|
|
|
Jongeren voor een Ander Nederland
|
| Oktober 2007 |
INTRODUCTIE
Nadat ik het artikeltje Pubers voor een Ander Nederland had geschreven heb ik het initiatief genomen om het eens bij enkele fora te presenteren. Het forum waarop ook daadwerkelijk werd gereageerd was scholieren.com. Ik had dit scholierenforum uitgekozen omdat het de mogelijkheid bood om ook een jonger publiek te bereiken, want daar was immers mijn oorspronkelijke tekst voor bestemd. Op deze tweede pagina wil ik reageren op enkele van de reacties die op dat betreffende forum zijn gekomen. De bewuste 'draad' kan gelezen worden op Scholieren.com: Herkennen van Beïnvloeding door Volwassenen.
Ik citeer de oorspronkelijke reacties onderin het artikel en verwijs ernaar in het artikel zelf omdat dat wat lekkerder leest. Iedereen trouwens bedankt voor het meedenken!
RELATIES, WERK EN GELUK
Vogelvrij wijst erop dat het toch helemaal niet zo gek is dat er waarde wordt gehecht aan zaken als gelukkige relaties en een goede baan. Het is immers fijn voor ouders als hun kinderen leren zelfstandig te zijn en daarbij horen nu eenmaal ook eigen inkomsten. Ouders gunnen hun kinderen natuurlijk een liefdevolle relatie en het is ook leuk als ze kinderen krijgen.
Makaveli voegt daar aan toe dat het best zwart-wit overkomt als ik lijk te suggereren dat het huidige falen van de maatschappij het gevolg is van het geloof in 'werken', 'bezig zijn', 'relaties' en 'seks en voortplanting'.
Ik kan me voorstellen dat er misschien de indruk is ontstaan dat ik al die zaken per definitie koppel aan allerlei problemen in onze huidige samenleving. Dat was echter niet de bedoeling. Het lijkt me onmogelijk om een samenleving voor te stellen waarbij er niet wordt gewerkt, waarbij er geen relaties zijn, waarin mensen niet vaak 'bezig zijn' met van alles en nog wat of tijd investeren in allerlei 'extern vermaak'.
Wat ik vooral probeerde te zeggen was dat het in mijn ogen belangrijk kan zijn om te weten dat het misschien onverstandig kan zijn om je gevoel van geluk te koppelen aan deze zaken. Ik denk dat veel kinderen zonder dat ze het weten wordt aangepraat (ook niet met slechte bedoelingen overigens, Papa en Mama zijn niet slecht (zie Roosje)) dat het echte gevoel van geluk of je goed-voelen te vinden is door een goede baan, een mooi huis , een goede vriend/vriendin te hebben. Of dat je stukjes plezier en geluk kunt halen door computerspelletjes te spelen, televisie te kijken, te chatten of wat je niet nog meer allemaal kunt doen.
Eigenlijk wordt een soort stilzwijgende boodschap verkondigd die jongeren/kinderen vertelt wat het leven te bieden heeft en waar het allemaal om draait. Als je dat scenario accepteert ben je - voordat je er erg in hebt - heel je leven bezig met het najagen van die 'pijlers' als een relatie, gezinnetje, fijne baan, wereldreis maken, terwijl het misschien helemaal niet nodig is om je geluk van dat soort dingen te laten afhangen.
INNERNET
Toen ik het had over het 'innernet' dat wel eens veel fascinerender zou kunnen zijn dan het internet doelde ik op de mogelijkheid dat je je gevoel van geluk misschien beter niet zou kunnen laten afhangen van al die dingen buiten jezelf, maar dat je beter zou kunnen werken aan hoe je blij kunt zijn met jezelf, onafhankelijk van wat je omgeving ook belangrijk en waardevol vindt. Dit zou inhouden dat je best voor een fijne relatie kunt gaan of een boeiende baan kunt gaan, maar niet om gelukkig te worden. Dat gevoel van gelukkig zijn zou beter afhankelijk kunnen zijn van hoe goed je jezelf kent.
En daar komt een zwak punt van onze samenleving naar voren: er wordt niet al te veel aandacht geschonken op scholen en universiteiten aan het vermogen om te leren luisteren naar jezelf. Onze samenleving lijkt er vooral op gericht om zoveel mogelijk van onze aandacht naar buiten te richten waardoor je bijna zou vergeten dat er onmetelijke werelden in jezelf te verkennen zijn die je een gevoel van geluk kunnen geven waardoor je niets of niemand buiten jezelf nodig hebt om je lekker te voelen.
KINDEREN TEGEN OUDERS
Makaveli schrijft ook dat ik voorsta dat de jeugd een andere kant op slaat dan hun ouders, en dat dat ook al regelmatig gebeurt, maar dan niet op de manier zoals ik zou bedoelen. Ook Vogelvrij noemt de 'strijd' tussen ouders en hun kinderen op het gebied van bijvoorbeeld dure kleding, mobiel bellen, internetten en televisie kijken.
Ik denk dat kinderen vaak toch een spiegel zijn voor de ouderen, in de zin dat kinderen geneigd zijn volwassenen te imiteren. Veel volwassenen bellen, internetten veel en kijken ook vaak televisie, dus is het ook niet echt raar dat kinderen dat ook geneigd zijn te doen. Hetzelfde geldt voor de rijkelijke consumptie van bier en dergelijke. Het is dan ook een rare toestand: veel ouders weten dat het eigenlijk niet goed is, maar doen het zelf vaak wel.
Ik zou niet willen pleiten voor een grootschalige opstand van kinderen tegen hun ouders waarbij kinderen dan hetzelfde gaan doen als hun ouders of andere volwassenen, alleen dan op een erg jonge leeftijd. Het is misschien handiger als bepaalde jongeren zouden gaan inzien dat ouders vaak het beste met hen voor hebben, maar zelf ook vaak grootgebracht zijn met het idee dat het ware geluk en de lol ergens buiten jezelf te vinden is: bij vrienden, televisie, internet, verre reizen, seks, fijne baan, veel geld etc.
Een 'geweldloze' en bijna boeddhistische opstand van de jeugd tegen al deze externe gelukzoekerij zou pas echt een revolutie ontketenen in ons land! (stel je toch eens voor, haha)
DE VLAM VAN DE REVOLUTIE
Inanis stelt dat we het waarschijnlijk in ons leven niet gaan meemaken dat er een soort revolutionaire vlam zou gaan ontbranden en dat het al heel wat is als je het vuur in jezelf weet te laten branden en in je directe omgeving. Ook voorspelt Inanis dat ik de nodige weerstand zou kunnen verwachten als ik dit soort ideeën onder de media-aandacht zou willen brengen.
Als ik het woord 'revolutie' gebruik doe ik dat vooral met een glimlach. Ik heb dan ook niet echt het verlangen om een grootse beweging op gang te zetten. Ik heb het verder ook niet zo op media-aandacht. Ik geloof er wel in dat als bepaalde gedachten gedacht worden de kans groter wordt dat deze gedachten of ideeën ook door andere mensen kunnen worden opgepikt. Daar heb je bij wijze van spreken geen internet voor nodig.
Als ik het heb over onafhankelijkheid van externe zaken dan hoort ook dit erbij. Ook al leest verder helemaal niemand dit verhaal dan vind ik het ook OK. Het is natuurlijk wel leuk dat er wat mensen reageren, maar ik probeer er niet afhankelijk van te zijn voor mijn gevoel van levenslol.
Groeten uit La Paz,
Waterput
BIJLAGE: CITATEN
De gehele teksten zijn te vinden op de
oorspronkelijke forumdraad.
Verder zet het artikel zich af tegen de huidige maatschappij, als oorzaak van het huidige falen van de maatschappij wordt het maatschappelijke 'geloof' in werken, bezig zijn, relaties, seks en voortplanting genoemd. Dit geloof zou door de ouders op hun kinderen worden overgedragen. Deze benoeming komt mij best zwart-wit over, net alsof dit 'geloof' per definitie slecht is.
Ik vind het eigenlijk maar een raar artikel
Het is toch logisch dat er waarde wordt gehecht aan relaties en werk? Natuurlijk vinden ouders het belangrijk dat hun kind later een baan zal vinden, want dan kan het zelf zijn geld verdienen en zelfstandig worden. Een goede baan ís toch ook belangrijk? Natuurlijk vinden ouders het fijn als hun kind een relatie krijgt, omdat ze dan misschien opa en oma gaan worden en omdat ze hun kind liefde gunnen. Dat heeft er niets mee te maken dat je in je eentje niet goed genoeg kan zijn, het heeft met de waarde van een relatie te maken. Het is toch ook niet zo dat ouders zeggen: nou hè, met een relatie zouden we je pas echt accepteren, nee, ze zeggen: we hopen dat je ooit een gelukkige relatie krijgt, voor jou.
en zoals je zelf al goed bedacht vele jongeren (maar ook ouderen) met genoeg passie in zich welke gebruikt kan worden als brandstof voor de vlam van revolutie.
er is alleen een goede, gecontroleerde vuurbron nodig, waarmee de passie aangestoken kan worden.
die vuurbron.. je hebt er kans van dat we de opkomst ervan niet meemaken. komen zal het sowieso.. maar wanneer?
daarom denk ik maar bij mezelf, maak gewoon een stukje new-age op kleine schaal, voor de mensen die net als wij revolutie willen.
uiteindelijk is het grotere geheel toch totaal niet relevant, maar enkel het welzijn van jezelf en de mensen om je heen.
Ik prefereer mijn papamama hoe dan ook boven alle andere ouders. En ik heb je artikel niet gelezen want ik vind het te lang & ik ben lui.
Wat betreft je derde punt denk ik dat het daar meer de jeugd is die zo denkt dan de ouders, volgens mij moedigen ouders hun kinderen niet echt aan om dure kleding en telefoons te kopen, toch? Ook zijn ouders meestal tegen het veelvuldig gebruik van internet, televisie enzovoorts, maar ik kan me voorstellen dat de samenleving dat wel propageert, omdat je bijvoorbeeld geacht wordt om mee te kunnen praten over bepaalde televisieprogramma's.
Makaveli:
Vogelvrij
Inanis
Roosje/Zao
Vogelvrij
|
|