Wat is een strandlabyrint?

Een strandlabyrint is voor mij een labyrint waarbij het pad aan weerszijden begrensd wordt door een zanddijk. Het benodigde zand komt van het uitscheppen van het pad.

Door het strandlabyrint een paar uur voor hoog water beneden de vloedlijn uit te graven, zal het opkomende water het labyrint instromen, een prachtig gezicht en bijzonder gevoel. Afhankelijk van labyrintpatroon, hoogte van de wallen, wind, golven en getij verdwijnt het labyrint in de golven. Soms is er na terugtrekking van het water nog een indruk in het zand overgebleven, soms niets.

Een strandlabyrint graaf je met elkaar. Het is inspannend werk, maar met elkaar meestal in anderhalf uur gereed. Jong en oud, gezinnen, vrienden en individuen werken samen, ieder op de eigen wijze. Het enig wat je nodig hebt is je schop en schoenen om je voeten te beschermen.
Na het graven lopen we het labyrint, met elkaar of ieder voor zich, zolang en zovaak je wilt. Geleidelijk gaat de zee meedoen. De een zoekt het droge op, de ander blijft zolang er nog iets te zien of te lopen is.

In wat en hoe beschrijf ik de 'technische' kant.
De fotogalerij laat foto's zien van eerdere strandlabyrinten.

Het verhaal is een impressie van en beschouwing over de aantrekkingskracht en symboliek van het labyrint en de zee. Ik schreef het als inzending voor de schrijfwedstrijd van The Labyrinth Society in 2004 en won er de tweede prijs mee.