De Eburonen

Julius Caesar heeft de opstand van de Eburonen en de vernietiging van de stam, in zijn De Bello Gallico beschreven. Geert Mak plaatst de opstand in de buurt van Maastricht (Mak, Reportages uit Nederland, 30). Ambiorix en Catuvolcus vernietigden het Romeinse kamp Aduatuca (Tongeren of Kaster?) onder Q. Titurius Sabinus en L. Aurunculeius Cotta (AGN, I 38). De opstand verbreidde zich aanvankelijk onder meer stammen in Belgisch Gallië maar Caesar wist Ambiorix te isoleren en te vernietigen (53 v. Chr.).

De Eburonen waren een Keltisch-Germaanse stam uit de IJzertijd die het gebied dat nu ongeveer de Euregio is bewoonden: het gebied tussen Aken, Luik, Maastricht en Belgisch Limburg. Zij waren schatplichtig aan de Atuatuci die wat zuidelijker leefden (AGN I, 31). Nadat de opstand der Eburonen neergeslagen was, vermengden de overlevenden zich met de Tungri rond Tongeren. Maar of de Eburonen blijvend vernietigd waren is maar de vraag. W. Becker heeft aangetoond dat het Eburonengebied ten westen van Keulen tussen de 2de eeuw voor Christus en de 5de eeuw na Christus continu bewoond en bewerkt is gebleven  (http://www.lvr.de/kultur/Tag_der_Archaeologie/a_preis/becker.htm). 

De naam Eburonen komt waarschijnlijk van het Iers-keltische 'ibar' dat taxus aanduidt. Voor de Eburonen was de taxus een heilige boom. Hun leider Catavolcus benam zich met taxusgif van het leven na door Caesar te zijn overwonnen (http://www.tu-darmstadt.de/fb/bio/bot/taxus/).

http://www.atuatuca.de/eburonen.html

http://www.novaesium.de/glossar/eburones.htm 

http://www.schalbruch-online.de/selfkant/fruehgeschichte.html

http://www.tongereninfo.net/ambi.htm 

De Eburonenopstand in de vorm van een kinderverhaal: