|
Henk kon
toen zijn ouders een piano kochten er eigenlijk al meteen op spelen,
nog voor hij les kreeg. Hoewel de piano zijn hart had gestolen vonden
zijn ouders toch dat hij "een vak moest leren" en hij ging, na de middelbare
school niet naar het conservatorium maar naar de HTS, waar hij het tot
werktuigbouwkundige bracht.
Met die
kennis ging hij in de fabriek van zijn vader werken maar zijn hart lag
bij de muziek en het was - en het ìs nog altijd - zijn grote liefde
en hobby. Op een gegeven moment had hij dat wel gezien en startte hij
als professioneel pianist. Hoewel zijn opleiding een klassieke inslag
had, ging zijn hart toch meer uit naar de populaire en de jazzy muziek.
Zijn grote voorbeelden waren de Amerikaanse jazzpianist Errol Garner
(boven hem ging voor Henk niemand) en Louis van Dijk, maar ook Tony
Eijk met zijn lekkere salonmuziek. En dat heeft zijn stijl bepaald.
Uiteindelijk specialiseerde hij zich als solo pianist in achtergrond-
en jazzy dansmuziek.
Hoewel
Henk een klassiek stuk niet uit de weg gaat, speelt hij het liefst romantische,
en beschaafde, rustige muziek.
De laatste
jaren speelt Henk, naast de piano ook op een mooi keyboard en het voordeel
daarvan is, dat hij daarmee een eenmansband vormt, waarmee u heel veel
kanten uitkunt en de aanwezigheid van een (akoestische) piano geen noodzaak
meer is.
Heel veel
jaren speelde Henk elke zondag en alle feestdagen in het Carlton-Oasis
Hotel in Spijkenisse, maar daarnaast speelt hij op feesten, bruiloften,
recepties en diner -dansants voor uiteenlopend publiek, waaronder verschillende
Rotary - en Lions clubs, Waar Henk ook speelt, hij brengt altijd met
zijn muziek sfeer en gezelligheid.
|
Can't
help loving that man |