Rechtszittingen op de Dousberg in de middeleeuwen?

Jean Baerten, Het Graafschap Loon (11de - 14de eeuw). Van Gorcum Assen 1969 (Maaslandse Monografieën nr. 9) p.178:

 Onder de hoofding 'De rechtsgebieden van de territoriale schepenbanken; 1. De schepenbank van Eik en Bilzen, schrijft Baerten op p. 178:

 Naar aanleiding hiervan zou men de vraag kunnen stellen, of een gelijkaardige schepenbank van de heren van Spouwen geen enkel spoor heeft nagelaten in de rechterlijke organisatie van het graafschap Loon. Ook van die domeinen maakte de graaf van Loon zich immers meester. Het is bekend dat de koning in 1146 aan Lodewijk I van Loon verbood de inwoners van Vlijtingen, een kerkelijk domein, te doen deelnemen aan de placita, die hij drie maal 's jaars te Dulceberg hield. Deze plaatsnaam komt drie keer voor in Loon, maar volgens de ligging kunnen alleen de gelijknamige gehuchten van Kleine-Spouwen en tussen Veldwezelt en Maastricht in aanmerking komen. Het is mogelijk, dat wij, in het eerste geval, te doen hebben met de oude Dingstatt van de heren van Souwen en, in het andere geval met een tijdelijk grafelijk gerechtshof. Wat er ook van zij, de tekst van 1146 bewijst zeker, dat de organisatie van de Loonse rechtbanken wijzigingen onderging tussen 1150 en 1350. Dulceberg komt inderdaad niet meer voor in de opsomming der gerechtshoven van 1357 en 1362. Vanzelfsprekend moeten wij in het midden laten of het rechtsgebied, dat van Dulceberg afhing, al dan niet werd ingelijfd bij dat van het later aangehechte Eik.

 

Op pagina 177, maar je moet natuurlijk het hele stuk lezen, staat nog (maar dan over Eik, maar zal gezien de argumentatie ook op Dulceberg (Dousberg) kunnen slaan):

Eén zaak is zeker: een Karolingische oosprong is totaal uitgesloten. Aangezien de territoriale verbrokkeling plaats had in de 10de en de 11de eeus, is de schepenbank van Eik zeker niet ouder.