Ik ben Arnolda, 31 jaar, en getrouwd met Eric , ook 31. Samen hebben we 3 kinderen. Eigenlijk vier... Jeffrey (12 maart 1994), Cheyenne (25 september 1995) en Daylin (26 februari 1998). En dan is er Desmond* (12 maart 1995).

Op 19 januari 1995 bleek ik zwanger van onze tweede. Dolgelukkig waren we. Tot 12 maart 1995.....
Het was de eerste verjaardag van jeffrey, en het had eigenlijk een feestdag moeten zijn.
Er was al wat visite, mijn nichtje en haar dochter. Ik ging naar de wc en tot mijn grote schrik lag er een klompje bloed in de wc!Ik had al de hele ochtend piijn in mijn buik, maar ik dacht dat het aan de spanning lag van jeff's verjaardag.
Ik was helemaal in paniek. Wat was er aan de hand???
IK belde de weekend arts. Zal het nooit meer vergeten. Wat een boer! O, mevrouw, u heeft een miskraam gehad, trek maar gewoon door. Op dat moment was in helemaal in tranen, en heb zijn advies opgevolgd. Zo goed en zo kwaad mogelijk zijn we de dag doorgekomen. Het was tenslotte feest.
De volgende dag zijn we naar de verloskundige geweest. Zij heeft me inwendig onderzocht en constateerde een open baarmoedermond. Ik had inderdaad een miskraam gehad. Hoe kan dat nou?? Ik was bijna 14 weken! (de verloskundige noemde het trouwens een extreme vroeggeboorte).
Heel verdrietig waren we. Eric en ik hebben samen een uur in de stromende regen op een bankje gezeten. Hoe had ik nou ons kind door kunnen spoelen???

Een paar dagen later lagen we samen op bed, ik heel ontspannen met mijn handen op mijn buik....tot ik plots beweging voelde!! Wat was dit nu weer??
Weer eens voelen, en ja hoor...ik voelde duidelijk iets bewegen in mijn buik. Volgende dag weer naar de verloskundige. Weer een onderzoek en ra ra? Nu was de baarmoeder mond gesloten... Ik heb zeker niet goed gevoeld de eerste keer, zei ze nog. Ze heeft ons voor alle zekerheid toch maar doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een echo, want ze begreep er zelf ookk niets van. Na een week in spanning te hebben gezeten, konden we bij de gynaecoloog terecht. Heel spannend allemaal. Maar wat er toen gebeurde..... Hij zette het echoapparaat aan, en daar was één en al beweging!! Ik was gewoon zwanger.....

Maar wat was er dan gebeurd? Dit vroeg ik natuurlijk gelijk aan de gyn. Hij ging verder zoeken en ontdekte een aanhechting van een vruchtzakje. Ik was zwanger geweest van een tweeling. Nu was het gevoel heel dubbel.. Blijdschap om de één en verdriet om de ander. We konden gaan genieten!!

25 september 1995
Vandaag is het de uitgerekende dag. 's morgens om 7.00 zijn de vliezen gebroken, en om 11.58 is onze dochter Cheyenne Amanda geboren... Hoera! Jeffrey heeft er een zusje bij ..

Januari 2001
Ik heb me aangesloten bij Lieve engeltjes. Nu pas komt bij mij het verdriet van ons engeltje naar boven... nu, 6 jaar later.... Al die tijd heb ik het verdrongen, wilde het niet weten. Het was toch gebeurd?
Dankzij LE heb ik het een naam kunnen geven. We hebben gekozen voor de naam Desmond. Zo zou Cheyenne geheten hebben als ze een jongen was geweest. We hebben nooit het geslacht geweten, maar we hebben in het verleden eens een pendeltest laten doen, en daar kwam uit dat we twee jongens en twee meiden zouden krijgen.. Desmond is voor ons gewoon onze zoon..

Ik ben bij TE terecht gekomen door te surfen. Ik kwam op de meerlingen pagina terecht, en daar vond ik TE. Je kunt je verhaal te allen tijde kwijt, of het nu dag is of nacht, er is altijd wel iemand die luistert. Ik heb tot nu toe nog niet echt veel meegemaild, maar ik ben blij dat er zoiets als TE bestaat..

Ik heb pas een hele mooie droom gehad. Ik heb Desmond gezien in mijn dromen. Het was de mooiste droom die ik ooit heb gehad. Een kindje van een centimeter of 8, liggend op de palm van mijn hand... Eindelijk heb ik hem gezien. Ik heb helaas geen herinnering aan Desmond, geen foto, geen haarlokje en geen grafje... Wel hebben we thuis een plekje voor hem gemaakt, waar ik heel trots op ben, en we hebben ten slotte onze living memory, zijn zusje Cheyenne...

Lieve Desmond
Ik heb je mogen dragen
helaas maar drie maanden lang
een leven te verliezen,
jouw leven, dat maakte me bang
Jouw wereld is veel mooier,
dan een wereld koud en kil
jou één keer te ontmoeten
dat is wat ik wil
maar als ik naar je zusje kijk
mijn knul, dan zie ik jou
zul jij daarboven weten
hoeveel ik van je hou

Schrijf je in ons gastenboek?   

Lees je ons gastenboek?

---

Terug naar TweelingEngeltjes.