|
Wij zijn er trots op dat u onze tweelingengeltjes
bezoekt.
Onze Jongens
Beiden levenloos geboren op 04 april 2008.
E-mail: Kim en Bram
Ik heb mijn vriend ontmoet toen ik 29 was en dat is nu dus 3 jaar geleden. Eindelijk hebben we elkaar gevonden. We wilden alle twee graag kinderen. Maar eerst even van elkaar nog genieten. Vorig jaar september stopten we met de pil en wachtten af, het kan ten slotte nog een tijd duren voor dat we zwanger zouden zijn. Ik was twee maanden later zwanger ons geluk kon niet op. Dat is snel. Met 11 weken gingen we samen voor de termijn echo. Daar kregen we het geweldige nieuws dat ik zwanger was van een tweeling en waarschijnlijk ook van een eeneiige tweeling. Bij mijn afspraak met de verloskundige werd ik direct naar het ziekenhuis verwezen. Dat hoort zo. Hier ging ik om de week naar toe en kreeg dan ook elke keer een echo. Het was inderdaad een eeneiige tweeling en ze groeiden perfect. Onze familie was erg blij en sommigen konden mee naar het ziekenhuis. Mijn ouders konden dan ook al even hun kleinkinderen bekijken.
Ik voelde me al die tijd prima, was alleen erg moe. Mijn vriend was ondertussen ook gewend aan het feit dat we niet een maar twee kindjes zouden krijgen.
Met de 20 weken echo werd ik verwezen naar het VU in Amsterdam. Op 29 maart dit jaar gingen we daar naar toe. Toen kregen we het vreselijke nieuws, het was absoluut niet goed met onze kindjes. Onze jongens. Onze wereld stortte helemaal in. Na een vlokkentest bleken ze inderdaad Trisomie 13 te hebben. Dit is niet verenigbaar met het leven. Op 4 april zijn onze jongens levenloos geboren. Wat hebben we in die week die tussen de echo en de bevalling zat wat af gehuild. Dan moet je je kraamtijd door zien te komen. Ik ben vanaf minuut een erg bewust bezig geweest met de verwerking. We hebben de jongens geen naam gegeven. We hadden noch geen namen bedacht en ik dacht dat ik misschien bij de bevalling noch op een naam zou komen. Maar het is bij Žonze jongens` gebleven.
We hebben samen 2 struiken geplant ter nagedachtenis van de jongens. En ik heb een prachtig schatkistje met hun spulletjes er in. Later heb ik een mooie ring om mijn ketting laten maken. Waar hun geboortedatum in staat. Met de uitgerekende datum zijn we naar het uitstrooiveldje geweest met 2 zelfgemaakte bloemstukken.
Maar nu is er een moeilijke tijd aan gebroken van veel pijn en verdriet. Het lege huis. En wat is boodschappen doen soms toch heel confronterend. Wat een boosheid heb je bij je als je een moeder rokend achter een kinderwagen ziet lopen.
Alle gevoelens laat ik maar over me heen komen en huil heel veel. De omgeving snapt niet altijd dat er nu noch steeds veel verdriet is, het tenslotte nu al een half jaar geleden.
De lieve woorden van iedereen die zegt dat het allemaal wel goed komt. Ik ben me 2 jongens kwijt en dat komt nooit meer goed!
Toen ben ik maar gaan zoeken op het internet. Misschien moet ik me verhaal delen met lotgenoten. Ik kon lang niet een site vinden die me aansprak. Een vriendin kwam met jullie site, want die wilde wat voor me doen. Fijn dat het over twee kindjes gaat, want dat zie je niet veel. En het is een unieke ervaring.
Schrijf je in ons gastenboek?
Lees je ons gastenboek?
Terug naar TweelingEngeltjes.
|