Waterput: Over de 1300 Doden van Gaza

INTRODUCTIE
We leven in fascinerende tijden. Als je het positief wil bekijken komt er momenteel veel rottigheid bovendrijven waardoor er uiteindelijk meer ruimte vrijkomt voor gezondere zaken. Op deze pagina wil ik stilstaan bij ontwikkelingen rondom Israël en Gaza en een toename in internationale kritiek op het buitensporige joodse bloedvergieten.

DE 1300 DODEN IN GAZA
In het conflict van december 2008-januari 2009 zijn de gebruikelijke sterftecijferverhoudingen te zien, waarbij ik het gevoel heb dat gemiddeld de verhouding tussen joodse slachtoffers en palestijnse slachtoffers 1:100 is. Dat klopte dit keer wel érg nauwkeurig want er zouden 13 doden zijn gevallen aan joodse zijde (zie Gaza Conflict).

Lange tijd werd Israël altijd de hand boven het hoofd gehouden door de kapitalistische landen en ook dit keer gebeurde dit weer volop. Onze minister van buitenlandse zaken weigerde zelfs de slachtpartij in Gaza te veroordelen maar presteerde het nog om Hamas de schuld te geven. Maar ook hier was een kleine beweging zichtbaar: toen de Israëlische premier Olmert op een bepaald moment zei dat hij zonder aarzelen buitenproportioneel zou reageren op de Palestijnen, ging het zelfs voor onze Verhagen te ver (zie Verhagen neemt afstand van uitspraak Olmert).

Buiten de Arabische landen waren er ook andere landen die wel vrij waren om eerlijk hun boosheid te uiten over het laatste bloedblad in Gaza, zoals Bolivia en Venezuela die de diplomatieke banden verbraken met Israël.

Het is opmerkelijk dat een land dat zonder pardon 5x zoveel mensen doodt als het aantal slachtoffers bij de aanslagen in Londen en Madrid samen (Londen: 56, Madrid: 191), niet massaal wordt veroordeeld door de wereldgemeenschap.

Maar de scheuren in de ontastbaarheid van de Joodse staat worden steeds groter. De verontwaardiging over de bruutheid van de Joden in de Tweede Libanese Oorlog tezamen met het moordzuchtige geweld in Gaza leiden tot fellere reacties waarbij de woorden van de Turkse premier Erdogan wel tekenend waren tijdens zijn bijeenkomst in Davos samen met Ban-Ki Moon en president Peres van Israël (zie bijvoorbeeld NOS Journaal 1, NOS Journaal 2, RTL 4, Duits, Al Yazeera met verschillende vertalingen).

Erdogan (30 januari 2009): "Ik weet dat Uw stem zo luid klinkt, vanwege een psychologisch schuldgevoel. Mijn stem zal niet zo luid klinken. Dan weet U dat alvast. Wanneer het op doden aankomt, jullie weten heel goed hoe jullie moeten doden. Er zijn twee premiers geweest die in uw land geregeerd hebben die me vertelden dat ze zich zeer gelukkig voelden wanneer ze elke keer weer opnieuw op een rijdende tank de Gaza binnen reden. Het is niet alleen een schande wat Israel doet, maar ook een schande voor diegenen die dit toestaan en “applaudisseren”. Onderbreek me niet! (1) De Tora, de Tora, zegt in het 6e gedeelte/hoofdstuk/paragraaf, de Tora, zegt in het 6e gedeelte/hoofdstuk/paragraaf: "Gij zult niet doden!". Dit maakt duidelijk dat de staat een bandiet is geworden, aldus ook o.a. de jood Avi Salom in de krant Guardina. En U bedankt ik heel erg (voorzitter). En U bedank ik heel erg voorzitter. Het is afgelopen met Davos, als er een volgende keer is, kom ik niet. Dan weten jullie dat alvast. U laat me niet praten. Hij heeft 25 minuten gepraat, mij laat U 12 minuten praten, dat mag/kan niet ”.
bron

Over de 1300 Doden in Gaza (dec 08/jan 09)

toenemende internationale kritiek op Israël

Februari 2009