|
Nooit alleen... (dichter onbekend) |
|
Je loopt op het strand en kijkt achterom.
Je ziet jouw spoor in het zand staan, maar kijk,
daarnaast loopt nog een spoor.
En je kijkt naast je,
het is je helper die naast je loopt.
Twee sporen in het zand, je helper en jij.
Als je achterom kijkt, zegt je helper,
dan kun je door je spoor heen je leven zien.
Kijk maar, kijk eens of je er iets van hebt geleerd.
Je kijkt achterom en ziet tijden van plezier, geluk en harmonie.
En daardoor heen zie je twee sporen, die van je helper en die van jou.
Hij was altijd bij je.
Maar ook zie je tijden van narigheid,
ongeluk en depressiviteit, maar tot je verwondering,
loopt daardoor maar een spoor.
Waarom, in GODS naam, vraag je je helper, vertel me,
waarom heb je me juist in die moeilijke tijden,
alleen gelaten?
En hij antwoordt: alleen gelaten, jou alleen gelaten?
In die moeilijke tijden heb ik je gedragen!