|
19-5 Vandaag is het dan zover. Onze
Noordkaapreis begint. Tot Rostock met de trein en vanaf daar met de boot
naar Hanko in Zuid-Finland. We hebben treinplaatsen en een boothut
gereserveerd via de Treinreiswinkel. We vertrekken om 6.00 uur
's ochtends met de intercity naar Amsterdam. Op dit vroege tijdstip is er
gelukkig veel plek voor de fietsen. Vanaf Amsterdam gaat het via Bad
Bentheim en Hannover naar Rostock Hauptbahnhof. Het fietscompartiment met
fietsenrekken is in de Duitse treinen aardig vol. Het is wel even zweten
om de fietsen in de hoge Duitse treinen te tillen. Eenmaal in de trein
moeten de tassen eraf en een reservering blijkt niet veel in te houden. We
moeten onze fietsen gewoon ergens tussen schuiven. Gelukkig passen we
overal nog bij. Het laatste stuk naar Rostock Seehafen Nord leggen we af
in een soort trammetje met veel ruimte voor fietsen of kinderwagens. We
hebben alle ruimte voor onszelf zodat de tassen ditmaal op de fiets kunnen
blijven zitten. Na het inchecken en het ontvangen van onze boarding
kaarten begint het wachten tot we de boot op mogen. Dit duurt best lang
maar lekker in het zonnetje is het bepaald geen straf. We slapen aardig en
de volgende dag kunnen we lekker buiten in de zon zitten lezen met
uitzicht op de Baltische Zee. Rond 18.00 uur de 20e mei legt de boot aan in
Hanko. We denken aan een B&B maar staan twee keer voor
een dichte deur. Bij Hotel Regatta is het wel raak. De fietsen mogen achterom staan, het hek
gaat 's nachts dicht dus dan staan ze veilig. De
prijs is in eerste instantie 90 euro maar na wat onderhandelen kunnen we
voor 66 euro slapen en ontbijten. In een soort schuur bij de haven gaan we
pizza eten. Leuke tent. Salade kunnen we nog niet bestellen - het
seizoen is nog niet begonnen. Ook maken we kennis met een Finse
rariteit: Finnen drinken melk bij hun avondeten.
21-5 's Ochtends na een uitgebreid
ontbijtbuffet begint dan onze eerste echte fietsdag. Dit wordt meteen een
lange dag. Anders dan we denken (en hopen) zijn in Inga geen B&B's
en is in Espoo (voorstad van Helsinki en 'Nokia-stad') alles volgeboekt
vanwege de Finse kerkdagen: dat is een jaarlijks terugkerend evenement.
Gelukkig kunnen we terecht bij een kennis die in Espoo woont. Haar huis kunnen
we vinden door de grote behulpzaamheid van een aantal Finnen die kosten
noch moeite sparen om ons de juiste weg te wijzen. Onze Finse kennis staat
erop dat we blijven slapen; dat komt niet slecht uit.
22-5 In de ochtend wandelen we nog in
de omgeving van Espoo. Na de lunch zoeken we de camping van Helsinki op (Rastila).
Die ligt 12 km buiten de stad.
23-5 Een dagje Helsinki. De stad is
met de metro vanaf de camping prima te bereiken. Vanuit het postkantoor
kunnen we mooi even een mailtje sturen naar het thuisfront. Het is een
prachtige onbewolkte dag maar de toren bij het olympisch stadion (vanwaar
je een mooi overzicht over de stad moet hebben) is helaas gesloten vanwege
een kindersportevenement. Verder genieten we van de mooie oude gebouwen en
proeven wat van de sfeer van de kerkdagen. In de haven liggen
cruiseschepen en aan wal wemelt het dus van de Amerikanen en
souvenirverkopers.
24-5 Jolanda is jarig. Helaas geen
uitgebreid feest, maar gewoon fietsen vandaag. 's Ochtends miezer en regen
maar 's middags droog en zonnig. Vandaag naar de camping in Lahti. Via weg
170 naar Porvoo en al snel de 1494 op richting Nickby. Daar hebben we
Berlinerbollen gekocht om toch iets van gebak te eten vandaag. Later in
Mäntsälä trakteren we onszelf nog op een appelflap en een
aardappelflap. Die laatste was een vergissing: het zag eruit als zoet
gebak. Het laatste stuk naar Lahti over de 140; dit is de oude weg door de
bossen, prima geasfalteerd. De camping kijkt uit op de springschansen waar
Lahti bekend om is.
25-5 Vandaag naar Vihantasalmi over de
140 en bij Pertunmaa een binnendoorroute over deels onverharde en door
bossen lopende weggetjes. Terwijl we op de kaart staan te kijken spreekt een Fin ons aan (type oude zeeman compleet met snor). Hij
wil graag een
praatje maken en leert ons de plaatsnaam Jyväskyla uit te spreken.
Hijzelf kon "gute reise" zeggen bij het afscheid. De camping in
Vihantasalmi blijkt niet meer te bestaan. Er is nu een dagrecreatiegebied
en een pompstation. Hier vindt men het geen probleem als we de tent in het
recreatiegebied opzetten. Er is zelfs een meertje bij. Bij het pompstation
gaan we 's avonds koffie drinken.
26-5 Naar Puumala eerst een stukje
over de 5 richting Mikkeli. Daarna via de 423 en de 420 door Mäntyharju,
naar Ristiina. Vanaf Ristiina een deels onverharde rustige weg door bos en
langs meertjes gevolgd. Het is behoorlijk heuvelachtig hier. Frank ziet
nog een veelvraat wegvluchten. Onderweg zien we nog een paar campings,
maar die zijn nog niet open. Het laatste stuk loopt via de 62 naar Puumala. Daar is de
camping wel open en ligt mooi in het bos en aan een meertje. We hebben
behoorlijk last van slapende voeten, dus het moet vanaf morgen rustiger
aan.
27-5 Naar Savonlinna via de 434 en het
laatste stuk over de drukke 14 waar gelukkig wel een mooi fietspad langs
loopt. We lunchen in Sulkava met onze inmiddels favoriete 'Fanny'. Dat is
een soort vanillesaus, maar het lijkt op de Nederlandse vanillevla en is
erg lekker. In Savonlinna kopen we een nieuw slaapmatje voor Jolanda. De
oude heeft het begeven. We vragen naar de camping. Daar blijken we al
langs te zijn gefietst; de camping ligt voor Savonlinna, vlakbij een
paardrijcentrum. Na lang zoeken, vinden we het en blijkt het gesloten.
Gelukkig mogen we er toch staan
("it's an open area") en doet de koudwaterkraan het goed.
Heerlijk rustig!
28-5 Vandaag een rustig dagje. In
Olavinlinna bezoeken we een oud kasteel waar in juli een operafestival plaats
heeft. Daarna rijden we door naar Kerimäki waar de grootste houten kerk
ter wereld staat. De kerk is eigenlijk gesloten maar omdat er net een
groep naar binnen is geweest staat de deur nog open. Kunnen wij mooi ook
even binnen kijken. Prachtige kerk. Vlakbij ligt het guesthouse Kerihovi
(aanrader!) waar we de nacht doorbrengen en ook eten in het
'huiskamerrestaurant'. Na de maaltijd kunnen we de sauna in die speciaal
voor ons is opgestookt (privé-sauna!). Bij het inchecken vroeg de
receptioniste (die maar een paar woorden Engels spreekt en verder alleen
Fins) hoe laat we de sauna in willen. Dat hoort er gewoon bij. In
Kerimäki zien we ook nog het verschijnsel van 'cruisende' jongelui. In
een hele foute auto rijden ze constant heen en weer door het centrum.
Alsof ze er iets zoeken en steeds maar niet vinden.
29-5 Ontbijt in het guesthouse hoort
er ook standaard bij. De plaatselijke jeugd gaat er al vroeg aan het bier.
Na een stukje 71 richting Kitee de 474 opgedraaid
richting Vihtari. Mooie rustige weg door bossen over prachtig asfalt. In
Savonranta staat de supermarkt leeg. Wel kunnen we terecht in een soort
kroeg met wat levensmiddelen. Na Vihtari de 476 naar Liperi, een grotere
plaats. Hier blijken alle supermarkten gesloten: op donderdag (soms de
hele dag en soms alleen 's middags) is op het platteland alles dicht! Dat
wisten wij niet…. Gelukkig kunnen we in een kiosk voldoende boodschappen
doen voor het avondeten en zelfs onze bidons bijvullen. Na Liperi de 482
naar Viinijärvi. Na deze plaats vinden we een wildkampeerstek - er zijn
hier geen campings in de buurt. Wel wat muggen en vooral van die kleine
irritante knutjes. Voor de eerste keer gaat het muggennetje op ons hoofd. Frank
vergeet dit spontaan en spuugt bij het tandenpoetsen er prachtig doorheen.
30-5 Naar een motel in Juankoski via
Outokumpu. Daar doen we boodschappen en vullen we onze bidons in de
supermarkt. In Finland zie je vaak een kraan en wasbak om je handen te
kunnen wassen als je lege flessen hebt ingeleverd. Voor ons een mooi
watertappunt. Dan naar Kaavi (over de 573). Na deze plaats volgen we de
570. Bij het motel ligt ook een hotel maar de motelkamer (grote kamer,
grote badkamer) biedt meer ruimte. Voor de deur kunnen we mooi de
kettingen verwisselen en de fietsen passen precies in de gang en badkamer
dus die staan mooi binnen.
31-5 De receptie van het motel is nog
dicht. Dan maar de sleutel in het raamkozijn leggen. We moeten een klein stukje terugfietsen en
vervolgens de 570 op naar Hankamäki en Rautavaara. De Finnen hebben een
groot stuk opgebroken. Het fiets erg vermoeiend over de losliggende keien.
Via een klein stukje de 87
richting Iisalmi en daarna de 870 richting Kajaani. Prachtige verlaten weg
door de bossen. Hier is niets; dus wildkamperen in het bos.
1-6 Koud (5ºC) en noordenwind.
Vandaag naar Kajaani over deze eindeloze weg. Het laatste stuk over de
drukkere 6. Vlak voor Kajaani richting Iisalmi waar bij een tankstation en
hotel ook een camping (leirintäalue op zijn Fins) ligt. Heel simpel zonder
kookfaciliteiten maar wel met douche en toilet. We kijken in het hotel nog
naar het slot van de Formule 1-race in Monaco. Jammer maar de Fin
Raikkonen wint net niet. In een krant in het hotel
zien we dat het 's nachts 0ºC wordt (en gisteren was).
2-6 Eerst naar Kajaani om in de bieb
te internetten. We kunnen direct een pc reserveren voor ½ uur om het
thuisfront over de tocht te informeren. Pas na dit intermezzo op pad. Even
de drukke 5 op en daarna de iets minder drukke maar zonder fietspad
uitgeruste 22 richting Paltamo. We zijn blij dat we bij Mieslahti
binnendoor naar Ristijärvi kunnen (wel onverhard en met een klim van
13%). Na Ristijärvi de 8890 naar Hyrynsalmi (camping) gevolgd. Prachtige
rustige weg met vergezichten. De camping is een aanrader: prachtige
eetkeuken met kookplaten, picknickbanken binnen en uitzicht op het meer.
De sauna is in de prijs (7,40 euro) inbegrepen. De camping is nog maar net
open en wij zijn de enigen daar. De houtsauna wordt voor ons opgestookt en
om 20.00 uur kunnen we erin. Weer een privésauna! Water op de hete stenen
zorgt voor hete stoom zodat je de temperatuur in de sauna flink kunt
beïnvloeden. Dit keer ligt er ook nog een meertje bij om in af te koelen.
Overheerlijk!
3-6 Naar Suomussalmi via de rustige
891 en na Kytömäki de 892. Bij Ämmänsaari, vlak bij de camping, zitten
drie grote supermarkten en aan de drukke 5 ook een grote Tourist Info. Het
valt ons bij het boodschappen doen al een tijdje op dat in elke supermarkt
wel een gokkast staat. Meestal is die bezet; liefst door een bejaarde Fin.
Wat ook opvalt is dat de rollators van die bejaarden een soort plankje
tussen voor- en achterwiel hebben. Het lijken wel een soort verlengde
rollators. We begrepen eerst niet het nut, tot we een oude Fin staand op
zijn rollator de helling zagen afrollen. Of er remmen opzitten weten we
niet.
4-6 Hoogtepunt van de dag: ons eerste
rendier gezien vandaag! We rijden weg na een praatje met een stel
Nederlanders die met een rode VW-bus door Finland trekken. Via Suomussalmi
kk en de kleine super aldaar via de 912 en na zo'n 13 km de 843 linksaf
naar Juntusranta. Een wat kleinere weg maar kennelijk onderdeel van een
zoiets als een ANWB hotelvakantie want wel 20 Nederlandse auto's rijden
ons tegemoet. Richting de Russische grens is een soort
oorlogsmonumentenroute, we vermoeden dat dit het doel van het
uitstapje-van-de-dag voor deze Nederlanders is. Finland kent een heftige
geschiedenis wat oorlogen betreft. Ons doel is Hossa waar we op de camping
een mökit (= hutje) van 6m2 nemen vanwege de kou en plotselinge nattigheid. De
camping heeft een grote eetkeuken helemaal voor ons alleen. Het
kampwinkeltje verkoopt lekkere kaneelbeschuitjes.
5-6 Naar Kuusamo vandaag. Veel te warm
gekleed, vertrekken we. Na een paar kilometer dus wat koelers aan. Eerst de 843
uitrijden. Deze is deels onverhard, door mooie natuur. Hierna draaien we
de 5 op en op een van de eerste borden die we zien staat: "De koffie
is bijna klaar". Letterlijk! Het grote aantal Nederlanders in deze
contreien was ons al opgevallen maar dit slaat alles! In Kuusamo is de
super ook op donderdag open dus vandaag geen verrassingen en dichte
deuren. We drinken een warme chocomel bij de Hesburger, de Finse McDonalds,
en doen de boodschappen. Aan de noordkant van Kuusamo liggen veel
campings. Een paar mega-campings met veel auto's-met-gele-kentekens, maar
na wat doorfietsen ligt vlak na de ingang van een bospad een kleine
camping. De campingbazin spreekt alleen Fins en de dochter vertaalt. Dat
gaat goed zolang dochterlief aanwezig is. Omdat de douche niet warm is (de
boiler moet nog opwarmen), mogen we in een super-de-luxe hut (net een
compleet huis) douchen (aardig!). De sleutel moet daarna helaas weer terug
naar de bazin.
6-6 Klein stukje 5 en daarna linksaf
de 81 op, richting Rovaniemi. Vlak of licht dalend en wind mee - dat gaat
als een trein. In Posio de supermarkt bezocht en na Perä-Posio de 945 in,
richting Kemijärvi. Prachtig rustige weg met mooie doorkijkjes op de
meertjes. Veel onverhard hier. Rovaniemi met de kerstman en de rest van
zijn circus laten we maar links liggen op deze tocht. Zo'n 14 km na
Jumisko zetten we de tent op bij een meertje. De zon schijnt zodat even
onderdompelen in plaats van een warme douche bepaald geen straf is.
7-6 Vandaag over de 945 naar
Kemijärvi. We zitten relatief hoog hier (400 m.) en krijgen prachtige
vergezichten en spectaculaire afdalingen (8%). We passeren de poolcirkel
en ook op deze binnendoorweg staat zowaar een bord. In Kemijärvi kiezen
we voor een luxe hut met douche, toilet, keuken, vloerverwarming en
2-persoonsbed. Ook de boodschappen in het dorp passen we hierop aan: zalm
als maaltijd! We bezoeken een houtsculpturenmuseum. Die is dicht maar door
de ramen zien we de beelden toch goed. 's Avonds ervaringen uitwisselen met een Duitse fietser die
via Finland naar het zuiden afzakt. Hij heeft haast want hij moet op tijd
terug zijn om appelcider te maken. Tja, ieder zijn hobby.
8-6 Frank voelt zich niet top, dus we
vertrekken wat later. Vandaag naar de bergen, de 'tunturis'.
Eerst een stuk over de 5 en bij een grote I met picknickbanken linksaf,
een rustiger weg in richting het skigebied van de Pyhätunturi. Bij Pyhä
is een super open - handig voor wat extra brood. Ook is er een
souvenirshop en een koffiecorner. Buiten staan de skirekken klaar voor het
winterseizoen. Wij rijden door tot een houten bord langs de weg: "Kota
Kylä". We slaan een bospad in en komen na 600 m op een prachtig
verzorgde natuurcamping. Die nacht slapen we in een Kota (soort
Indianentent met een vuurplaats in het midden en houten bankjes langs de
rand). Er is een waterpomp, nog een buitenvuurplaats, een poepdoos en
verder een oude 2-persoons slaaphut. 4 Finse wandelaars komen nog
barbecuen. Onze gespreksstof is door de taalbarrière erg beperkt: ze
kennen de naam van Ruud Gullit, Van Basten en wij pronken met onze kennis
van beroemde (autosport) Finnen: Tommy Mäkkinen, Mika Hakkinen, Kimi
Raikkonen. Ook maken ze ons duidelijk dat we naar hun smaak veel te dunne
sokken aan hebben. Zij dragen minstens 2 paar over elkaar heen en dan ook
nog een maillot onder de Gore-tex broek.
9-6 Bij Aska draaien we de 4 (de E75)
op naar Sodankylä. Daar kunnen we weer internetten in de bieb. Hele trage
verbinding hier zodat we ons halve uur nodig hebben om post te lezen en er
niet aan toekomen zelf een bericht te schijven. Bij Petkula eindelijk de
hoofdweg af, richting camping. We willen graag weer in de sauna. Dat kan,
maar bij deze camping kost dat wel 9 euro. Dan krijg je er een
afkoelmeertje gratis bij en ook dit keer is het weer een privé-sauna. Het
rode VW-busje van de Nederlanders die we in Suomussalmi tegenkwamen staat
hier ook op de camping. Even bijpraten.
10-6 Harde koude wind tegen uit het
noorden vandaag. We fietsen verder over de redelijk rustige 4 naar Vuotso.
Het is hier vlakker (ook vals plat), minder bomen en meer rendieren. We
komen langs Tankavaara, het goudzoekersstadje. We zien een soort grote
poort naar een natuurpark en goudzoekersmuseum. We hebben niet in de gaten
dat dit kennelijk heel Tankavaara is, het plaatsje waar we willen
overnachten. We fietsen daarom ongemerkt verder. Er is helemaal niets te
vinden tot bij Saariselkä. Zo'n 40 km voor Ivalo ligt Kakslauttanen met
een hotelli en ook hutjes. We nemen daar een super-de-luxe (en superdure)
hut waarin zelfs de sauna niet ontbreekt. Lekker met die kou.
11-6 Verder de 4 volgend stijgen we
nog een beetje en komen op een hoogvlakte. Kennelijk zijn we gisteren
ongemerkt de hoogte ingefietst. Vlak voor de top een hagelbui en met
bevroren handen en voeten suizen we in de afdaling naar beneden. Hierna is
het tot Ivalo redelijk vlak. Daar zien we de 'Crazy stuntmanshow' staan:
een soort bungeejumpen met een auto. De afgelopen dagen hebben we daar
overal aanplakbiljetten van gezien. Gisteren werden we door een colonne
vrachtwagens ingehaald van dit 'circus'. In Ivalo tegenover de K-super in
een Baari-Grill doen we een buffet-lunch. Veel Finnen daar die allemaal
klokslag 12 uur komen aangereden. Het is een behoorlijk uitgebreid buffet
(6 euro p.p.) met verschillende warme gerechten en verder brood, boter en
salade. Ook melk en karnemelk hoort erbij. Twee oudere Duitse fietsers
komen binnen tegen de tijd dat wij bijna uitgegeten zijn. Even routes
uitwisselen (zij gaan ook naar de Noordkaap) en daarna weer verder, naar
Inari. Onderweg zien we de bekende rode VW-bus geparkeerd bij een
souvenirshop (koffie 50 cent!) en ja hoor, ook op de camping in Inari
staat dezelfde bus weer. De camping is een aanrader: 3 mooie kleinere
kook-/eetkeukens, prima sanitair en een droogkamer waar natte fietskleren
ook bij nat weer in drogen. Wij nemen een (wat muffig) minihutje voor 2
nachten.
12-6 Rustdag. In Inari is een leuk
Siidimuseum: informatie over de Saamen cultuur, over de flora en fauna het
jaar rond en er hoort een behoorlijk uitgebreid openluchtmuseum bij. In
Inari zijn grote souvenirshops (meer souvenirschuren eigenlijk). Vanuit
de kleine bieb met internetcomputer kunnen op ons gemak het thuisfront
weer informeren over onze vorderingen. Terug in ons hutje rusten we met
een lekker biertje uit van het slenteren.
13-6 Vroeg op pad. Na de 4 tot voor Kaamanen slaan
we de 971 in, een prachtige weg langs het Inarimeer. Rotsen, meren, bomen
en heerlijk rustig. Eindelijk kunnen we wilde rendieren fotograferen. We
stoppen vlak voor Sevettijärvi bij een kleine camping met hutjes. We zijn
weer eens de enige tent en de campingbazin wees ons een goed beschutte
plek vanwege de koude wind.
14-6 De laatste Finse kilometers
vandaag. Veel rendieren en een steeds toendra-achtiger landschap. Vlak
voor de Noorse grens in Näükämö is nog een super en een
souvenirshop/religiewinkeltje annex koffiebar. Een jolige Fin begint
gitaar te spelen maar kennelijk vindt de winkeldame de tekst maar niets
want ze zet snel een gospelplaat op. De Fin vertelt ons later buiten dat
Noorwegen zo verschrikkelijk duur is. Hij is ook in Amsterdam geweest,
voor een bowlingwedstrijd! In de super nog een laatste Finse
berlinerbollenzak gekocht (heerlijk voor lunch en ontbijt). Dag Finland,
kiitos! De grens stelt
niets voor. Noorwegen (het is hier een uur vroeger) trakteert ons meteen
op een bui en behoorlijk wat klimwerk. Het landschap is veel rotsiger hier
en we slingeren als een gek langs de fjorden. Op de bergen ligt soms nog
sneeuw. Frank verbetert zijn record qua topsnelheid: 71 km/u. We staan op een camping met een grote eetkeuken, in Hesseng, een
stukje voor Kirkenes. Ineens kost het douchen geld! Een dronken Finse die
in rechte lijn naar de toiletten probeert te lopen, zorgt voor amusement.
15-6 Vandaag Hurtigrutendag. De
Hurtigruten is een postbootverbinding langs de Noorse kust en doet in 5
dagen 32 havens aan. We kunnen zonder reservering mee omdat we geen auto
hebben en geen hut hoeven. We krijgen familiekorting (2e 50%). Om 13.45
uur varen we weg. We vullen de tijd met lezen, van het uitzicht genieten
en een film (A life less ordinary). We slapen op de banken. Hier is het rustig - iedereen
heeft immers een hut en de meesten zijn aardig op leeftijd. Het is een
mooi stuk langs de desolate noordelijke kust. Alleen bij de havens is het
redelijk bewoond.
16-6 Om 6.30 uur ontschepen in
Honningsvåg. Na een ontbijtje en een omkleedpartij vertrekken we om 7.50
uur voor de laatste 30 km naar de Noordkaap. Veel klimwerk, wind en
wisselvallig weer. We mogen van de aardige tolhuisdame gratis door en
staan om 10.15 op de Noordkaap. Koud maar ontzettend mooi. Het
parkeerterrein ziet er uit als een camping - superveel campers hier. Die
betalen er flink voor, mogen dan 2 dagen blijven en doen dat dus ook. Als
we buiten bij het Noordkaapmonument staan, scheren er nog 2
F16-straaljagers over ons heen - mooi gezicht. In de souvenirshop kopen we
kaarten die we ook direct posten, dan komt er immers een Noordkaapstempel
op! In het restaurant drinken we warme choco en eten we hamburgers en
zalmsoep. Voordat we weg fietsen praten we nog met 2 Noorse fietsers die
hun tocht hier op de Noordkaap beginnen. Ook zien we tot onze verbazing de
twee Duitsers aan komen fietsen die we dagen terug in Ivalo bij de lunch hebben
gesproken. Wat een toeval. Wij fietsen tot voor Honningsvåg en nemen daar
een hut. De receptioniste van de camping blijkt een Nederlandse te zijn
die nu al een jaar hier woont en er nooit meer weg wil. De Noordkaap was
het begin en tevens het einde van de wereldreis die ze met haar vriend
wilde maken. Grappig.
17-6 In de super vlak voor
Honningsvåg boodschappen gedaan. Daarna de E69 naar het zuiden op. Mooie
weg langs water en fjorden. De 1e tunnel na Honningsvåg is OK. Goed
verlicht, brede zijstroken en rustig. Vlak voor de tweede tunnel (7 km en
212 diep onder water door) lunchen we en daarna wagen we de rit. Gelukkig
is het ook hier nog rustig. Fietsers hoeven geen tol te betalen maar
moeten wel 3 km 10% dalen, 1 km vlak en 3 km 10% stijgen om weer uit de
tunnel te komen. Er is geen zijstrook, wel een smalle verhoogde stoep aan
de zijkant. Het Duitse echtpaar vertelde ons op de Noordkaap nog dat zij
het hele stuk omhoog hebben gelopen! Dat is pas echt vreselijk zwaar bij
dit stijgingspercentage en de herrie van de auto's om je heen. De camping
in Repvåg laten we voor wat ie is: een caravancamping. We rijden verder
tot we links van de weg, vlak na een P-plek een mooi graslandje met lage
bomen zien aan een fjord. Hier kunnen we prima de tent parkeren en staan
we aardig beschut tegen de wind.
|