Op 17 oktober 2001 is onze Burton in Arnhem gekeurd. Omdat er nog wat kleine dingetjes waren welke nog aangepast moesten worden, hadden we de Burton voor de keuring naar DuckHunt gebracht. Hier is de handrem gemonteerd, is de kofferbak vergrendeling zo gemaakt dat hij ook daadwerkelijk dicht bleef en is de Burton voorzien van nieuwe zilverkleurige velgen met nieuwe banden. DuckHunt heeft de Burton ook naar de keuring te Arnhem gereden.

Zaterdag 20 oktober 2001 zijn wij met Niels en Hester in de Citroën HY naar Zutphen gereden om de Burton op te halen. Van te voren hebben wij ons reeds voorzien van lekkere dikke leren jassen, gevoerde leren petten en motorbrillen. Je komt toch vrij in de wind en eventueel regen te zitten, dus daar moet je je goed tegen beschermen.

Bij aankomst in Zutphen bleek dat de RDW te Arnhem de Burton eigenlijk hadden willen afkeuren. Dit omdat de wielbasis veranderd was. Als donor hebben we een Acadiane gebruikt, maar we hebben een nieuwe 2CV chassis gebruikt om de Burton op te bouwen. De wielbasis bleek hiervan enkele centimeters te verschillen. Mede door het feit dat de RDW te Amsterdam wél het originele chassisnummer van de Acadiane in het 2CV chassis gegraveerd hadden (en daarmee eigenlijk het 2CV chassis als Acadiane chassis erkende) en de overredingskracht van Dimitri Göbel heeft de RDW uiteindelijk besloten dat dit de laatste Burton op basis van een Acadiane was.

Nadat we de laatste zaken bij DuckHunt hadden afgehandeld, konden we ons opmaken voor de eerste grote rit van Zutphen naar Alkmaar. Jas aan, sjaal om, pet op, zonnebril op en in de Burton klimmen. Naast de korte testritjes in de buurt hadden we eigenlijk nog nooit echt op de openbare weg gereden met de Burton.

Nog wat onwennig met de versnelling komen we hier de poort uit van het DuckHunt terein te Zutphen. De bedoeling is om eerst eens rustig een stuk over de Veluwen te rijden richting Amersfoort.

Eerst gaan we over het industrieterein 'De Mars' richting de oude brug over de IJsel. Met piepende bandjes over de vochtige klinkertjes aan de overzijde van de brug gaan we door de bocht.

Op de rustige wegen tussen Zutphen en Apeldoorn kunnen we even wennen aan het rijgedrag van de Burton. Het sturen gaat zwaarder dan bij de originele Acadiane. Het stuur is dan ook kleiner. Bij rotondes heb je het hierdoor dan ook even druk. Schakelen, met twee handen sturen, richting aangeven, andere kant op sturen, opschakelen en richtingaanwijzer weer uitzetten en dan tussendoor ook nog even op je medeweggebruikers letten.

Op de Veluwe kunnen we het betere bochtenwerk nader bestuderen. Omdat onze Burton vrij laag op de weg ligt, voelt het sturen aan als of je in een kart zit. De besturing is vrij direct en de Burton helt niet echt over. Dit was bij de Acadiane wel anders. Op drie wielen over de rotonde (linkerachterwiel los van de grond) was daarmee eerder regel dan uitzondering.

Onderweg zijn we nog eens gestopt om wat knappe plaatjes van onze nieuwe Burton te maken. Hierna zijn we verder gereden over de Veluwe en zijn bij Hoevelaken de snelweg op gegaan. Mijn eerste idee dat het heel erg eng op de snelweg zou zijn viel reuze mee. Omdat het motorblok nog ingereden moest worden zijn we niet meteen voluit gegaan. Af en toe werden we zelfs door vrachtwagens ingehaald, maar deze gingen helemaal naar het linkerdeel van hun baan, met een grote boog om ons heen.

In de buurt van Zaandam hebben we dan ook gelijk onze eerste regebui gehad. Bij een benzinestation waar we even stopten, trokken we veel bekijks. Nadat het weer wat opklaarde zijn we uiteindelijk tegen de avond in Alkmaar aangekomen.