| .: startpagina .: Camino homepage .: about us .: news | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Etappe 1: Van Amsterdam naar Maastricht
Vandaag starten we met het eerste deel van onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Er zijn veel plaatsen waar je kunt beginnen maar om te kunnen zeggen dat je de hele pelgrimstocht gelopen heb moet je thuis beginnen, en wat is nu mooier dan te starten met het Nederlandse pelgrimspad. De route begint bij het centraal station in Amsterdam. We hadden weinig verwachtingen maar een bordje of aanwijzing dat hier de route begint vwb het Nederlandse deel was toch wel leuk geweest. Er is geen enkele aanwijzing dat voor veel mensen hier de grote tocht begint. Dat hebben ze in Friesland met het Jabikspaad beter voor elkaar. De eerste paar kilometer lopen we door Amsterdam. Opvallend veel zwervers bevolken de stegen en portieken, sommige de middelbare schooltijd nog maar net ontgroeit. Toch is het wel leuk lopen door het centrum en het vondelpark. In het vondelpark ligt ook de jeugdherberg waar het voor lopers altijd goed toeven is. Al snel lopen we het Amsterdamse bos in. Ongelofelijk hoe je vanuit zo'n megastad zo snel weer door bos en weiden loopt. Het is herfst dus we schoffelen lekker door de bladeren en genieten van de herfstkleuren. Je loopt ongeveer 2 uur door het bos waarbij niet de kortste maar wel een hele mooie route gevolgd wordt. Buiten het bos doemen de enorme loodsen van de KLM en dus schiphol op. Je loopt een paar kilometer evenwijdig aan de start/landingsbanen en de grote vogels brullen over je hoofd het luchtruim in. Voor de liefhebber zeker niet onplezierig. Het is ongelofelijk hoe zo'n groot apparaat nog kan opstijgen. Via een paar mooie binnenweggetjes lopen we langs de bloemenveiling van Aalsmeer waar we onze tocht voor vandaag afsluiten. Heerlijk wandelweer voor oktober en een onverwacht mooie route.
In Aalsmeer loop je recht naar de Westeinderplassen. We hadden zonnig weer en dat maakt water altijd weer mooi. Er staat een prachtige watertoren, heel toepasselijk, aan de rand van het meer. Opvallend veel beeldentuinen kom je onderweg tegen. Zeker een Aalsmeerse specialiteit. De route loopt bijna de hele dag over de jaagpaden langs vaarten en kanalen. Het kost niet veel verbeeldingskracht om je voor te stellen dat hier veel zweet en (paarden)bloed heeft gevloeid. Je loopt door plaatsen met aan Olie B Bommel denkende namen als 'de Kwakel', 'Papenveer', 'Bilderdam' en 'Zwammerdam'. Na nog een boer te hebben overwonnen die een erge hekel aan wandelaars heeft, hij paatste 2 rijen schrikdraad op de route met bordjes 'pas op stier', beeindigden wij onze route voor vandaag in Zwammerdam.
Na Zwammerdam wordt het even doorbijten over een paar lange landwegen. Gelukkig loop je na de snelweg gepasseerd te zijn de Reewijkse plassen in. De route maakt een forse slinger maar het natuurgebied van de plassen is zo geweldig dat we dit helemaal niet erg vinden. Aan de randen van de plas staan opvallend veel huizen te koop, onbegrijpelijk dat die geluksvogels daar weg willen. Een opvallend punt is dat je vandaag veel over grasdijken loopt, soms wel kilometers lang. Het water staat hoog dus we soppen en blubberen lekker door. Na het plassen gebied lopen we over een nieuw fietspad naar Haastrecht. Haastrecht is een pareltje aan de waterkant met een karakteristiek kerkje en centrum. Over een laatste grasdijk lopen we naar Vlist. Het lopen lang de kronkelende Vlist is een hoogtepunt van de route. Hier koop je lekkere boerenkaas waar ze gemaakt wordt. Al snel lopen we Schoonhoven in. Dit stadje staat in het teken van de zilversmeedkunst maar we zijn er al vaker geweest. Het was weer een prachtige wandeldag door het mooie groene hart van de randstad. Aan de waterkant van Lek eindigt de route. Het pontje brengt je naar de overkant waar we volgende keer weer vervolgen.
Vanaf het pondje aan het Schoonhovense Veer loopt de route naar Nieuwpoort. Dit stadje ga je echter niet in maar bij het toegangsbord ga je terug richting het ooievaarsdorp. Het is heel rustig in het ooievaarsdorp wat zeker met de winter te maken heeft. In de omgeving staan bij particulieren en bedrijven veel hoge houten masten om de ooievaars te verleiden een nestje te maken. Net voor Groot-Ammers lopen we vlak langs de Lek, het was er erg drassig. Een alternatief is om over de dijk te lopen. Vanaf de haven van Groot-Ammers loop je door het dorpje heen naar de watermolens. Het pad loopt van molen naar molen en bij een beetje mooi weer is dit een prachtig gezicht. Veel molens zijn in restauratie en soms voorzien van bordjes om dit proces financieel te ondersteunen. Over de dijk van het groote of Achterwaterschap loop je een paar kilometer langs de waterkant. Ook hier was het weer flink baggeren, maar je loopt ook door polders heen en dit zal wel onderdeel van de charme zijn. Na het water verlaten te hebben komt al snel Bleskensgraaf in zicht. Met deze temperatuur is het met 18km een mooi dagje geweest.
Het thema vandaag is 'mist en baggeren'. Dus liepen we al direct met dikke klompen blubber door de polder van Bleskensgraaf naar de N214. Richting Sliedrecht lopen we over de Tiendweg. Een heel mooi pad tussen de weilanden door. Door de mist heeft de polder een heel aparte sfeer. Zeker als het sporadische zonnetje door de knotwilgen schijnt. De koeien staan tot aan de buik in de mist. Na Hardinxveld-Giessendam lopen we door de grienden van de Avelingen. We zijn hier al eerder geweest naar nu is het baggeren geblazen. We zijn dan ook blij dat de dijk richting Gorinchem vaster en groener is. In Gorinchem lopen we over de stadswallen richting het pondje. Aan de waterkant staan een paar bijzonder kunstwerken. De mist is ondertussen zeer dicht geworden en we zijn dan ook blij dat we de fietsen nog terug kunnen vinden. Hoog tijd om de warmte weer op te zoeken.
Soms zit het mee en soms zit het tegen. En vandaag zat het tegen. Toen we thuis wegreden was het al -1 maar tegen de tijd dat we in Heusden waren stond de meter in de auto op -3. Het was erg mistig met soms maar 50 meter zicht. Gelukkig gaven ze tegen de middag oplossing op. De weg naar Bern was afgesloten dus mochten we eerst door Heusden heen en met het pondje naar Bern. Pondje was overigens gratis. Na de auto geparkeerd te hebben met de fiets op weg naar Woudrichem. Op de fietsen zat een laagje ijs, waarschijnlijk opgevroren mist. De provinciale weg-oost was in renovatie dus mochten we omfietsen door Aalburg en omgeving. Heel mooi, maar door de mist zagen we weinig. In Woudrichem de fietsen bij het ponje geparkeerd. Door het omrijden was het al tegen 12 uur, wat voor een route van 30km eigenlijk te laat is. Woudrichem is een schilderachtig stadje wat zeker een bezoekje waard is. Tip is om met het pondje vanuit Gorinchem te gaan, dan loop je zo het stadje binnen. We liepen al snel over wat waarschijnlijk een rivierdijk was omdat we boten hoorden brommen. De hele dag was het zicht zeer beperkt. Dit geeft wel een bijzonder effect maar op den duur wil je ook wel eens wat zien. Dat 'zien' moeten we dan maar eens een keertje overdoen. Omdat we voor het donker weer bij de auto wilden zijn liepen we stevig door. Net voor Bern gaat een ponje de afgedamde Maas over. Toen wij bij het pondje stonden hoorden we van een aanwonende dat deze in de wintermaanden niet vaart. Dus nog even 6km omlopen (wat op zich nog meeviel). Helaas werd het donkerder en in combinatie met mist is dit niet ongevaarlijk. Zelfs met een flitsende powerled in de hand zagen de automobilisten ons nog maar 100 meter tevoren. Soms moesten we zelfs in de berm springen. Net voor de duisternig helemaal inviel bereikten we de auto. Toen zat het mee: de auto stond er nog.....
Soms Vandaag pakken we de route weer op waar we hem voor de winter hebben achtergelaten. Van Lente is nog geen sprake. Geen uitlopende bomen of andere lentetaferelen. In de regen lopen we van het pondje van Bern naar (Oud) Heusden. Een heel erg leuk vestingstadje wat op een zomerse dag vast een touristische trekpleister is. Er staat een windkracht 6 die we schuin tegen hebben. Gelukkig houdt het na 12 uur op met regenen en nog later breekt zelfs een waterig zonnetje door. Van Oud-Heusden lopen we over een mooie dijk naar de drunen. Achter drunen beginnen de beroemde duinen en we krijgen zelfs een stuk van een paar honderd meter waar we door het zand moeten ploegen. Met windkracht 6 vol in is dit een stuiverige bedoening. Aan de rand van de duinen ligt rest. 'de rustende jager'. Daar drinken we wat en dan is het nog 6km tot het punt waar we de auto hebben achtergelaten. Door het gevarieerde terrein en de harde wind was het meer dan voldoende voor vandaag.
Vandaag hebben we onze loopweekenden weer opgepakt na de winterstop. We starten bij het station in den Bosch. Alles zit mee. Bij het busstation zit een Burger King. We hebben nog 5 minuten voor de bus komt. Net genoeg voor 4 hamburgers die we in de buurtbus opeten. In Cromvoirt starten we de route. Al snel lopen we het bos/heidegebied in waar Brabant zo bekend om is. Prachtig lopen we uren door de bossen. Bij het plaatsje Esch drinken we koffie bij een boerenslagerij die een uitspanning heeft. Heel sfeervol. Het is een koude dag. De zon laat zich niet zien, maar we zijn allang blij dat we het droog houden. Het is op sommige plaatsen erg drassig op de heide. Na het plaatsje Spoordonk lopen we langs een heel mooi boskapelletje O.L.V. Maria bij de eik. Lies steekt een kaarsje op voor de goede afloop. Tijdens de laatste kilometer vallen de eerste druppels. Gelukkig redden we het net. We slapen op boerderij 'de goos'. Hier zijn we de eerste gasten die in de nieuwe gastenkamers mogen slapen die op de bovenverdieping zijn gebouwd. Het ziet er prachtig uit en een warme douche doet wonderen na zo’n koude dag.
Vannacht heeft het de hele nacht geregend. Omdat de weerman opgaf dat het tegen de middag droog zou worden starten we later. Tegen 11 uur wordt het droog en lopen we de bossen in. Dat het erg geregend heeft merken we, de bossen staan vol diepe plassen. Het lijkt soms meer slootje springen dan lopen. Opvallend veel ouders met kinderen lopen in het bos. Ze zoeken paaseieren die daar blijkbaar verstopt zijn. Na afloop staat de limonade gereed. Wij eten in Vessem. Gisteren was geen topdag wat eten betreft dus we halen de schade even in. De hele dag lopen we door de bossen of langs de bosrand. Het asfalt wat in de route zit is alleen om de stukken bos met elkaar te verbinden. We overnachten in Riethoven. Wel 2km van de route maar door het paasweekeinde hadden we geen keus. De verhuurster vertelde door de telefoon dat ons onderkomen een verassing zou zijn. Nou dat was het ook !! We slapen in een zwiebertjewagen zonder licht, maar met kaarsjes. Heeeeel romantisch. De ezel staat in het stalletje. Lies heeft nog een blaartje onder de knokkel van haar rechtervoet maar morgen hoeven we gelukkig niet meer zo ver. Ik ga nu stoppen want mamma Loe roept voor het eten en ook de ezel moet verzorgd worden.
Na een super romantische nacht in de pipowagen eten we in de kruidenkeuken van de verhuurster. Voor alle kwalen die de mensch maar kan hebben is blijkbaar kruid gewassen. We krijgen een echt paasontbijt incl. chocolade-eieren. Bij het weglopen regent het lichtjes maar na een half uurtje wordt het droog. Ook vandaag loopt de route weer bijna uitsluitend door de bossen. De afgelopen drie dagen hebben we bijna uitsluitend door de bossen gelopen. Prachtig. Als de zon even doorkomt is het gelijk lekker warm maar helaas blijft het beperkt tot minuutjes zon. We houden onze thermokleding dus nog maar even aan. De bossen zijn nog een beetje in winterstemming maar hier en daar beginnen de knopjes toch een beetje door te breken. Gelukkig is de ondergrond niet al te drassig. Zo lopen we in 3,5 uur naar Heeze waar we deze driedaagse besluiten.
Vandaag is onze eerste lentedag. Het is 16 graden en we lopen weer zonder jassen. Vandaag wordt ook de eerste dag met de nieuwe Hilleberg tent. In Heeze eten we bij een cafetaria gerund door een chinees. We eten dus friet met bami en sate. Plima goed. We lopen de vennenroute. Heel de dag lopen we over heide en dennenbossen waartussen mooie vennen liggen. Veel vennen zijn ontstaan door zandwinning. Bosbeheer probeert op sommige plaatsen wetlands te (her)introduceren. Gebieden waar een paar decimeter water staat. In de zomer wordt je hier vast opgevreten door muggen. We moeten ook weer wennen aan het gewicht van de rugzakken met tentspullen. Onze camping ligt naast een parasailveldje. We hebben dus leuk uitzicht. We tobben wat met de nieuwe tent waar allerlei foefjes aanzitten die wij (nog) niet snappen. Gelukkig koelt het niet te snel af zodat we niet gelijk de slaapzakken in moeten.
We hebben nieuwe ganzedonzen slaapzakken. Nou dat hebben we geweten. Al binnen een uur werden we nat van het zweet wakker. Zelfs met een buitentemperatuur van 8 graden zweet je als een otter. Het heeft de hele nacht aan één stuk door geregend. We hadden de ventilatie van de tent ook nog niet voor elkaar omdat’ ie vanochtend ook vanbinnen door de condens nat was. Moeten we nog even verbeteren. Om 9 uur regende het nog steeds zodat we in de tent afwachten tot het droog werd. Gelukkig brak toen gelijk de zon door. Een natte tent weegt als lood dus hebben we de tent eerst een beetje laten drogen. Omdat het flinterdun materiaal is droogt het in 10 minuten. We liepen door het Weerterbos naar Weert. In restaurant ‘ de Goudreinet’ aten we een truckerslunch, friet met del en krokelleket dus. Een uurtje later liepen we langs Landal Weerterbergen. In het supermarktje scoorden we een toetje, chips en sinasappelsap. Na nog een uurtje door de landerijen gelopen te hebben kwamen we in Altweerterheide. In de straat waar de camping is stond een SRV wagen. Lekker een wijntje gekocht. Nu voelen we ons weer echte pelgrims. De camping is mooi en ruim. We mogen stoeltjes en een tafeltje lenen. Al na een uur zijn we zo aangeschoten dat we geen zin meer hebben de tent op te zetten. Is nog wel goed gekomen hoor !! We zijn in gezicht en armen verbrand en morgen hopelijk weer mooi weer.
Nadat de (ex)boerin ons gisterenavond al een keertje of zes had gestoord met allerlei goedbedoelde maar onnodige raad en verhalen hoorden we dat ze op een citer ging spelen. Natuurlijk negeerden wij het virtueuze spel maar dat hielp niet. Ze kwam (weer) naar het trekkersveldje lopen en legde Lies de citer op de knieën. Met een soort speelkaart kun je daar dan heel snel een melodietje op pingelen. Na nog de details van familie, 53 zelfmoordgevallen onder de locale boerenstand, en alle overige campinggasten te hebben medegedeeld konden wij dan eindelijk samen een wijntje nemen. Helaas was het toen al donker en dus bedtijd. Vanochtend was er zon en nog eens zon. De tent was helaas van binnen nog steeds nat van de condens. Nu is dit normaal maar niet in de binnentent. Die zou droog moeten blijven. We liepen nog een uurtje door het bos maar na Ell loopt de route veelal tussen de landerijen en weilanden door. In Hunsel staat een kerk met buiten een bord over de Camino de Santiago. Vanaf dit punt gaan de routeaanwijzingen van het pelgrimspad ook vergezeld van een sticker met de schelp en de pelgrim. Hierdoor heb je echt de idee de pelgrimsroute te lopen. Na in ittervoort bij een bakkerij met uitspanning gegeten te hebben beëindigden wij deze driedaagse in Thorn. Een heel leuk, en dus toeristisch plaatsje met een mooie kerk en kasteel.
Thorn komt ondertussen bekend voor. We zijn hier met het grenslandpad ook geweest en natuurlijk zijn we hier de vorige keer geëindigd. Door zijn knooppuntfunctie is het in Thorn altijd druk met wandelaars en fietsers. Vandaag kruisen we meermalen het pieterpad en we lopen dus ook meermalen fout omdat we denken de route te kennen. Maar het pelgrimspad heeft uiteraard zijn eigen route. Het eerste gedeelte lopen we veel door België. Onze zuiderburen wonen er over het algemeen warmpjes bij. Het milde belastingklimaat draagt daaraan ook bij. Dat zien we als we even bij een makelaar in de etalage gluren. Via plaatsjes met namen als Kessenich, Geistingen en Aldeneik lopen we richting Born. Hier laten we ons de lokale frieterie goed smaken. Dat we de rest van de route een beetje last van onze maag hebben nemen we maar op de koop toe. Na Born bereiken we via Limbricht Sittard weer waar de auto gelukkig nog steeds op ons wacht. De route heeft vandaag overwegend over asfalt gelopen. Omdat we vanuit de trein zoveel bossen zagen viel dat eigenlijk wel wat tegen. De dorpjes zijn vaak schilderachtig maar je loopt toch overwegend langs de openbare weg. We konden geen camping vinden tussen Born en Sittard dus we rijden met de auto naar de camping. Daar laten we onze ledematen goed uitrusten voor morgen.
Vanaf Het station Sittard lopen we de binnenstad in. Het komt allemaal heel bekend voor omdat we vandaag de eerste 15km evenwijdig aan de pieterpadroute lopen. Het is druk op de route maar vooral met dagjesmensen die zonder rugzak(je) lopen of alleen met een heuptasje. Daar steken wij met onze 80 liter trekking rugzakken wel enigszins bij af. We zijn dan ook van plan om aan het eind van vandaag ons tentje op te zetten en morgen ook nog een klein stukje te lopen. Dit plannetje valt in duigen maar daarover zo meer. De route vanaf Sittard behoord bij de mooiste van het Pelgrimspad. Glooiend loop je door de velden van het Limburgse land. Het pad bestaat veelal uit gravel en heuveltje op en neer voel je op een gegeven moment wel in je kuiten. Via de zeven kapellen, die allemaal een voetval uitbeelden, lopen we naar Windraak. Waaraan zou dit plaatsje zijn naam ontlenen? Aan veel dorpjes zoals Nuth en Puth loop je aan de buitenrand voorbij. Bij Spaubeek is het even goed oppassen omdat het pelgrimspad zich afscheid van het pieterpad. Door de velden zie je kasteel Cortenbach liggen. Al na een paar km moest Peter zijn rechter kleine teen opnieuw tapen omdat iedere stap een pijnscheut oplevert. Soms is dit afdoende en kun je zo de dag uitlopen. Vandaag echter niet. Na ongeveer 20km gelopen te hebben dacht Peter net dat hij de pijn dood gelopen had. Dit was echter het begin van het einde omdat voor Voerendaal er iets knapte. Hierna was het lopen meer strompelen geworden en dus de hoogste tijd de plannen bij te stellen. Dat wil zeggen met de trein terug naar de auto te gaan. Op de camping blijkt het knappen veroorzaakt te zijn doordat zo'n beetje het vel van de hele teen opengescheurd is. Lekker is anders, mooi overigens ook. Volgende keer beter. Soms is lopen ook een beetje pijn lijden.
Na eerst 200km gereden te hebben beginnen we bij station Voerendaal aan onze route. Al bij het uitlopen van Voerendaal merk je dat je in de Limburgse heuvels loopt. Het gaat dan ook bijna continue op en neer. De route loopt overwegend over graspaden. Gelukkig hebben we vandaag niet veel km gepland anders wordt het een lange dag. We kunnen goed merken dat het weekend is omdat we net iets te vaak mountainbikers op het pad als tegenliggers hebben. En... Mountainbikers hebben haast. De tijd loopt en vertragingen passen daar niet in. Over de Kunderberg lopen we via Ubachsberg naar Gulpen. Limburg is hier op z'n mooist. We eten in het gezellige dorpscentrum van Gulpen. Je kunt daar kiezen uit veel terrasjes dus voor elk wat wils. Fietsend Nederland was er ook neergestreken en dat gaf een kleurrijk plaatje. Bij het verlaten van Gulpen kom je op een mooi stukje van de route. Langs de Gulpenerbeek is het prachtig lopen, ondanks dat er een beetje wandelfile ontstond. De heuvels zijn zo prominent zichtbaar dat je jezelf buiten Nederland waant. Via de keutenberg lopen we naar Schin op Geul waar we onze tent opzetten. Helaas heeft de kleine teen van Peter besloten tot probleemgeval te promoveren. Hier moeten we nodig een oplossing voor vinden. Met een zwoele avond genieten we van de rust. Regelmatig klinkt de fluit van de stoomtrein van Schin. Nostalgie ten top. Net toen we op het punt stonden te gaan slapen barst er een onweer los. De regen hamert op het tentdoek. De lichtflitsen volgen elkaar zo snel op dat het wel 'rode ogen flits' lijkt. We slapen er prima onder.
Vanuit de camping lopen we bijna gelijk Schin op Geul in. Net buiten Schin loopt het pad maximaal steil omhoog. Als we met bezwete hoofden boven komen worden we getrakteerd op een heel mooi kapelletje. Het heet 'de kluis'. Spierwit staat het op de heuveltop tussen de grote bomen. Helaas is het dicht. De route loopt ook vandaag weer zeldzaam mooi door het Limburgse landschap. Via kleine plaatsjes loop je naar Cadier en Keer. Iets om wel in de gaten te houden is dat het toeristische leven hier voornamelijk in de weekenden afspeelt. Veel horeca is 'dus' op maandag en dinsdag dicht. Omdat je als loper niet te ver van de route af wil wijken is het dus goed uitkienen waar je kunt eten. We lopen ook tussen veel fruitteelt door. Blijkbaar leent de Limburgse bodem zich daar ook prima voor. Dat het in Limburg meestal een paar graden warmer is zal ook zeker helpen. Ook wijngaarden steken de kop weer op. Niet vergelijkbaar met frankrijk maar wel leuk om te zien. We zetten onze tent op in sint Geertruid. Al bij aankomst horen we de donder al rollen in de verte. Het gaat nog wel een poosje spetteren maar het zet niet door. We eten in het restaurant van camping 'de Bosrand'. Geen aanrader. Alles wat ze serveren komt uit de magnetron en smaakt ook zo.
We dachten dat de route vandaag een afmakertje naar Visé zou zijn. Niets is echter minder waar. De route loopt vanaf de camping gelijk de heuvels weer in. Steile klimmetjes wisselen af met pittig dalen. Het is echter weer prachtig. We eten nog een handje kersen in een boomgaard maar, ondanks dat de kleur goed is, ze zijn nog wat zurig. Als we de Belgische grens over lopen wordt alles rommeliger. Daaraan herken je onze zuiderburen direct. De route wordt echter nog pittiger en loopt van boerenerf naar boerenerf. Tussen de weilanden staan hekjes om ongewenst verkeer te weren. Deze hekjes zijn echter zo smal gebouwd dat we er amper doorheen passen. Belgische frietmadammekes in ieder geval niet. De route is bijzonder goed aangegeven maar ook verraderlijk omdat er een paar routes samen oplopen. Het is een beetje gaan miezeren dus we vinden het niet erg als het eindpunt in zicht komt. In Visé komen we om het punt waar we twee jaar geleden onze tocht naar Santiago zijn begonnen. Zo is de route vanaf Amsterdam dus compleet. Met tussenpozen hebben we er bijna 2 jaar over gelopen.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
18°C
20°C
1°C
