|
|
|
Pedofiele Kinderporno Terroristen
|
| Mei 2008 |
INTRODUCTIE
Soms lijkt er zoveel te gebeuren in de wereld dat het je hoofd helemaal op hol zou kunnen laten slaan. Er is zoveel informatie te vinden op internet van zoveel mensen die allemaal hun eigen gedachten hebben. Vroeger was het een stuk eenvoudiger: je had de krant, de radio en de TV en dat was het dan wel. Nu merk ik dat alternatieve nieuwssites me over het algemeen meer boeien dan de reguliere kanalen. Dit heeft alles te maken met het zich ontvouwende besef dat machthebbers als bankieren, multinationals en overheden het niet prettig vinden als er teveel mensen kritisch gaan denken.
BLOGGERITIS
In juli 2007 is er een blogje geschreven door Maria Dolores Schwartz getiteld 'Bloggeritis'. Ze geeft daar de beschrijving dat sommige gedachten soms in de vorm van een blogje in haar hoofd verschijnen. Ik vermoedde al dat deze term niet nieuw zou zijn en tegenwoordig google je het en dat weet je het ook meteen. Ja, het is een snelle, grappige wereld waarin we leven.
Ik wilde de term 'bloggeritis' vooral gebruiken voor de neiging om overal over te schrijven, iedere kleine gedachte op het net plaatsen. Het schijnt een virus te zijn dat vrij populair is tegenwoordig: het barst van de blogs in de wereld. Daarbij komt ook nog eens dat er buiten de blogtekst zelf ook complete verhalen aan de blogs worden gekoppeld door mensen die reageren. De gedachten spuiten werkelijk van het internet af.
En dan heb je tegenwoordig ook nog de gratis kranten die niet meer standaard het wereldnieuws op de voorpagina hebben, maar ook allerlei andere wetenswaardigheden als kop gebruiken zoals een statistiekje dat stelt dat vrouwen door de ontwikkeling van een 'viagra voor vrouwen' geen excuus meer hebben om geen seks te willen hebben. Kortom gedachten in vele kleuren en maten overal om je heen.
VERLANGEN NAAR CONTROLE
Je kunt je wellicht voorstellen dat deze oneindige lawine aan gedachten problematisch kan zijn voor de traditionele machthebbers. Vroeger had je het volk wel in de macht door de media in handen te hebben. Ik wil het dan niet zozeer hebben over Nederland, maar meer over landen waarin censuur een grote rol speelt. Internetcensuur wint ook aan populariteit (zie bijvoorbeeld Veel Landen Censureren het Internet), maar in Nederland overheerst vooralsnog de scepsis over censuur (Providers weigeren mee te werken aan internet censuur, Grote Providers Weren Kinderporno).
In Finland is er wel een internetcensuur voor kinderporno. Dat klinkt natuurlijk erg nobel want wie zou zich nou willen inzetten om kinderporno toegankelijk te houden? Niemand, toch? Blokkeren die handel! Alleen blijkt uit Finland al het gevaar van dit soort simplismen en ongebreideld vertrouwen in justitie en de overheid. Volgens Finse Politie misbruikt kinderporno blacklist, Lapsiporno.info en Finnish Censors anti-censorship site lijkt het er sterk op dat op de Finse lijst van gecensureerde 'kinderporno'-sites maar weinig kinderporno bevat, maar vooral veel andere 'ongewenste' zaken.
Het grote gevaar hiervan is natuurlijk dat er een soort van 'zwarte lijst' ontstaat waarbij het niet te controleren is wie er op die zwarte lijst staan en door wie ze erop gezet zijn. Deze lijst kan dan vrij gemakkelijk worden uitgebreid met 'terroristische' sites en andere sites waarop mensen gedachten plaatsen die niet zo prettig liggen bij de machthebbers. Op deze manier wordt onder het mom van 'kinderpornobestrijding' en 'terrorismebestrijding' een systeem in werking gesteld dat de overheid in staat stelt de emails tussen mensen op te slaan, bepaalde ongewenste sites te filteren en indien het helemaal een ongewenst persoon wordt zou deze persoon op niet-controleerbare gronden gearresteerd kunnen worden.
WERKELIJK AANPAKKEN VAN DE PROBLEMEN
In plaats van symptoombestrijding lijkt het me verstandiger om te achterhalen hoe het komt dat sommige mensen 'terroristische' gedachten ontwikkelen, om te achterhalen hoe mensen ertoe komen om kinderporno te maken en te bekijken. Op de huidige manier lijken we eerder het pad te bewandelen dat de overheid seksueel kindermisbruik, kinderporno en terrorisme gebruikt om het digitale verkeer van haar burgers goed te kunnen controleren en te volgen. Iedereen die een kritische stem laat horen wordt al snel afgevoerd als een 'extremistische pedofiele complotdenkende kinderpornoterrorist'. Hoe lang laten we ons op deze manier controleren en voor de gek houden?
Zie ook:
|
|