"Welbeschouwd ben ik een fenomenoloog, niet een filosofische, maar een praktische, ambachtelijke, die vaak met een groot zintuiglijk plezier zijn waarnemingen verricht, het begin van alle kennis." Adriaan Morriën (Velsen, 5 juni 1912) debuteerde in 1935, toen hij een gedicht publiceerde in Forum, het illustere blad van Ter Braak en Du Perron. In 1939 volgde zijn eerste dichtbundel: Hartslag. De belangrijkste thema's hierin zou hij zijn leven lang trouw blijven: erotiek, de vrouw en de dood. Omdat er van de literatuur anders niet te leven viel, schreef hij na de oorlog vooral veel vertalingen, literaire beschouwingen en recensies. Onder meer in Het Parool en Literair Paspoort, het blad dat hij in 1946 zelf oprichtte. Ook was hij enige jaren lang docent Frans en werkte later bij het Instituut voor Vertaalkunde van de UvA. Verder beoordeelde hij manuscripten, als redacteur bij een aantal literaire bladen (o.m. Libertinage, Criterium en Tirade) en adviseur van uitgeverijen (G.A. van Oorschot & De Bezige Bij). Hij geldt als de ontdekker van schrijvers als Mulisch, Reve, Hanlo, Lodeizen en ook W.F. Hermans, met wie hij hevig gebrouilleerd raakte. Tussen de bedrijven door slaagde Morriën erin een klein, maar bijzonder literair oeuvre bij elkaar te schrijven. Het bekendst werd Alissa en Adriënne (1957), over zijn beide dochtertjes. Na een diepe en langdurige depressie trok hij op latere leeftijd de aandacht met Plantage Muidergracht (1988) en Ik heb nu weer de tijd (1996); twee delen in de reeks Privé-domein, vol prachtig verwoorde en fijnzinnige observaties. In 2001 verscheen bij uitgeverij Van Oorschot zijn brievenbundel Lotus brieven. Adriaan Morriën overleed op 7 juni 2002. Werken: Hartslag (gedichten, Stols 1939); Landwind (gedichten, Stols 1942); Afscheid van Lida (novelle, Het Zwarte Schaap 1944); Luchtalarm (gedichten, De Bezige Bij [BB] 1945); Het vaderland (gedichten, BB 1946); Een slordig mens (verhalen, G.A. van Oorschot [vO] 1951); Vriendschap voor een boom (gedichten, BB 1954); Een bijzonder mooi been (verhalen, BB 1955); De gruwelkamer van W.F. Hermans, of Ik moet altijd gelijk hebben (BB 1955); Kijken naar de wolken (gedichten, BB 1956); Alissa en Adrienne (BB 1957); Concurreren met de sterren (literatuurbeschouwingen, vO 1959); Verzen van een vader (gedichten, BB 1960); Moeders en zonen (gedichten, BB 1962); Mens en engel (verhalen, vO 1964); Het gebruik van een wandspiegel (gedichten, vO 1968); Cryptogram (proza & gedichten, vO 1968); Waarom ik geen Dante-specialist ben geworden: een bijdrage tot het probleem van besluitvorming (verhalen, Motion 1969 & - zonder ondertitel - BB 1973); Lasterpraat (gevarieerd proza, BB 1975); Een mooi dik meisje zonder borsten (gedichten, Zonnebol 1977); Juni (1979); Avond in een tuin (gedichten, vO 1980); Oogappel (gedichten, vO 1986); Plantage Muidergracht (Privé Domein, Arbeiderspers 1988); Het kalfje van de gnoe en andere miniaturen (vO 1992); Een toegevoegd zintuig (gedichten, vO 1992); De vinger van een dooie mof: verhalen, miniaturen, gedichten (vO 1995); Ik heb nu weer de tijd (Privé Domein, Arbeiderspers 1996); Brood op de plank: verzameld kritisch proza (2 dln, vO 1999); Lotus brieven: het verslag van een betovering (brievenbundel, vO 2001). Uitgeverij G.A. van Oorschot publiceerde in 1961 en 1993 bundels ‘Verzamelde Gedichten’. Bij deze uitgeverij bestaan plannen om ook een bundel 'Verzamelde Verhalen' te publiceren. Vertalingen: Adriaan Morriën vertaalde onder meer werken van Albert Camus, Heinrich Böll, Sigmund Freud, Erich Kästner, Choderlos de Laclos (Les liaisons dangereuses, Guy de Maupassant en Pauline Réage (L’histoire d’O). Onderscheidingen: De prijs van de Gruppe ’47 (1954); Martinus Nijhoffprijs (1962); Herman Gorterprijs (1988). Zelf zat hij in vele literaire jury’s, onder meer voor de P.C. Hooftprijs. Hoewel lid van het republikeins genootschap, werd Morriën in 1999 benoemd tot Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Biografie: In 1995 publiceerde Rob Molin zijn proefschrift Adriaan Morriën en het heelal in de huiskamer : de opvattingen van een eigenzinnige literatuurcriticus. Tien jaar later voltooide hij de biografie Een lieve rebel, die verscheen in de reeks Open Domein van de Arbeiderspers. Naar aanleiding daarvan werd er een 'bonte Morriën-avond' georganiseerd in De Balie. Een klein tribuut (door de Universiteit Leiden; met foto's, boekomslagen en handschriften) Biografie uitgeverij Van Oorschot (met bibliografie leverbare titels) Biografie VPRO (ter gelegenheid van zijn optreden in 'de Plantage') Biografie DBNL (de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren) I.M. Inmemoriam.be (een initiatief van Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg) Condoleanceregister.nl (een nationaal overzicht van overlijdensberichtgeving) Ode (door Annette van den Bosch) Een lege postbode verdrinkt op de landweg (Hans Lodeizen, opgedragen aan Morriën) Foto's (archief Van Moerkerken) Openingspagina Website Adriaan Morriën