Inhoud:
1.
Ze liep door de gangen ze wist niet hoe ze het vertellen moest maar ze deed het. Ze ging het vertellen. Ze ging vertellen dat zij alleen zij over een jaar de baas zou zijn. Dat ze koningin zou zijn van dit land. Het best bewaarde geheim. Ze zou het vandaag onthullen. Ze was diep in gedachten verzonken. Hoe zouden ze reageren? Angstig of vol afkeer. Zouden ze het niet geloven? Of zouden ze gaan slijmen bij me zodat ik ze later genade zou schenken? Zou ze gelijk al als koningin behandeld worden? Helaas wist haar lerares het al. Dus die zou niet reageren. Maar anderzijds, zij zou ze kunnen overtuigen dat het waar was. Haar hart bonkte. Lokaal nummer 13. Eigenlijk was ze niet bijgelovig maar nu bekroop de angst haar. Zouden ze haar uit woede vermoorden? Of opsluiten? Wat er gebeurde zou een totale verassing zijn. Ze zou aandacht krijgen. Dat vond ze in ieder geval fijn. Maar koningin worden leek haar wel zwaar. Vandaag zou de laatste les op school zijn. Ze zou naar een speciale school gaan om regeren te leren. De deur klemde. Daar had ze eerder nooit iets van gemerkt. Ze opende de deur en zei:"Ik ben volgend jaar de koningin". Ze zei dit ontzettend snel. De enige reactie die ze hoorde was: "We weten het: de juf heeft het net vertelt." Vol teleurstelling ging ze zitten.
2.
Ze liep door de gangen. Ze wist niet hoe ze het vertellen moest, maar ze zou het doen. Ze ging het vertellen. Ze ging vertellen dat zij, alleen zij, over een jaar de baas zou zijn. Dat ze koningin zou zijn van dit land. Het best bewaarde geheim. Ze zou het vandaag onthullen. Ze was diep in gedachten verzonken. Hoe zouden ze reageren? Angstig of vol afkeer? Zouden ze het niet geloven? Of zouden ze gaan slijmen bij haar zodat ze ze later genade zou schenken? Zou ze gelijk al als koning behandeld worden? Helaas wist haar lerares al dat ze koningin werd. Dus die zou niet reageren. Maar anderzijds: Zij zou de klas kunnen overtuigen dat het waar was. Haar hart bonkte. Vandaag zou de laatste les op school zijn. Ze zou naar een speciale school gaan om regeren te leren. De spanning was niet te snijden ze ging het lokaal binnen en ging gewoon zitten. Ze wou het niet vertellen, nog niet. De juf trok haar mond open. De oerlelijke paarse lippenstift werd nog duidelijker zichtbaar. "Zeg het niet zeg het niet", dacht de toekomstige koningin. Ze zei het niet. Ze zei: "heb je nog een reden dat je zo laat bent?". Ze stotterde: "Ik ben jarig en net zeventien geworden dus eh". " Dat is geen reden om te laat te komen" zeiden haar paarse lippen. Toen hield ik het niet meer uit ik krijste en schreeuwde "Dit is mijn laatste les. Volgend jaar ben ik koningin en u behandelt me zo! Als koningin zal ik u verbannen en uw lelijke paarse lippenstift verbieden!". Toen realiseerde ze zich dat ze iets te fel had gereageerd. En ging zitten. Met een smal stemmetje zei de prinses: "sorry". De klas was met stomheid geslagen en de lerares holde naar de wc. Even later kwam ze terug. Lippenstiftloos.
3.
Morgen werd ze jarig. Morgen zou ze vertellen dat ze koningin zou worden. Over een jaar pas hoor, maar toch. Ze was dood- en doodzenuwachtig, maar de les begon. De lerares, die alles al wist, besloot juist vandaag wat de vertellen over het koningshuis. Daarna zou een discussie volgen. De trut zij wist het al en ze verpeste het expres. De prinses haatte haar met heel haar hart en ziel. Waarom nou, waarom niet overmorgen als ze al weg was, of drie jaar geleden? Toen zij zelf nog niets wist. Waarom nu? Ze voelde haat op borrelen, ontzettende haat. De lerares vertelde en vertelde. En de toekomstige koningin vrat zich zelf op van woede. De discussie begon. Van dit alles merkte de toekomstige koningin niets. Ze vrat haar maag vol met woede op. Totdat haar hele lichaam zo vol met haat was dat ze alles haatte haar haar, de lerares haar haar, haar jurk, de jurk van haar vriendin, alles haatte ze en dat kwam uit haar als een geweldige schreeuw. Iedereen keek op. Het oorverdovende lawaai. Drong in iedereen zijn oren. Je denkt natuurlijk: "Dat schreeuwen stopt na een minuutje". En al duurt zoiets vijf minuten, dan moet je naar het ziekenhuis. Maar nee. Haar mond stond open en maakte een soort van a (toon) die zo vals was dat hij in haar valsheid zelfs mooi was. Maar het duurde geen minuut, geen vijf minuten, geen tien minuten, geen kwartier, geen half uur, geen uur. Het duurde in z'n totaal vierentwintig uur. Toen kwam ze met een knal tot stilstand. Jaaaaa inderdaad. Haar stembanden waren gesprongen. Het was een opluchting voor iedereen die daar stond en haar probeerde stil te krijgen. Haar klas begreep er niks van. De toekomstige koningin kwam nooit meer terug. En koningin werd ze ook niet want een koningin moet immers kunnen praten. En dat was het enige dat ze niet kon. Ze huilde dagen en dagen lang. Maar ja er was niks aan te doen. En de lerares. Ach die je weet hoe leraren zijn. Leraren zijn je na 1 of in een extreem geval na 2 jaar wel vergeten. Iedereen vergat de prinses, zelfs haar ouders. Zij riep immers nooit. Als ze iets wilde kon ze het niet vragen. Zo leefde deze prinses, terwijl niemand meer wist dat ze bestond. Heel erg alleen. Maar toch was ze gelukkig. Gelukkig omdat ze nooit de klas in had hoeven gaan om te vertellen dat ze koningin werd, want deze last was met een geweldige gil van haar schouders gegleden.
Ik heet Rita. Mijn tweede baan. Als ik geweten had dat het hier zo gezellig was, had ik veel eerder ontslag genomen. Want bij de vorige baan was zo man waarmee je een circus mee kon nemen en er nog geen glimlach van afkwam. Op een gegeven moment was ik het zat. Ik had hem een keer opgebeld toen ik een vrije dag had het ging zo: Ik: Ik zoek een baan en ben analfabeet Hij reageerde totaal verkeerd ik zou me rot gelachen hebben als iemand me opbelde en dat zei maar mijn baas lachte niet. Geachte heer de Vrees geen Vrees maar Vries Ik heb een lief van u ontvangen geen lief maar brief enz. Veel van ons vonden dit grappig maar de baas werd boos. Dus ben ik opgestapt. Ik wil heus ook werken maar ook kunnen lachen. Yeah a new job. Ik kwam binnen en iedereen wees me waar alles was. Gezellig ik maakte op een gegeven moment dus rare typefouten (eigenlijk een beetje expres als test) en iedereen lachte mee. Dit was goed. Nu is het al de tweede dag en ik heb gemerkt dat een van de collega’s heel vaak lachbuien heeft zonet ook dus ben ik aan ’t uitvissen waarom ze lacht. Rita loopt naar haar collega Lisa toe en benaderd haar voorzichtig. Plotseling geeft Mark een gil en kijkt verschrikt naar zijn voet. Lisa draait zich om en Rita duikt op de grond. Mark loopt naar Lisa en doet of hij Rita niet ziet en stapt pardoes op haar voet waarop Rita het uitgilt en haar verbaasden collega’s vragen waarom ze op de grond ligt. Lisa heb ik toen maar gewoon gevraagd waarom ze moest lachen ze zij dat ze lachte om mij en toen ben ik weer boos gaan zitten. Soms heb je een dat helemaal geen zin om opgestaan dat had ik vandaag ook. Ik heb geen zin om naar me werk toe te gaan. Echt niet omdat ik boos ben op die TRUT van een Lisa hoor. De baas had onmiddellijk door dat ik sjagrijnig was en liet me maar. Hoewel ik echt niet sjagrijnig ben hoor! Lisa had weer een lachbui. Dit keer was ik voorbereid. Ik schopte zachtjes mijn schoenen uit. En liep rustig naar Lisa toe en keek op haar scherm. Ze internetten met Iemand net zoals Mark. Toen verscheen er deze brief op haar scherm. hoi Lisa Het is leuk dat we elkaar elke dag zien. liefje! “ze had een aanbidder” Ik vond het zo grappig toen Rita op de grond viel. Ik denk dat ze daarom sjagrijnig is Ik riep toen ik ben niet sjagrijnig. Tegelijkertijd las ik wie de afzender was MARK. De dagen daarop werd het weer wat saaier behalve dat Mark en Lisa af en toe stonden te zoenen aan hun was niks meer te beleven dus wende ik me tot de andere mensen op mijn kamer. Eerst probeerde ik Ellen een serieus typ. Die twee kinderen en een man had in terwijl ik nog vrijgezel ben. Kontakt maken met haar was lastig. Op een gegeven moment dacht ik zelfs die past goed bij mijn vorige baas. Na een tijdje nam ze ontslag om meer bij haar kinderen te zijn. Stom, stom en nog eens stom. Gisteren was ik jarig. Niemand wist dat want ik had dat nog nooit gezegd. Ik had toen ik vroeger dan anders naar huis ging gezegd dat ik jarig was. Het is nu s’ ‘ochtends. Ik ben net wakker en ik heb zo’n zin om weer mijn bed in te duiken. Dat heb ik iedere ochtend. Maar nu wel heel erg. Straks moet ik hard fietsen naar het station. (ik ga met de trein naar mijn werk). Oké , ik geef toe het was een verrassing omdat ik gister jarig was hadden ze allemaal cadeautjes gekocht. Ze waren allemaal heel aardig tegen me en ze vonden me een beetje zielig. Ik had de hele dag een kop als een boei. Toen ik vanavond naar huis ging (ik ga dan lopend naar het station) wist ik niet hoe ik al die cadeautjes mee naar huis moest nemen. Robert iemand op mijn werk die in de kamer naast mij werkte had me geholpen met cadeautjes dragen. Weet je hij is echt een onwijse sukkel. Weet je wat hij mij voor mijn verjaardag had gegeven? Je gelooft het niet een knuffelbeer. Vanochtend had ik geen ochtendhumeur. Tot de vreugde van alle deuren in de flat waarin ik woon. Ik fietste met een reuze vaart naar het station. Waar ik vervolgens aan ’t bevriezen was ,omdat ik zo lang moest wachten. Toen ik in de trein zat kwam die slijmjurk Robert naast me zitten. Ik wist wel dat hij bij mij in de stad woonde ,maar hij heeft een keer de hele pauze vol gezeurd over het feit dat treinen zo duur zijn. Dus ik had hem hier niet in de trein verwacht. Ik vroeg waarom hij in de trein zat die volgens hem zo duur was. En hij mompelde iets onverstaanbaar terwijl hij rood aan liep. Ik vroeg me niet af wat er aan de hand was en werkte rustig door. Zoals je weet ben ik helemaal niet nieuwsgierig. Maar om een of andere reden lukte het mij niet om door te werken omdat ik hem de hele tijd aan 't bestuderen was. Misschien ben ik toch nieuwsgierig. Vanavond heb ik het brandalarm aflaten gaan. Wij hebben dus een tijdklok op ons werk daarnaast hangt zo'n ding wat de rook ontdekt en dan afgaat. Lisa rookt en ik vond het maar stom want je moet toch niet roken het is ongezond en er kan brand van ontstaan. Ik besloot haar een lesje te leren. Zij werkte vandaag over dus greep ik mijn kans. Ze had een sigaret in de prullenbak gegooid die nog niet geheel gedoofd was. Een brandalarm gaat af als er rook in komt. (Heb ik ooit geleerd vraag me niet waar). Dus ik steek die sigaret nog extra aan en houd hem voor het brandalarm tot dat enige reactie gaf en ging weg. Omdat Lisa de enige is die rookt hoopte ik dat ze een schuldgevoel kreeg. Ik liep richting station. Ik zag Lisa en Mark het gebouw uit rennen en liep snel verder. Ochtendhumeur ik heb de trein al gemist en neem de volgende. Moesha had me gisteravond opgebeld ze zei (want ze hadden al ontdekt dat er geen brand was) dat ik het zeker had gedaan en dat het geen leuk grapje was. Daar ben ik dus nu geen vriendin meer mee. Ik ben nu wel erg zenuwachtig als zij het al stom vond vindt mijn baas het ook stom en wordt ik misschien wel ontslagen! ..... wordt vervolgd, dit is nog niet helemaal af! In het holst van de nacht hoorde je het kraken van een tentje kriiiiiiiiiiiiiii ijzermoeheid of een waarschuwing? Wie zal het zeggen maar als je als meisje daarin slaapt denk je toch als waarschuwing waarvoor dan dacht het meisje. Maar zoals velen had ze niet van de bibberwezens gehoord jij ook niet nou dat komt dan wel het meisje was net aan haar vijfde strip begonnen of de bibberwezens kon je al horen een geluid want in letters beschrijvingen nagemaakt of hoe dan ook niet uitgelegd kon worden het was vreselijk gelijk heel hoog en heel laag. Een tesnt hoorde je ze sissen shier bsij onsss. Ja bibberwezens zijn gevaarlijk maar ze vechten eerder met elkaar dan met mensen. Gezellig thee bezoek liep uit in gevecht dagje zee dagje gevecht. De veren waren hun trots ze hadden kinderen die ze maakten van doden. Meestal familie maar hier ga ik niet ver op in want jullie hebben waarschijnlijk meer interesse in veilig vrijen bij mensen. Ze liep naar huis haar meegenomen fototoestel kwam haar goed van pas. Het ene kiekje na het andere werd gemaakt. Morgen haalde ze haar strips wel op. De volgende dag kwam ze haar tent afbreken enz. ze zag lappen stof en als je niet beter wist dacht je hier hebben kinderen een hut gebouwd en de lapjes waren mooi gekarteld. Maar niemand geloofde haar en bij haar fotorolletje was het filmtruuk of is het echt waar? de wereld in gedachten is ontiegelijk groot, Kijk daar loopt een punker met rood haar “Ik ben de invaljuf. Jullie meester is ernstig ziek dus val ik in. Als jullie iets niet bevalt noem me dan juffrouw duf. Maar het liefst heb ik dat je me geen juf of juffrouw noemt. Ook geen u zeggen en mijn achternaam gebruiken. Noem mij Ans alleen Ans wordt gewaardeerd. En als je een klacht hebt juffrouw Duf”. Heel de klas lachte het kon nog leuk worden dit jaar! Maar was de meester echt ernstig ziek ik hoop het niet. Ik schrijf en vertel vooral over het laatste jaar van deze school voor mij en mijn vriendin het gaat vooral over mijn vriendin. Vandaag was het voor haar een gewone dag een familielid uit Australië overleden die. Ze nooit gezien had. En die ongelofelijke spijt dat ze nog nooit naar haar of hem geweest was. Dat was niet haar schuld maar die van haar ouders. Voor mij en de rest van de klas was het een bijzondere dag een invaljuf voor onbeperkte tijd gekomen en nog aardig ook. In de pauze zat iedereen te praten over de nieuwe juf. Mijn vriendin niet haar ouders waren zeer streng en de sfeer thuis was niet al te prettig. Ze vertelde dus over een of andere achternicht die was overleden zeer jammer. Het was nogal saai vandaag want ze was sacherijnig. Ik vroeg haar dus wat er aan de hand was. Ze had weer een brief van haar oma ontvangen maar ze mocht niet naar Australië. Zo ging het altijd om de vier maanden zo’n brief en ze mocht niet. Maar ik had weer een leuke grap bedacht “Ik heb een allergie voor melk kaas toetjes en noch wat dingen in de super markt ik krijg het altijd koud” in verband met koelinstallaties. Ze moest lachen en ja we moesten weer naar binnen. Conclusies van Dirk was dat wij altijd langer buiten mochten blijven de juf ik bedoel Ans zij dat het mocht. Mijn vriendin huppelde wat ze deed als ze blij was ik dacht dat het kwam door de aardige juf, Ans Maar er was iets anders ze had een tennisbal gevonden wat iedereen altijd leuk vond want niemand wou een tennisbal meenemen omdat ze altijd wegraakte. Ik zei haar toen dat huppelen kinderachtig was. we gingen muren. Ans riep dat het wel welletjes was want we hadden een uur pauze gehad. Ik had haar even later vertelt dat Dirk had gejokt toen had Ans me uitgelachen en zei ze dacht je dat ik dat nog niet wist. Die dag ging ik bij haar spelen. Er stond een krat met lege bierflesjes haar vader was waarschijnlijk weer dronken. Mijn vriendin werd geroepen door haar moeder “Martje’ ze heette eigenlijk Marlies. Haar moeder klonk tamelijk hulpeloos en toen ze mij zag zei ze niks meer. Haar moeder was aan het afwassen er stond een glas melk in het droogrek en ze had er een in haar hand meer afwas was er niet. waarschijnlijk verveelde die moeder zich dood. Mijn moeder waste absoluut niet voor haar plezier af nee alleen als het echt nodig was ,ze haatte afwas. Nu nog steeds en ik haat afwassen ook. Marlies huppelde en iedereen lachte haar uit behalve ik ,natuurlijk. Ik vroeg waarom ze huppelde ze zei ik mag naar Australië. Ik kon het niet geloven en zei echt Marlies zei echt op een voor waarden ik zei bij mezelf daar komt het. Ze moest een zeven gemiddeld halen op haar rapport en voor bijna alle vakken stond ze een vijf foute boel. Ik zei dat tegen haar Marlies zei tegen mij als ik volgende week geen zes gemiddeld sta loop ik weg. Net zolang totdat ik naar Australië mag dat klonk niet als Marlies. Droevig, droevig ze is ver stopt in een bos waar ze in een soort hut zit ze heeft haar slaapzak meegenomen en een brood. Volgende week moet ik maar voor haar zorgen. Jammer van mijn zakgeld ik krijg vijf gulden per week maar vriendinnen gaan bij mij voor alles. Ik heb vandaag tegen de meester gezegd dat ze ziek was maar morgen is het over dan is er paniek! Paniek iedereen vraagt aan mij of ik weet waar ze zit, ik weet van niets. (Hun hoeven dat niet te weten). Haar briefje is eindelijk gevonden (na drie dagen) er stond haar eis op (dat ze naar Australië) mag. Ik denk dat ik nu eten moet gaan kopen. Moeilijk en lastig hoeveel eet ze per dag of week drinken welk drinken hoeft niet koel bewaart te worden? Ik heb haar opgezocht en eten en drinken meegenomen. Ze zei dat ze niet kon slapen daar en dat ze haar kleding niet kon wassen en dus heel vaak vieze kleding aan moest. Nu wast mijn moeder meer zonder dat ze het weet (ze wast dubbel voor mij). Elke dag na schooltijd ga ik haar opzoeken en haar vertellen hoe haar ouders over haar “aanbod’ denken. Twee weken zit ze daar ik moet haar onderhouden en neem huiswerk en strips voor haar mee. Haar ouders vinden het vreselijk allemaal ze hebben besloten dat ze volgend jaar naar Australië mag. Marlies wou perse dit jaar volgende week zou dat vast wel kunnen Marlies Ik heb haar familie een brief geschreven over de toestand hier. Gisteren dacht ik dat ze volgende week wel zouden zeggen dat het dit jaar mocht maar nee ze zeiden een kind wat haar ouders onder druk zet hoeven we niet. Ik ben kwaad op ze en heb het Marlies verteld. Ik schrijf nog een brief naar Australië dat zei tegen Marlies ouders moeten zeggen dat Marlies gelijk heeft of zo. Mijn ouders hebben dit stuk tekst bijna gelezen god zij dank niet. Malies ouders hebben een brief van mij ontvangen hij gaat zo: Slechte Ouders Ik weet niet wat ze er van denken . Marlies is in de meerderheid haar ouders hebben vijf brieven uit Australië ontvangen. Het is bijna een hele maand geleden dat ze weggelopen is. Ik hou het niet meer vol al dat eten voor haar gaat ten koste van mijn zakgeld. Mijn zakgeld en spaarcenten gaan er op aan. Ik hoop dat het niet lang meer duurt met Marlies. Eindelijk Marlies ouders geven toe. Ik kwam het haar vertellen en ze moest huppelen ze ging naar huis en haar ouders waren hartstikke blij ze mocht deze week al. Gelukkig anders had ik geen geld meer over een HAPPY END. Ze heeft mijn verhaal niet gelezen en is in Australië waar ze al haar familie ziet en kust en handschud. En Ans leest mijn verhaal tot nu toe maar ik denk dat het nog niet uit is , want ik mag zo weinig snoep per dag dus....... Nee dat doe ik niet dat is iets onbenulligs. De juf heeft mijn verhaal uit eindelijk. Ans vond mijn verhaal leuk geschreven en dat ik een leuke belevenis heb mij gemaakt. Nou zo leuk vond ik het nou ook weer niet. Dirk hangt de hele tijd om me heen ik praat af en toe met hem wat ik nooit zou doen als Marlies er nog was ,want ze is weg voor een onbeperkte tijd en haar ouders kan het niks schelen als dit jaar over moet doen. Drie keer raden wat mij ouders van dit avontuur vonden * waarom had je dit verzwegen fout Marlies is terug wat heeft ze een leuke familie zeg haar ouders zijn veranderd positief het leven gaat weer zijn gewone gang. Behalve dat ze altijd huppelt ze is altijd heel erg super grandioos hyper BLIJ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Marlies huppelde als ze blij was ‘‘Yes’ we hebben niet allebei het zelfde niveau maar zitten toch op dezelfde school en zien elkaar nog vaak ik heb nieuwe vriendinnen geen van hen vond ik aardiger dan Marlies ze heeft nou eenmaal een mooie droevige klank in alles wat ze doet ook als ze blij is kan je zien dat ze vaak droevig is. Waarom? Ik heb er geen idee van maar ik ben blij dat het zo afgelopen is en haar vader is minder vaak dronken en werkt minder weet je waarom haar oma is nogal rijk en geeft ze geld omdat zij er niks mee doet en Marlies en haar ouders geld nodig hebben. Ik heb die oma veel bedankbriefjes geschreven. Marlies en ik schrijven haar nog en zij ons. Veel verschillen tussen Nederland en Australië. Daarom schrijven we over feesten en dingen die we doen. Als Marlies oma tachtig wordt gaat ze in Nederland wonen bij Marlies ze is al 75 en wil mij graag ontmoeten die bescheiden maar toch waardevolle vriendin. Ja echt dat zij ze. Marlies heeft ook nieuwe vriendinnen ik kan me niet voorstellen dat we ooit en echt ooit uit elkaar gaan geen vriendschap meer hebben ik denk dat dat nooit echt nooit gebeurd. Dit verslag is gemaakt door Iris maar het is meer een ver haal naar de waarheid ik heb nog nooit een Marlies gekend en ook niet zo’n meisje. Eigen lijk vindt ik nieuwjaar best wel saai, Sinterklaas o lieve kinderen ik ben zo blank ik ben zo goed moeder kijk daar loopt een zwarte vent Er was eens een jochie dat voerde niks uit Het ventje van geschie.. En toen zat onze klasgenoot midden in de steentijd wil je het verder weten kijk dan in dit lied He een vondeling ach wat stom maar ach wat maakt het uit hier is toch geen school Langzaam leerde hij toen jagen maar ach wat maakt het uit hier is toch geen school Zijn eerste hongerwinter was niet zo prettig maar ach wat maak het uit hier is toch geen school Gelukkig kwam toen net op tijd maar ach wat maakt het uit hier is toch geen school Maar toen werd er al snel geallarmeerd maar ach wat maakt het uit hier is toch geen school hij moest samen nog wat mannen de beer even doden maar ach wat maakt het uit hier is toch geen school De volgende dag lag de vondeling dood MAAR ACH WAT MAAKT HET UIT HIER IS TOCH GEEN SCHOOL! Wat wil je nou ik heb geen tijd Tijd tijd tijd dat Geen proefwerk dan, dan moet ik tennissen Tijd tijd tijd Ik heb geen tijd nou ik heb het druk Wat nablijven Tijd tijd tijd Morgen maar dan Tijd tijd tijd “Hallo ik zal u even voorstellen aan mij en mijn collega. ik ben minister van buitenlandse zaken die zich binnen afspelen en dat is de minister van binnenlandse zaken die zich buiten afspelen” zei Jan “ noem ons maar Jan en Piet” waarop Piet volgde : of Piet en Jan snap je wel”. Puh zo begon onze werkweek over ministers van binnen- en buitenlandse zaken. Het was niet leuk de eerste dag want van af het begin ging het zo: “deze werkweek gaat over buiten- binnenlandse zaken” zei Jan daarop zei Piet dan “ of binnen- en buitenlandse zaken”. Omdat het mijn inkt en papier zou kosten om dit telkens op te schrijven zet ik een * neer als Piet het weer omdraaide. De eerste dag : Het begon in de bus al Liesje was wagenziek Dirk deed of ie moest kokhalzen even daarna liep de juf naar Liesje vlak voordat ze bij Liesje was remde de bus waardoor de juf op de grond viel de chaos was niet te beschrijven maar het kwam er op neer dat iedereen stond toen de bus begon te rijden zodoende viel iedereen op de grond (niet goed voor Liesjes wagenziekte). Toen we aankwamen begon het gebabbel van Piet en Jan (zie eerste alinea). We gingen daarna eten dat was een zeer grote enorme chaos. De ene vond de patat te zout de ander weer te zoet enz. We gingen ook zoet slapen nadat de jongens 10 keer naar onze tent geslopen waren en de klok al lang had bewezen dat het half vier was. Dag twee: Het ontbijt werd toch maar door iedereen naar binnen gewerkt. Ik vond dit toch een vrijwel geslaagde dag, we hadden veel spellen gedaan als levend stratego, hardloop wedstrijden en dingen voor ons zelf doen met eigen spelletjes. Hoewel? het levend stratego was een beetje uit de hand gelopen het kwam erop neer dat Dirk een joch bijna in elkaar sloeg. Na al het spelen hoorden wij Piet en Jan uitleg geven Piet: Deze werkweek gaat over binnen en buitenlandse zaken * hou je mond Piet dat maakt niet veel uit echt waar. We gingen een boek lezen over de wetten over binnen en buitenlandse zaken. En we moesten wat dingen in eigen woorden vertellen. Het begin van Dirks ( eigen woorden) De SHIT en KLOTE wetten gaan over binnen- en buitenlandse zaken * die ROT wetten zijn erg ingewikkeld en zijn heel dom deze ( eigen woorden) van Dirk waren niet zo beleefd dus Jan en Piet * Lieten hem niet uitspreken toen heel de klas dubel lag He was dubel met dubel of met enkel b? Dat doet er eigelijk niet toe of gaat de juf dit nakijken nou dat zal wel niet hoop ik ( het is geen opdracht hoor). De derde dag saai alleen maar verslag schrijven over het boek wat we gisteren gelezen hadden maar het mocht niet meer met eigen woorden want onze juf hield niet van vieze woorden we hebben nog wat gespeeld en zo maar te weinig vond iedereen. Tja het was een WERKweek De vierde dag we hebben iets gedaan wat we beter niet hadden kunnen doen we moesten ons verslag afmaken wat allang af was Ik, Annelies, Liesje en Marie liepen weg! De vijfde dag verliep erg goed want de ouders van Liesje zouden ons ophalen maar waren dat vergeten en haar moeder staat nog al laat op dus wij stonden wel wat langer dan andere op onze ouders en wegbrengers te wachten de juf wou dat we allemaal tegelijk weggingen dus we gingen allemaal nog een half uur spelen! Het begon allemaal op die dag dat ik het voor het eerst zag. De zonnebril van de meester - ik dacht niet aan vampiers hoor of zo iets - nee het ding was fel gekleurd met geel oranje en groen en een soort sterretjes boven de glazen; mooi hoor zo’n bril. In de klas zette de meester hem af en iedereen lachte om de bril. Hij zei dat hij van zijn vrouw was.
Rita haar baan.
(uit 1998/1999)
Hij: wat kan je zoal
Ik: Typen
Hij: wie ben jij
Ik: doei
Ik was opgestapt omdat hij mij erop wees dat ik een typefout had gemaakt en er geen glimlach van afkon. Dit is zo ‘n brief met typefouten:
Ik ben zoals je nu al merkt een melig iemand bij deze baas mocht dat wel zolang ik nog maar genoeg presteerde.
beschrijving van mijn baas:
Twee dagen lachen hoe gaat het dan de derde dag?
Oké , ja vanwege Lisa. Ze lacht nog altijd vaak en zegt dat ze om mij lacht. Maar nu pak ik het goed aan.
Ze waren verliefd ik had het ontdekt. vandaar dat ze altijd lachte. Lisa stotterde :wwat ddoe je hierr. Mark sprak veder ‘’op je sokken”. Ja nu waren hun betrapt.
Plotseling zei hij "Rita" en zei vervolgens "laat maar". Na een uur nieuwsgierig zijn en telkens weer horend Rita en laat maar zei hij eindelijk wat hij wou zeggen. Hij vond me leuk nou eigenlijk hij was verliefd op mij. Ik heb zo vriendelijk mogelijk hem uitgelachen maar toch was hij enig geschokt. Sorry hoor ik vond hem gewoon altijd al een sukkel. Toen ik op mijn werk mijn broodje opat heb ik iedereen die ik heel erg aardig vond vertelt wat er in de trein gebeurd was. Ik kan er niks aan doen dat ik iedereen op mijn werk heel erg aardig vind. Ik heb ruzie met Robert. Waarom is me nog altijd de vraag. Nou ja ruzie hij zegt niks tegen me. Ik ben heel erg bevriend met Moesha sinds het voorval met Robert. Ze is een echte giechel en vond het echt grappig dat Robert verliefd op me was.
BIBBERWEZENS?!
(omstreeks 1996 geschreven)
Eindelijk mocht ze in een tent in het bos slapen alleen eerst moesten de ouders nadenken maar met 20 repen chocola en een 2 liter fles cola en 20 strips redde ze zich wel kriiiiiiiiii!
Het sissen ging over in een laag gebrom wegjagen vernielen. De angst van het meisje werd groter en groter tot ze plotseling gevecht hoorden ze ging naar buiten en daar zatten beesten met elkaar te vechten. Lapjes stof met een veer op de plaats waarbij ons het hoofd zit en tanden van vampiers en ze kon zo door de vechten bibberwezens heen lopen ze waren er wel met 100 en geeneen lette op haar. De wereld in gedachten
(gedicht uit 1998)
zoveel als je kan verzinnen,
zo oneindig groot,
zo klein op de aardbol is die wereld,
maar eigenlijk is jouw eigen wereld het grootst,
vol ideeën en fantasieën die niet kunnen gebeuren,
vol onzin onbenul en ontiegelijk groot,
de wereld zit er in jij zelf en iedereen de sterren zoals jij ze vind,
en informatie zo boordevol informatie,
zoveel onzin of geen onzin het zit zo ontiegelijk vol,
en dan te bedenken dat in een klein of groot hoofdje,
en dan een derde daarvan de hersens zitten,
en daar zit dan die informatie,
die niet in de wereld past.
Gekke mensen kijken op het Amsterdams plein
(uit 1998)
Dat vind ik warempel raar
Zie je die schoenen van die dame
die je ook vaak ziet door etalage ramen
Van die hele dikke zolen
En daar die dikke heer
op zijn trui staat een vette peer
Maar ach zie je die mensen kijken naar.......
ONS
Wij zijn toch niet raar! Huppelen
(uit 1997)
Vader was zeker weer boos ja hij was te laat opgestaan zei hij. Ik snapte dat nooit mijn vader zei dan altijd dan neem ik de trein later en ik ben des te langer bij jullie. Ik geloof dat ze bij Marlies in geldnood zaten en daarom zoveel werkten.
Zo lang u niet om uw kind geeft zij niet om jullie
doe dat wel en gun haar Australië
Iemand die het goed met u en uw kind voor heeft
* boos zo iets doe je niet je maakt ouders ongerust fout
* geweldig je bent een echte doorzetter GOED
maar ze huppelde bijna nooit
Toen liep ze weg
haar ouder boosheid ging langzaam weg
en ze mocht toen naar haar familie in Australië
ze ontmoetten haar lieve familie in Australië
en huppel daarna elke dag
Dit verslag heeft ze laatst gelezen en ik heb haar gezegd dat ik nog een heel klein stukje zou schrijven als ze dit verslag had gelezen ze vroeg me nog na het lezen van dit verslag ben ik dit echt en ik heb er ja geantwoord. Naar de ware waarheid
Een paar oliebollen (1998/1999)
Eindeloos wachten al vast even gaan slapen,
als je dat niet doet zit je s’ nachts te gapen.
Je hoort vuurwerk al knallen,
en onder je ogen komen wallen.
Om twaalf uur steek je vuurwerk af.
Ik durf dat niet want, ik ben laf
maar dit gedicht heeft een moraal.
Ja met een paar oliebollen haal.
Ik jawel het nieuwe jaar. Het slechte van sinterklaas
(uit 1998 misschien)
in tegen stelling tot mijn hulp want die is zo zwart als roet
ja ik geef jullie cadeautjes en wordt zo moe
maar piet geeft jullie zinloos de roe
ja die ene met dat gele overhemd
hij is vast heel gemeen
want hij is een zwarte hij is er een
hij is zeker heel erg stout
en hij steelt vast al het goud
van Sinterklaas O hij is toch zo gemeen!
GESCHIEDENIS
(uit 1997)
het enige wat ie op school deed was zuchten tijdens alle vakken, schei toch uit
Maar bij geschiedenis zei hij
was ik maar in de steentijd dan was ik pas blij
daar is immers geen school
dat is mijn idool
dat zong toen do re mi
en onze klasgenoot
zat tussen Karel de groot
Oeps oeps riep ons leraartje
en zong toen do re steentje
het eindigt zeer gezellig maar daar zijn we nog lange niet.
dat waren zijn pleegouders o wat was ie dom
Het jochie is wel heel gezond
en iedereen van zijn nieuwe dorp danste in het rond
Hij werd weldra opgenomen en trouwde met de lelijkste van het gehele dorp
dat meisje werd door iedereen bij haar naam genoemd en die was Gorp
steeds zag hij weer dieren vervagen
want zijn buik was hol niet zo fijn op zich
de lente die het dorp verblijdt
het graan oogsten was waren slavernij
en die avond zong het dorp zelfs nog wat zijn wij heden blij
er is een beer is iedereen verweerd
hij ging er op af en hoorden bij zijn terug komst bij de roden
terwijl het bloed over zijn wangen stroomden dacht hij Tijd
(uit 1997)
Rot nou even op zo kom ik niet op tijd klaar
Ik moet nog veel meer doen
kom ik te kort
Op die dag heb ik al zo veel huiswerk
Ik heb dan echt geen tijd
ik kom het te kort
Ik moet nog van alles doen
Dat kan er echt niet meer bij
ik moet vandaag voetballen
ik heb geen tijd
Mag dat niet een andere keer
Oké dan morgen maar
ik kom het tekort
heb ik zoveel huiswerk
Ik kan niet nablijven
want ik heb geen tijd
ik kom het te kort
Werkweek
(uit 1997 denk ik)
We pakten onze dekbedden uit en we gingen ruziën over wie bij wie in de tent ging slapen. Ik zelf ging met een wel leuk groepje (vond ik dan niet iedereen vond ons groepje leuk). Ik zat in de tent bij Liesje, Annelies, Marie en ik zelf Liesbet. Onze groep werd de Liesgroep genoemd de gehele werkweek vanwege mij Liesje en Annelies
De juf zocht naar ons en na een tijdje was ze weg en klommen wij de boom uit waar we inzaten .
De juf was een eindje verder en wij kropen onze tent in en waren de helden omdat iedereen nu kon doen waar hij of zij zin in had. Dus Dirk vroeg iedereen of ie wou knokken maar dat wou niemand na een tijdje kwam de juf terug. Ze was te moe om boos te zijn. Een kwartier later gingen we eten het eten ging wel hoor. Daarop gingen nog even spelen en onze verslagen door kijken en voorlezen en we gingen weer heel zoet slapen. De jongens hadden snoep gekocht en nog een paar kinderen en kwamen dat samen met ons opeten. Na een korte tijd zat onze klas gezellig bij ons in de tent (die wel erg vol was geworden) snoep te eten Mjam
Dit was mijn WERKweek en als ik eraan denk dat ik volgend jaar weer ga val ik in slaap! ( we hadden de gehele werkweek trouwens maar drieëntwintig uur geslapen in vier nachten. De vrouw van de meester en haar zonnebril
(geschreven in 1998)
Het volgende jaar brak ik de bril (hij was mijn meester nog). Hij vroeg of ik de bril even naar zijn huis wou brengen om de bril aan zijn vrouw te geven, die zou kijken of hij te repareren viel. Zou die bril zo duur zijn?
Ik zag plotseling het huis van de meester en de vrouw die er stond ze had een fel gekleurde wikkelrok en een heel kleurig hesje. Nooit verwacht zo’n vrouw, nee eerder een vrouw met bloemetjes truien.
Ze liep op me toe en zei: “is de bril gebroken? Is niet erg hoor ik maak hem even. Nu vraag je je zeker af waarom moet je een goedkope bril repareren “. Ik wou ja knikken, maar ze begon al te vertellen. Ze zei: “Hij is van mijn moeder geweest; ze was waarzegster, een echte, en ze zag toekomst en verleden door die bril. Bijvoorbeeld kwam er een jong dametje en deed ma haar bril op en zag ze een echtpaar met 2 kinderen: een jongen en een meisje. Wil je wat limonade? Kom mee naar binnen”. Ik liep achter haar aan en zag dat ik er al een kwartiertje was ik kreeg een glas limonade en een koekje ik wou zeggen dat ik weer naar school moest, maar ze begon weer te vertellen: “Niet iedereen kan door zo’n bril kijken; mijn moeder kan het, ik en mijn man kunnen het niet jammer toch? We willen geen kinderen maar toch iemand moet hem krijgen, trouwens niet iedereen ziet er toekomst of verleden door, sommige zien iemands karakter of kunnen zo de namen noemen van zijn vrienden of vijanden, want soms weet je dat niet. Probeer jij die bril eens “. Nog voor ik ja of nee had gezegd, zat de bril op mijn hoofd. Ik zag niet iets raars, maar wist wat de meesters vrouw dacht. Ik vroeg vriendelijk: ”Denkt u: dit is de zoveelste die het probeert, maar ik denk dat zij het kan?”. “Verrek”, zei ze, ”dat dacht ik”. Ik kon het, ik kon gedachte lezen en ik mocht de bril houden; het was kwart over één en ik was niet thuis geweest, oh oh oh. Ik racete naar huis en ik zag en wist dat mama kwaad was en ik zei dan ook: ”ik ben gezond” en ging weer naar school met de bril. Ik zei, toen ik binnen kwam: ”Joris, ik heb deze bril niet voor de grap op gezet” De meester zei er niks over, alles was goed. ‘s Middags heb ik het uitgelegd aan mama en die heeft het weer aan mijn familie verteld; de hele dag hebben ze me uitgetest. Ik heb na een week gezegd dat het niet meer werkte. Ze geloofden me, maar als ik later een beroep heb, zet ik die bril op bij het solliciteren, dan weet ik of ze me nemen, echt twijfelen, of me niks vinden. Maar ik zal hem niet de hele dag op houden ik vertrouw mensen wel, ik denk niet dat ze slecht over me denken. En als het zo is, ik hoef het niet te weten. Vertrouw jij ook? Maar een keer heb ik hem toch gebruikt. Daardoor ben ik ook aan mijn man gekomen. Ik had een aardig baantje en de baas daar was een vrolijk en aardig type. Op een dag kreeg ik vlinders in mijn buik. De volgende dag zette ik de bril op. Ik voelde wat hij dacht “Wat een rare bril heeft ze op maar ik blijf verliefd. De volgende dag nam ik gebakjes mee en vroeg of hij zich met mij wou verloven. Hij zei natuurlijk ja. En het volgende jaar trouwde ik met hem. Voor de rest heb ik hem niet gebruikt. Vertrouw je me daarop? Ik hoop het.