Wij, alle mensen die Merlijn kenden en van hem hielden, wij leven verder, slagen er in om verder te leven.
Ieder is doorgegaan op zijn of haar eigen weg, het lukt, met de ervaring van Merlijn’s leven en zijn dood
diep in ons, ons voor altijd verbindend.

Merlijn leefde zijn leven intens en met overgave, 19 jaar lang. Het valt voor ons zwaar te moeten beseffen
en aanvaarden dat het zo kort was - maar wat is kort? Dít was zijn leven, een rijk en gelukkig leven, waarin hij groeide tot een compleet mens. Een mens om van te houden, om trots op te zijn  maar tegelijkertijd ook een mens die kon geven, kon houden van.

19 jaren telde zijn leven, toen was zijn leven geleefd, hij leerde het kennen in al zijn facetten:
ontwikkeling, ontdekken, grenzen zoeken, verlies, zorgen, liefde, vriendschap, vertrouwen, bouwen, delen.
Wij gaan verder - verder met een herinnering, die we met velen mogen delen.

Merlijn is niet weg, hij is nog zo dicht bij ons. Wat overheerst is het gevoel van dankbaarheid
om zo’n kind te hebben mogen begeleiden op zijn reis door het leven, om zo’n vriend te hebben gehad.
En de immense pijn om hem zo jong te moeten missen...

BIJLAGE:
Artikel Maartens Magazine 2002: "Tranen " door Aagje Verkerk 
"Houd ons in de ban van je tovenarij, Merlijn" 

3 maart 2005 – Merlijn’s verjaardag.
22 jaar zou hij zijn geworden, maar zijn leven bleef bij 19 jaar stilstaan. Dat van ons gaat door, nog steeds met moeilijke momenten, maar het gáát tenminste. En dat is meer dan we hadden durven hopen….
Yvonne heeft haar vaste baan in een verpleeghuis ingeleverd voor een functie als verpleegkundige bij het UMCG. Ze kon niet verder in een omgeving die niet de hare was, ze kiest duidelijker dan voorheen voor zichzelf – en is sterker geworden. Edward heeft zich verder ontwikkeld, zowel in zijn werk als stafmedewerker bij de GGD Groningen als in zijn persoon. Hij hecht méér dan ooit aan de essenties van het bestaan, en kan beter relativeren en loslaten. Zijn broer is gegroeid, met een levenservaring die hem sterk zal maken in de vervulling van zijn rol in de samenleving. Enkele weken geleden ging hij op kamers… Laura tenslotte doet het nu goed op het Maartenscollege (atheneum). Ze kiest voor het profiel Natuur en Gezondheid, om later (dieren)arts te worden. Ook voor haar komt een droom straks uit: haar eigen IJslander! Als gezin werden we hechter, Merlijn verliet ons niet écht. In elk van ons leeft hij verder, elke dag voelen
we hem dichtbij en geeft hij ons kracht. En dat is een ongekend, heel kostbaar gevoel…
 

Wie behoefte heeft aan te reageren:
Ga naar de "home" pagina, en schrijf uw bijdrage in het gastenboek.
Dit wordt door ons zeer gewaardeerd.

--