Dagboek van veteranen

Waarom dit dagboek?

Na een blessure in haar rug van onze veteraan Wellin Kiss von Bernetta (genaamd Kiss) ben ik gaan beseffen,
dat het mogen leven met een Berner Sennenhond veteraan niet als vanzelfsprekend is.

We hebben Kiss op iets kleins verloren, dat voor een bijna 10,5 jaar hond
zoals onze Kiss blijkbaar groot kon zijn.
Onze Kiss is nooit ziek geweest en je gaat ervan uit dat ze eeuwig bij je
blijft in dezelfde conditie als de afgelopen jaren.
Je wordt er pas mee geconfronteerd dat die stelling niet realistisch is, zodra ze ziek wordt.

Het was een schok, dat we Kiss zijn kwijtgeraakt, want zij is niet onze oudste hond....
als mens ga je ervan uit dat de oudste je als eerste verlaat.
Onze Beer (Xyla van 't Stokerybos) is inmiddels 11,5 jaar oud en regeert nog steeds
met strakke hand (poot!) de roedel van de teven.

Op het moment dat dit dagboek werd geopend hadden we vier veteranen:

Berner Sennenhonden:
Xyla van 't Stokerybos (11,5 jaar oud) genaamd Beer (teef)
Wellin Kiss von Bernetta (10,5 jaar oud) genaamd Kiss (teef)
Darhus van 't Rijkenspark (9,4 jaar oud) genaamd Darhus (reu)
Gamay Genny van 't Rijkenspark (8,4 jaar oud) genaamd Genny (teef)

Inmiddels hebben we Kiss (Wellin Kiss von Bernetta) moeten laten gaan en hebben nog drie veteranen.

Wat een luxe om zoveel veteranen in ons leven te hebben!

Een veteraan is een hond die in je hart begraven is, die precies weet hoe je je voelt en
vrolijk is of je troost wanneer je het nodig hebt.....
maar je weet als mens ook hoe een veteraan zich voelt en hoe je hem/haar kunt helpen of troosten moet..

Het is ook fantastisch te zien hoe de oudjes de jonkies opvoeden....
nog leuker is te zien dat er 4 tot 5 generaties bij ons leven en
de karaktertrekken van de oudjes terug te zien in de jongere generaties.

Ik probeer regelmatig deze topic te updaten, maar of dat iedere dag lukt, weet ik niet.
Ik hoop dat u plezier beleefd aan het lezen over onze veteranen.

Karla

Hoofdrolspelers

Reu

Darhus van 't Rijkenspark
Geboren op 19 mei 2000 (9,4 jaar oud)
Stamboom klik hier

Teven

Xyla van 't Stokerybos
Geboren 12 april 1998 (11,5 jaar oud)
Stamboom klik hier

Wellin Kiss von Bernetta
Geboren: 6 april 1999 (op foto 10,5 jaar oud)
overleden: 24 september 2009
oorzaak: rugblessure
Stamboom klik hier

Gamay Genny van 't Rijkenspark
geboren 3 mei 2001 (8,5 jaar oud)
Stamboom klik hier

Vrijdag 11 september 2009

Beer (11,5 jaar)
Wat is ze toch een schooier!...ze probeert weer het voer van één van de jongere honden te stelen....
natuurlijk is het voer van Kiss natuurlijk het allerlekkerste.
Helaas voor Beer, maar Kiss gromt haar weg ondanks dat ze slecht mobiel is.

onze Beer is 10 kilo te zwaar en vindt nog steeds dat ze wordt uitgehongerd!....
Beer is op 9,5 jarige leeftijd gesteriliseerd in verband met
een dreigende baarmoederontsteking. Dit zorgde voor een andere hormoonhuishouding
die het overgewicht van destijds nu niet echt bevorderde.

Beer vecht haar hele leven lang tegen overgewicht....
ze houdt zo van eten en we hebben haar helaas altijd op dieet moeten houden....
ook de nodige lichaamsbeweging hielp haar niet (een aantal kilometers in draf naast de fiets)
om de dreigende kilos te reduceren.

Kiss (10,5 jaar)
Gisteravond hebben we het tweede bezoek gebracht aan de accupuncturist.
Het is vanaf Dalfsen ongeveer twee uur rijden naar Capelle aan de IJssel.
Wij hebben het adres van een vriendin gekregen, die baat heeft gehad met de behandeling van haar honden.
Natuurlijk konden wij een adres dichter bij Dalfsen vinden,
maar daarvan hebben we geen referenties.

Kiss heeft twee weken geleden haar rug verdraaid, nadat ze met 6 honden probeerde gelijktijdig
door de huisdeuropening te komen.
Zij kon in haar achterhand niet goed meer opstaan, waarna een bezoek aan de dierenarts ervoor zorgde,
dat ze voorzien werd van pijnstillers....
omdat we geen verbetering zagen, hebben we contact gezocht met alternatieve geneeswijzen.

Omdat Kiss 10,5 jaar oud is en daardoor kwetsbaarder dan een jongere hond
waardoor ze langzamer herstelt, moeten we een adequate oplossing vinden en snel handelen....
we hebben dus geen tijd om een accupuncturist bezoeken waarbij Kiss achteraf geen baat bij heeft.

Als de achterbenen minder worden gebruikt, dan degenereert de bespiering vrij snel,
net zoals bij mensen.
Dus we moeten waken dat het geheel niet te veel tijd gaat kosten om degeneratie tegen te gaan.

Kiss is gezond (nooit ziek geweest) en wil heel graag zelf opstaan.
Ze is geen oude hond, niet in lichaam maar ook niet in geest....
ze kan ook lopen zonder hulp, alleen het opstaan is wat lastig...
plassen en haar ontlasting doen, is dan ook geen probleem....
ze zakt door haar benen zoals het hoort om dit te bewerkstelligen,
maar heeft dan niet de kracht in haar achterbenen om omhoog te komen....dan helpen wij toch een handje!!
als wij 100 jaar oud zijn, dan lopen we ook niet zo makkelijk meer en hebben hulpmiddelen.

Ook 's nachts moeten we haar natuurlijk helpen...
De diarree zorgt voor veel vochtverlies (bijwerking vd pijnstiller), waardoor Kiss veel water drinkt..
Daardoor plast ze dag en nacht.

Inmiddels behandelt onze lieve vriendin Jeanette Kiss ook dagelijks op afstand met Reiki........
ik ben bijzonder kritisch met alles wat zweeft, waaronder ook Reiki.
Omdat Kiss diarree heeft van de pijnstillers en per dag niet altijd haar voedsel eet,
heb ik gevraagd of Jeanette haar daarmee kan helpen......
het vreemde is dat na de behandeling met Reiki Kiss erg veel heeft geslapen (ook 's nachts),
haar voerbak heeft leeg gegeten en ze bijna geen diarree meer had.

Zou Reiki dan toch helpen????? of is het de mix van accupunctuur en Reiki?

Darhus (9,5 jaar)
Onze lieve actieve Darhus...leider van de roedel door natuurlijk overwicht (tegenwoordig ook met enige hulp van ons)..
Wat een fantastisch gezicht om te zien hoe hij dat doet....geen grom en vechtpartij komt eraan te pas.
Wat kunnen we er als mens toch van leren! Duidelijkheid voor alles!

En wat een conditie...nog steeds gaat hij mee naast de fiets...
weliswaar niet meer zulke grote afstanden als vroeger.
Tot 7-jarige leeftijd heeft Darhus 20 km naast de fiets gelopen...en dat 3 x per week!

Hij begint wat grijs te worden op zijn snuit,
maar ook zijn 'bruine' vlekken boven zijn ogen worden ook wat grijs.
Darhus is geen oude hond in lichaam, maar ook niet in geest.

Barancourt probeert al vanaf zijn jeugd de roedelleider te worden, wat hem niet lukt.....
we laten duidelijk aan Barancourt merken dat we dat niet accepteren...
we steunen daarmee Darhus in zijn leiderschap.
Er komt natuurlijk een tijd dat Barancourt het recht heeft om het leiderschap over te nemen,
maar dat gebeurt pas zodra Darhus lichamelijk en geestelijk zwakker wordt....dat is nu nog niet aan de orde.
Barancourt is inmiddels 7,5 jaar jong en gezond.....
we voegen hem toe bij onze lijst 'veteranen' zodra hij op 6 februari 2010 8 jaar wordt.

Genny (8,5 jaar)
Onze lieve probleemloze Genny, die van alles en iedereen houdt...
zich nooit opdringt, maar wel graag alle bezoekers een poot geeft en
tussen hun benen in gaat staan om een aai te krijgen.
De visite, die dat niet gewend is, is dan opgewekt verrast
dat een hond dit doet en weten zich geen houding te geven.....
visite, die al berners heeft of heeft gehad, herkennen dit gedrag.

Haar grootste hobby is op de bank in de huiskamer te liggen,
wat ze dan ook de hele dag met veel overtuiging doet.
Als we de honden gaan uitlaten, is dat een actie van Genny
waarvoor heel hard en vaak geblaft moet
worden van enthousiasme .....

Maandag 21 september 2009

Beer (11,5 jaar)
Afgelopen donderdag avond hebben we Beer meegenomen naar de accupuncturist,
waar Kiss onder behandeling is.
Afgelopen week gleed Beer met haar achterhand in een spagaat.....
ze loopt de laatste tijd wat stijver met haar achterhand....maar ja wat doen wij als we 100 jaar oud zijn?!?!
het was een reden om met de accupuncturist te gaan praten of er iets aan de stijfheid gedaan kon worden.....
zij gaf aan dat dit veroorzaakt werd door een blokkade in haar rug in de omgeving van Beer's staartaanzet...
Beer is behandeld en een dag later zag je het gedrag van Beer veranderen....

Beer hield altijd van het scharrelen in het bos op ons terrein tussen de bomen
op zoek naar iets eetsbaars (wie weet hadden er vogels gepoept!)...
nu rolt ze weer met volle overtuiging door de vogelpoep en komt met takjes
en aarde op haar snuit, hoofd en rug tevreden uit het bos lopen,
want wat zijn er toch een hoop heerlijke luchtjes te vinden tussen de dode bladeren en twijgjes...
natuurlijk wordt ons terrein zorgvuldig nagekeken op iets eetsbaars!

Ze wil weer over hekjes springen (wat ze altijd heeft gedaan maar tegenwoordig niet meer doet)
en de adrenaline spuit haar ogen uit.

We hebben een leuke foto van haar gemaakt waarin je de ondeugd weer in haar ogen ziet.


Beer (Xyla van 't Stokerybos 11,5 jaar) na één accupunctuur sessie

Blijkbaar heeft haar rug meer zorgen gegeven, dan wij in de eerste instantie dachten.

Kiss (10,5 jaar)
Kiss heeft twee slechte dagen gehad nadat ze was behandeld voor de derde keer met accupunctuur...
dit was al voorspeld door de arts, maar je wuift dat weg omdat Kiss nooit ziek is......
daarna at Kiss weer, zijn we gestopt met de pijnstillers en heeft ze geen diarree meer.

Ze komt op eigen kracht weer omhoog, weliswaar moeizaam, maar ze doet het toch maar!
ze loopt vanuit de huiskamer
naar de tuin om bij ons te komen liggen,
waar we op dat moment genieten van het mooie nazomerweer.
Wat een verschil met een week geleden!
Het gaat goed met haar!

.

Darhus (9,5 jaar )
Darhus leeft zijn leven zoals altijd....
's ochtends na het uitlaten en eten wordt het tijd voor het 'uitbuiken'...
deze periodes worden steeds langer...
af en toe corrigeert hij onze jonge reuen Naxos en Nyon,
omdat ze wat wild tijdens het spelen tegen hem aan lopen.
Hij doet dit met een narrige grom en legt zijn hoofd weer op de grond.
De jonge jongens beseffen dan dat ze de volgende keer moeten opletten
en niet tegen Darhus moeten aanlopen.

Genny (8,5 jaar oud)
Onze Genny is een probleemloze hond en leeft haar leven....
het uitbuiken op de bank en lief zijn tegen iedereen die voorbij komt.
Ze is nog te jong om van alles te mankeren, dus deze keer heb ik niets te schrijven.

Dinsdag 22 september 2009

Kiss (10,5 jaar oud)
Het gaat niet goed met Kiss....
het lijkt wel of haar bespiering over haar gehele lichaam degenereert.
Ze verliest in een rap tempo gewicht.....
de laatste tijd eet zij maar 250 gram Eukenuba per dag waarvan sommige dagen niets,
dus het is niet vreemd dat ze in gewicht afneemt...
Kiss is een grote teef, die een normaal gewicht heeft van ongeveer 53 kilo (en niet dik!)....
we zijn gestart met Carnibest Actief (hoge segment vleesvoeding uit de diepvries),
waarvan ze vandaag zonder problemen een kilo heeft gegeten.
Het lijkt wel of ze de kracht in haar bespiering gaat missen....
ze kon de laatste dagen weer goed lopen, maar het lijkt wel of ze terugvalt naar 3 weken geleden.
ze ziet er niet ziek uit, blaft ons toe als ze aandacht wil hebben en is helder in haar kop en gedragingen..
ze kan alleen bijna niet meer zelfstandig lopen, drinkt weer veel en heeft weer diarree gekregen.
Kiss heeft vandaag Finidiar tegen de diarree gekregen en hoop voor haar dat het snel werkt.

Ik begrijp niet, wat er vandaag gebeurt. Gisteren ging het zo goed.
Het lijkt op de dagen na een behandeling accupunctuur,
maar Kiss heeft de laatste behandeling op donderdagavond gehad, dus zou juist nu veel beter moeten zijn.
Ik hoop, dat het alleen een dip van een dag is.

Woensdag 23 september 2009

Kiss (10,5 jaar oud)
Wat een nacht! ik heb Kiss 's nachts niet horen blaffen...
normaal geeft ze aan dat ze plassen moet, maar vannacht dus niet....
ik ben wakker geworden (heb naast haar geslapen in de huiskamer)....
en vond haar in haar eigen ontlasting en urine....wat een drama voor haar.

Het kost haar zoveel kracht om naar de hondendouche te lopen met onze hulp...
de wasbeurt is bijna een genade slag.
Ze is bekaf als ze uiteindelijk weer schoon in de huiskamer tegen de bank ligt.

De tranen beginnen bij mij op te zwellen en dat is geen goed teken...
instinctief weet ik nu dat ze het niet gaat redden.
Dit is de eerste dag dat ik dit gevoel heb...
al die weken heb ik erin gelooft dat ze deze strijd zou overleven.
Ze had alleen maar haar rug verdraaid!

Twee dagen geleden loopt ze door ons huis, is vrolijk, zwaait met haar staart,
eet wat droge korrels en een paar boterhammen
(geen voedingswaarde, maar vindt ze lekker)
en nu geeft ze waarschijnlijk al niet meer aan dat ze haar behoefte moet doen.

Kijkt ons liefdevol aan maar blijft liggen op plek waar ze ligt.

Vanavond spreek ik de arts om te vragen of
dit ziektebeeld bij het herstelproces hoort,
maar ik ben bang dat ik een antwoord krijg dat ik niet horen wil.

Deze laatste twee dagen gun je geen hond...het is dieronterend.

Inmiddels onze reguliere dierenarts en de accupuncturist gesproken...
geven ons toch een sprankje hoop...
de extreme overgang van bijna weer normaal kunnen lopen en functioneren
naar 'op het randje van de dood' binnen twee dagen, roept voor beide geneesheren toch vragen op.
Kiss heeft een klein beetje verhoging in temperatuur wat zou kunnen duiden op een ontsteking...
haar tandvlees is mooi rose/rood zoals altijd...
ook het herstel in kleur is normaal, als we op een plek in haar mond hebben gedrukt.
Volgens beide artsen heeft ze dus geen bloedverlies en geen problemen met haar milt.
Ze krijgt nu een anti biotica kuur om een ontsteking te verhelpen.

We hopen dat ze de nacht goed doorkomt.

Donderdag 24 september 2009

Kiss (10,5 jaar oud)

We hebben de strijd verloren.

Ik heb even geen woorden.................

Dinsdag 29 september 2009

Kiss (10,5 oud)
Nog enigszins verdoofd over wat er vorige week allemaal is gebeurd, schrijf ik hetgeen met Kiss is gebeurd.

De nacht van woensdag op donderdag was voor Kiss een drama....
ze was heel onrustig, blafte aan één stuk door, maar had eigenlijk de kracht niet meer om te blaffen...
we hebben Kiss van haar kleed gehaald en op de koude vloer gelegd, want misschien had zij het te warm...
daarna een aantal keren met z'n tweetjes haar naar buiten getild (ze kon niet meer lopen),
maar blijkbaar wilde ze niet plassen.....
haar nog verscheidene malen op een andere plaats gelegd in de huiskamer...
haar favoriete plekjes waren de laatste tijd: voor de open haard,
tegen de trap in het achterste deel van de huiskamer, de keuken en tegen de huiskamer wand tegen de kast....
alle plekjes hadden we geprobeerd, maar ze wilde blijkbaar iets anders.
Uiteindelijk is ze na uren spoken in slaap gevallen....

Donderdagochtend was het duidelijk...
Kiss kon niet meer lopen, zowel niet met haar voor - als achterhand.
Ze gaf nog wat water op, waarin wij nog een onaangetast antibiotica pilletje aantroffen,
die wij haar 18 uur eerder hadden gegeven....
het lichaam was blijkbaar op, want dit pilletje had na zoveel tijd aangetast moeten zijn..
Ze zag er ook ziek uit.....

We hebben Kiss dan ook laten gaan.....er was geen kans op herstel vanuit deze situatie.
We mochten haar niet laten lijden.
De artsen gaven aan dat Kiss waarschijnlijk een bacterie heeft opgelopen,
die haar lichaam onder normale omstandigheden had kunnen verwerken,
maar niet in haar huidige conditie.

We zijn heel dankbaar dat Kiss in ons leven is geweest.....
ze was ons maatje...
Samen met onze oudste Berner, Beer, was ze 'partners in crime'.
Samen regelden de dames e.e.a.
De visite kwam de huiskamer niet in zonder een aantal knuffels te hebben gegeven aan Kiss.
Met Kiss hebben we heel wat landen in Europa bezocht..

Kiss heeft heel veel betekend voor onze kennel......
zij was één van de grondleggers van de kennel 'van 't Rijkenspark'.

Kiss heeft hele leuke, prettig gestoorde nakomelingen gegeven, die later ook zijn ingezet voor de fok.
Ze heeft ook hele mooie kinderen gegeven, die wereldwijd zijn verspreid.


vlnr: Kiss, Genny en Denzel
Foto gemaakt op 4 juli 2009

Haar achterkleinkind, de mooie en lieve reu Zanzebern Defender (Denzel),
heeft in het voorjaar bij ons gewoond, voordat hij weer naar zijn thuisland, Australie vertrok
We hebben in juli 2009 nog foto's gemaakt van 3 en 4 generaties,
waar Kiss natuurlijk bij aanwezig was en nog zo gezond was als een vis.

.
4 generaties.....Relatie tot Denzel:
vlnr: overgrootmoeder Kiss (10,3 jr), oma Genny (8,2 jr), Denzel (4,5 jr) en dochter van Denzel: Tollot Beaut (8 maand)
we missen hierbij de vader van Denzel, Nalle Fender van 't Rijkenspark, die in Australie woont.

We zijn heel blij dat wij een aantal nakomelingen van Kiss hebben, zodat Kiss in hun verder leeft.

We willen via deze weg iedereen bedanken voor het overweldigende
en hartverwarmende medeleven, zowel uit binnen- als buitenland
(ik wist niet dat zo'n grote hoeveelheid buitenlanders de Nederlandse taal beheersten!)

Heel veel dank aan Jeanette (Reiki) en Hella Mentjox (Accupunctuur), die
dag en nacht klaar hebben gestaan tijdens het herstel en ziekbed van Kiss.


Vrijdag 9 oktober 2009

Het leven is enigszins opgepakt na het schokkende overlijden van Kiss.
Het verdriet om het verlies blijft...
het zal nog lang duren voordat we zonder brok in de keel kunnen vertellen
hoe de laatste dagen van Kiss zijn vergaan.

Het verlies van Kiss heeft in de roedel geen onrust veroorzaakt....
Kiss was de tweede in rang binnen de roedel van de meiden,
die weer opgevuld gaat worden door een lagere in rang.
Zoals in de natuur gaat iedere hond één trede hoger in rangorde van de roedel..

Beer (11,5 jaar)
Het verlies van Kiss heeft geen invloed gehad op de gedragingen van Beer...
ze leeft haar leven zoals altijd.

Het zijn drukke dagen voor Beer.....we hebben Noekie opgehaald.....
een jonge reu van 7 maanden, die ivm een scheiding herplaatst moet worden.
Het is een lieve en mooie pup, die op dit moment begint te puberen....
Noekie denkt dat alle teven voor hem zijn en dat is niet handig van hem,
want onze meiden vertellen redelijk hardhandig
dat hij zich niet moet opdringen en dat hij binnen de roedel niets betekent.

Beer is gesteriliseerd, maar ruikt blijkbaar nog wel lekker....
Noekie blijft maar achter haar aanlopen...Beer is heel actief,
dus aan het einde van de dag is Noekie ook wel eeeeerrrg moe.
Beer heeft al enige malen duidelijk aangegeven dat hij bij haar vandaan moet blijven,
maar Noekie is blijkbaar niet gewend met zulke seintjes om te gaan.....
nadat Beer Noekie wel heel hardhandig had aangegeven dat ze echt niet van hem gediend was,
droop hij af...helaas voor Beer..een aantal uren later begon het opnieuw.
Dit zal nog enige dagen duren en dan zal Noekie begrijpen welk plek hij in de roedel heeft.

Op donderdag 5 oktober heeft Beer haar laatste accupunctuur sessie gehad......
we hebben een andere hond ervoor teruggekregen...ze spring weer over hekjes en
klimt zonder problemen weer op de bank.

Darhus (9,5 jaar)
Ook bij Darhus zie je geen reactie op het verlies van Kiss...hij is de roedelleider van alle honden
en maakt zich niet druk over zijn onderdanen, die lager zijn in rang.

Afgelopen maandag heeft een dieren fotograaf ons bezocht om fotos
te maken van een groep met Berners ten behoeve
van een opdrachtgever van schoolagenda's en multo mappen voor de Belgische markt.
Omdat het natuurlijk leuk is om een aantal actieve berners op een rij op een foto te zien,
hebben we onze veteranen en jeugd voorgesteld.
Darhus en Genny waren natuurlijk daarbij.
Zij zijn nog niet grijs en hebben nog mooie rijke en warme kleuren.
Beer is al te grijs en paste niet in het plaatje.....
overigens zou ze ook het geduld niet hebben gehad om enige tijd stil te zitten en attent te kijken.
We zijn benieuwd hoe de fotos zijn geworden...

Deze week hebben we een aantal honden ingeschreven voor de KK match
die wordt georganiseerd op 7 november in Zutphen.
Darhus heb ik ingeschreven in de veteranen klasse Reuen....
misschien is het wel zijn laatste tentoonstelling...als hij deze conditie houdt,
dan kunnen we hem nog lang bij ons houden...
het is geen oude hond in zijn doen en laten waardoor je vaak vergeet dat hij al een aardige leeftijd heeft....

Darhus is in zo'n goede conditie, omdat hij zijn hele leven regelmatig naast de fiets heeft gelopen...
hij was ook tot hoge leeftijd actief in de behendigheid sport...
Hij is 55 kg en het is fantastisch om te zien hoe zo'n zware hond elegant en
snel over de kattenloop rent en door de runnels heen vliegt...en heel belangrijk: met zoveel plezier!.

Inmiddels zijn we wat actiever geworden met zijn trainingsschema en
fietst hij samen met Bert wat extra kilometers.


Genny (8,5 jaar)
Genny is theoretisch de tweede in rang in de roedel leiderschap bij de teven......
maar daar heeft Genny niet zoveel trek in....
het passieve leven op de bank en een knuffel bij de visite halen zijn haar grootste hobbies
en zij heeft zeker de ambities niet om een aantal 'jongeren' in de toekomst onder controle te houden.

Inmiddels was het voor Genny weer tijd om in bad te gaan....
Genny is net loops geweest en heeft een grote hoeveelheid haren verloren...
omdat honden na het verlies van de haren stoffig en vettig aanvoelen,
worden onze honden drie keer gewassen gedurende de periode van het verlies en
de start van de groei van de beharing....

In bad gaan en wassen vindt Genny geen probleem,
maar het droogfohnen met de waterblazer vindt ze na zoveel jaren nog steeds niet leuk....
Daarna gaat ze in de droogcabine om haar vacht tot op de huid droog te maken,
zodat ze geen kou vat.

Droogcabines worden vaak gebruikt in trimsalons en
hebben een warmte van 45 graden en een draaiende vin die ervoor zorgt
dat het lekker behagelijk blijft voor de hond...
De honden krijgen geen last van oververhitting omdat de vin voor de wind zorgt.
Je kunt het vergelijken met de Bahamas met een sterke wind.
Deze droogcabines zorgen ervoor dat een hond tot op de huid droog is,
zodat er geen hotspots kunnen ontstaan door natte, broeierige plekken in de vacht..

Genny vindt het heerlijk om in de cabine te liggen en gaat zelfs slapen.
De grootste beloning voor Genny is de extra knuffel en dat overheerlijke snoepje
dat ze krijgt nadat ze droog en uitgekamd is.

Nadat ze van de trimtafel is afgesprongen en de tuin in loopt,
schudt zij zich van kop tot staart helemaal uit om te laten zien
dat ze dit weer heeft volstaan!

14 november 2009

Diepe schaamte om te zien dat het al weer zo lang geleden is, dat ik in het dagboek heb geschreven.

.Beer (11,5 jaar)
Beer is nog steeds in blakende gezondheid, maar het lijkt wel of ze iets dikker aan het worden is...
nu is Beer nooit een zielepoot geweest om naar te kijken (10 kilo te zwaar!) en
extra gewicht doet een dame op leeftijd geen goed...
overigens denkt Beer daar toch anders over.

Een aantal weken geleden is Kea gezellig op bezoek geweest met haar twee berners.
Als Kea komt is het altijd feest.
De honden weten het al: snoepjes en heel veel knuffels!

Kea heeft een dochter van Beer, Fraya, die inmiddels 8,5 jaar is.
Fraya komt uit een nest van 10 pups, waarvan er nog 7 in leven zijn.
De vader is de leuke Deense reu Tertzo's Fairytale Prince.
Kea's andere berner is een dochter van Fraya en onze reu Barancourt, genaamd Aislynn.
Kea heeft een aantal generatie foto's gemaakt.


van links naar rechts: Aislynn 5,5 jaar, Fraya 8,5 jaar & Beer 11,5 jaar

Inmiddels heeft Noekie een nieuwe lieve baas gevonden en
heeft Beer weer rust na een periode te leven met zo'n onstuimige jonge puberende reu.

Darhus (9,5 jaar)
Omdat de KK match (clubmatch) op 7 november werd georganiseerd en
Darhus was ingeschreven in de Veteranen klasse reuen, werd het voor Darhus weer tijd om in bad te gaan.
Hij kent het ritueel zo langzamerhand wel na zoveel was- en fohnbeurten en
hij gaat nog steeds met plezier in bad.

Darhus wordt droog geblazen na een wasbeurt

Inmiddels is de KK match (Clubmatch) voor de Berners achter de rug.....
er waren bijna 200 Berner Sennenhonden ingeschreven.
Hulde aan de organisatie..was weer goed georganiseerd.
Er waren helaas maar 2 veteranen reuen ingeschreven, waarvan Darhus er één was.
maar hij heeft het goed gedaan...Darhus werd nummer 1.

Wat waren we trots toen hij in de erering mocht meelopen bij de keuze van de mooiste reu van de dag....
natuurlijk zou hij dat niet winnen, maar twee klasse winnaars (jeugd - en tussen klasse) mochten niet meedraven,
omdat ze in de ogen van de keurmeester, die de Beste Reu mocht uitkiezen,
blijkbaar niet in het rasbeeld pasten.
Blijkbaar deed Darhus dat wel.

Ondanks zijn hoge leeftijd hield hij de 'jeugd' goed bij met lopen (draven)....
wat is het toch mooi om Darhus te zien lopen!.....ik lijk wel een trotse moeder die over haar kind praat!

Inmiddels zijn er een aantal dames loops geweest en als ervaren dekreu zou je verwachten,
dat Darhus de tijd 'ruikt' dat ze hoog loops zijn en dus hun vruchtbare moment hebben.
Vroeger had Darhus die gave, maar nu niet meer.....
op 'moment supreme' maken de jonge reuen Naxos en Nyon een salto mortale ondanks
dat ze nog nooit gedekt hebben, maar Darhus slaapt gewoon door.

Vier dagen later na het hoogtepunt wordt Darhus nog eens wakker en
denkt dat er gedekt moet worden omdat het hoogtepunt 'daar' is...een beetje laat!
De meisjes staan niet te wachten op een opdringerige reu, die iets van hun wil.

Aan dit gedrag merk je dan ook dat het besef van dekken begint af te nemen.
Overigens heeft Darhus geen spermacelletje meer in zijn lichaam, maar dat weet hij niet.

Genny (8,5 jaar)
We hebben de fotos van de fotograaf ontvangen, waar o.a. onze Genny en Darhus op te zien zijn.


van links naar rechts zittend: Nyon 22 mnd, Naxos 22 mnd, Roos 5,5 jaar, Genny 8,5 jaar
liggend: Darhus 9,5 jaar