Ik ben Danielle Aerts en ik woon samen met Wim
Simons. We hadden al een tweeling van 6 jaar, Jelle en Stijn ( geboren
30-10-1996 ), toen ik in april 2002 weer zwanger werd van een tweeling.
We
vonden dat heel bijzonder omdat er geen tweelingen in de familie
voorkomen! Vanaf het begin had ik eigenlijk een slecht voorgevoel. 10
augustus gebeurde het, ik verloor vruchtwater. Maar het was toen zo'n
hectische periode, m'n moeder was toen net in het ziekenhuis opgenomen. Ik
besteedde er niet veel aandacht aan...ook omdat ik nog nooit vruchtwater
had gezien, m'n oudste tweeling is geboren via een keizersnede. Maar omdat
het maar bleef lopen ben ik de dag daarna toch maar naar het Universitair
Ziekenhuis van Antwerpen gegaan. Ik moest onmiddelijk blijven, het was
inderdaad vruchtwater. Ik kreeg allerlei medicijnen en moest onmiddelijk
op bed gaan liggen met het voeteneind omhoog. Niet meteen de meest
comfortabele houding maar ik deed alles om m'n kindjes bij me te houden.
Het vruchtwaterverlies werd veroorzaakt door een infectie. Ik was toen 16
weken zwanger. Wat volgde waren 7 angstige weken van platte bedrust in het
ziekenhuis. Iedere week moest ik een echo laten maken en bij 20 weken
zagen ze dat we een meisje en een jongen verwachtten! ( achteraf bleek dat
dat meisje een jongen was, onze Toon). Toen waren heel blij, want we
hadden nog geen meisje. Maar we hadden nu nog meer verdriet want nu kregen
we eindelijk een meisje en dan moeten we haar misschien nog afgeven ook.
De gynecoloog zei dat zij waarschijnlijk te vroeg geboren zou worden want
ze had heel weinig vruchtwater en daarom konden haar longentjes ook niet
goed groeien. Ze zou waarschijnlijk niet blijven leven. Er was een heel
grote kans dat onze Warre dan ook geboren zou worden en door z'n
vroeggeboorte het waarschijnlijk ook niet zou overleven.
Helaas gebeurde
wat we vreesden. 25 september kreeg ik weeen. Ze hebben nog geprobeerd om
het met weeenremmers tegen te houden, maar 28 september 's morgens vroeg
kwamen de weeen toch terug en om 20.39u werd onze zoon Toon geboren. Hij
heeft een klein kreetje gelaten, zou hij het toch halen?
Ze hebben
geprobeerd om hem te reanimeren maar het mocht niet baten. Omdat hij
geboren werd na een zwangerschap van 23 weken en 3 dagen waren zijn
longentjes niet volgroeid, door het weinige vruchtwater heeft hij z'n
longetjes niet kunnen oefenen en namen ze geen zuurstof op toen ze hem aan
het reanimeren waren. Om 21.10u is hij in onze armen gestorven.
Wat er
dan door je heen gaat is onbeschrijflijk, intens verdriet maar ook intense
liefde voor dit mini-mensje van 34 cm en 760 gr. Het was dus geen meisje
en dat was wel even schrikken!
Onmiddelijk nadat Toon geboren werd heeft
een verpleegster iets in m'n infuus gespoten waardoor de weeen direct stil
vielen. Nu was het bang afwachten, zou Warre blijven zitten?
De
verpleegster heeft Toon gewassen en de dagen daarna hebben we hem heel
veel geknuffeld. We moesten zoveel regelen...de crematie,
geboorte/overlijdenkaartje, de afscheidsdienst.
Tegelijkertijd was er de
angst om Warre, maar blijkbaar had hij het naar z'n zin want hij zat nog
lekker in m'n buik. 8 oktober hebben we samen met de familie tijdens een
mooie afscheidsdienst afscheid genomen van ons Toontje. Ik heb gedurende
heel de dienst gehuild, ik had zo'n onbeschrijflijk verdriet.
De volgende
2 weken gebeurde er niets. Tot 22 oktober s' avonds de weeen begonnen. Ik
had volledige ontsluiting door Toon dus het was niet meer tegen te houden
en 23 oktober om 6.00u werd Warre geboren. Met 27 weken zwangerschap is hij geboren. Hij huilde niet en we waren
heel bang om hem ook te verliezen. Hij had een heel moeilijke start maar
toen ze hem geintubeerd hadden kon hij wel goed ademen.
Er volgden 3
zware maanden waarin zijn leven 3 keer aan een zijden draadje heeft
gehangen. Maar hij heeft het gehaald en hij is nu een flinke knul van 3
jaar. Hij doet me zoveel aan Toon denken...zou Toon er ook zo uit gezien
hebben (ze hadden ieder hun eigen vruchtzak dus geen een-eiige tweeling,
dat is trouwens ook Warre z'n redding geweest), zou hij ook net als Warre
autisme hebben ? Veel vragen waar we helaas nooit een antwoord op zullen
krijgen.
Ik denk nog heel veel aan Toon en mis hem
iedere dag. Toon z'n urntje nu bij ons thuis staat in een speciaal kastje, heel dicht bij
ons. We vinden het heel erg dat Toon als achternaam Aerts heeft en Warre als
achternaam Simons heeft. Dit komt omdat
Wim en ik niet getrouwd zijn en door alle hectiek er geen kans was om Toon te laten erkennen als de zoon van Wim. We hopen dat we hier nog verandering in kunnen brengen. Al is het nu haast 4 jaar geleden.17 juni 2005 mochten we toch nog een meisje in ons gezin
verwelkomen, die dag werd Frouke geboren na een zwangerschap van 39 weken.