beginnen bij een teletekstberichtje op woensdag 19 september:
Israël heeft de Gazastrook verklaard
tot vijandelijk gebied.Dat maakt het
voor Israël mogelijk,"na afweging van
de legale en humanitaire gevolgen" om
de leverantie van elektriciteit,water
en brandstof aan Gaza te beperken.
Zo hoopt Israël te bereiken dat de
beschietingen vanuit Gaza ophouden,wat
met invasies niet lukte.De aanvallen
vanuit Gaza op Zuid-Israël hebben de
afgelopen zeven jaar 12 levens geëist.
De Hamas-regering in de Gazastrook zegt
dat de maatregel een oorlogsverklaring
van Israël is.De Amerikaanse minister
Rice zei dat de Hamas-beweging voor de
VS een "vijandelijke entiteit is".
Goed, we kennen het standpunt van de Verenigde Staten en de Europese Unie betreffende Hamas: een terroristische organisatie waarmee niet onderhandeld wordt, of ze nu door het volk gekozen zijn of niet.
Het stukje tekst roept ook enkele vragen op: wat is bijvoorbeeld de reactie van de 'Westelijke Jordaanoever Palestijnen' op deze actie? Als er gesproken wordt over 12 doden door beschietingen vanuit Gaza in 7 jaar dan lijkt dat niet echt een overtuigende hoeveelheid. Zeker niet als je het vergelijkt met het aantal Palestijnse doden dat Israël op haar geweten heeft. Je hoeft niet ver te googlen om te zien dat dit aantal Israëlische slachtoffers niet echt in verhouding is met het aantal Palestijnse doden (zie bijvoorbeeld: Deaths Mount in Attacks on Gaza uit 2006). De bal is verder aan het rollen geraakt door die beschieting op een Israëlische legerbasis waarbij 69 gewonden zijn gevallen.
De filosofie van Israël lijkt te zijn dat de Palestijnen hun mond (en rakketten) wel zullen houden als ze minder stroom, water en benzine krijgen. Het bombarderen is wellicht wat minder populair geworden na de public-relations-klap die Israël kreeg na de dood van zo'n 1100 Libanezen in de oorlog van juli-augustus 2006 waaronder voornamelijk burgers (zie verslag Human Rights Watch: op Most Lebanese killed by Israeli 'indiscriminate' attacks: HRW), tegenover 42 Israëlische burgers in die Tweede Libanese Oorlog.
Israël lijkt nu te willen gaan spelen met vrij primaire levensbehoeften zoals water, electriciteit en brandstof. Alleen de gedachte om deze techniek toe te passen lijkt me op ethische bezwaren stuiten, maar er klinkt nog iets geruststellends door in het bericht: de legale en humanitaire gevolgen worden wel afgewogen.
SPRONG NAAR HET PAROOL VAN 20 SEPTEMBER 2007
In een artikeltje uit het Parool van 20 september staat te lezen dat Israël de mogelijkheid heeft om te reageren op raketbeschietingen door inderdaad electriciteit en water af te sluiten die de gehele bevolking raken. "Moeten ze maar stoppen met schieten, dan is er niks aan de hand", zou je nog kunnen denken. "Israël is zo wanhopig geworden door al dat verschrikkelijke terrorisme dat het wel tot dit soort acties gedwongen is".
De Verenigde Naties lijken daar toch anders over te denken. Ban Ki-Moon vroeg Israël het plan meteen terug te draaien omdat de 1,4 miljoen mensen in de Gazastrook het door de langdurige afsluiting het al meer dan moeilijk genoeg hebben. Je zou het ook niet echt kunnen maken ten opzichte van de ouderen, de kinderen en de zieken.
Amerika uit monde van Condoleeza Rice zei geen humanitaire ramp te willen steunen, maar ook zij beschouwde de 'Gazastrook' als een vijandelijke entiteit (waarschijnlijk wordt hier Hamas mee bedoeld). De Minister van Defensie van Israël, Ehoed Barak, zei dat voorlopig niet aan de watertoevoer wordt gesleuteld. Er wordt in eerste instantie gedacht aan tijdelijke onderbrekingen in de stroomvoorziening. Dat moet een lekker gevoel zijn voor het Palestijnse volk daar in Gaza om te weten dat Israël alle hendels in handen heeft wat betreft water, brandstof, electriciteit.
Als je Corrupte Fatah leest dan zie je dat in tegenstelling tot Fatah, Hamas niet bereid was om te accepteren dat de Israëliërs de watervoorziening bleven controleren, ook wilde Hamas niet accepteren dat Israël het vliegruim bleef controleren. Dit nieuwe dwangmiddel van Israël geeft goed aan hoe onevenwichtig de machtsverhoudingen zijn rondom de Gazastrook.
KRITIEK VANUIT ISRAEL ZELF
Sindskort zijn de artikelen van de New York Times weer gratis raadpleegbaar voor iedereen. Dat maakt het allemaal weer een stuk prettiger om onderzoek te doen. In een stukje getiteld Israel: Groups Condemn Government wordt geschreven over deze aanpak en de kritiek die ook vanuit Israël zelf weerklinkt. Zeven Israëlische mensenrechtenorganisaties hebben benadrukt dat het tegen het internationaal mensenrecht is om geen onderscheid te maken tussen strijders en burgers.
In dit artikel staat ook dat Abbas deze actie van de Israëliërs heeft veroordeeld. Hij heeft gezegd:
"This oppressive decision will only strengthen the choking embargo imposed on 1.5 million people in the Gaza Strip, increase their suffering and deepen their tragedy"
IDF formulates plan to limit services to civilians in Gaza
AFRONDING
Er valt verder niet al teveel nieuwe informatie te vinden over dit onderwerp in dit stadium. Bij het NRC van 20 september las ik nog dat Condoleeza Rice wel degelijk een onderscheid maakt tussen de Hamasbeweging en de Gazabevolking in zijn algemeenheid. De naam voor de raket die vanuit Gaza worden afgeschoten is Qassamraket genoemd. Ook is het besluit nog niet helemaal definitief omdat schijnbaar niet alleen het veiligheidskabinet maar ook de gehele regering het plan nog moet goedkeuren.
Omdat Israël de import vanuit de Gazastrook heeft stilgelegd zouden er de afgelopen weken 75.000 mensen hun baan verloren hebben omdat er geen speelgoed, textiel, meubilair en levensmiddelen meer kan worden uitgevoerd.
We zullen maar moeten afwachten hoever Israël bereid is om te gaan bij het afknijpen van de Gazabevolking. Volgens sommigen is dit een opmaat naar een aanval op Hamas in Gaza, volgens anderen zou het passen binnen de voorbereidingen voor een aanval op Iran. Een fatsoenlijke verandering van deze ellendige situatie zou bewerkstelligd kunnen worden als er internationaal weer gesproken wordt met de gekozen Palestijnse regering van Hamas. Thijs Berman van het PvdA (Europees Parlement) stelt in het artikel 'Europarlement: Situatie Onaanvaardbaar' dat door de verdere afsnijding van Gaza de steun voor Hamas alleen maar aanzwelt.
|
|