Hiermee geeft hij aan, dat  hij een pel-grim is op   weg naar Santiago de Compostela.

 

We hebben lang nagedacht over hoe we de pelgrimstocht wilden lopen. Eigenlijk is er maar één mogelijkheid: lopend van huis naar Santiago en weer terug, zonder hulpmiddelen en met een zo klein mogelijk budget. Iedereen die minder loopt kan er niet op bogen een complete pelgrimstocht gelopen te hebben. Dit neemt niet weg dat je wel degelijk jezelf pelgrim kunt voelen zonder zelfs maar gelopen te hebben.

Als moderne pelgims willen we dit toch minimaal aanpassen. We willen de tocht in etappes van 1000 kilometer lopen. Zo kunnen we werk en pelgrimeren combineren. Wij willen het 'our way' doen. Lopen in het tempo en op de manier waarvan wij ondervonden hebben dat het bij ons past.

Hoe bereiden wij ons voor:

- Training. Omdat wij redelijk ervaren lopers zijn en in 2005 al 1300km gelopen hadden hebben wij niet speciaal voor het pelgrimspad getraind. Ben je ongetraind is het van groot belang je lichaam rustig te laten wennen aan lange afstands lopen. Dan kun je onderweg ook meer genieten. Neem van ons aan dat als alles pijn doet en je voeten vol met blaren zitten wordt genieten heel erg moeilijk. Advies: begin 2 jaar van tevoren met trainen. Als je 4 dagen achtereen 40km (ev. met dagrugzak) kunt lopen zonder problemen is je conditie voldoende. (40km op vlak terrein is gelijk aan 25km in bergachtig terrein met een zware meerdaagse rugzak).

- Misschien wel de belangrijkste keuze is de route. Wij kozen voor de route via Vezelay en Limoges. Deze route is beschreven en aangegeven door de GR 654. De route langs Parijs leek ons minder mooi en de grote pelgrimsplaatsen als Reims en Vezelay doe je dan niet aan. Uren hebben we zitten puzzelen om de route mooi, snel en langs campings te laten lopen. Op stafkaarten van Frankrijk hebben wij de route uitgezet die we willen lopen en dmv een GPS wordt foutlopen wel heel erg moeilijk. Nu, na het eerste gedeelte, kunnen we zeggen dat dit fantastisch gewerkt heeft. Geen gezoek naar de route of camping.

- Belangrijk is het lezen van verslagen van andere pelgrims. Hier haalden we ontzettend veel tips en ervaringen uit. Door onze jarenlange ervaring als lange afstand lopers wisten we de meeste dingen wel maar een tocht van maand is wel iets anders dan die van een week.

- We dachten nog eens heel goed na over onze uitrusting. We kunnen rustug zeggen dat alles wat we bij ons hadden overwogen en gewogen was. Zie ook de paklijst. We kozen voor een wandelkar en pasten onze uitrusting aan. Normaal nemen we geen blikopener en flesopener mee maar op de Camino is dit heel erg handig. Ook een topper was de opvouwbare jerrycan. Zonder de can was wildcamperen heel wat minder leuk geweest. Je gaat namelijk niet 5 keer bij dezelfde mensen om water vragen.

- In Utrecht bezochten we het huis van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob. Hier krijg je veel tips over route en uitrusting. Bovendien is het een gezellige ontmoetingsplaats voor mensen met dezelfde plannen. Je kunt lid worden waarna je een pelgrimspas ontvangt die toegang geeft tot refugio's en andere slaapplaatsen. Vanaf de Franse grens hebben wij deze regelmatig gebruikt om aan te tonen dat wij pelgrims waren en geen budget toeristen. Zie de site van het genootschap www.santiago.nl

- Gesprekken met anderen die de route geheel of gedeeltelijk gelopen hebben. Tijdens trainingstochten voor de 4daagse van Nijmegen spraken we een aantal Santiagogangers. Die herken je gemakkelijk omdat ze aan of op hun kleding een schelp dragen.

- Ook de geestelijke voorbereiding is belangrijk. We praten uitvoerig over wat we zouden doen bij calamiteiten, regen, ed. In Nederland hadden we iemand die een soort basiskamp bemande en ons om de paar dagen de weersverwachting doorgaf. Dit is belangrijk omdat je dan weet of je 's avonds voor een camping of een gite iod. moet kiezen. 

Waarom maak je een pelgrimstocht ?: 

Voor het verkrijgen van je compostellana zijn er maar twee mogelijkheden: 'religieus of spiritueel'. Pelgrims die sportief, avontuurlijk of cultureel opgeven krijgen de aflaat niet.

Wijzelf gaan er gewoon voor. Zonder religieuze overwegingen, zonder 'echte' doelstellingen. Die ontdekken we vast onderweg wel. Zie ook de filosofie pagina.

Naast het enorme avontuur trekt zeker het culturele aspect ons. Om in de voetsporen van de echte pelgrims te treden en te slapen op de plaatsen waar zij ook sliepen en dezelfde ontberingen te ondergaan is deel van de charme van deze tocht.

Is de tocht zwaar? In de preek van Veneranda Dies uit de 12e eeuw worden pelgrims naar Santiago gewaarschuwd:
"Op bedevaart gaan is een allervoortreffelijkste, maar tevens moeilijke
zaak. Voor de mens is de weg naar het leven smal, die naar de dood
daarentegen breed en ruim. De pelgrimsweg verzwakt de trek in weelderig voedsel, beteugelt de vraatzucht, temt de wellust en onderdrukt lichamelijke verlangens die strijdig zijn met het heil van de ziel, zuivert de geest, brengt de mens tot bezinning, vernedert hoogmoedigen, maakt ootmoedigen gelukzalig, bemint armoede, (...) maar bevrijdt op zichzelf geen zondaars en hebzuchtigen."
 

Boudewijn de Groot zong in 'de kleine man'  daar iets eenvoudiger over: 'je hebt honger dorst en luis'. Volgens een ex-pelgim die we tijdens één van onze wandelingen spraken mag jaar ook nog vlooien bijzetten.

Net als de pelgrims van toen zullen ook wij de ontberingen ervaren. Niet alleen de vanzelfsprekende fysieke, maar ook de geestelijke ongemakken zoals eenzaamheid en gevoelens van uitzichtloosheid.

Middels deze site hopen wij jullie de komende jaren te informeren over onze pelgrimstocht en misschien (net als wij) te enthousiasmeren zelf ook deel te nemen.