Grensschap

Albertkanaal             

Grenzschaft – Fronté - Frounty

Start Omhoog Landschap Archeologie Agrarische cultuur Natuur Grens Kunst Literatuur en verhalen

Visie Grensschap

Grenslandschappen

Grenslandschappen hebben iets bijzonders. Ze scheppen een eigen architectuur, een eigen ruimtelijke inrichting, en een eigen grenscultuur. In het Grensschap is dat duidelijk waarneembaar.

Typerende voorbeelden van functionele grensarchitectuur zijn de grenspalen die in 1843 geplaats zijn en de douanekantoren, die, hoewel ze buiten gebruik zijn, nog duidelijk zichtbaar langs de uitvalswegen staan. Maar architecten maken ook bewust gebruik van de grens als thema. Een voorbeeld van esthetische grenslandarchitectuur is bijvoonbeeld de spoorbrug over de Brusselse Weg, gebouwd tussen 1854 en 1856 door de architecten J.G. van den Bergh en J.A. Kool (V.d. Boogaard & Minis, Monumentengids Maastricht, 166), die van ornamenten is voorzien die naar middeleeuwse verdedigingswerken verwijzen.
Ook in de ruimtelijke inrichting van het Grensschap is de rol van de grens bepalend. Het Albertkanaal werd mede juist hier aangelegd omdat het een grensverdedigingswerk was- een soort slotgracht rond België. Datzelfde geldt voor de vorm die Nederland aan de westrand van Maastricht heeft gekregen - als schootsveld van de vesting. Daarnaast heeft het gebied - juist omdat het een soort niemandsland tussen twee staten is, langer een open karakter behouden.
Dat de grens ook een eigen cultuur geschapen heeft blijkt bijvoorbeeld uit de smokkeltraditie, die in Montenaken in 1992 geëerd is met het standbeeld "De Smokkeleire van Montenaoke", uit de familierelaties die vaak grensoverschrijdend zijn, en uit de uitwijkmogelijkheden die de nabijheid van de grens geeft (een Nederlandse boer die ook land in België heeft kan, als hij het niet eens is met het beleid van  de LLTB, even zo gemakkelijk naar de Belgische Boerenbond gaan). Anderzijds worden traditionele waarden er misschien wel langer dan elders in ere gehouden omdat de grens ook voor een stroefheid van planning en ontwikkeling zorgt, die de modernisering langer dan elders tegenhoudt. Het is niet toevallig dat de oude dorpskernen langs de grens zoals Oud-Caberg en Wolder zo lang hun oude landbouwcultuur hebben weten te bewaren en het bijbehorende gemeenschapsleven.

Met steun van de projectgroep Belvédère heeft het bureau Eker & Schaap een project opgezet dat de waarden van grenslandschappen moet inventariseren.