Ibu Lestari Prajasuta (ibu betekent moeder en mevrouw) en haar collega Eddy Hidajat vangen sinds het midden jaren '70 zwerfkinderen uit de sloppenwijken van Jakarta op. De nadruk ligt op de opvang van de zwerfmeisjes om te voorkomen dat zij in de prostitutie terecht komen en op jeugdige leeftijd kinderen krijgen.
In 1995 werd in Indonesië officieel YAYASAN AULIA opgericht. Yayasan betekent stichting en Aulia is een arabisch woord dat 'een nieuw begin' betekent.
De Yayasan Aulia wordt volledig gerund door Indonesiërs.

Eddy werkt in Jakarta waar hij samen met zijn staf van 20 medewerk(st)ers de talloze sloppenwijken van Jakarta bezoekt. Hij stimuleert kinderen naar school te gaan en helpt de gezinnen.

Ibu Lestari werkt met haar staf in Pakem, een dorp 15 km ten noorden van Yogyakarta.
Als een kind beslist niet 'thuis' kan opgroeien dan wordt het in Pakem geplaatst.
Op een stuk grond van 40 bij 80 meter staan in Pakem 5 woonhuizen.
In elk huis wonen ± 11 kinderen in gezins-verband onder leiding van twee 'moeder-figuren'. Er is ook één vaderfiguur helpt bij de opvoeding van de grote jongens.
De staf van Aulia - Pakem bestaat uit 19 mensen, waaronder ibu Lestari, Yulia Pulunggono (directeur), Dwi en Rina (administratie).
Verder zijn er bewakers, een chauffeur, een klusjes- en tuinman.
Sinds 1985 steunt STICHTING LESTARI het werk van ibu Lestari.