|
Webcam |

|
Sinds enige tijd wordt
door veel amateur-astronomen over de hele wereld volop geëxperimenteerd
met eenvoudige webcams.
Webcams voldoen redelijk
om eens leuke opnamen van Zon (met filter), Maan, planeten en
heldere sterren te maken. Welk type en merk daarvoor het meest
geschikt is zal nog blijken. Daarmee zijn webcams tot op zekere
hoogte een heel aardig alternatief voor iedereen die wel eens
verlangend uitkijkt naar de meestal (te) peperdure CCD-camera's.
Deze kleine, lichte camera's worden
in grote getale gebruikt in de computerwereld. Minder bekend is
dat ze vaak fraaie opnamen kunnen opleveren bij gebruik in het
primaire brandpunt van een telescoop.
Ze zijn meestal veel goedkoper dan een goed oculair. Het gros
van deze kleine webcams kost tussen de 35,-- en 150,-- euro. (Foto:
Philips Vesta Pro)
Zoals gezegd voldoen ze
in principe alleen bij het fotograferen van heldere objecten.
Lange belichtingstijden zijn (nog) niet standaard ingebouwd. Ook
zijn deze webcams (nog) niet gekoeld. De gebruikte (CCD-)chips
hebben een lagere resolutie dan de echte CCD-camera's.
Toch zijn ook hierin steeds
weer nieuwe ontwikkelingen. Meerdere techneuten onder de amateur-astronomen
ontwikkelen zelf programma's om lange belichtingstijden mogelijk
te maken. De nieuwste vorderingen op dit gebied, via het zelf
ombouwen van de elektronica, geven ongekende mogelijkheden. We
zien steeds vaker foto's van planeten en nevels, etc. van hoge
kwaliteit, zelfs als ze worden vergeleken met CCD-camera's. Verder
zoekt men naar allerlei manieren om webcams te koelen. Er zijn
behoorlijk veel websites opgedoken waarop dit wordt behandeld.
Zie bijvoorbeeld: http://www.qcuiag-web.co.uk/
en meld je aan bij http://groups.yahoo.com/group/QCUIAG/
Ook is het met behulp
van nieuwe software zoals Astrostack, AstroVideo, etc. mogelijk,
om vele kort belichte opnamen te combineren. Het eindresultaat
is een "lang belichte" foto. Zo worden ook meerdere
deep sky objecten toegankelijk gemaakt voor amateurs met een beperkt
budget. Zoals op de QCUIAG-site te zien is, wordt driftig geëxperimenteerd,
niet alleen met webcams maar ook met videocamera's, beveiligingscamera's
en dergelijke. In 2002 zal naar alle waarschijnlijkheid een webcam
op de markt komen, die beter geschikt is voor astrofotografie.
Dankzij het pionierswerk van amateurs, zal die beschikken over
een betere chip, koeling en langere belichtingstijden.
Er worden al goede tot uiterst
fraaie resultaten geboekt! Amateurs produceren op deze manier
nu al foto's met zo'n geweldig hoge resolutie dat je zelfs als
CCD-bezitter alleen maar bewonderend kunt opkijken. Ontwikkelingen
genoeg: proberen dus!
(Foto:
Philips ToUCam Pro 740k webcam)
Hieronder heb ik enkele
opnamen opgenomen die werden gemaakt met verschillende webcams
om wat ervaring op te doen. Het was oorspronkelijk niet eens de
bedoeling om het maximale uit een camera te halen. Het was meer
uit nieuwsgierigheid. Inmiddels zijn de pogingen wat serieuzer
geworden. In de toekomst zal dit zeker een vervolg gaan krijgen.
Rest nog de taak om een webcam om te (laten) bouwen om lange belichtingstijden
te verkrijgen. Daarmee komt het echte deep sky binnen handbereik.
De Vesta Pro met CCD-chip en de ToUcam zijn de favoriet en het
meest geschikt.
Inmiddels is de webcam
niet meer te missen. Het is een geweldig middel om de fraaiste
foto's te maken, met name van de planeten, de Maan en de zon.
Iedereen die een kleine
telescoop en een webcam bezit zou eens een poging moeten wagen.
Er is echter eerst een kleine operatie nodig. De lens van de webcam
moet worden verwijderd. Afhankelijk van het type moet de camera
daarvoor soms worden geopend terwijl bij andere typen de lens
eenvoudig er af kan worden gedraaid. Vervolgens kan de webcam
achter de telescoop worden gehangen en op de gebruikelijke wijze
gefocusseerd. Tip: probeer eerst even overdag.
Uiteraard kan de webcam
ook op de normale wijze worden gebruikt. Probeer ook eens een
satelliet vast te leggen zoals een Iridium flare. (Zie voor satellieten:
Heavens-Above Main Page).

Klik op de
foto's voor een grotere afbeelding.
(Animated gifs: downloaden en afspelen van de harde schijf, geeft
de beste resultaten.)

|
De "Dubbele dubbelster"
in het sterrenbeeld Lier, gefotografeerd in het primaire brandpunt
van de C11 met een Vesta Pro webcam. Het beeld is bewerkt in
contrast om een scherper beeld te krijgen van de 4 sterren. Het
eindresultaat is fraai. |
|
|
|
Links: Mars op 20 juli 2003
met een ToUcam Pro webcam. Het is een combinatie van 30 beeldjes
uit een avi-file. De seeing was vrij matig maar toch kan met
deze techniek een goed beeld worden verkregen met vele details
en een fraaie poolkap. Rechts: Mars op 28 juli 2003.
Zie voor meer opnamen en uitleg: Mars. |
|
Mercurius
overdag (!) bij een blauwe hemel op 28 juni 2004.
Voor bijzonderheden, zie de rubriek: Mercurius. |
|
Mercuriusovergang
7 mei 2003, 09.13 uur.
De weergoden zaten echt mee: een blauwe hemel en slechts lichte
turbulentie.
Deze opname werd gemaakt met behulp van de Celestron C11 met
f/3.3 focal reducer, een Thousand Oakes Solar Filter Type II
en een Vesta Pro webcam. |
|
Mercuriusovergang
7 mei 2003, van 11.45 - 12.32 uur; animated gif (336 kb).
De film bestaat uit 9 foto's, gemaakt met 5 minuten tussentijd.
De opnamen werden gemaakt met behulp van de Celestron C11 met
f/3.3 focal reducer, een Thousand Oakes Solar Filter Type II
en een Vesta Pro webcam.
Zie: Mercurius voor meer opnamen en films van
deze bijzondere eclips. |
|
Deze opname van Venus met
de Vesta Pro webcam, dateert van 7 september 2002. De foto werd
overdag gemaakt bij een blauwe hemel, om 14.10 uur. Als Venus
zich dicht bij de Aarde bevindt, is de snelle verandering van
de schijngestalten en de forse grootte van Venus is prachtig
vast te leggen met de webcam.
Zie
voor meer opnamen ook: Venus. |
|
De beste opnamen tot dusver
van Jupiter met zijn Grote Rode Vlek, gemaakt op 28 maart 2004.
Celestron C11, Barlowlens 2x, Philips ToUcam 740k webcam. Eindelijk
een dag met redelijke seeing en dat levert meteen mooie details
op. Zie
voor meer opnamen ook:
Jupiter. |
|
Ofschoon de CCD-camera gedetailleerdere
beelden geeft, mogen deze opnamen van Jupiter er ook zijn. Ze
zijn gemaakt met een Logitech Quickcam VC. Eenmaal met en eenmaal
zonder Barlowlens. Ook de maantjes zijn prima vast te leggen. |
|

|
Deze fraaie webcam opname
van Jupiter met zijn Grote Rode Vlek, dateert van 26 maart 2002.
De foto is het resultaat van toenemende ervaring met de webcam
en de toepassing van nieuwe technieken en software voor beeldbewerking.
Zie
ook: Jupiter voor meer webcamopnamen. |

|
|
Jupiter met zijn 4 grootste
manen en de schaduw van Callisto op zijn wolkendek. De opnamen
dateren van 16-02-2002 en werden gemaakt met een Vesta Pro webcam. |
 |
Saturnus op 254 maart 2006
met de C11, een ToUCamPro webcam en een Barlowlens 2x. Zowel
de Scheiding van Cassini als de schaduw van de planeet op de
ringen zijn zeer fraai in de telescoop. |
|
Deze opnamen met de Vesta
Pro webcam, dateren van 14 september 2001. Links originele opnamen,
rechts na lichte nabewerking met de computer middels verscherpen. |
|
Een prachtige opname van
Saturnus met een Vesta Pro webcam, een 3x Barlowlens en de C11.
Het is een compositiefoto van een aantal afzonderlijke beelden
uit een filmpje (avi-file), die met behulp van Astrostack werden
gecombineerd en na bewerkt met Paint Shop Pro. De seeing was
niet eens optimaal. De opname werd gemaakt op 6 december 2001. |
|

|
Fraaie en gedetailleerde
protuberansen op 16 oktober 2005. Foto met een ToUcam Pro webcam. |
|
Deze grote zonnevlek werd
gefotografeerd op 1 mei 2005. De diameter was ongeveer 5x die
van de Aarde. De vlek was, kijkend door een filter, makkelijk
zichtbaar met het blote oog. De opname rechts werd gemaakt door
de telescoop met een Thousand Oakes Type II+ zonnefilter en de
opname links met een 300mm telelens met Baader solar screen.
Beide met een ToUCam 740k webcam. De seeing was matig. |
|
|
In de laatste week van oktober
2003, vonden een aantal buitengewoon sterke erupties plaats.
Magnetische stormen troffen de Aarde al na 19 uur. Hier zien
we de gebieden die deze verschijnselen veroorzaakten. Meer informatie
en foto's vind je in de special
over zonnestormen. |
|

|
Fraaie en gedetailleerde
protuberansen op 20 september 2003. Foto met een ToUcam Pro webcam. |
|
|
Een prachtige protuberans,
gefotografeerd op 2 juni 2003. De foto toont slechts het onderste
gedeelte van de uitbarsting. Die was drie keer hoger en vanwege
zijn enorme afmetingen niet in zijn geheel in beeld te krijgen,
ook niet na het draaien van de camera. |
|
|
Deze beide zeer fraaie en
grote uitbarstingen waren te zien op 1 juni 2003. Visueel een
haarscherp, indrukwekkend schouwspel. De uitbarstingen rechts,
kwamen uit de buurt van de zonnevlekken die op de onderstaande
opnamen te zien zijn.
Voor
meer opnamen (animated gifs) en details: zie Protuberansen. |
|
|
De linker opname dateert
van 8 juni 2003. De animated gif rechts, bestaat uit opnamen
van 6, 7, 8 en 9juni 2003 en tonen de veranderingen in deze grote
zonnevlekkengroep.
Voor
meer opnamen van deze dagen en details: zie Zonnevlekken. |
|
|
|
Deze opnamen tonen de ontwikkeling
van een groep van zonnevlekken en de rotatie van de Zon op 29,
30 en 31 mei 2003. De opnamen werden gemaakt met een Vesta Pro
webcam.
Zie
ook de rubriek Zonnevlekken voor meer opnamen. |
|
De rotatie van de Zon (ongeveer
1 x per maand) kan zichtbaar worden gemaakt door de beweging
van zonnevlekken te volgen. Deze animated gif bestaat uit drie
opnamen uit de periode 25 t/m 28 augustus 2002. De foto's zijn
gemaakt met een 500mm Maksutov telelens, een solar screen zonnefilter
en een Vesta Pro webcam. |
|

|

|

|
In 2002, net na het zonnemaximum,
zijn toch heel regelmatig zéér grote groepen zonnevlekken
verschenen. Er waren ook uitzonderlijke grote vlekken zichtbaar. |
|
|
|
|
Deze opnamen tonen onze
actieve zon op 16, 17 en 18 augustus 2002. Fraaie vlekken en
protuberansen, ondanks de vrij matige seeing. |
|
Deze opnamen dateren van
28 juli 2002. We zien een zeer groot aantal, fraai gedetailleerde
zonnevlekken. Ter vergelijking is de grootte van de Aarde op
schaal weergegeven. Het eigenlijke zonnemaximum ligt net achter
ons. Dat wil niet zeggen dat de activiteit ineens afgelopen is.
Dit soort groepen zullen nog langere tijd te zien zijn. |
|
Deze enorme zonnevlekkengroep,
gefotografeerd op 2 juli 2002, was een van de grootste gedurende
dit maximum van de zonneactiviteit. Een groep van deze omvang
is onder goede omstandigheden en met de juiste hulpmiddelen zelfs
met het blote oog zichtbaar. Foto in het primaire brandpunt van
de C11 met zonnefilter Thousand Oakes Solar II Plus. |
|
In augustus en september
2001 vertoonde de Zon een verbazingwekkend aantal vlekken met
veel details in umbra en penumbra. Deze opname dateert van 3
september.
C11, Vesta Pro webcam en Thousand Oakes Solar II Plus zonnefilter. |
|
Protuberans met behulp van
Vesta Pro webcam, C11 en Daystar T-scanner H-alpha zonnefilter
systeem. Foto van 27 juli 2001. |
|
|
Protuberans met behulp
van Vesta Pro webcam, C11 en Daystar T-scanner H-alpha zonnefilter
systeem. Deze opname werd gemaakt op 22 oktober 2000.
Rechts: animated gif
bestaat uit 2 webcam-foto's, gemaakt met 10 minuten tussentijd. |
|
Protuberans op 12 juni 2001,
met behulp van Vesta Pro webcam, C11 en Daystar T-scanner H-alpha
zonnefilter systeem. |
|
Protuberans op 26 juni 2001,
met behulp van Vesta Pro webcam, C11 en Daystar T-scanner H-alpha
zonnefilter systeem. De animated gif bestaan uit 6 opnamen,
genomen over 10 minuten. Grote massa's materie vallen met enorme
snelheid van tienduizenden kilometers hoogte terug naar de Zon
in zéér korte tijd! Het doet denken aan een waterval. |
|
Een enkel beeld van de bovenstaande
protuberans op 26 juni 2001, met behulp van Vesta Pro webcam,
C11 en Daystar T-scanner H-alpha zonnefilter systeem. Het is
mooi om het aanzicht van zo'n uitbarstingen te vergelijken (zie
ook de volgende opname). Hier kijken we vrijwel tegen de "zijkant"
aan. |
|
Deze opname dateert van
3 juli 2001. Dit maal zien we een fraaie lusprotuberans "van
voren". Vaak veranderen ze zeer snel van vorm; een spectaculair
gezicht. |
|
Deze fraaie opname van een
filament dateert van 16 februari 2002. De lengte lag rond de
150.000 km. Het uiteinde lijkt wel wat weg van de gevorkte tong
van een slang. |
|
|
Deze fraaie protuberans
werd gefotografeerd op 6 april 2002, met behulp van de C11 en
een Vesta Pro webcam. De animated gif rechts, bestaat uit 3 opnamen,
genomen met een tijdverschil van zo'n 18 minuten. |
|
Deze fraaie, grote protuberans
was te zien op 31 augustus 2002. De combinatie van H-alfa-filter
en de Vesta Pro webcam voldoet prima voor het vastleggen van
de spectaculairste gebeurtenissen op de Zon. De seeing was helaas
niet zo best. |
|
De geweldige krater Copernicus
is een echte blikvanger in de telescoop. De foto werd gemaakt
met de C11 en een Philips ToUCam Pro 740k webcam.
Zie
de rubriek Maan voor meer opnamen van en informatie over
dit gebied. |
|
Op 8/9 november 2003 vond
een totale maansverduistering plaats, onder goede en heldere
omstandigheden. De opnamen hiernaast werden gemaakt met een ToUcam
Pro 740k webcam en een 300mm telelens en samengevoegd tot een
animated gif. De totaliteit duurde van 02.08 uur tot 02.30 uur.
Zie ook: de rubriek Maansverduistering. |
|
|
Opnamen van juli 2003, met
een Vesta pro webcam. Zie voor een beschrijving hiervan en meer
foto's ook de rubriek Maan. |
|
Dit is een compositie van
7 verschillende opnamen met een Vesta Pro webcam. Er zijn tal
van details zichtbaar waaronder diverse rillen en vele fraaie
kraters. |
|
|
|
C11 met een Logitech Quickcam
Express in primaire brandpunt. Dit
waren de eerste testopnamen van de Maan met een webcam. |
|
De laag staande Zon zorgt
voor mooie, lange schaduwen van de bergtoppen van het Kaukasus-gebergte
(lengte 520 km, hoogte tot 6 km). De half in het donker verscholen
krater rechts in het midden is Cassini. In het midden zien we
gedeelten van Aristillus en Autolycus. Opname met Vesta Pro webcam. |
|
De mooiste rille op de Maan
voor amateurs, Rima Hyginus, heeft een lengte van 220 kilometer.
De donkere krater midden onder, heet Triesnecker (26 km/2.760m).
Zelfs met de webcam, zijn de rillen rechts ernaast te zien. Opname
met Vesta Pro webcam. |
|
De krater Gassendi. De kraterwanden
en de centrale bergen vangen de eerste zonnestralen terwijl de
bodem nog in de schaduw ligt. Diameter: 110 kilometer; diepte:
1.860 meter. Een kleinere krater, Gassendi A, onderbreekt de
wand. Diameter: 33 kilometer; diepte: 3.600 meter. Opname met
Vesta Pro webcam. |
|
|
De krater Maurolycus en
omgeving. Links in primaire brandpunt, rechts in close-up met
behulp van een Barlowlens 2x. Opnamen met Vesta Pro webcam. |
|
|
Sinus Iridum. De kwaliteit
van de opnamen hangt niet alleen af van de gebruikte instrumenten.
Een goede seeing natuurlijk uiterst belangrijk. Bij het maken
van deze opnamen was de seeing matig. Ter vergelijking: resolutie
links 352 x 288 pixels; rechts: 640 x 480 pixels. Opnamen met
Vesta Pro webcam. |
|
|
De fraaie kraters Clavius
(225 km) en Moretus (114 km) met zijn centrale berg. Links origineel
formaat, rechts op halve grootte en na beeldbewerking (verscherpen).
Uit al de hier getoonde opnamen blijkt dat een webcam in de astrofotografie
zeker een toekomst heeft. Opnamen met Vesta Pro webcam. |
|
|
Deze zeer gedetailleerde
opnamen, tonen Clavius (midden) en Maginus (boven). Deze walvlakte
heeft een diameter van 163 kilometer. De opname links toont dit
gebied bij zonsondergang. Ook de iets kleinere krater Gruemberger
(onder) ligt in de schaduw. Zijn diameter bedraagt 94 kilometer.
Rechts zien we hetzelfde gebied, echter bij zonsopkomst. |
|
De vlakte Mare Imbrium en
de bergketen Montes Apenninus. De zeer fraaie krater Eratosthenes
heeft mooie terrasvormige wanden en centrale bergen (58km/3570m).
Bij Volle Maan valt deze krater nauwelijks meer op vanwege de
ontbrekende schaduwen. Tussen Eratosthenes en Copernicus (links
onder) ligt een opvallende sliert kleinere kraters. |
|
De machtige kraters Copernicus
en Eratosthenes domineren het maanlandschap. Dit is een compositiefoto
van twee Vesta Pro opnamen. |
|
|
Rupes Recta, de Rechte Muur.
Vroeger dacht men dat dit een verticale rotswand was. Het is
echter een zachte glooiende helling van ca. 7 procent. Lengte
110 kilometer, breedte 2,5 kilometer, hoogte 240 tot 300 meter.
Links daarnaast zien we de kleine kraters Birt (17km/3470m) met
Birt A (6,8km/1040m) en de 50 km lange rille Rima Birt. |
|
Beneden in het midden zien
we de krater Harpalus (39 km) en omgeving. De grote krater rechts
is J. Herschel (156 km). |
|
Valles Schröteri is
een 160 kilometer lang dal. De breedte varieert van 500 meter
tot 10 kilometer. De grootste diepte is 1 kilometer. De twee
grote kraters zijn Herodotes (35 km) en Aristarchus (40 km /
3.000 m). |

Terug naar Homepage.