 |
 |
Norsemen in the Low Countries |
| Startpagina | Terug naar de inhoudsopgave Back to the table of contents |
| Beslaat: 874-900 Geschreven: Meestal gelijktijdig met de gebeurtenissen Auteur: Anonieme monnik van de van Sint-Vaastabdij te Atrecht Gedrukte uitgave: Rau, R., Quellen zur karolingischen Reichsgeschichte II, (Darmstadt 1958), 290-337. |
Covers: 874-900 Written: Mostly contemporaneous with the events Author: Anonymous monk of the Saint-Vaast Abbey at Arras Printed edition: Rau, R., Quellen zur karolingischen Reichsgeschichte II, (Darmstadt 1958), 290-337. |
| Rau, Quellen, 294-296 (879) His denique inter se discordantibus Nortmanni ultra mare positi, eorum audientes discordiam, navali evectione cum infinita multitudine mare transito Taruennam urbem Morinorum mediante mense Iulio igne et gladio vastaverunt, nemine sibi resistente. Videntesque initia suorum prospere accidisse omnem terram Menapiorum perambulando ferro et igne vastant. Post haec Scaldum fluvium intrant et omnem Bracbantisiorum terram incendio et ferro delent. Contra quos Hugo filius Hlotharii regis arma sumens inconsulte non mediocrem eis intulit audatiam. Nam nil prospere egit et utile, verum et turpiter inde aufugit, interfectis atque captis quam plurimis e suis sociis; inter quos etiam Abbas filius Adalardi captus est. ... Nortmanni vero non cessant devastari aecclesiam populumque Christianum interfici captivarique. Boso etiam dux provinciae per tirannidem nomen regis sibi vindicat partemque Burgundiae occupat. Sed Nortmanni incendiis et devastationibus inhiantes sanguinemque humanum sitientes ad interitum et perditionem regni mense Novembrio in Gandao monasterio sedem sibi ad hiemandum statuunt et mense Decembrio corpus sancti Vedasti Vallis supra Sumnam in villa sua defertur. |
Terwijl deze strijd (*) aan de gang was kwamen er Noormannen in eindeloze aantallen met hun schepen
van overzee, omdat ze van deze strijd gehoord hadden en midden juli verwoestten ze te vuur en te zwaard Terwaan, de stad van de Morines,
zonder tegenstand te ondervinden. En toen ze zagen dat hun tocht voorspoedig verliep trokken ze rond en verwoestten ze te vuur en te zwaard de hele streek
van de Menapiërs. Daarna voeren ze de Schelde op en verwoestten heel Brabant te vuur en te zwaard. Toen Hugo, de zoon van koning Lotharius, de wapenen
tegen hen opnam droeg hij in aanzienlijke mate bij tot het vergroten van hun overmoed. Want in plaats van iets nuttigs te bereiken vluchtte hij schaamteloos
terwijl de meeste van zijn medestanders gedood of gevangen genomen werden. Onder hen werd ook de zoon van abt Adalardus gevangen. ... De Noormannen
hielden echter niet op kerken te vernielen en het christelijke volk te doden en gevangen te nemen. Boso, de hertog van de Provence, claimde
door tiranie de koningstitel voor hemzelf en bemachtigde een deel van Bourgondie. De Noormannen echter, na de brandstichtingen en verwoestingen
hebzuchtig geworden en dorstig naar mensenbloed, sloegen in november tot onheil en ondergang van het rijk hun winterkamp op in het klooster van
Gent, en het lichaam van de heilige Vedastus werd in december naar zijn villa Vaux aan de Somme gebracht. (*) interne machtstrijd in het Frankische rijk |
While this struggle (*) proceeded, the Norsemen came from beyond the sea, while they had heard of
this struggle, in endless numbers on their ships over the sea and in the middle of July they laid waste with fire and sword Thérouanne, the city of the Morines,
nobody offered resistance. And when they saw that they commenced successfully, they wandered about and laid waste the whole area of the Menapiers
with sword and fire. After that they entered the Scheldt and laid waste the whole of Brabant with fire and sword. As Hugh, the son of King Lothar,
took up the weapons, he rashly inflicted not moderately to increase their recklessness. For instead of accomplishing something useful he fled
shamelessly, while most of his allies were killed or captured. Among them was also captured the son of Abbot Adalardus. ... However the Norsemen
did not stop to devastate the churches and kill and capture the Christian people. Boso, duke of the Provence, claimed the royal title for himself
by means of tyranny and seized a part of Burgundy. The Norsemen however, covetous after the burning and destruction, and thirsty for human blood, made
mischief and destruction over the kingdom by building their winter quarters in the monastery of Ghent in November, and the body of the holy
Vedastus was brought to his villa in Vaux at the Somme in December. (*) internal struggle for power in the Frankish empire |
| Rau, Quellen, 296-298 (880) Nortmanni vero Tornacam civitatem et omnia monasteria supra Scaldum ferro et igne devastant, interfectis accolis terrae atque captivatis. ... Post haec Hludowicus parat redire in regnum suum, occurritque Nortmannis a praeda revertentibus. Et facta congressione apud Timiomum nobiliter eos vicisset, nisi contigisset Hugonem filium suum ibi ruere. Nam Godefridus rex Danorum illum interfecit. Quo mortuo omisit rex illos insequi. Multi quoque nobiles illius gentis ibi corruerunt, caeteri, qui evasere, rediere ad castra sua. Hugo quoque abbas fuit in illo proelio. ... Hludowicus vero Gauzlinum cum aliis multis ad tuitionem regni contra Nortmannos dirigit. ... Gozlinus vero abba et exercitus qui cum eo erat statuunt Nortmannos bellum inferre. Mittuntque ad eos qui trans Scaldum erant, ut die statuta venientes, hi ex una parte fluminis hique ex alia eosque delerent. Sed non provenit ita ut voluerunt. Nam non solum nil prospere egerunt, verum turpiter fugiendo vix evasere, captis suorum plurimis atque occisis. Timor quoque et tremor eorum cecidit super inhabitantes terram, et hac elati victoria die noctuque non cessant aecclesias igne cremari populumque Christianum iugulari. Tunc omnes intra Scaldum et Sumnam atque trans Scaldum monachi, canonici, sanctimoniales cum corporibus sanctorum et omnis aetas et conditio fugam ineunt. Ipsi enim Dani nemini nec etiam aetati parcebant, sed omnia ferro et igne devastant. Gozlinus vero et hi qui cum eo erant videntes non posse eos resistere, mense Octobrio intrante dimisso exercitu, rediit unusquisque in sua. Nortmanni vero seu Dani sedem sibi mutaverunt et mense Novembris Curtriaco sibi castrum ad hiemandum construunt. Indeque Menapios atque Suevos usque ad internitionem delevere, quia valde illis infesti erant. Omnemque terram vorax flamma consumpsit. |
De Noormannen verwoestten te vuur en te zwaard de civitas Doornik en alle
kloosters over de Schelde, de inwoners werden gedood of gevangen genomen. ... Vervolgens (*) maakte Lodewijk zich op om naar zijn rijk terug te keren, en hij liep Noormannen tegen het lijf die van een overval terugkeerden. En toen ze elkaar bij Thiméon (**) ontmoetten zou hij ze glansrijk verslagen hebben als zijn zoon Hugo niet zou zijn omgekomen. Want hij werd door Guğröğr, de koning van de Denen, gedood. Vanwege zijn dood zag de koning ervan af hun te achtervolgen. Er vielen ook veel hoofdmannen van dat volk, de anderen die wisten te ontsnappen gingen terug naar hun kamp. Ook abt Hugo nam deel aan dit gevecht. ... Lodewijk (***) stuurde echter Gozlin (****) met vele anderen om het rijk tegen de Noormannen te beschermen. ... Abt Gozlin en het hem begeleidende leger besloot echter om oorlog tegen de Noormannen te voeren. En zij zonden een boodschap naar degenen die aan de andere kant van de Schelde waren, zodat ze op een vastgestelde dag aanwezig zouden zijn om hen te vernietigen, één deel aan de deze zijde van de rivier, de anderen aan de overzijde. Maar de zaken verliepen niet zoals ze wilden. Want in plaats van resultaat te boeken maakten zew zich schaamteloos uit de voeten en wisten ternauwernood te ontsnappen, velen werden gepakt en gedood. De landslieden werden door angst gedreven, en deze overwinning zorgde ervoor dat ze het dag en nacht brandschatten van kerken en het afslachten van christenen niet staakten. Daarop vluchtte iedereen tussen de Schelde en de Somme, monniken, geestelijken, nonnen, met de relieken van de heiligen, en van alle leeftijden en standen, naar de overzijde van de Schelde. De Denen zelf spaarden in feite niemand, zelf de ouderen niet, maar vernielden alles te vuur en te zwaard. Toen Gozlin en zijn metgezellen zagen dat ze geen tegenstand konden bieden begonnen ze in oktober het leger te ontbinden en iedereen ging naar huis. De Noormannen of Denen verplaatsten echter hun kamp en zij bouwden een versterking in Kortrijk om de winter door te komen. En vandaar maakten ze (het land van) de Menapiërs en de Sueven volledig met de grond gelijk, want ze stonden uiterst vijandig tegenover hen. En de gretige vlammen verteerden het hele land. (*) de ontmoeting van Lodewijk de Jongere met de Westfrankische koningen in februari (**) bij Charleroi (***) zoon van Lodewijk de Stotteraar (****) abt van Saint-Germain, later bisschop van Parijs |
The Norsemen laid waste with fire and sword the civitas Tournai and all monasteries
beyond the Scheldt, killing or taking captive the inhabitants of the country . ... After that (*) Louis prepared to return to his kingdom, he ran into Norsemen who returned from a raid. And when they encountered at Thiméon (**), he should have nobly defeated them, if it not had happened that his son Hugh had fallen. For he was slain by Guğröğr, king of the Danes. Because of his death the king omitted to pursue them. Also many nobles of those people have fallen there, the others who did escape went back to their camp. Also Abbot Hugh participated in this battle. ... However Louis (***) directed Gozlin (****) with many others to protect the kingdom against the Norsemen. ... However Abbot Gozlin and the army that was with him decided to wage war against the Norsemen. And they did send a message at those who were beyond the Scheldt, that they should come one day, one party at this side of the river, the others on that side, to destroy them. But things did not prosper as they wished. For instead of having success, they in fact disgracefully ran away and hardly escaped, many of them were captured and killed. The inhabitants of the country were stroken with fear and terror, and this victory caused them not to stop at day and nighttime to burn the churches and to butcher the Christian people. Thereupon all between the Scheldt and the Somme and beyond the Scheldt, monks, clergymen, nuns, with the bodies of the saints and of all age and rank undertook the flight. Indeed the Danes themselves did not spare anyone, even the aged, but laid waste with sword and fire everything. However when Gozlin and those who were with him saw that they could not resist them they started to dismiss the army in October and everyone went home. However the Northmen or Danes moved their settlement and in November they constructed a fortress in Courtrai to pass the winter. And from that place they continuously destroyed the (land of the) Menapiers and Suevs smoothly, because they were vigorously hostile to them. And the ravenous flames burnt up the whole land. (*) the meeting of Louis the Younger with the West Frankish kings in February (**) near Charleroi (***) son of Louis the Stammerer (****) abbot of St Germain, later bishop of Paris |
| Rau, Quellen, 298-300 (881) Nortmanni vero cum infinita multitudine monasterium nostrum ingressi VII. Kal. Ianuarii ipsum monasterium et civitatem, exceptis aecclesiis, et vicum monasterii et omnes villas in circuitu V. Kal. Ianuarii, interfectis omnibus quos invenire poterant, igne cremaverunt omnemque terram usque Sumnam pervagati sunt, capta praeda infinita hominum, pecudum et iumentorum. Indeque eisdem V. Kal. Ianuarii Camaracum ingressi incendiis et occisionibus tam civitatem quam monasterium sancti Gaugerici vastantes atque cum infinita praeda ad castra sua reversi omnia monasteria supra Hisscar fluvium devastant, fugatis ac interfectis habitatoribus. Et circa purificationem sanctae Mariae iterum, moventes, per Taruennam iter arripientes usque Centula monasterium sancti Richarii et sancti Walerici, omnia loca circa mare, monasteria et vicos indeque Ambianis civitatem atque Corbeiam monasterium petentes multisque honusti praedis, sani et sine inpedimento ad propria repedavere castra. Iberum circa sollempnitatem sancti Petri Atrebatis venerunt omnesque quos ibi repperere interfecere et circuita omni terra, ferro et igne cuncta vastantes, sani revertuntur ad castra. Interim Hludowicus rex gravi dolore contristatus, videns regnum deleri, convocato exercitu praeparat se ad proelium. At Nortmanni omnia prospera agentes cum magno exercitu fluvium Sumnam mense Iulio transeunt, cuncta vastantes more solito usque prope civitatem Belvagorum. Hludowicus vero rex cum exercitu transiens Hisam fluvium Latverum tendere coepit, quo credebat Nortmannos redire. Missis itaque exploratoribus, nuntiant redire eos honustos a praeda. Contra quos rex ire perrexit obviavitque eos in pago Witmau, in villa quae dicebatur Sathulcurtis, et commissum est proelium. Moxque Nortmanni fugam ineunt atque dictam villam deveniunt; quos rex insecutus est gloriosissimeque de eis triumphavit. Et patrata victoria ex parte coeperunt gloriari suis hoc actum viribus et non dederunt gloriam Deo. Paucique Nortmanni ex dicta villa egressi, omnem exercitum vertit in fugam, pluresque ex eis, videlicet usque ad centum homines, interfecerunt; et nisi rex citius equo descendens locum resistendi et audaciam suis donaret, omnes turpiter ex eodem loco fugiendo abirent. Hac vero patrata victoria, quia multos contigit ibi ruere Nortmannos, rex ovans repedavit trans Hisam, perpauci vero Dani, qui evasere, interitum suorum nuntiavere in castra, indeque Nortmanni Hludowicum regem adolescentem timere coeperunt. Rex quoque adunato exercitu in pago Camaracensium venit castrumque sibi statuit in loco qui dicitur Strum ad debellationem Danorum. Nortmanni hoc cognoscentes Gandavum rediere suisque reparatis navibus terra marique iter facientes Mosam ingressi sunt et in Haslao sibi sedem firmant ad hiemandum. |
Op 26 december (*) kwam er echter een eindeloze hoeveelheid Noormannen naar ons
klooster en ze staken het klooster en de stad in de brand, met uitzondering van de boerderij van het klooster en alle boerderijen in de
omgeving, nadat zij iedereen die zij konden vinden hadden gedood. Op 28 december zwierven zij door het hele land tot aan de Somme en
plunderden een grote buit van mensen, beesten en lastdieren. Op dezelfde 28ste december drongen ze vervolgens Kamerijk binnen en
brachten door brand en moord verwoesting, zowel in de stad als in het klooster van de heilige Gaugericus, en keerden vandaar met een grote
buit naar hun versterking, terwijl ze alle kloosters langs de Hisscar (**) plunderden en de bewoners op de vlucht joegen en dood sloegen.
En rond Maria Lichtmis (***) trokken ze door Terwaan naar Centula, het klooster van de heilige Richarius en de heilige Walarich,
terwijl ze alle plaatsen, kloosters en vici aan de kust aanvielen en ze gingen naar de stad Amiens en het klooster Corbie en
vandaar keerden ze beladen met buit, ongedeerd en zonder hinder te ondervinden, naar hun versterking terug. Op het feest van de heilige
Petrus (****) doken ze weer op in Atrecht en sloegen iedereen dood die ze tegenkwamen, en nadat ze de omgeving te zwaard en te vuur hadden
verwoest keerden ze ongedeerd naar hun kamp terug. Ondertussen aanschouwde koning Lodewijk (*****) met verdriet de vernieling van zijn rijk,
stelde een leger samen en maakte zich gereed voor de strijd. Maar de Noormannen staken, aangemoedigd door hun succes, in juli met een
groot leger de Somme over en verwoestten volgens hun gewoonte het gebied tot aan de omgeving van de stad Beauvais. Koning Lodewijk stak echter met
zijn leger de Oise over en rukte op naar Lavier, waarnaar hij vermoedde dat de Noormannen zouden terugkeren. De vooruitgestuurde boodschappers
meldden dat zij beladen met buit waren weergekeerd. De koning marcheerde tegen hen op en ontmoette hen in het Vimeux distrikt bij de
villa Saucourt alwaar zij elkaar troffen voor het gevecht. Maar de Noormannen ontsnapten al gauw en ze bereikten de genoemde
villa waar de koning hen achterhaalde en een grote overwinning behaalde. En toen ze deels de overwinning hadden behaald begonnen
ze te poggen dat dit met hun kracht was bereikt en gaven niet de eer aan God. En enige Noormannen gingen naar de genoemde villa
waar ze het hele leger op de vlucht joegen en bijna honderd man dood sloegen. Als de koning niet snel van zijn paard gesprongen was en hen had
weerstaan om hun vertrouwen te geven, dan zouden allen schaamteloos vertrokken zijn. De koning trok zich echter terug achter de Oise,
nadat hij deze overwinning had behaald, want het bleek dat veel Noormannen daar waren overvallen. De weinige Denen die ontsnapten meldden
zeker hun verlies in hun fort, vanaf die tijd begonnen de Noormannen de jonge koning Lodewijk te vrezen. De koning kwam ook met het
verenigde leger naar het district van Kamerijk naar het fort dat hij had gebouwd in de plaats Etrun om de Denen te
bedwingen. Toen de Noormannen daar achter kwamen keerden ze terug naar Gent. Nadat ze hun schepen hadden gerepareerd zochten ze hun weg
over land en zee, voeren de Maas op en richtten hun winterkwartier te Haslao in. (*) het klooster te Atrecht, 26 december 880 (**) de Scarpe of de IJzer (***) 2 februari (****) 22 februari (*****) zoon van Lodewijk de Stotteraar |
However on December 26 (*) an endless multitude of Norsemen came to our monastery and
burned the monastery and the city, with the exception of the church and the farm of the monastery and all farms in the surroundings,
after they killed everybody they could find. On December 28 they wandered through the whole country up to the Somme and seized an
endless booty of humans, animals and beasts of burden. Thereupon on the same December 28 they entered Cambrai and devastated with
fire and death in the city as well as in the monastery of the holy Gaugericus and returned from here with endless booty at their
fortress, devastating all monasteries on the river Hisscar (**) putting to flight and murdering the inhabitants. And about the feast of the
Purification of Saint Mary (***) they moved through Thérouanne at Centula, the monastery of the holy Richarius and the holy Walarich,
attacking all places on the sea shore, monasteries and vici, and they went at the city of Amiens and the monastery of Corbie and from
that place they returned laden with booty, healthy and without hindrance at their fortress. At the feast of the holy Peter (****) they
appeared again at Arras and killed everyone they came across, and after they devastated the surroundings with sword and fire, they
healthy returned at their fortress. In the meantime King Louis (*****) saw the destruction of his kingdom with heavy grief, assembled an army
and prepared for battle. But the Norsemen, driven by triumph, crossed the River Somme with a big host in July and devastated according
to their habitude up to the vicinity of the city of Beauvais. However King Louis crossed the River Oise with his army and went to
Lavier where he believed the Norsemen should return. The advanced messengers reported that they had returned laden with booty. The king
marched against them and met them in the Vimeux district at the villa called Saucourt where they engaged for battle. But soon the
Norsemen escaped and reached the mentioned villa where the king overtook them and celebrated a renowned triumph over them. And when
they partly accomplished victory they started to boast that it was done with their strength and did not give glory to God. And a few
Norsemen went to the mentioned villa, overthrowing the whole army on the run and killing up to a hundred men. If not the king
quickly jumped of his horse, resisted them and gave them confidence, all should have left the place repulsive. However after he
accomplished this victory, the king retreated behind the Oise because it turned out that many Norsemen were overthrown there,
certainly very few Danes who escaped reported their destruction at their fortress, from that time the Norsemen commenced to fear the
younger King Louis. The king also came with the united army to the district of Cambrai to the fortress he built at a place called
Etrun to vanquish the Danes. When the Norsemen found out about it they returned at Ghent, after they repaired their ships they
took their way by land and sea, entered the Meuse and established their winter quarters at Haslao.
(*) the monastery at Arras; December 26, 880 (**) the Scarpe or the IJzer (***)February 2 (****) February 22 (*****) son of Louis the Stammerer |
| Rau, Quellen, 300-302 (882) At australes Franci congregant exercitum contra Nortmannos, sed statim terga vertunt, ibique Walo Mettensis episcopus corruit. Dani vero famosissimum Aquisgrani palatium igne cremant et monasteria, civitates Treveris nobilissimam et Coloniam Agrippinam, palatia quoque regum et villas cum habitatoribus terrae interfectis igne cremaverunt. Contra quos Karolus imperator exercitum infinitum congregat eosque Haslao obsedit. Godefridus vero rex ad eum exiit, cui imperator regnum Fresonum, quod olim Roricus Danus tenuerat, dedit. Coniugemque ei dedit Gislam filiam Hlotharii regis Nortmannosque e suo regno abire fecit. |
De Franken in het zuiden (*) stelden een leger tegen de Noormannen samen, maar vluchtten
opeens en daarop sneuvelde Walo van Metz. De Denen legden de zeer fameuze palts in Aken in de as en staken zeer hoogstaande
kloosters en de steden Trier en Keulen, zowel de paltsen als de villas, in brand. Ze sloegen de landslieden dood. Keizer Karel verzamelde
een oneindig groot leger en belegende hen te Haslao. Koning Guğröğr kwam naar hem, de keizer gaf hem het rijk van de
Friezen, dat eens van de Deen Hrœrekr was geweest. En hij gaf hem Gisla, de dochter van koning Lotharius ten huwelijk, opdat de Noormannen
zijn rijk zouden verlaten. (*) dit moet worden gelezen als orientalis (= het oosten) |
Whereas the Franks in the south (*) assembled an army against the Norsemen, they however
fled at once and thereupon bishop Walo of Metz fall. However the Danes burned to ashes the very famous palace in Aachen and they burned
the most respected monasteries and cities of Trier and Cologne, palaces as well as villas, killing the inhabitants of the country. The
emperor Charles assembled an unlimited army against them and besieged them at Haslao. However King Guğröğr came out to him, the
emperor gave him the kingdom of the Frisians, which Hrœrekr the Dane once possessed. And he gave him Gisla, the daughter of King Lothar,
to marry, in order that the Norsemen should leave his kingdom.
(*)this should be interpreted as orientales (= the east) |
| Rau, Quellen, 304 (883) Verno vero tempore a Condato egressi maritima petivere loca, ibique aestivo remorati tempore Flamingos e terra sua fugere compulerunt et undique saevientes omnia ferro et igne depopulantur. |
In de lente verlieten de Noormannen Condé en trokken naar het kustgebied, hier brachten ze de zomer door terwijl ze de Vlamingen uit hun land verdreven en alles in woede te zwaard en te vuur volledig vernielden. | However at springtime the Norsemen left Condé aiming for the coastal region, here they delayed the summer driving away the Flemings from their land and completely ravaged everything with anger by sword and fire. |
| Rau, Quellen, 304 (884) Sed Nortmanni trans Scaldum agentes praedas more sibi solito ferro et igne cuncta devastant, aecclesias, monasteria, civitates, vicos, habitatores usque ad internitionem deletis. Post sanctum itaque pascha inchoatur tributum persolvi. Spoliantur aecclesiae et aecclesiastica mancipia; tandem soluto tributo, mense Octobrio finiente adunantur Franci, ut, si Nortmanni inmutari fidem vellent, eis resisterent. Nortmanni vero sua castra incendunt atque ab Ambianis recedunt. Rex vero et Franci transito Hisa lento itinere eos insequuntur. Praedicti vero Dani iter agentes Bononiam veniunt ibique agentes consilium, quid sibi faciendum esset, pars illorum mare transiit, atque pars Luvanium in regno quondam Hlotharii, ibique sibi castra statuunt ad hiemandum. |
De Noormannen aan de andere kant van de Schelde plunderden echter te vuur en te zwaard,
zoals hun gewoonte is, ze verwoestten alle kerken, kloosters, steden en dorpen, ze brachten de inwoners vernietiging. Ze begonnen
vervolgens na het heilige paasfeest (*) schatting te innen en ze plunderden kerken en kerkelijke bezittingen. Uiteindelijk verenigden de
Franken zich eind oktober om de Noormannen, mochten ze van loyaliteit willen veranderen, te weerstaan nadat er schatting was betaald.
De Noormannen staken echter hun fort in brand en verlieten Amiens. De koning en de Franken achtervolgden
hen voorzichtig nadat zij de Oise waren overgestoken. De genoemde Denen marcheerden naar Boulogne waar ze overlegden wat te doen,
sommigen van hen voeren over zee en een ander deel richtte bij Leuven in het voormalige rijk van Lotharius een fort op voor de winter.
(*) 19 april |
However the Norsemen beyond the Scheldt plundered with sword and fire as is their
custom, completely laying waste churches, monasteries, cities, villages, striving the inhabitants up to destruction. Consequently
after the holy Easter (*) they started to collect tribute, plundering churches and church possessions. At last, after the payment of
tribute, at the end of October the Franks united to withstand the Norsemen, should they want to modify their loyalty. However the
Norsemen burned their fortress and left Amiens. But the king and the Franks slowly pursued them after they crossed the Oise.
The mentioned Danes marched to Boulogne where they held a deliberation what to do, some of them crossed the sea and an other part
established their fortress for the winter at Louvain in the former kingdom of Lothar.
(*) April 19 |
| Rau, Quellen, 306-308 (885) Atque ita Karolus imperator rediit in terram suam, praecipiens eos qui erant ex regno quondam Hlotharii et regno Karlomanni pergere Luvanio contra Nortmannos. Condicto itaque uterque exercitus placiti die advenerunt ad dictum locum, praeter Hugonem abbatem, qui dolore pedum ab hac profectione se abstinuit, sed nil ibi prospere egerunt, verum cum magno dedecore rediere ad sua. Francosque qui venerant ex regno Karlomanni irrisere Dani: 'Ut quid ad nos venistis? Non fuit necesse. Nos scimus, qui estis, et vultis, ut ad vos redeamus; quod faciemus'. His etiam diebus Godefridus Danus, quia disponebat suam inmutare fidem, astu Gerulfi sui fidelis ab Heinrico duce interficitur. Hugo etiam filius Hlotharii regis iubente imperatore per consilium dicti ducis excaecatus est. |
Daarna (*) keerde keizer Karel terug naar zijn land, hij gaf bevel degenen die in het rijk
van wijlen Lotharius en het rijk van Carloman aanwezig waren naar Leuven tegen de Noormannen op te trekken. En dus kwamen beide legers
op de afgesproken dag naar de genoemde plaats, behalve abt Hugo die moest afzien van zijn vertrek vanwege een pijnlijke voet. Ze wisten
echter niet de overwinning te behalen, maar keerden vol schaamte terug naar huis. En de Franken die uit het rijk van Carloman kwamen
werden bespot door de Denen: 'Waarom kwamen jullie naar ons? Dat was niet nodig. We weten wie jullie zijn en wat jullie willen, zodat
we naar jullie zullen terugkomen, dat zullen we doen.' En ook werd in die dagen Guğröğr de Deen, omdat hij zich opmaakte om zijn
trouw op te geven, met een list van zijn getrouwe Gerulf, gedood door hertog Hendrik. Bovendien werd Hugo, de zoon van Lotharius, de ogen
uitgestoken op bevel van de keizer en op advies van de genoemde hertog. (*) na zijn verblijf in Ponthion |
After that (*) Emperor Charles returned to his country, ordering those who used to be
in the kingdom of the late Lothar and the kingdom of Carloman to proceed at Louvain against the Norsemen. And so both armies came to
the mentioned place at the agreed day except for abbot Hugh who had to refrain from departure because of a painful foot. However
they did not carry out any triumph, but returned home with much disgrace. And the Franks that came from the kingdom of Carloman
were mocked by the Danes: 'Why did you come to us? That was not necessary. We know who you are and what you want, that is why we will return
to you, that is what we shall do.' And also in those days Guğröğr the Dane, because he arranged to give up his loyalty, with a
trick of his fidelis Gerulf, was killed by Duke Henry. Also Hugh, the son of King Lothar, was blinded on command of the emperor
on advise of the mentioned duke. (*) after his delay at Ponthion |
| Rau, Quellen, 314 (887) Sigefridus vero cum suis verno finiente in Sequanam rediit agens solita et circa autumni tempora Frexiam petiit, ibique interfectus est. |
Sigfrøğr keerde echter aan het einde van het voorjaar met zijn mannen naar de Seine terug voor de gebruikelijke afperserij en hij viel Frisia rond de herfst aan, waar hij werd gedood. | However Sigfrøğr returned with his men at the end of the springtime to the Seine to conduct as usual and attacked Frisia around autumn, where he was killed. |
| Rau, Quellen, 322 (891) Hi vero qui Noviomo erant moventes exercitum usque Mosam omnem terram pervagati sunt; indeque per Bracbantum rediere transeuntesque Scaldum per invia loca parant redire ad castra. Insecutusque eos Odo rex comprehendit eos super Galtheram, sed non ita ut voluit. Nam amissa praeda per silvas dispersi evasere atque ita ad castra reversi sunt. ... Circa autumni vero tempora relicto Noviomo maritima petivere loca ibique toto aestivo tempore morati sunt, indeque iterum moventes iter usque Mosam. Quod audiens Arnulfus rex velociter accurrit eosque usque trans Scaldum et prope Atrebatis insecutus, sed eos non comprehendit, indeque rediit in regnum suum. Nortmanni vero qui Noviomo hiemaverant decreverunt Luvanio sibi sedem firmare ad hiemandum, illucque mense Novembrio petunt iter. Qui vero Argobio, Ambianis sedem [sibi] firmant. Arnulfus vero rex adunato exercitu venit adversum Nortmannos et Deo se protegente ipsum cepit castrum, interfecta non modica multitudine Danorum; atque hac patrata victoria ita rediit in regnum suum. Nortmanni vero, qui huc illucque dispersi erant, adunati in eodem loco iterum sibi sedem firmant. |
Van de (Noormannen) die naar Noyon gingen vertrok een leger dat door het hele land
tot aan de Maas rondzwierf; vervolgens keerden zij door Brabant terug en staken de Schelde over om door ontoegankelijke gebieden naar hun
fort terug te keren. En koning Odo achtervolgde en achterhaalde hen bij de Dender, maar niet zoals hij wilde. Want ze ontsnapten, zich
in de bossen verspreidend, terwijl ze zich van hun buit ontdeden, en zo keerden ze naar hun fort terug. ... Ze verlieten Noyon om naar de kustgebieden te trekken, waar zij de hele zomer bleven, vandaar vertrokken ze naar de Maas. Toen koning Arnulf daar achter kwam spoedde hij zich om hen tot aan de andere kant van de Schelde en nabij Atrecht te achtervolgen. Maar hij kon hun niet belegeren en hij keerde vervolgens terug naar zijn rijk. De Noormannen, die de winter in Noyon hadden doorgebracht, besloten hun winterkamp in Leuven op te slaan en zij vertrokken in november naar die plaats. Degenen die in Argoeuves waren sloegen hun kamp op in Amiens. Koning Arnulf stelde echter een leger samen en trok op tegen de Noormannen en belegerde hun fort met Gods bescherming, hij doodde vele Denen; zo gauw hij deze overwinning had behaald keerde hij terug naar zijn rijk. De Noormannen die verspreid waren geraakt hergroepeerden zich echter weer en zij gingen naar dezelfde plaats om hun kamp op te slaan. |
However from those (Norsemen) that went to Noyon a host left and wandered through the
entire country up to the Meuse; thereupon they returned through Brabant and crossed the Scheldt returning through inaccessible regions
at their fortress. And King Odo pursued them and catched them upon the River Dender, but not the way he wanted. For they escaped, scattering
about in the woods, dropping their booty, and yet they turned back at their fortress. ... However they left Noyon and aimed at the coastal regions where they stayed the whole summer, thence they moved up to the Meuse. When King Arnulf found this out he quickly came and pursued them up beyond the Scheldt and near Arras, but he could not seize them and thereupon he returned to his kingdom. However the Norsemen that passed the winter at Noyon decided to establish their residence for the winter at Louvain and they left to that place in November. However those who were at Argoeuves established their settlement at Amiens. King Arnulf united an army and went against the Norsemen and seized their fortress with the protection of God, he killed many Danes; as soon as he accomplished this victory he returned to his kingdom. However the Norsemen that were scattered about united again and they went to the same place to establish their residence. |
| Rau, Quellen,324 (892) Nortmanni vero a Luvanio regressi, videntes omne regnum fame atteri, relicta Francia tempore autumni mare transierunt. |
De Noormannen, die uit Leuven terugkwamen, zagen dat het hele rijk was uitgehold door hongersnood, ze verlieten Francië en vertrokken overzee. | However the Norsemen, returning from Louvain, saw that the whole kingdom was wasted by famine, left Francia in the autumn and crossed the sea. |
Back to the table of contents |
Top of the page |