Benjamin Netanyahu en George Bush
Iconen van Verstoorde Gedachtenpatronen
| Juni 2009 |
INTRODUCTIE
Op 31 maart 2009 werd Benjamin Netanyahu voor de tweede maal premier van Israël. Hij staat nu aan de leiding van een coalitie met nogal rechtse partijen, zoals zijn eigen Likudpartij, de 'Jisrael Beeténou' en de Shas partij. Alleen de arbeiderspartij van Ehud Barak lijkt dan nog iets gematigder. De vraag is echter of dit nu de meest gunstige regering is die Israël zich nu kan wensen aangezien er de laatste jaren toch een kleine, doch gestage verandering aan het plaatsvinden lijkt te zijn rondom de positie van Israël in de wereldpolitiek.
VERANDERING
Als ik het heb over een verandering dan doel ik op de toename van internationale kritiek op de houding van Israël ten opzichte van de Palestijnen. Vanochtend hoorde ik op BNR-nieuwsradio (luister naar het fragment) een gesprek met journalist en middenoostenspecialist Taco Slagter waarin wel duidelijk verwoord wordt in welke richting de internationale houding zich lijkt te bewegen.
Het was oorstrelend om deze journalist te horen praten over Israël zoals je zelden hoort in de Nederlandse media, laat staan in de politiek. Het was naar aanleiding van het bericht dat nu zelfs de Verenigde Staten kritiek hebben durven uiten op de imperialistische kolonisatie-politiek die al sinds juni 1967 plaatsvindt in Israël. Zo'n half miljoen Joden hebben zich namelijk sinds die tijd illegaal gevestigd in de bezette gebieden. In dat bewuste gesprek hoorde ik Taco Slagter zelfs zeggen:
...daarmee wordt Israël haar hooghartige houding verweten. Israël is samen met Noord Korea het enige land dat maling heeft aan volkerenrecht, internationale wetgeving en aan V.N.-resoluties. Amerika heeft daar nu dus duidelijk stelling in genomen....Obama ziet de uitbreidingen van de nederzettingen als een landje-pik van Israël.Hij spreekt verder over de haast 'kleffe relatie' tussen de Verenigde Staten en Israël in de Verenigde Naties. Hij durft te spreken over de Israëlische propagandamachine die vele decennia goed gewerkt heeft waarin steeds maar weer de nadruk werd gelegd op de holocaust.
DE BUSH ADMINISTRATIE EN DE REGERING VAN NETANYAHU
Het is in mijn ogen uitermate interessant wat zich momenteel aan het afspelen is in de wereld. Ik zie dan ook wel parallellen tussen de voormalige president George W. Bush en 'Bibi' Netanyahu. Ik zoek het dan vooral in de manier waarop bepaalde groepen mensen op een prachtige manier kunnen laten zien hoe er gedacht wordt over zaken. In die zin dat we eigenlijk Bush dankbaar mogen zijn voor zijn gewelddadige internationale angstpolitiek tussen 2001-2008. Op die manier hebben we leren zien wat het effect is van een dergelijke houding.
Door een man als Bush met zijn duivelse kornuiten is het duidelijk geworden hoe een politiek van angst en geweld uitwerkt en alleen maar meer angst en dood zaait. Uit de assen van deze duistere periode kon dan een man als Obama tevoorschijn komen die hopelijk een liefdevollere benadering kan opstarten.
In die zin denk ik dat het ook goed is dat er nu zo'n vrij extreme anti-palestijnse regering in het zadel zit. Zij zullen waarschijnlijk net zo dom zijn als Bush en al hun argumenten noemen om de Palestijnen te mogen onderdrukken. Ze zullen doorgaan met het benadrukken van hun recht om ander land te mogen bezetten en koloniseren tegen de wil van de verenigde naties in. Ze zullen de goede oude terroristentruc van stal halen door te benadrukken dat de democratisch gekozen hamasregering duivelse terroristen zijn die niets anders willen dan de vernietiging van de staat Israël. Ook zal Iran nog verder gedemoniseerd worden en zal er verwezen worden naar de verschrikkingen van de holocaust.
De tegenkrachten zijn echter aan het toenemen waardoor de propagandamachine van Israël naar alle waarschijnlijkheid ook zal gaan stokken. Het is genoeg geweest. Met de vertegenwoordiging van de oude politiek via Netanyahu zal de wereld duidelijk afscheid kunnen gaan nemen van het tijdperk waarin Israël een land was dat boven de internationale wetgeving stond. Een land dat nucleaire raketten heeft zonder enige internationele controle. Een land dat openlijk een soort apartheidsregime hanteert.
Wellicht wordt zo een periode ingeluid waarin ook respectvoller wordt geluisterd naar de grieven van de Arabische landen. Zou het misschien niet zo kunnen zijn dat als wij in staat zijn met een meer heldere blik te kijken, we zouden kunnen gaan zien dat het veel vaker de Westerse landen en bedrijven zijn die verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor de chaos in de wereld en dat de onderdrukten in de wereld zich uit frustratie zijn gaan groeperen om een geluid van protest te kunnen laten horen?
We leven in een boeiend tijdperk. Het is nu nog wachten op de positie van Nederland: waar kiezen ze voor? Kiezen ze voor hun vriendjes in het Witte Huis of kiezen ze voor hun vriendjes in Jeruzalem?