Je start je leven met elkaar omdat je elkaar lief hebt, aantrekkelijk vindt. Samen waren we actief en zeer beweeglijk.

We zochten naar avontuur en vonden dat dicht bij huis op de tennisbaan, maar ook in verre landen. We fietsten door bergen en dalen met kilo's bagage achterop, het kon ons niet schelen want we waren vrij als een vogel. We sprongen in rijdende bussen en treinen, vrijden tussen de opspattende golven en rollebollend in het zand, dansten de salsa bij maanlicht. Gelukkig, we did it all.

Daar kwam een eind aan maar niet plotseling. Het sloop erin, langzaam liep ik meer blessures op en kon minder doen.

Er waren dalen waar ik min of meer weer uitkwam zoals na mijn eerste zwangerschap, maar langzaam nam hij alles over waar ik tekort kwam, zonder te vragen, zonder moeilijk te doen.

Maar er verandert meer. Van man en vrouw verandert je relatie in die van verzorger en patiënt.

En dat is een relatie van een heel andere orde. Het gebeurt helaas zonder dat je er erg in hebt en zonder dat je het wilt.

Enkele communicatiestoornissen als voorbeeld:

Hij:

Ik zal het huishouden doen, dan hoeft zij het niet te doen.

Zij:

Hij is vergeten onder de bank te zuigen en de was hangt gekreukeld aan de lijn. Ik kan het beter even overnieuw doen, dat ziet ie toch niet.

Hij:

Ik ga naar sporten en naar vrienden, anders gaat mijn hele sociale leven eraan. Ik heb tijd voor mezelf nodig.

Zij:

Hij is alweer weg. En hoe moet dat dan als de kinderen huilend wakker worden?

Hij:

Ik heb hulp nodig in huis, haar moeder kan misschien wat meer komen helpen, dan kan ik meer aandacht aan de kinderen, aan haar en aan mezelf besteden.

Zij:

We hebben geen hulp nodig, als mijn moeder komt moet ik eerst alles schoonmaken want ik schaam me rot voor de troep. En een vreemde die tussen mijn onderbroeken scharrelt accepteer ik niet.

Hij:

Als ik met haar vrij doe ik haar pijn. Ik vind het eng om met haar te vrijen want ik wil niet de oorzaak zijn van haar pijn. Steeds na een vrijpartij kan ze niet meer lopen. Ze zegt er niets van maar ik merk het natuurlijk wel.

Zij:

Waarom raakt hij mij niet aan? Het lijkt wel alsof hij mij niet meer wil. Geen wonder met zo'n lijf als dat van mij.

Hij:

Ze moet haar braces en verbanden dragen tijdens het vrijen en ook tijdens andere momenten, het beschermt haar voor pijn en overbelasting, ik vind het eng als zij ze niet om heeft. Maar ik zeg er niets van hoor, want dan ben ik vast een bemoeial.

Zij:

Ik ben onaantrekkelijk met al die troep om mijn lijf. Ik wil mooi zijn en naakt als een pasgeboren baby. Puur natuur. Als ik vrij moet het er allemaal af.

Zij:

Vanavond hang ik de beest uit. Soms moet ik gewoon even uitspatten, morgen doe ik het dan wel rustig aan.

Hij:

Ik zit weer met de gebakken peren vandaag want ze ligt op bed, ze heeft zich vreselijk geforceerd gisteravond.

Hij:

Ik vind het vreselijk dat ze zo'n pijn heeft, ik wou dat ik meer voor haar kon doen. Ik ben tekort geschoten als ze meer pijn heeft dan eerst. Ik moet meer doen in huis.

Zij:

Die afwas doe ik zelf wel even want dan is het net alsof ik geen pijn voel. Dat beetje extra pijn vind ik niet erg. En ik zeg er niets van want ik weet dat hij het vervelend vindt als ik pijn heb. Dus als ik meer doe denkt hij vast dat het goed gaat met mij.

Hij:

Ze ziet er moe uit. Ik laat haar maar rusten en slapen. Vanavond ga ik lekker muziek maken en laat haar met rust.

Zij:

Hij zit alweer in zijn muziekkamer. Ik wou dat hij hier kwam. Laat maar, ik ga slapen.

Hij:

Wat nou als ik ziek word? Dan loopt de hele boel hier in het honderd. Ik moet doorgaan, mag er niet bij neervallen. Als ik erbij ga zitten stort ik in, ik kan maar beter bezig blijven anders word ik ziek.

Zij:

Wat heeft hij het toch druk met van alles en nog wat. Hij kan het best rustiger aandoen. Straks wordt hij nog ziek.

Het is zoeken naar evenwicht, zoeken naar een nieuwe samenlevingsvorm. Samen dingen doen die je wel kunt. Samen elkaar opnieuw leren verkennen en daar ook de tijd voor nemen. Het belangrijkste is.... blijven communiceren. En dat is prima gelukt.

We hebben het heel goed, samen met onze kinderen.