|
|
|
Over de Betrekkelijkheid van Wetenschappelijke Consensus
|
| Oktober 2007 |
INTRODUCTIE
In het jaar dat Al Gore en het IPCC de nobelprijs van de vrede hebben gekregen horen we soms toch nog wel eens wat kritische geluiden over het verschijnsel wetenschappelijke consensus. Vaak weten ook de machtige wetenschappers goed de media te bespelen met consensus propaganda, die dan vaak klinkt als: "Alle wetenschappers in de wereld zijn het nu met elkaar eens dat..." en meer van dat soort zaken. Hierbij wordt dan vaak niet vermeld dat er in het recente verleden wel eens vaker allerlei wetenschappers het met elkaar eens waren, waarna later bleek dat ze het bij het verkeerde eind hadden. Op deze pagina sta ik wat stil bij een recente ontwikkeling in het verhaal rond de CFK's en de ozonlaag.
MONTREAL PROTOCOL
Vanaf 1 januari 1989 is het zogenaamde Montreal Protocol van kracht. Een protocol dat door het KNMI op 19 oktober 2007 nog als volgt werd omschreven:
In dit Montreal Protocol worden onder andere CFK's (chloorfluoridekoolstof-verbindingen) verboden omdat ze als katalysator zouden dienen bij het afbreken van ozon, en daardoor dus ook van de ozonlaag. Ozon (O3) wordt hierbij omgezet tot zuurstof (O2).
Merkwaardig genoeg blijkt echter dat er geen enkele verbetering is opgetreden in de ozonlaag. Het KNMI stelt zelfs zelf vast op diezelfde teletekstpagina van 19 oktober:
TWIJFELS OVER RELATIE CFK's en OZONLAAG
In een recent onderzoek van Pope et al. (2007) in het Journal of Physical Chemistry (zie bespreking van dit artikel op Can the Huge Claimed Consensus on CO2 and Global Warming Possibly Be Wrong?) worden door een aantal scheikundigen interessante zaken beschreven. Ze beschrijven nieuwe manieren waarop de fotolyse van chloorperoxide kan worden gemeten. Fotolyse is overigens een chemische ontledingsreactie onder invloed van licht (zie Fotolyse). Deze ontleding van chloorperoxide is een cruciale stap in de vernietiging van de polaire ozonlaag.
Wat blijkt nu? Het blijkt dat deze ontleding onder invloed van licht een factor zes keer zo klein is als tot op heden werd aangenomen. Deze wetenschappers vragen zich dan ook af in hoeverre het huidige ozonafbraakmodel wel compleet is.
In het blad Nature wordt Markus Rex van het Alfred-Wegener-Institut für Polar- und Meeresforschung in Potsdam geciteerd door Schiermeister (2007). Hij stelt: "we can basically no longer say we understand how ozone holes come into being." en hij vervolgt, "at least 60% of ozone destruction at the poles seems to be due to an unknown mechanism."
Er worden verder nog een aantal andere ozon onderzoekers aangehaald, welke komen met uitspraken als "our understanding of chloride chemistry has really been blown apart." (John Crowley, Max Planck Instituut, Mainz) en Neil Harris van de Europese Ozon Onderzoeks Eenheid schrijft: "until recently everything looked like it fitted nicely," but that now "it's like a plank has been pulled out of a bridge."
RELATIVITEIT VAN WETENSCHAPPELIJKE CONSENSUS
In de jaren 70 was het binnen wetenschappelijke kringen populair om te veronderstellen dat we vanwege de afnemende temperaturen op weg waren naar een nieuwe ijstijd, toen de temperaturen begonnen te stijgen steeg ook de populariteit van het idee dat de opwarming het gevolg was van menselijke co2-uitstoot. In 1989 is het Montreal Protocol van kracht geworden welke gebaseerd was op de wetenschappelijke consensus dat o.a. door mensen uitgestoten CFK's hoofdverantwoordelijk waren voor het ontstaan van de gaten in de ozonlaag.
Zo'n kleine twintig jaar later wordt er sterk getwijfeld of het inderdaad wel deze CFK's zijn die verantwoordelijk zijn voor het gat in de ozonlaag. Eigenlijk lijkt het er meer op dat wetenschappers moeten erkennen dat de ozonlaag voor 60% door onbekende factoren wordt beïnvloed. Met de stand van wetenschap van nu zou de propaganda van destijds waarschijnlijk niet gewerkt hebben. Het is dan ook enigszins dubieus dat het KNMI nog altijd blijft vasthouden aan die oude consensus dat de mensen verantwoordelijk zouden zijn voor het gat in de ozonlaag. Je zou je ook kunnen afvragen waarom dit soort ontwikkelingen niet breeduit in de pers worden uiteengezet.
Het is verder dan ook maar de vraag in hoeverre de huidige 'consensus' over de leidende rol van de mens in het ontstaan van de opwarming van de aarde het gevolg is van 'wetenschappelijke' Gore/IPCC-propaganda of van echte onbevooroordeelde wetenschappelijke waarheidsvinding.
REFERENTIES
|
|