april 2006. Mama is alweer 30 weken zwanger van een broertje van Wouter. Lees hier hoe het de laatste 10 weken tot en met de geboorte verloopt.
4 maart 2006. Even een update. Wouter is ondertussen een echte vrolijke dreumes geworden. De hele dag rennen, springen, voetballen, tekenen, enzovoort. De laatste weken is hij gaan zingen en leert er nu bijna dagelijks een liedje bij. De tekst bestaat voor het overgrote deel nog uit klanken, met af en toe een bestaand woord er door, maar de melodie is al goed herkenbaar.
1 Mei gaan we verhuizen naar een heerlijk burgerlijke eengezinswoning met een grote tuin zodat Wouter lekker buitenspelen kan. Als alles goed gaat krijgt hij er een maand na de verhuizing een broertje bij. We gaan dus een behoorlijk drukke tijd tegemoet maar het zijn allemaal leuke veranderingen. En het is ook al weer bijna lente! Wat wil een mens nog meer.
15 september 2005. Guttegut wat is er weer veel gebeurd de laatste maand. Tand 7 en 8 zijn doorgekomen, samen met de eerste drie kiezen. Nu kan Wouter nog beter eten. Meestal eet hij zelf al met een lepel, maar soms, als het erg lekker is, duurt het hem allemaal te lang en moet papa nog helpen.
De afgelopen weken heeft Wouter een woordenschat van zo'n 25 woorden opgebouwd en er komen dagelijks nieuwe bij. Favoriet zijn auto, pop, uit, bal, eten (natuurlijk), buiten, doei en hallo.
Wanneer Wouter naar buiten wil, en dat wil hij de hele dag door, haalt hij zijn schoentjes uit de gang en legt die bij papa of mama op schoot. Geen reactie? Geen probleem, er liggen meerdere schoenen in de gang. Papa zat dinsdag al snel met vier paar op schoot. Wouter is de meester van de subtiele hint.
14 augustus 2005. Met Wouter gaat het prima, ook al heeft hij op dit moment wat last van een doorkomend tandje, nummer zeven alweer. Hij loopt al erg goed, ook buiten en dan vooral tussen de duiven bij ons voor in het park. Hij roept de hele dag "Doei doei!", meestal als er iemand weggaat, maar soms ook tegen auto's, planten of eten. Voor alle fans heb ik ook wat nieuwe foto's in het album gezet.
2 augustus 2005. Nu ik toch achter de computer zit om nieuwe foto's op de site te zetten zal ik gelijk even wat nieuwtjes melden. Ten eerste loopt Wouter sinds 19 juli, nog niet de avondvierdaagse, maar hij stapt dapper de kamer door. De gang en de keuken zijn nog te eng, daar kruipt hij nog. Verder praat hij ons de oren van het hoofd, met zijn eigen woordjes. Papa en mama kan hij al wel zeggen, en de koe doet Boe! en de ezel I-A, maar veel verder komt de conversatie nog niet.
Vandaag is Wouter weer naar het consultatiebureau geweest. Hij weegt nu 11,6 kilo en is 80 centimeter lang.
1 juni 2005. Hoera! Wouter is vandaag één jaar geworden. Hij was om 7:15 wakker en mocht toen tussen papa en mama in liggen terwijl ze heel hard "Lang zal hij leven" voor hem zongen. We zijn zo trots op hem! Ongelooflijk. Het is natuurlijk een ontzettend cliché, maar wat is dat eerste jaar snel gegaan en wat was het leuk! We hebben het dan ook behoorlijk gevierd vandaag. Mama en oma hadden een kwarktaart gemaakt waar papa kaarsjes in de vorm van raceauto's op had gezet, en met slagroom had hij een grote één gemaakt. Wouter plantte eerst aarzelend een vingertje erin, maar boog zich daarna voorzichtig voorover en nam een grote hap direct uit de taart. Daarna kwamen eindelijk de cadeautjes. Een spaanstalige telefoon van opa en oma Spanninga, een trein en een zandbakset met schepjes en harkjes van opa en oma uit Leermens (oma was om 11 uur al door ons opgehaald) en van papa en mama een jaar lang het tijdschrift Pippo, voor kindjes vanaf één jaar en een electrische tandenborstel voor ukkies. 's Middags hebben we in de tuin gezeten, het weer werkte lekker mee. Wouter heeft de halve middag heftig zitten scheppen en af en toe een kluitje aarde naar binnengewerkt. Overoma Spanninga bracht nog een paar geweldig leuke auto'tjes mee voor de jarige en 's avonds kreeg hij van tante Samantha en haar vriend twee hele mooie shirts. Omdat Wouter maar een half uurtje had geslapen over de hele dag en hij verschrikkelijk actief gespeeld had was het batterijtje om zeven uur behoorlijk leeg en hij lag dan ook een kwartier later al op één oor. Vermoeiend hoor, zo'n verjaardag.
Nu zijn zoon zijn eerste verjaardag heeft gevierd vindt papa dat het tijd is om te stoppen met het schrijven van de dagelijkse stukjes op de site. Hij heeft zich wel voorgenomen om af en toe een update te schrijven, en natuurlijk regelmatig nieuwe foto's te plaatsen.
31 mei 2005. Omdat we Wouter's verjaardag morgen bij opa en oma in Siddeburen vieren zijn we vandaag vast die kant op gegaan. Overoma Groeneveld was er al en had voor de bijna-jarige een mooie houten puzzel meegenomen. Het was goed te merken hoe bewust Wouter al is van aandacht van andere mensen want hij was zich echt vreselijk aan het uitsloven. Hij lag dan ook erg vroeg op bed. Nog één nachtje slapen...
30 mei 2005. Vandaag is Wouter voor het eerst naar de kapper geweest. Hij mocht in een prachtige raceauto zitten en terwijl Sandra hem vasthield heeft de kapster hem gekortwiekt. Wouter was niet echt onder de indruk van al dat gedoe. Hij bleef voor zijn doen rustig zitten en zelfs de tondeuse kon hem niet deren. Hij kon natuurlijk in de spiegel zien dat er een heel leuk jongetje onder al dat haar vandaan kwam.
29 mei 2005. Omdat het mooie weer vanmiddag afgelopen zou zijn waren we om elf uur na een fikse wandeling al op het strand. Eerst even een terrasje gepakt en daarna Wouter met z'n billen in het zand gezet. Van een meisje kreeg hij een schepje te leen en samen hebben ze een kuil gegraven. Zij was al een jaar of twaalf dus zij deed het meeste werk. Voor zijn verjaardag heeft Wouter alvast Lego van ons gekregen. Het bouwprincipe moet nog helder worden maar het afbreekprincipe zit er bij hem van nature in.
28 mei 2005. Omdat Kayleigh morgen één jaar wordt waren alle baby's van de babyclub bij haar ouders uitgenodigd voor een klein verjaardagsfeestje. Lekker in de tuin gezeten en natuurlijk de kindjes vergeleken. Kayleigh loopt zoals gewoonlijk een beetje voor, letterlijk in dit geval want die zet al braaf acht stapjes. Wouter kruipt gelukkig alleen nog maar, nu kunnen we hem nog een beetje in de gaten houden.
27 mei 2005. Weer erg wam vandaag, een graad of dertig. Wouter heeft weer bij de kinderopvang in de zandbak gespeeld. Toen Sandra hem op kwam halen zat hij al tijden wild om zich heen te scheppen met een hele hele brede glimlach op zijn gezicht. Hij raakte af en toe een ander kindje maar dat mocht de pret niet drukken. Er zat werkelijk overal zand, in zijn haar, tussen zijn tenen en vooral in zijn oren. 's Avonds dus met papa onder de douche gegaan. Het badje hebben we definitief afgeschaft, Wouter heeft tien keer meer pret met de douchekop dan hij ooit met de badeendjes heeft gehad.
26 mei 2005. Omdat Wouter zo lekker is opgeknapt heeft papa hem gewoon weer naar de kinderopvang gebracht. Waar normale kindjes huilen als hun ouders weg gaan zwaait Wouter papa vriendelijk na en gaat verder met spelen. Heerlijk ventje. Omdat het zo warm is heeft Wouter 's middags een tijd buiten in de zandbak mogen spelen.
25 mei 2005. Vanwege een ontstoken piemeltje en een huisartsenstaking is Sandra met Wouter naar de eerste hulp van het Juliana Kinderziekenhuis geweest. Er waren geen wachtenden voor hen en ze stonden ook al snel weer buiten, met een recept voor een zalfje. Nu maar hopen dat het snel helpt, het ziet er behoorlijk smerig uit. Omdat het zulk lekker weer was en Wouter op wat verminderde eetlust na weer helemaal de oude is zijn we vanavond nog even snel naar het strand gegaan. De zomer komt eraan!
24 mei 2005. Vergeleken met gister is Wouter een heel ander jongetje. Hij lacht weer veel, speelt, drinkt weer wat beter en eet af en toe wat, ook al gaat het nog niet van harte. Papa en Wouter hebben lekker gewandeld en onderweg hebben ze eendjes gevoerd en paardjes geaaid. 's Avonds lekker gespetterd in de douche. Toen Sandra Wouter uitkleedde voor het douchen zag ze dat zijn piemel weer helemaal rood en opgezwollen is, dus morgen moet ze eigenlijk met hem naar de huisarts. Die staakt, dus moet Wouter alsnog naar het ziekenhuis. En misschien is het morgen wel gewoon weer over.
23 mei 2005. Omdat er absoluut geen verbetering in Wouter´s toestand te bespeuren was is Sandra weer met hem naar de dokter gegaan. Die constateerde nu een dubbele oorontsteking. Ook merkte ze dat Wouter door dat slechte drinken al behoorlijk uitgedroogd was. Hij heeft nu antibiotica voor zijn oren, ORS om meer vocht op te nemen, neusspray en hoestdrank. We hebben nog twee keer contact met de dokter gehad, en hielden er al rekening mee dat Wouter naar het ziekenhuis moest, omdat hij de ORS-oplossing ook al niet wilde drinken, maar om een uur of zes begon hij ineens te spelen, hij wilde van papa wat slokjes water en omdat hij ´s middags zijn fruit bijna op had gegeten dacht de dokter dat het wel los zou lopen met die maagsonde. Gelukkig maar. De hele avond bleef Wouter vrolijk, speels en redelijk actief. Beetje gegeten, toetje helemaal op en de fles voor het slapen gaan was ook voor meer dan de helft op. Hij is heerlijk gaan slapen. We hopen dat hij zich morgen eindelijk wat beter voelt. Wat zijn wij geschrokken vandaag.
22 mei 2005. Nog steeds koorts. Wouter eet en drinkt slecht. Hij wil wel spelen maar dan heel kort en er moet vooral niets mis gaan. Zijn temperatuur was ´s ochtends gedaald naar 37,6 graden, maar in de loop van de dag liep het weer richting de 39. Papa had een personeelsfeest in Lelystad en ook al was dat nog zo leuk, hij bleef maar aan zijn jongetje denken.
21 mei 2005. Ondanks dat Wouter niet helemaal lekker was, is hij met Sandra even naar de verjaardag van Koen van de kinderopvang geweest. Die wordt ook bijna één en gaf dus een feestje. Wouter kreeg bij het afscheid zijn eerste tractatie. Weer een mijlpaal. ´s Avonds heeft hij voor de zoveelste keer overgegeven. Het blijft even aanmodderen.
20 mei 2005. Omdat ons jongetje nog steeds koorts heeft is hij vandaag niet naar de kinderopvang gebracht. Vanmorgen heeft mama opgepast en omdat die om drie uur een afspraak had heeft papa de middag vrijgenomen om voor zijn zoon te zorgen. Omdat het erg zacht weer was hebben ze samen twee uur gewandeld en dat deed Wouter behoorlijk goed. Hij speelt weer wat actiever maar eet en drinkt wel erg slecht en dat is zeker niet zoals we hem kennen.
19 mei 2005. Wouter ging vandaag voor het eerst ook op donderdag naar de kinderopvang maar papa heeft hem om half drie alweer opgehaald omdat hij behoorlijk koorts had (39,5). Ook had hij voor de tweede achtereenvolgende dag een leidster ondergespuugd. Omdat Wouter ook slijm ophoest is papa maar even met hem langs de dokter geweest. Waarschijnlijk is het alleen maar een verkoudheid met een beetje oorontsteking dus we gaan hem maar lekker laten uitzieken.
18 mei 2005. Wouter's voedingspatroon is de laatste weken behoorlijk veranderd. Zijn bordje pap bij het ontbijt is vervangen door een boterham en een tuitbeker halfvolle melk. In plaats van potjes fruit krijgt hij steeds vaker een banaan of een peer. 's Avonds eet hij bijna altijd met de pot mee. Da's ook wel goed voor papa en mama, die hebben nog nooit zo vaak aardappelen en groente gegeten. We zijn er nog niet uit of we helemaal met opvolgmelk zullen stoppen en dan vitamine D extra gaan geven maar dat is absoluut een optie.
17 mei 2005. Papa had zich voorgenomen eens flink actief te doen met zijn zoon, wandelen, winkelen, spelen, noem het maar op, maar Wouter had duidelijk andere plannen. Hij heeft voornamelijk geslapen en gegeten, en daartussendoor snel even een beetje gespeeld. Hij is waarschijnlijk moe van de afgelopen twee dagen, die dan ook wel behoorlijk inspannend waren.
16 mei 2005. Het was heerlijk dierentuinweer vandaag. Met tante Marije en oom Chris zijn we dus naar dierenpark Amersfoort geweest. Wouter genoot echt met volle teugen. Dieren hebben steeds meer zijn belangstelling. De olifanten en de beren (die heel erg dichtbij kwamen) vond hij al prachtig maar het leukst waren de geitjes. Sandra heeft Wouter leren aaien dus ook voor de geitjes was het leuk.
15 mei 2005. Jip en zijn papa en mama zijn gezellig komen buurten. Zulke kleine kindjes kunnen nog niet echt samen spelen maar we merken dat ze wel graag samen alleen spelen. Ze kruipen veel achter elkaar aan en spelen met dezelfde speeltjes. Over een paar jaar zitten ze achter dezelfde meisjes aan.
14 mei 2005. Nu Wouter steeds makkelijker overal langsloopt en overstapt van mama's knie naar de tafel en zelfstandig op zijn loopfiets stapt beginnen we ons serieus af te vragen hoe lang het nog gaat duren voor hij los loopt. Volgens mama al snel, volgens papa gaat het vast nog wel maanden duren. Wie krijgt er gelijk?
13 mei 2005. Alles gaat volledig naar wens hier. Alles wat Wouter moet kunnen kan hij, en nog een beetje meer. Verder eet hij goed (brood met een vorkje), drinkt uit een tuitbeker, slaapt eindelijk ook overdag zonder problemen een uur of langer en hij heeft op dit moment geen last van tandjes, verkoudheid of luieruitslag. En een pret dat hij de hele dag heeft!
12 mei 2005. Kon ik u eerder deze week melden dat onze zoon een torentje van wel twee blokjes kon bouwen, vandaag gooide hij alle blokjes in de vensterbank, ging erbij staan en zette er wel vier op elkaar. Zijn motorische vaardigheden zijn zo snel aan het verbeteren, het is bijna niet bij te houden. Zo peuterde hij bij Sandra in haar neus. Na bijna een jaar voor hem zorgen krijgen we eindelijk wat terug.
11 mei 2005. Voor de grotere kinderen is er bij de kinderopvang een kleine verhoging waar ze kunnen spelen en Wouter was dapper de drie treden opgeklommen. Blijkbaar vindt hij zichzelf een hele vent maar hoogmoed komt voor de val. Letterlijk in dit geval en de afdruk van de onderste tree staat nog in zijn achterhoofd.
10 mei 2005. Papa en Wouter zijn vandaag naar een modelautowinkel geweest, het was mannendag, en Wouter kreeg zomaar een Porsche cadeau. Daarna zijn we eventjes naar de kinderboerderij gegaan, geitjes aaien, en op de terugweg heeft Wouter naar iedereen gezwaaid.
9 mei 2005. Sinds kort kan Wouter een torentje maken. Het bestaat nog maar uit twee blokjes maar het begin is er. Hij laat zich steeds vaker tegen de zitzak ploffen met een stukje speelgoed, nesteld zich eens comfortabel en kan dan heerlijk lui achterover liggend een tijdje spelen. En nog één ding: het heeft lang geduurd maar het drinken uit een anti-lekbeker is helemaal onder controle. We hoeven niet bang meer te zijn dat hij tot zijn veertigste uit een speenfles drinkt.
8 mei 2005. Het is moederdag en dus kreeg mama ontbijt op bed. Wouter had op de kinderopvang een kunstwerk gemaakt met een foto van zichzelf en een afdruk van zijn handje. Daarna zijn we gaan zwemmen en Wouter had duidelijk al meer plezier dan de vorige keer. Hij begint aardig te wennen aan al dat water. En moe dat hij er van wordt! Thuis gekomen viel hij na brood en melk als een blok in slaap en bleef twee uur lang in een diepe rust. 's Middags kwamen oom Sven en tante Loes met hun zoontje Ivar (zeven weken) op visite. Nu papa Wouter samen ziet met zo'n klein baby'tje beseft hij pas goed hoe kort geleden het is dat zijn zoon zo klein was en hoe snel het allemaal gaat.
7 mei 2005. Lekker weer thuis! Wouter heeft geen problemen met logeren maar eenmaal weer tussen zijn eigen spulletjes geland is hij toch wel heel blij. Hij maakt de laatste week behoorlijk wat vorderingen wat betreft lopen. Hij kan om de hoek van de tafel lopen en met een klein beetje steun, eigenlijk alleen een vinger, steekt hij over van de tafel naar de bank. We merken dat zijn evenwicht elke dag beter wordt.
6 mei 2005. Vermoeid van de lange reis van gisteren heeft Wouter meer dan twaalf uur achter elkaar geslapen zonder een kik te geven. Toen was de batterij weer helemaal opgeladen. We reizen vandaag door naar opa en oma uit Siddeburen die net weer terug zijn uit Spanje. Papa blijft maar kort want hij moet weer terug naar Den Haag maar mama en Wouter blijven logeren. Ons jongetje blijkt de trap te kunnen beklimmen, met mama als vangnet maar niet als steun klimt hij zonder moeite naar boven. En dat heeft hij thuis echt niet kunnen oefenen.
5 mei 2005. De familie Komduur heeft een halve wereldreis gemaakt. Met de trein via Amersfoort, Zwolle, naar Emmen, dan de bus naar Odoorn waar de oma van papa aan het herstellen is van een gebroken heup. Daarna weer een bus naar Borger, een bus naar Groningen, een trein naar Loppersum en dan met de auto naar Leermens brengt waar we bij opa en oma blijven slapen. Als beloning voor de gastvrijheid zegt Wouter een keer heel duidelijk "opa".
4 mei 2005. Wouter zit in een ik-wil-geen-groente-fase. Het kan er aan liggen dat hij verkouden is maar brood, yoghurt en drinken gaan er wel zonder problemen in. Hij zal het wel van zijn ouders hebben. Die zitten ook wel eens in zo'n fase.
3 mei 2005. Het was weer tijd voor een bezoek aan het consultatiebureau. Alles was helemaal okee met Wouter. Tot onze grote verbazing was hij maar 85 gram aangekomen de laatste twee maanden, maar dat schijnt te komen doordat hij als een gek door huis kruipt de hele dag. Zijn lengte is nu 77 centimeter. Wouter kreeg ook weer eens een prik en dus ook de traditionele koorts voor het slapen gaan. Morgen is alles weer over.
2 mei 2005. Wouter wrijft graag met vingertjes vol appelstroop, smeerkaas of andere kleverige rommel in zijn oogjes en samen met een licht snotneusje heeft dit werderom ontstoken traanbuisjes veroorzaakt. Hij heeft er schijnbaar (nog mooier is in dit geval: ogenschijnlijk) geen last van maar het ziet er wel wat verdrietig uit.
1 mei 2005. Nu is het echt zomer! Wouter heeft voor het eerst dit jaar een korte broek aangehad en dat was wel nodig ook. Wat een hitte. Opa en oma uit Leermens waren vandaag op bezoek en toen oma en mama gingen winkelen zijn opa, papa en Wouter een lekker eind gaan wandelen. Wouter hield zowaar zijn zonnehoedje op. Vanavond had hij erg veel last van de warmte en wilde hij niet naar bed. Nadat alle pogingen om hem in slaap te krijgen mislukt waren, hebben we hem (klaarwakker ondertussen) maar weer in de woonkamer gezet. Om 21:15 vond hij het welletjes en viel bij Sandra op schoot als een blok in slaap.
30 april 2005. Alles in huis moet nu beklommen worden en vandaag was de vensterbank aan de beurt. We hebben lage ramen met een 25 centimeter hoog verwarmingsblok eronder en dat is natuurlijk een prachtig opstapje. Eerst kwam er een knietje op en binnen no time stond meneer tegen het raam in de vensterbank. Heel knap, maar wel wat gevaarlijk, dus ten strengste verboden.
29 april 2005. De peuterglijbaan bij de kinderopvang is dankzij Wouter even verwijderd. Meneer kroop keer op keer naar boven, wist niet goed wat hij daar moest doen en liet zich dan maar naar beneden vallen. Ze zijn daar blij dat hij nog niet kan lopen want dan hebben ze hun handen helemaal vol aan hem.
28 april 2005. Wouter's woordenschat wordt steeds groter, voor zover je van woorden kunt spreken. Mama en papa en baba komen regelmatig voorbij, en boe (als iets valt, dus eigenlijk boem), en de laatste dagen heel veel oh-oh. En dat terwijl hij nog nooit naar de Teletubbies heeft gekeken.
27 april 2005. Langzaam maar zeker krijgt ons jongetje door dat als je van de ene kant van de tafel naar de andere wilt, dat je dan niet hoeft te gaan zitten, twintig centimeter kruipen en dan weer moet gaan staan. Nee, je kunt ook gewoon een paar stapjes opzij doen. Goed zo, jongen!
26 april 2005. De hoeveelheid slaap die Wouter nodig heeft is behoorlijk aan het afnemen. Vandaag heeft hij overdag maar een half uurtje geslapen maar het gezeur van een moe kindje bleef achterwege. Hij heeft de hele dag zijn vrolijkste gezicht op staan en speelt dat het een lieve lust is. Hij heeft het gewoon te druk om te slapen.
25 april 2005. Omdat Wouter toch nooit in de box zit hebben we drie spijltjes uit de zijkant gezaagd en er een kleed overheen gelegd. Nu heeft hij een soort huisje in de woonkamer en hij is er wel twintig keer in en uit gekropen. Als hij binnen is beginnen wij hem te "zoeken, we roepen "Wouter! Waar ben je?" en gaan door de kamer lopen. Je hoort hem lachen en na een tijdje kruipt hij eruit en naar ons toe, waarop wij natuurlijk erg verheugd reageren als we hem eindelijk vinden. Hij stikt dan bijna van het lachen.
24 april 2005. Vanmorgen zijn we voor het eerst met Wouter naar het zwembad gegaan. Hij moest even wennen en hield mama stijf vast, maar nadat we een paar wilde spetterspelletjes hadden gedaan en hij er achterkwam dat we hem echt niet gingen laten verzuipen kwam hij los. Zelfs onder de douche gaan was niet meer eng. Vanmiddag waren Jip en zijn ouders op bezoek en nadat we dankzij de exorbitante toegangsprijzen toch maar niet naar Madurodam en Sealife zijn gegaan zijn we met z'n zessen op een terras aan de boulevard van Scheveningen gaan zitten. De zon is nog steeds gratis.
23 april 2005. Wouter heeft vandaag als proefkonijn voor Olvarit gediend. Sandra werkt mee aan een test van Nutricia en daarom heeft onze zoon vandaag "Noodles met ham en groenten" gegeten. Hij heeft deze smaak absoluut goedgekeurd, de hele inhoud van het potje ging in no time naar binnen. Helaas voor hem hebben we maar één potje gekregen.
22 april 2005. Wellicht juichen we te vroeg, maar het lijkt erop dat Wouter's haar de strijd met de zwaartekracht heeft verloren. De pluk bij zijn kruin die maar rechtop bleef staan is vandaag eindelijk gaan liggen. Nu maar hopen dat Zwitsal niet al te veel dermolipiden bevat die het haar weer jong en veerkrachtig maken.
21 april 2005. Het allerleukste spelletje is op dit moment rond de zitzak kruipen, achterna gezeten door papa of mama. Vooral wanneer Wouter uiteindelijk gevangen wordt door zijn achtervolger moet hij keihard lachen. Het probleem is dat hem nog niet uit te leggen is wanneer het spel af is en we een kopje koffie gaan halen in de keuken, want dan kruipt hij joelend achter je aan. Meer spelen!
20 april 2005. Er treedt een verandering op in Wouter's slaapritme. 's Ochtends slaapt hij keurig een uur maar 's middags heeft hij daar absoluut geen behoefte meer aan. Voorheen begon hij dan 's avonds om een uur of zeven in zijn ogen te poetsen en te piepen, nu speelt hij probleemloos door tot een uur of acht. Dan moet hij echt naar bed, ook al is hij nog helemaal niet moe, echt niet papa, kijk hoe leuk ik nog met de blokjes speel, ik ben helemaal nog niet moe. Voordeel is wel dat hij nu wel heerlijk "uitslaapt" tot ongeveer zeven uur.
19 april 2005. Vandaag zijn opa, Wouter en papa naar overgrootoma Komduur gereden. Ze woont helemaal in Odoorn (Drenthe) en dat is behoorlijk ver vanuit Den Haag. Ze had Wouter al een maand of negen niet gezien dus het was hoog tijd voor een bezoekje. Wouter was duidelijk erg op haar gesteld, hij kroop telkens naar haar toe en ze had een heerlijke rammelketting om. En zoals het hoort was er ook van alles dat eigenlijk niet in een kindjesdieet hoort, hapjes appeltaart, ijs, stoofpeertjes. Hij vond het heerlijk bij papa's oma. Jammer dat we niet vaker langs kunnen gaan.
18 april 2005. Wouter lijkt steeds taalgevoeliger te worden. Soms doet hij klanken na en hij heeft al een aardige reeks eigen woorden. Papa en mama zullen een beetje in hun eigen vocabulaire moeten snijden want niet al onze woorden zijn babyproof. Wouter mag vandaag wat langer opblijven want opa komt logeren.
17 april 2005. Wat een leuke dag vandaag! Eerst hebben papa en Wouter een heel eind gewandeld want het was heerlijk weer, en toen we thuis kwamen zaten Koen (van de kinderopvang) en zijn ouders op het terras van de lunchroom waar we boven wonen. Mama kwam ook naar buiten en met zijn zessen hebben we gezellig in de zon gezeten. Vlak daarna kwamen oom Chris en tante Marije op bezoek en die hebben Wouter wel zo schandalig verwend! Cadeau'tjes, knuffelen, spelen, gek doen, Wouter vergat gewoon dat hij nog wat verkouden is en heeft de hele dag alleen maar gelachen. Alleen 's avonds kon hij door al die drukte maar moeilijk de slaap vatten.
16 april 2005. Wouter heeft weer prima geslapen maar omdat zijn slijm duidelijk nog behoorlijk vast zit hebben we toch maar de antibioticakuur gehaald. Ons jongetje is niet op zijn best, maar tussen de huilbuien door is hij alweer een behoorlijke pretletter. Wouter geeft nu heel lief al zijn speelgoed aan papa of mama, op voorwaarde dat hij het wel onmiddelijk weer terug krijgt.
15 april 2005. Na een rustige nacht heeft papa Wouter toch maar naar de kinderopvang gebracht. Na een half uurtje verslikte hij zich echter in een crackertje en moest overgeven. Omdat er alleen maar slijm uitkwam schrokken de juffen daar erg van en we besloten om Wouter maar op te halen. Sandra is vanmiddag met hem naar de dokter geweest en die zei dat hij wel wat slijm in zijn longetjes heeft maar dat ze denkt dat het ergste geweest is. We hebben voor de zekerheid een recept voor een antibioticakuur gekregen. Als het morgen niet beter gaat kunnen we altijd nog naar de apotheek. Wouter is ondanks alles erg vrolijk en ook heel erg schor. Hij klinkt alsof hij net drie dagen carnaval heeft gevierd.
14 april 2005. Voor ons gevoel heeft Wouter vandaag de hele dag op onze arm liggen huilen. Hij heeft erg veel last van zijn verkoudheid en eet erg slecht. Ook wil hij niet in zijn bed slapen. Mama heeft een dekbedhoes als een hangmat in de box gespannen en daar wil hij na veel wiegen wel even in slapen. Af en toe is hij wel een half uurtje vrolijk, maar bij het miste of geringste is het weer helemaal mis. Arm jongetje.
13 april 2005. Na weer een onrustige nacht ging het eigenlijk best goed op de kinderopvang. Eenmaal thuisgekomen heeft Wouter echter eigenlijk alleen maar gehuild en geslapen. Hij wilde niet eten en ook zijn badje kon hem niet bekoren. Na de fles en het verhaaltje viel hij gelukkig in slaap, eerst weer erg onrustig, maar uiteindelijk heeft hij doorgeslapen tot 6:38. Maar wat een snot blijft er uit dat jongetje komen.
12 april 2005. Net als mama is Wouter al een hele tijd niet lekker. Hij is vreselijk verkouden en het snot druipt de hele dag uit zijn neus. Overdag heeft hij nog wat afleiding maar 's nachts is hij erg zielig. Zo rond een uur of tien geeft hij al een paar nachten een hele letterlijke betekenis aan het woord "nachtbraken"en kotst dus zijn bedje vol met brood, groente en slijm. Vooral veel slijm. Dan mag hij tussen papa en mama in de rest van de nacht doorbrengen. Die hopen dan ook dat de verkoudheid snel overgaat, dan krijgen zij ook weer wat nachtrust.
11 april 2005. Terwijl papa en mama een lekker groot ijsje aten als toetje moest Wouter het doen met een bakje yoghurt. Nu komen we er nog mee weg. Ons jongetje geeft sinds kort kusjes. Echte volwassen kusjes, nog niet met smakgeluid maar wel met getuite lippen en vol op de mond. Heerlijk. We lebberen wat af deze dagen.
10 april 2005. Hoera! Wouter heeft zeker 40 seconden geen kwaaltjes gehad maar is nu gelukkig snipverkouden. Gisternacht heeft hij als een schorre zeehond liggen blaffen en overdag liepen er constant twee stralen groen snot uit zijn neusje. Vanavond heeft hij overgegeven op het aankleedkussen en op papa en nu ligt hij met koorts in bed. Zo kennen we hem weer.
9 april 2005. Wouter kan tegenwoordig ontzettend enthousiast op van alles reageren. Als we met zijn eten bezig zijn zit hij wild met zijn handen wapperend in de kinderstoel en tijdens het spelen heeft hij vaak zo'n plezier dat hij alleen nog maar met zijn armpjes kan zwaaien. Vanmiddag had hij zo'n lol en moest hij zo hard om Sandra lachen dat hij spontaan overgaf. Jammie.
8 april 2005. Met Wouter gaat het gelukkig helemaal weer goed. Papa heeft vandaag een soort rollator gekocht zodat Wouter gestimuleerd wordt om te gaan lopen. Dat was dus helemaal niet nodig want het jongetje trok zich op aan het stuurtje en liep zo de kamer door. We vragen ons af wat hij nog meer kan zonder dat wij het weten. Praten? Fietsen? Karate?
7 april 2005. Sandra is al een tijd helemaal niet lekker en was vandaag dan toch maar naar de huisarts gegaan om zich even na te laten kijken. Wouter mocht tijdens het onderzoek met een speelgoedthermometer spelen en dat was blijkbaar erg leuk, want toen Sandra weer thuis kwam zat het speelgoedje nog steeds ergens onder in zijn wagen verstopt. Zo jong en nu al een strafblad?
6 april 2005. Op de kinderopvang was Wouter al niet helemaal in zijn hum en toen hij eenmaal thuis was werd het alleen maar erger. Eerst moest hij heel hard bij mama huilen en toen viel hij op haar schoot in slaap. Daarna herhaalde zich dit bij papa die zijn zoon dan ook voorzichtig in bed legde. Wouter had nog niet gegeten en was ook nog niet in bad geweest maar hij heeft desondanks doorgeslapen tot 3:45 's nachts. Toen schrok hij wakker en moest heel, heel erg getroost worden.
5 april 2005. Als Wouter ergens tegen op gaat staan kan hij zich tegenwoordig met één handje vasthouden. Hij staat al behoorlijk stevig maar toch komt het regelmatig voor dat hij achterover op zijn hoofd valt. Als hij er maar geen hersenschudding van krijgt.
4 april 2005. Wouter is al een paar dagen, met als voorlopig hoogtepunt vandaag, uitgebreid aan het kletsen. Hij verzint woorden bij de vleet en hangt hele verhalen op tegen ons. Hij heeft wat minder last van zijn tanden en heeft het overgeven voorlopig ingewisseld voor heel veel poepluiers.
3 april 2005. Vanmorgen had Wouter nog erg veel last van zijn tandjes. Hij huilde ontroostbaar. Gelukkig kwamen Steven, Martine en Jip op bezoek dus dat zorgde voor wat afleiding. Jip is even oud en even ontdeugend dus nu konden ze samen de boekenkast leeghalen. 's Middags zijn we lekker naar Clingendael gaan wandelen.
Wouter is voor het eerst dit jaar met zonnebrandcreme ingesmeerd, zo lekker scheen het zonnetje. Het bezoek en het spelen met Jip heeft Wouter waarschijnlijk goed gedaan want vanavond was hij weer het zonnetje in huis. Primeur van vandaag: als wij "hoera!" roepen steekt Wouter regelmatig zijn armpjes in de lucht. Weer iets om verder mee te oefenen.
2 april 2005. Omdat er nogal wat tandjes doorkomen spuugt Wouter erg veel. 's Avonds kwam zijn avondeten plus een paar slokken melk over papa heen sproeien. Nadat hij een schoon pyjama'je had gekregen spuugde hij die ook onder. Een uur nadat hij was gaan slapen moest hij hoesten en kotste hij ook zijn hele bed onder. De wasmachine draait overuren.
1 april 2005. Wouter heeft nog aardig last van het doorkomende snijtandje. Hij heeft op de kinderopvang voornamelijk geslapen. Zijn eetlust is behoorlijk verminderd en zijn avondeten kwm er na een paar hapjes al weer uit. 's Nachts slaapt hij gelukkig wel gewoon goed.
Klik HIER voor de voorgaande dagen.