Zomer 2003

Oostenrijk, Huben, Ötztal

Zondag

Om 5.15 uur van huis vertrokken. Onderweg lekker rustig aan gedaan. Wel hard gereden, maar veel gestopt. Met als resultaat dat we redelijk op tijd op de camping in Huben waren en we de tent konden opzetten. Was wel even ploeteren in die harde grond. De ene haring wilde er niet in en de ander kwam weer spontaan de grond uit.

Maandag

Vroeg wakker geworden. De planning voor de dag verloopt moeizaam. We willen rustig aan beginnen, maar dat blijkt erg lastig te zijn. Alles gaat nl er snel hoog de bergen in. Daarom besluiten we naar Umhausen te gaan. Daar is de Stuibenfall en is het mogelijk een niet al te lang rondje te lopen. Uiteindelijk was het 400 meter stijgen en 2,5 uur wandelen. De waterval is de hoogste in Tirol en kwam in twee etappes naar beneden. Het eerste gedeelte was pas te zien nadat we naar boven waren gelopen en vrij nat gespetterd waren. Eenmaal boven moesten we de waterval over steken wat niet meer was dan een kabbelend beekje. Boven wat gegeten en gedronken en toen naar beneden terug gewandeld.

Dinsdag

Mooi weer vandaag. Het begon een beetje nevelig, maar al snel werd het zonnig. We besluiten naar 1800 meter te gaan. Het beginpunt vinden was een beetje lastig, maar uiteindelijk konden we dan wel beginnen. De klim was vrij eenvoudig, dachten wij. Na het middageten ging het vors naar boven. Al puffend en hijgend kwamen we bij de bomengrens. Een mooi uitzicht en een heerlijk plekje om te zonnen. We waren onderweg niemand tegen gekomen, dus we konden het wel wagen om lekker in ons ondergoed op een stukje rots te gaan liggen. Ondertussen was de temperatuur aardig opgelopen, dus tussendoor een keertje gestopt bij een watertje om even heerlijk de voeten te koelen (eh te laten bevriezen). Rond een uurtje of 4 waren we weer bij de tent terug. Het was een zwaar programma voor een inloopsessie.

Woensdag

Bah, het regent. Nou ja dan maar even niksen. Eerst even naar Oetz gegaan en daar wat rond gelopen. Het is niet een super interessant dorp. Dan maar boodschappen doen. Aan het einde van de dag klaarde het wat op en daarom besluiten we nog een klein stukje te lopen. De route leek erg eenvoudig. Maar naar zo’n 1600 meter stijgen. De afdaling was een stevig beroep op onze spieren.

Donderdag

Het plan was om in Gries te gaan wandelen. In Huben kregen we de indruk dat alle winkels dicht waren. Dan maar verder naar Langefeld. Misschien is het een plaatselijk dorpsfeest. Helaas in Langefeld was alles dicht. We belanden zelfs in een kerkelijke stoet. Wat bleek nu : het was een katholieke feestdag. We hadden natuurlijk geen brood meer, dus een bergwandeling leek ons niet verstandig. Daarom maar naar Imst. Daar moest een slucht zijn. Dit bleek ook het geval, maar deze was afgesloten vanwege waterschade.Toch maar naar binnen. Wat moesten we anders doen. De stad was niet super mooi en natuurlijk was er niets te beleven. Onderweg waren we wat tankstations tegen gekomen met wat winkeletjes erin. Daar wat te eten gehaald en naar de Piburger See vertrokken. Daar rondje meer gedaan en toen weer naar huis.

Vrijdag

Vandaag wel broodjes en daarom naar Gries gegaan. Het weer was niet super zonnig, maar daarom ook niet zo benauwd. Eerst in Gries naar de Ruhralm Jausenstation gelopen en toen naar de Ambergerhutte. Vanuit de Ambergerhutte ricting de tegenoverliggende berg gelopen, richting Gletsjer. Op zo’n 2600 meter hoogte werd het pad toch wel erg moeilijk begaanbaar. Nog een kleine poging gewaagd om alleen door te gaan, maar de wind won het van het doorzettingsvermogen. Ondanks het niet halen van de gletjser was het een schitterende tocht.

Zaterdag

Lekker weer vandaag. We gaan met de Oetztaler pas met de kabelbaan bij Oetz de berg op. Vanuit Hochoetz gaan we naar de Rossköpfe. Een kleine stijging van de 2020 meter naar de 2399 meter. Het laatste stukje was vrij steil en het was een lastig daling. De top was niet echt groot en joeg ons een beetje de schrik in de benen. Vanwege de bibbers besluiten we maar niet verder te gaan en zijn al snel beneden. Voordat we weer in de lift naar beneden stappen eerst even wat drinken. Daar nog heerlijk in de zon gezeten en gewacht tot een parasailer de lucht in ging.

Zondag

Vandaag naar Obergurgl vertrokken. Daar met twee ouderwetse liftjes naar boven laten takelen naar de Hohe Mut (2653 meter). Eerst even een bakkie koffie om daarna richting Rotmosferner (de gletsjer) te lopen. Dit keer wel de gletsjer in het viezier gekregen, was ook niet zo moeilijk we liepen er recht op af, maar niet ver genoeg om er bij te staan. Een stukje via de zelfde weg terug gelopen om daarna snel te dalen en bij de Schonwieshütte wat te eten. Bij de hut stond een kudde paarden die erg graag gekunffeld wilden worden. Vervolgens nog een eind bergafwaarts gelopen en de Rotmooswasserfall gezien. Het was een prachtige wandeling. Achteraf was de rondwandeling naar de gletsjer toch te ver geweest.
 

Maandag

Vandaag een rustdag ingelast. Eerst met de lift naar het puntje van Solden gegaan. Het was een beetje dampig, waardoor het uitzicht niet echt super was. De gletsjers waren wel goed te zien. Daar wat gedronken en toen weer naar beneden. Er kwam een donkere lucht aan, dus we besloten eerst naar de tent te gaan om de boel af te sluiten.  Dat was maar goed ook, want het ging even flink te keer. Tijdens de regenbui kwamen we aan in het zwembad van Solden. Dat was erg leuk aangelegd met allerlei hutjes. Eenmaal buiten was het zonnetje weer doorgebroken en hebben we nog heerlijk buiten kunnen zitten.

Dinsdag

Wat bied de dag ons vandaag weer? Naar Vent? Nee niet echt handig, we waren vrij laat, maar ja je moet toch wat. In de auto besloten om toch maar in Solden met de stoeltjeslift naar Hochsolden te gaan. De stoeltjes lift was erg ouderwets (kettinkje als veiligheidsbeugel), maar bracht ons boven. In Hochsolden een andere stoeltjeslift verder naar boven gepakt. Met de benenwagen weer naar beneden gegaan. Uiteindelijk waren we niet lang onder weg, maar we waren in ieder geval van de straat.

Woensdag

Optimaal gebruik maken van de Oetztalkarte en daarom gaan we met de bus naar de Gletsjer van Solden. Helaas begon het direct te regenen toen we de bus uit kwamen. De gletsjer was niet super. Er werd veel aan gesleuteld en er lag haast geen sneeuw meer op. Het was een grijze gecultiveerde massa. Na het schuilen op naar het tussenstation van de Gaislachkogel. Het was niet super ver lopen, maar door de vele kleine stops deden we er best lang over. Bij de lift nog een etappe om hoog laten hijsen naar de top. Het was nog mistiger dan de eerste keer wat een spookachtig effect gaf. Eenmaal beneden weer een duik genomen in het zwembad.

Donderdag

Vandaag een rondje Vent. Eerst naar 2356 meter hoogte laten slepen en daarna door gelopen naar 2844 meter, naar de Breslauer hutte. Het was een redelijk steil pad, maar elke bocht gaf weer een ander uitzicht en maakte het steigen wat minder zwaar. Onderweg uitzicht gekregen op een aantal gletsjers. We waren net op tijd binnen voordat het hard begon te regenen. De hut was erg groot en eigenlijk nauwelijks meer een hut te noemen. Hij was in de loop der jaren sterk uitgebreid en was sinds 1999 op het riool aangesloten. Dat laatste verklaarde de rare weg er naar toe. Na een kopje soep (een hele maaltijd), weer terug naar beneden. We besloten met de lift weer naar beneden te gaan, zodat we energie over hadden om nog een stukje door het dal te lopen. Het dal was ook zeer mooi en waterrijk. In de diepte liep ook nog een snelstomend watertje waar we over heen moesten, want we wilden via de andere kant van het dal terug. We hadden in een boekje gelezen dat er ergens een hangbrug was, dus we grapten al; zal je net zien dat het hier is. En ja hoor, twee tellen later kwam deze brug in het vizier. De brug was goed begaanbaar en het was een prachtig uitzicht. Helaas geen tijd om te blijven staan vanwege de tegenliggers.

Vrijdag

Wat gaan we doen: naar het stuwmer van Kuthai. Het was een aardig stukje rijden en het laatste stukje moesten we lopen. Poeh, dat was nog zwaarder dan de vorige dag. Het was een grappig stuwmeer. De dam lag precies tussen twee bergen die een stukje van de dam al vormde. Ook was de dam van stenen opgebouwd, wat een mooi natuurlijk effect gaf. Na even op de dam te hebben gezeten, verder gelopen naar de Drie Seën Hutte. En wij maar denken dat je van daaruit drie meertjes kon zien. Nee dus. Het bleek er maar 1 te zijn. Voor de rest moest je nog een stukje lopen. In de berghut bleek dat er een rondwandeling was. Deze stond niet op de kaart, maar het leek ons wel zo leuk dit te lopen. De route leidde ons over de stenen door een beetje moerasachtig gebied. Echt prachtig. Een donkere lucht vertelde ons dat we toch maar moesten door lopen, maar helaas, met de auto in zicht begon het te regenen.

Zaterdag

Helaas laatste dag voor vertrek, dus eigenlijk niets gedaan. We moesten onze pasjes nog inleveren, dus we besloten te voet naar Langenfeld te gaan. Lekker langs het water gelopen. Eenmaal weer terug bij de tent was het opruimen geblazen. En je raad het nooit, het begon voor de verandering weer eens te regenen. Dat duurde tot een uurtje of 9.

Zondag

Tja tent kleddernat en alles al ingepakt. Nou ja dan maar boekje lezen en wachten. Uiteindelijk omstreeks 2 uur weg gereden. Ondertussen hadden we besloten om dan maar 1 nachtje in Duitsland te staan, anders was het nog wel erg ver rijden. Uiteindelijk besloten te overnachten op camping in Hemsbach, de Hemsbacher Wiesensee. De mensen van de camping waren erg vriendelijk. Het was echter wel een hutje-mutje camping. Niet echt iets iets voor ons. We konden nog wel in het meer zwemmen, tot 20:00 uur, want dan ging het hek op slot. Even snel de tent opzetten dus, want het was al 19:00 uur geweest...

Maandag