Hieronder vind je van een aantal
onderwerpen of items van de paklijst wat extra informatie en onze
ervaringen.
Fiets
Wij hebben allebei een Koga
Miyata World Traveller (modeljaar 2002). Tot nu toe (na 8000 km)
hebben we geen grote mankementen gehad. Wel kleine ergernissen:
Zo had Franks fiets een regelmatig terugkerende tik in het stuur. Pas na diverse
keren invetten en aandraaien van bouten is het verdwenen. Verder bleek een
van de Schwalbe Marathon-banden een lichte slinger te hebben waardoor de
fiets rond de 40 km/u begon te slingeren. Hard oppompen
hielp, maar uiteindelijk moet een een nieuwe band het probleem verhelpen.
Jolanda's fiets kreeg al snel last van slecht schakelen en een tikkende
ketting. Opnieuw afstellen van de achterderailleur en tijdelijk wisselen
van ketting bleek de oplossing.
Een ontwerpfoutje van Koga is de standaard aan de lowrider. Ze zaten onze
Ortliebtassen in de weg: die konden niet goed tegen de lowrider hangen. We
hebben dit opgelost door de standaard met langere bouten en opvulbusjes
richting het wiel te verplaatsen. Dat werkte goed voor die paar keer dat
we de voorstandaard hebben gebruikt.
Wat we ook hebben veranderd zijn de handvatten. De originele hebben een
verdikking aan de buitenkant wat vervelend vasthoudt. Maar dat is een
kwestie van smaak.
Verder niets dan lof voor de Koga's. De fietsen rijden licht, zitten
lekker, voelen stevig aan en hebben zich goed gehouden ondanks dat ze het
zwaar te verduren hebben gehad.
Ortlieb-tassen
Speciaal voor deze vakantie hebben we de Classic-tassen van Ortlieb
gekocht. Het was puzzelen om ze passend op de Koga's te krijgen: dat ligt
vooral aan de constructie van de lowriders en de bagagedrager van de Koga.
Verder was het puzzelen met inpakken omdat onze oude tassen extra vakken
aan de buitenkant hadden. Desondanks bleek de ruimte voldoende. Het dwingt
je bovendien om nog kritischer te pakken. De tassen zijn waterdicht
gebleven. Wel zijn er 2 tassen waarbij een klein gaatje in de buitenlaag
is ontstaan (van binnen nog dicht). Inmiddels is dit onder coulance via
Zwerfkei in Woerden gerepareerd. De kaarthouder van de stuurtas is trouwens erg praktisch:
tweezijdig te gebruiken en groot van formaat zodat de kaarten er zonder al
te ingewikkeld vouwwerk in passen. Door een beetje talkpoeder erin te doen
schuiven de kaarten er makkelijker in.
Gereedschap
Omdat we in westerse landen fietsten, hoefden we niet veel of bijzonder gereedschap mee te nemen.
Eén stuk gereedschap lichten we er uit: de Tubus-(NBT)-hypercracker. Dat is een
slim en compact stuk gereedschap waarmee groter gereedschap om de cassette
eraf te kunnen schroeven thuis kan blijven. We hebben geen spaakbreuk gehad, maar bij spaakbreuk aan de tandwielzijde kun je niet zonder
(of er moeten fietsenmakers in de buurt zijn). Onze uitvoering van de NBT
wordt inmiddels niet meer geleverd, maar er is een opvolger (zie
'Hebbedingen' op de site van M-gineering).
Handig bij het onderhoud aan de fiets zijn de
rubberen wegwerphandschoenen. Dat scheelde veel schrobbeurten voor de
handen. Ook handig om (als je ze binnenstebuiten keert) vuile onderdelen
of vuil gereedschap in te stoppen.
Buitenband
We hebben een opvouwbare buitenband meegenomen, want je weet maar
nooit. Je kunt die klein oprollen zodat ie goed in de fietstas past.
Ketting
Op aanraden van onze Koga-dealer (Van
Herwerden) hebben wij voor elke fiets een extra
ketting meegenomen (per fiets zijn er dus 2 kettingen). Ongeveer elke 800
km hebben we de kettingen omgewisseld om daarmee de slijtage van de
tandwielen te beperken. Dat heeft goed gewerkt, al weten we niet hoe het
zou zijn als we geen kettingwissel hadden gedaan. De extra ketting (SRAM) had een
speciale sluitschakel waarmee de kettingpons niet meer nodig is. Je moet er wel een
beetje handigheid in krijgen, maar met een tangetje kregen we de schakel
steeds los.
Tent
Onze tent is een Carl Denig Taurus (ooit tent van het jaar). Bij keiharde
regen en wind kregen we een kleine lekkage op een naad, maar verder geen
problemen. Hij bevalt nog steeds goed (in 1999 gekocht): zeer praktisch
vanwege de ruimte voor de fietstassen en het feit dat er een voor- en
achterdeur op zit. We hebben er pas
speciale Taurus-grondzeiltjes bij gekocht. Dat past uiteraard perfect. Het
enige is dat er een soort coating op zit die na intensief gebruik los
laat. Het lijkt gaan kwaad te kunnen, maar ze ogen nu versleten: moet
beter kunnen.
Slaapzak
Om te zorgen dat onze donzen Bever-slaapzakken niet na 2 weken al vuil waren, hebben we lakenzakken gekocht (combinatie van katoen en polyester:
klein en snel droog). Dat is goed bevallen. We hoefden alleen maar af en
toe de lakenzakken te wassen en hadden weer een fris bed. In de koude
periode gaven de lakenzakken nog extra warmte en in de hete periode
sliepen we enkel in de lakenzak.
Brander
Al jaren koken we niet meer op gas maar met een benzinebrander: een MSR
Whisperlite 600. Voordeel is dat je niet op zoek hoeft naar gasvullingen maar
gewoon naar een willekeurige benzinepomp kunt gaan. Dat laatste was niet
eens nodig: we hebben tijdens onze reis steeds kookpuntbenzine kunnen
kopen bij sport- of outdoorzaken. Dat is schoner dan bijv. ongelode
benzine. Nadeel van de MSR is dat er geen 'sudderstand' op zit, dus veel
roeren of de pan vroeg van het vuur (slaapzakmethode) anders bakt het aan.
Campings in Finland en Noorwegen hebben trouwens vaak kookgelegenheid (electrisch
of gas) zodat de brander regelmatig in de fietstas kan blijven.
Voeding
Scandinavië heeft genoeg supermarkten dus we hebben weinig vanuit
Nederland meegenomen. Ook vanwege de kilo's die je anders mee torst, kun
je beter gewoon eten wat het land biedt.
Papieren
We hebben een Word-document gemaakt met alle belangrijke adressen,
telefoonnummers, verzekeringsgegevens, datums, etc. en onze paspoorten
gescand. Vervolgens hebben we een extra email-adres aangemaakt waar we
deze digitale documenten naar toe hebben gemaild. In noodgevallen kun je
dan via je webmail belangrijke gegevens raadplegen.
Wegenkaarten
Voor Finland hebben we één kaart gebruikt: Euro Country Map van
Finland, uitgegeven door Euromap/GeoCenter (ISBN 3-8297-6210-0), schaal
1:750.000 voor zuid en midden en 1:1500.000 voor het noorden. Ondanks de
grove schaal, was het op deze
kaart uitstekend fietsen: Finland heeft niet veel wegen dus alle
doorgaande routes staan er gewoon op. Campings staan er ook op, maar dat
bleek niet altijd betrouwbaar (sommige waren er niet).
Voor Noorwegen hebben we een 4-delige serie aangeschaft: Veikart Norge van
Statens Kartwerk, schaal 1:400.000. Dit bevat de volgende delen: Troms
og Finnmark (ISBN 82-7945-016-5), Nordland (ISBN 82-7945-006-8),
Midt-Norge (ISBN 82-7945-018-1), Sør-Norge (ISBN 82-7945-020-3). Goede
detaillering en voorzien van toeristische informatie, zoals campings (er
zijn er soms wel meer dan de kaart aangeeft).
Voor Denemarken hebben we een overzichtskaart van alle bewegwijzerde
fietsroutes in Denemarken gekocht: Cykelferiekortet van het Dansk Cyklist
Forbund, schaal 1:500.000 (ISBN 87-88277-93-3). Dit was voldoende omdat de
routes uitstekend zijn bewegwijzerd. Aardig is dat er behalve gewone
campings ook natuurcampings
op staan aangegeven.
Voor Duitsland hebben we 2 kaarten gekocht: Die
Generalkarte van Shell, schaal 1:200.000. Wij hebben de normale editie
nummer 1 gekocht (Schleswig-Holstein, Hamburg, Bremen) en de pocketeditie
nummer 4 (Bremerhaven, Emden, Osnabrück). Goede kaarten, maar er is van
Michelin een kaart waarmee heel Noord-Duitsland en deels Nederland wordt
gedekt, schaal 1:350.000. Deze was in Duitsland helaas niet op voorraad.
Kniestukken
Omdat we rekening moesten houden met allerlei temperaturen hebben we vele
kledinglagen meegenomen. Waar we veel plezier van hebben gehad, zijn
kniestukken. Uit eerdere ervaringen bleken onze knieën het meest
kwetsbaar bij kou. We hebben tot een graad of 18 steeds de kniestukken
aangehad en geen enkele knieblessure gehad. Volgende keer gaan ze zeker
weer mee.
Schoenen
We hebben in Finland soms flink last van koude (bijna bevroren) tenen
gehad. Een volgende keer zouden we thermo-overschoenen of zoiets meenemen:
dikke sokken passen niet in onze fietsschoenen.
Omhoog
|