Veldwezelt

"Veldwezelt werd voor het eerst vernoemd als Wiosello in 1157 en is uitgegroeid tot een kapelletjesdorp met landelijke volksdevotie. Er is een militair kerkhof. Volksbuurt " De Linde " rond het lindeplein en Lindestraat, strodorp doorkruis je wanneer je de weg naar Bilzen wilt inkorten. Veldwezelt is een schilderachtig open gebied met een St Antoniusberg, de wijk wineven, het stenen dorp, verspreide weiden, velden en boomgaarden. Overgang naar Nederland is via Veldwezelt mogelijk via de brug over het kanaal richting " Brusselse poort " in Maastricht. In het dorpscentrum staat de neo-romaanse Sint Lambertuskerk (1933-1936). De kerk is opgetrokken in zware natuursteen en werd zeer zwaar beschadigd tijdens de tweede wereldoorlog. Het is een driebeukige kerk geworden met half rond koor en kooromgang" (http://users.skynet.be/subliem/lanaken_geografisch.htm#VELDWEZELT ).

In Veldwezelt had het Onze Lieve Vrouwe-kapittel rechten, maar rond 1300 behoorde het tot het domein van de graven van Loon (Baerten 105).

De Zouw, die het karakter van het Grensschap mede bepaalt, is voor Veldwezelt steeds belangrijk geweest. In 1699 schreef het Veldwezeltse Keurboek voor: "Woordt oock aen een ijgelijck geordonnert de souwen ende slooten in haeren ouden cours te houden ende te beletten dat se daer buijtten niet en loope, op poene van een goltgulden, daer en boven te vergoeden den schade die de naburige erven daer door souden coemen te lijden."

Onlangs is aan de meest recente wijk van het dorp de naam Kleine Zouw gegeven. Over de naamgeving heeft René Thewissen in Wiosello een artikel geschreven.