|
Zes maal de berg op voor het goede doel! |
|
Alpe d’HuZes |
|
2 juni 1960 tot 7 januari 2005 44 jaar geworden, zeer gelukkig getrouwd met Marjolijn en vader van twee belhamels; Milo (9) en Jaron (7). De laatste 20 jaar getraind als een beest en meer dan 200 kortere en lange triathlons achter de rug. Ik ben als een klein kind: Rust, Reinheid en Regelmaat houden mijn leven in het spoor. Doe ik dit niet, dan verval ik tot chaos en een ongezond leven. Sport brengt de broodnodige rust en zorgt voor een lang en gelukkig leven. Trainen en vooral ook wedstrijden zorgen er voor dat ik mijn lijf, maar vooral mijn geest op orde breng en houd.
7 januari 2005 Ik word gebeld door de huisarts en zit nog geen half uur later met een verontrustende leukocytenwaarde in het Slotervaart-ziekenhuis.
8 januari 2005 Bij de hercontrole op zaterdag 8 januari 2005, 10.00 uur in de ochtend (ik had in het zwembad moeten liggen voor de training en die middag stond een 18 kilometer-loopje op het programma) kreeg ik van de internist van het Slotervaart-ziekenhuis te horen: ´je mag er geen zekerheid aan ontlenen, maar ik houd het op een bloedkanker. Ik heb gebeld met het AMC en zij hebben een bed voor je klaargemaakt´. Om 12.00 uur in het AMC kijk ik Marjolijn met angst in mijn ogen aan en zeg: ´ik weet niet wat er aan de hand is, maar houd er rekening mee dat je over een maand weduwe bent´.
9 januari 2005 10.30 uur. Hematologe Carla Hollak velt het vonnis: ´Ik ben er voor honderd procent zeker van: je hebt het Non Hodgkin Folliculair Lymfoom´. Het is goed te behandelen, maar houd er rekening mee dat een longontsteking ook goed te behandelen is. Dit duurt veel langer en het is zoeken naar de juiste behandeling. Maak je wel zorgen, maar wordt niet ongerust: we krijgen het wel klein´.
10 januari 2005 tot ergens in 2047 Ik combineer mijn twee motto´s: I’ll never, ever quit en If you are going through hell, keep on going. Ik onderga de behandelingen (9 chemokuren en 8 immuuntherapieën), blijf werken om de geestelijke belasting van de kanker te kunnen verwerken en blijf trainen voor het herstel van mijn lichaam. Ik beklim met 65 andere idioten op 6 juni 2006 zes keer de Alpe d´Huez en we halen met hulp van een grote groep prachtige bedrijven, een groot bedrag binnen voor KWF Kankerbestrijding. Ik blijf zeer gelukkig met mijn Marjolijn, Milo en Jaron. Ik word grootvader en sterf op mijn 87e in 2047. Zoals afgesproken met mijn grootvader, die ook die prachtige leeftijd heeft gehaald.
Opgeven is GEEN optie! |
|
11. Peter Kapitein (45) |
|
Klik hier voor het volledige verhaal. |