|
|
|
Van Boekverbranding naar Websiteverbranding
|
| Juli 2008 |
OVER HET VERBIEDEN VAN BEWEGINGEN
Vandaag las ik in een krant van vorige week het bericht dat het CDA van plan is om de organisatie ‘Blood and Honour' te verbieden. In de metro van 23 juni stond op pagina 4 het onderstaande te lezen:
CDA-kamerlid Sybrand van Haersma Buma wil dat de fascistische beweging Blood and Honour verboden wordt. In andere Europese landen geldt al een verbod.
Bij het lezen van dergelijke berichten bekruipt me het gevoel dat er een idee is dat zodra je een organisatie verbiedt daarmee ook het gedachtegoed wordt verwijderd. Deze manier van denken lijkt ook achter het aanpakken van bloggers en cartoonisten te zitten: alsof je bepaald ongewenst gedachtegoed door het te verbieden ook uit kunt bannen.
Ik vermoed dat dit echter niet de manier is om bepaald ongewenst gedachtegoed uit de samenleving te verwijderen. Als er bepaalde mensen zijn die zich kunnen vinden in bepaalde manier van denken dan verdwijnt dat niet door dat te verbieden. Gelukkig mogen we nog wel denken wat we willen, hoe ongewenst dat misschien ook moge zijn voor anderen.
GEDACHTENPOLITIE
Als de techniek er zou zijn dan zou er vast een database worden aangelegd waarin afwijkende gedachten worden opgeslagen om zo af en toe een bezoekje te kunnen brengen bij mensen die dergelijke ongewenste denkpatronen hebben ontwikkeld. Misschien is dat de volgende stap; kunnen we ze misschien ergens opsluiten of een gedwongen therapie aanreiken.
Daarom twijfel ik sterk of het gewenst is alle ongewenste manifestaties van gedachten die mensen hebben te verbieden. Is het wellicht niet wenselijker om mensen zelf de keuze aan te reiken om zelf te beslissen of ze zich aangesproken voelen tot het gedachtegoed van bepaalde stromingen, of is het een taak van de overheid om haar burgers deze keuze te ontnemen?
Ik denk dat we er beter aan zouden doen als we eens zouden stoppen met die neiging om allerlei gedachtenuitingen te willen bestrijden. Laten we eerder argumenten aandragen waardoor het beter zou zijn om niet op een bepaalde manier te denken. Laten we eens stoppen ons te gedragen als hoeders van de gedachtenwereld van de burgers: alsof die burgers zelf niet bij machte zijn te kiezen voor wat hen aanspreekt.
En als fascistische ideeën populairder worden dan is dat een gegeven waar iets mee gedaan moet worden en dan lijkt het verbieden ervan een methode die riekt naar boekverbranding, alleen zouden we nu eerder spreken over digitale URL-verbranding.
De vraag is erg wezelijk: hebben wij het recht mensen die bepaalde dingen denken die een meerderheid als ongewenst beschouwd te verbieden dat soort zaken te denken? Hebben wij het recht mensen ervan te weerhouden erover met anderen te spreken?
Ik ben gestopt met het vertrouwen van een overheid die steeds meer andersdenkenden denkt te moeten aanpakken, die al onze emails kan inkijken, die ieder telefoongesprek kan afluisteren, die al onze kinderen in dossiers wil vangen, die graag grote dna-banken wil hebben en ook de vingerafdrukken van iedereen via de paspoorten wil opslaan.
Met een dergelijke overheid die ook nog eens de ene na de andere afwijkende manifestatie van gedachten van mensen wil verbieden of bestraffen, schaam ik me lichtelijk in het vrije westen te leven. Misschien is het van toepassing om Goethe hier nog eens in herinnering te brengen die ooit eens zei: None are more hopelessly enslaved than those who falsely believe they are free.
(zie Brainy Quote)
'Waarin iedereen die afwijkt voor gek wordt verklaard'
Voor commentaar en aanvullingen mail naar Waterputmail of kijk verder op Van Boekverbranding naar URL-Verbranding voor de volkskrantblogvariant.
|
|