Taptoi-tour door China 20 t/m 30 september 2006

tekst: Marieke van der Ven / Peter Kuit - foto's: Taptoiers

lees ook ons weblog


De deelnemers van Taptoi:

 

 

De heren: Frederic Knapczyk, onze bescheiden Fransman uit Den Haag en Bart Brolsma, het beest uit Haarlem, als zij hun solo’s samen doen, zie je twee sterke dieren. Ze stevenen op elkaar af en gaan de strijd aan.

 

Isabel Berenos, onze  mooie Isabel, een fysieke alleskunner en een goede tapper met overtuigingskracht.
Christien Booij, haar grote plezier in Taptoi, in tap en in de mensen, werkte stimulerend voor iedereen.

Marijke de Braal, prachtige tapper en een fantastische gids die ons wegwijs kon maken in China.

 

Renée Hanjoel, zij tapt met zoveel kracht en energie dat sommigen er niet tegen op kunnen, ondertussen is ze een beroemdheid in Brabant.

Saskia Holthuijsen, het was hard werken met goed resultaat. Haar plezier op het podium spat er vanaf.

 

Lisette de Koning, onze weblogbeheerder, na het volbrengen van een goed optreden, kroop zij vervolgens achter de computer om het weblog van foto’s te voorzien.

 

Suzanna Pezo, op het nippertje heeft zij de prachtige Taptoi-shirts geregeld; een harde werker met een bijzonder elegante manier van bewegen.

 

Katja Terpstra, een goede tapper met een gesloten gezicht dat nu straalt op het podium.

 

Anthe Tervoort, zij heeft ons samen met Stefanie geholpen bij het opzetten van Taptoi tot zij moest afstuderen om de topbaan aan te kunnen nemen die zij nu heeft. Een gedegen, serieus en hyper tapdanser

 

 

Stefanie Meijer, onze pio, producent in opleiding, ondertussen niet meer in opleiding, de bergen werk die zij met en voor ons heeft verzet, zijn gigantisch en ondertussen ook nog goed repeteren en tappen. Buiging Stefanie, namens ons
 

De organisatie Tapduo Tafel 9:

 

Peter Kuit, onze leider, onze choreograaf, onze schrijver, onze tapkunstenaar, onze tapwetenschapper, onze inspirator 

 

 

Marieke van der Ven, ook leider,  computerdeskundige, de klompenchoreograaf en de regelaar, onze Chinese onderhandelaar en groepsoudste, op en top met alles tegelijk bezig.

 

 


Foto: Marjolein van Hout

 

 

De tour is een groot succes geweest. De groep heeft het op alle fronten in China goed gedaan. Het tappen ging goed, de energie was goed, de inzet was goed: het was en is een hele leuke en  inspirerende groep mensen.

 

 

Zoals we op het  weblog al schreven, was de cultuurschok niet zozeer China maar eerder de Chinezen zelf. In China verkopen ze 'whitening' crème in plaats van onze zelfbruinende crème. Hoe witter hoe mooier.  Mariniers, die krabben zoeken op een bij vloed verdwijnende brug om later op te eten. 

 

 

Het verkeer is chaos. In Beijing rijden ze waar ze kunnen rijden, halen ze in als er in onze ogen geen plek is en is bumper kleven een volkomen geaccepteerde rijstijl. In Jihnzou wordt er bovendien altijd getoeterd als een auto een andere auto passeert. Maar ook fietsen, paarden, boten en treinen worden gebruikt als vervoersmiddel. De trein had nauwe gangpaden met smalle banken met een stijle rugleuning. Ongeschikt voor ons lange westerlingen. De perrons daarentegen zijn gigantisch.

 

 

De communicatie was lastig. Het was soms strijden om door te mogen gaan op het podium; om te mogen klompendansen was een hele klus. Onderhandelen voert overal de boventoon. Sommige leden van Taptoi waren daar beter in dan andere.

 

Onze gids, Mary met het groene vlaggetje, of Sad Mary zoals ze op ons overkwam, had het maar moeilijk met ons Nederlanders, net zoals wij het moeilijk met haar hadden. Ze sprak redelijk Engels, maar het echt begrijpen kon ze niet. We moeten zeggen dat we niet weten of dat aan haar Engels of aan haar persoon lag. Het eindeloos toestemming vragen van je manager, van diens manager en diens manager vergt nogal wat tijd en energie. Met veel handen- en voetenwerk, met tekeningen maken en met veel frustraties, hebben we uiteindelijk hulp gevonden bij de Ierse gids die heel wat beter op de hoogte was.

 

 

 

 

Bij een interview voor de Chinese televisie werd ons door onze tolk, Tjurtjoe, min of meer gezegd wat te antwoorden. En met al die soldaten in het publiek, volgens de Chinezen voor onze veiligheid, voel je je toch minder vrij te doen en laten wat je zelf wilt.

 

 

 

De Chinese drakendansers zijn we helaas niet tegengekomen. Gelukkig wel andere in onze ogen typisch Chinese dingen. Hoewel de Chinezen ons deze dingen niet altijd wilden laten zien. Mary reageerde op ons enthousiasme over Jihnzou dat een verademing was na het drukke, gestresste en gemoderniseerde Beijing, met de opmerking dat ze hoopte dat het daar dan snel toeristisch zou worden.

 

Chinese draak in de verboden stad

 

Detail muurschildering verboden stad

 

Chinese bijdrage voorstelling Jihnzou - Mao theater

 

Heel chique, heel lekker Chinees eten

 

Weg met het authentieke China, lang leve de vooruitgang:

 

 

De aankondigingen tijdens de optredens deden telkens denken aan het Eurovisie Songfestival:

 

 

De optredens waren elke keer weer een hoogtepunt. Door het drukke programma sloeg de vermoeidheid aan het einde wel een beetje toe, maar we hebben ons goed geweerd. De enorme hoeveelheid podia al dan niet met scheuren, spijkers of zelfs zo instabiel dat we de stutpalen er onder vandaan hebben getapt, heeft onze podiumervaring enorm verrijkt. En we waren een succes, gezien de enthousiaste reacties. We kunnen wel zeggen dat we veruit de beste tappers waren die mee hebben gedaan aan het festival.

 

 

 

 

De kopieerdrang van de Chinezen is gigantisch. Riverdance slaat de klok. Maar ook 42nd street (overigens ook door de Amerikanen uitgevoerd) was volop aanwezig. Deze kopieerdrang wordt met de paplepel ingegoten.

 

 

 

We hoorden na de workshop en het optreden  op de Yan Ling dansschool van de culturele attachée van de Nederlandse ambassade dat het op Chinese scholen de bedoeling is om dat wat je leraar je leert te perfectioneren, niet het een eigen invulling te geven.

 

v.l.n.r.: De tapleraar van de Yan Ling School; Peter Kuit; Cultureel attaché Nederlandse ambassade Marit Maij; 
Marieke van der Ven; de directeur Yan Ling en Qing Qing assistent Nederlandse ambassade

 

Gelukkig waren er op de Yan Ling Dansschool wel een paar tapstudenten die graag wilden improviseren.

 

 

 

Een volledig eigen tapstuk hebben we buiten onze Taptoi-choreografie van Peter niet gezien. Ook onze klompendans was uniek: een invulling aan het lopen van de parade is door geen één groep gegeven, behalve natuurlijk door Taptoi.

 

www.tafel9.nl   /   e-mail: info@tafel9.nl   /   tel: 0031 (0) 6 21963 837